tag:blogger.com,1999:blog-22019433899756637312012-01-02T10:20:56.087+03:30هر قدر میوه های دانش بیشتر در دسترس انسان قرار گیرد، همان قدر باورهای مذهبی از بین خواهد رفت. از زیگموند فرویدdl660khttp://www.blogger.com/profile/05258853224138283458noreply@blogger.comBlogger891100tag:blogger.com,1999:blog-2201943389975663731.post-60624169536813107982009-12-31T10:43:00.002+03:302009-12-31T10:50:28.936+03:30<div align="justify">اطلاعات تازه از فرزند مجری صداوسیما که روز عاشورا در اثر هجوم خودرو در میدان ولیعصر تهران مورد اصابت قرار گرفت</div><div align="justify"> </div><div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/SzxP6APwSgI/AAAAAAAAAFo/hXnUM0LXV2k/s1600-h/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%85+%D8%B4%D9%87%DB%8C%D9%86+%D9%85%D9%87%DB%8C%D9%86+%D9%81%D8%B11.jpg"><img style="WIDTH: 400px; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5421295909364320770" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/SzxP6APwSgI/AAAAAAAAAFo/hXnUM0LXV2k/s400/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%85+%D8%B4%D9%87%DB%8C%D9%86+%D9%85%D9%87%DB%8C%D9%86+%D9%81%D8%B11.jpg" /></a> </div><div align="justify">امیــر ارشــد تاجمیــر، فرزند شهین مهین فر گوینده و مجری پیش كسوت رادیو و تلویزیون، یكی از كشته شدگان عاشورای تهران بوده كه در اثر هجوم خودرو در میدان ولیعصر تهران مورد اصابت قرار گرفت.<br /></div><div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/SzxP57_wQpI/AAAAAAAAAFg/lUZ7tGWLcKs/s1600-h/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%85+%D8%B4%D9%87%DB%8C%D9%86+%D9%85%D9%87%DB%8C%D9%86+%D9%81%D8%B12.jpg"><img style="WIDTH: 400px; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5421295908223468178" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/SzxP57_wQpI/AAAAAAAAAFg/lUZ7tGWLcKs/s400/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%85+%D8%B4%D9%87%DB%8C%D9%86+%D9%85%D9%87%DB%8C%D9%86+%D9%81%D8%B12.jpg" /></a><br />هنوز معلوم نیست كه وی در دم جان سپرده و یا پس از انتقال به بیمارستان. پیكر او تا این لحظه تحویل خانواده‌اش داده نشده. امیر ارشد تاجمیر ۲۵ ساله و یكی از دو پسر خانم شهین مهین فر بوده است</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2201943389975663731-6062416953681310798?l=dl660k00.blogspot.com' alt='' /></div>dl660khttp://www.blogger.com/profile/05258853224138283458noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2201943389975663731.post-1067823894321295952009-12-31T10:23:00.003+03:302009-12-31T10:33:42.953+03:30<div align="justify"><a href="http://www.zamaaneh.com/degarbash/2009/12/post_23.html" target="_blank">۱۲ مرد به جرم لواط محکوم به اعدام شده‌اند</a></div><div align="justify"> </div><div align="justify">via <a href="http://zamaaneh.com/" target="_blank">Radio Zamaneh</a> by داگ آیریلند on 12/30/09</div><div align="justify"> </div><div align="justify">۱۰ مرد جوان ایرانی از جمله هشت نوجوان در حال حاضر در انتظار اعدام به جرم لواط هستند. همچنين دو نفر دیگر نيز در انتظار محاکمه‌ی مجدد به اتهامی که مجازات اعدام به همراه دارد هستند.<br /><br />از سوی دیگر یک دانشجوی ایرانی فعال حقوق هم‌جنس‌گرایان در مصاحبه‌ای اختصاصی با گی- سیتی، برای اولین بار وجود انجمن دگرباشان جنسی در دانشگاه‌های متعددی در سراسر ایران را تایید کرد.<br /><br />اطلاعات مربوط به این ۱۰ جوان که در حال حاضر زیر حکم اعدام برای لواط هستند در تاریخ ۲۵ نوامبر در یک فراخوان مشترک توسط سازمان بین‌المللی کمیسیون حقوق بشرِ گی و لزبین (IGLHRC)، سازمان دگرباشان جنسی ایران (IRQO)، و COC از هلند (قدیمی‌ترین گروه حقوق بشر هم‌جنس‌گرایان جهان، که در سال ۱۹۴۶ تاسیس گشته منتشر شده است.<br /><br />این سه سازمان از کشورهای غربی‌ای که با ایران روابط دیپلماتیک و اقتصادی قابل توجه دارند، از جمله آلمان، فرانسه، کانادا و هم‌چنین اتحادیه‌ی اروپا، خواسته‌اند، تا به دنبال تلاش‌های دیپلماتیک برای توقف این اعدام‌ها باشند.<br /><br />به دست آوردن اطلاعات در باره‌ی موارد مجازات اعدام (از جمله هم‌جنس‌گرایی) در رژیم سرکوب‌گر مذهبی حاکم در جمهوری اسلامی ایران، که در آن مطبوعات به شدت سانسور شده، و روزنامه‌نگاران، منتقدان رژیم، و مدافعان حقوق بشر به طور مداوم مورد آزار و اذیت و دستگیری قرار می‌گیرند و موضوع روابط جنسی با همجنس به طور رسمی تابوی سیاسی و مذهبی در نظر گرفته می‌شود بسیار سخت و دشوار است.<br />متهمین به لواط از حق دفاع در دادگاه‌های باز (عمومی) محروم هستند. ماه گذشته سازمان دیده‌بان حقوق بشر، با استناد به گزارشی از یک روزنامه‌ی ایرانی از اعدام دو مرد به جرم لواط خبر داد.<br /><br />بسیاری از اطلاعات جدید در باره‌ی ۱۲ متهمی که هم اکنون با حکم اعدام به جرم لواط مواجه‌اند توسط وکلا و فعالان کمیته‌ی گزارش‌گران حقوق بشر (CHHR) در ایران ارائه شده است، حسین علیزاده، هماهنگ‌کننده‌ی برنامه‌ی شرق میانه و شمال آفریقا برای IGLHRC در گفت‌وگویش با گی- سیتی همچنین از اطلاعات به‌روزتری که توسط کانال‌های ارتباطی IRQO در ایران ارائه شده خبر داد.</div><div align="justify"> </div><div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/SzxKj0quMFI/AAAAAAAAAFY/dhLGt4dd2As/s1600-h/%D9%84%D9%88%D8%A7%D8%B7+1.jpg"><img style="WIDTH: 285px; HEIGHT: 190px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5421290030740942930" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/SzxKj0quMFI/AAAAAAAAAFY/dhLGt4dd2As/s400/%D9%84%D9%88%D8%A7%D8%B7+1.jpg" /></a> </div><div align="justify"><span style="font-size:85%;color:#006600;">در هفته‌های اخیر محمود احمدی‌نژاد، رییس جمهور ایران به مراقبت، تجسس و اختلال در سازمان‌های دانشجویی و دیگر دگراندیشانِ مخالف پرداخته است</span><br /><br /><br />CHRR که در سال ۲۰۰۵ تاسیس شده، به یکی از مهم‌ترین منابع اطلاعات درباره‌ی موارد نقض حقوق بشر در ایران تبدیل شده و نخستین سازمان حقوق بشر ایرانی است که با ایجاد کمیته‌ی دگرباشان جنسی، مبارزه برای حقوق هم‌جنس‌گرایان را به رسمیت شناخته تا با آزار و اذیت اقلیت‌های جنسی مقابله کند.<br /><br />حسام میثاقی، ۲۱ ساله، عضو برجسته‌ی کمیته‌ی گزارشگران حقوق بشر CHRR ، طی یک مکالمه‌ی تلفنی از اصفهان، سومین شهر بزرگ ایران، به گی- سیتی گفت که این هیئت از پنج ماه پیش تاسیس شده است.<br />تاسیس بخش دگرباشان جنسی توسط کمیته‌ی گزارشگران حقوق بشر CHRR نشانه‌ای است از آگاهی‌های جدید فرهنگی؛ چرا که نسل جدیدی از ایرانیان دیگر دیدگاه مشترکی با نگاه ارتجاعی رژیم، در باره‌ی اقلیت‌های جنسی ندارند.<br /><br />میثاقی، که با شجاعت در مورد استفاده از نام واقعی خود در مصاحبه اصرار می‌نمود، افزود: «در حالی که بخش مهمی از افراد دارای نگرش جدید سکولار هستند نسل جدیدی از مسلمانان محافظه‌کار نیز وجود دارند که خواستار به رسمیت شناختن حقوق دگرباشان جنسی هستند.<br />بیشتر فعالان CHRR در سنین ۲۰ تا ۴۰ سال هستند و تعدادی از آن‌ها، به دلیل فعالیت‌های حقوق بشری خود توسط نیروهای امنیتی دستگیر و مورد آزار و اذیت قرار گرفته‌اند.<br /><br />میثاقی می‌گوید: «ما در تلاش برای گرفتن حقوق دگرباشان جنسی، از نقد شدن توسط دیگر سازمان‌های حقوق بشر و نیز جامعه، هراسی نداریم. در حالی که حیثیت رژیم پس از تقلب در انتخابات لکه‌دار شده اعمال فشار و سرکوب در تمام بخش‌های جامعه مدنی یکی از راه‌هایی است که دولت برای اثبات اقتدار و نیروی فیزیکی خود نشان می‌دهد که یکی از مواردش سرکوب و آزار و اذیت اقلیت‌های جنسی و سایر گروه‌های حاشیه‌ای است.»<br /><br />این فعال مدنی می‌افزاید: «فعالین دیگر بخش‌ها و کمیته‌های CHRR باید با بخش دگرباشان جنسی، که توسط دانشجویان تقویت شده، به طور کامل هم‌کاری کنند.»<br />میثاقی وجود انجمن «دانشجویان همجنسگرای دانشگاه‌های ایران» در تعدادی از دانشگاه‌های سراسر ایران را تأیید می‌کند.(برای اولین بار است که یک فعال دانشجویی آشکارا را به یک خبرنگار غربی در مورد این تحول جدید خبر می‌دهد.)<br /><br />میثاقی در باره‌ی نبود گزارش از این دانشجویان در خارج از ایران می‌گوید:«در مورد آن چه من بر اساس تجربه به دست آورده‌ام، پنهان‌کاری، بخش بزرگی از کار فعالان دانشجویی دگرباش جنسی است، بیشتر آن‌ها از نام مستعار در کار خود استفاده می‌کنند و در صدور بیانیه‌های عمومی فقط به نام گروه بسنده می‌نمایند؛ نه هیچ آشکارسازی، نه هیچ سردمداری و نه هیچ فعالان شناخته شده.»<br /><br />به مناسبت ۱۳ آبان، بیانیه‌ی‌ مشترکی از چندین گروه دانشگاهی با امضای «دانشجویان همجنسگرای دانشگاه‌های ایران»، خطاب به جنبش دانشجویی ایران صادر شده «با توجه به این که تعداد قابل توجهی از دانشجویان، جزو اقلیت‌های جنسی هستند و از سویی بسیاری از فعالان دگرباش جنسی دانشجو یا فارغ التحصیل دانشگاه‌های ایران هستند، در آستانه‌ی روز دانشجوی این سال، ما باید بیشتر به دریافت معنی کامل ارزش‌های حقوق بشر، که شامل حقوق دگر باشان جنسی نیز هست همت گماریم.<br /><br />همچنین ضروری است، افرادی که در جنبش سبز کار بر روی پیش‌نویس قانون اساسی جدید ایران را آغاز نموده‌اند، با گسترش افق دید خود، حقوق جنسی و حفاظت از اقلیت‌های جنسی را نیز در این سند لحاظ نمایند.<br /><br />«دگرباشان جنسی دانشگاه‌های ایران می‌خواهند در خطاب به جنبش سبز با دوستی و همبستگی بگویند که احترام به حقوق بشر و حقوق همه‌ی شهروندان فراتر و مقدم‌تر از همه‌ی مطالبات دیگر از جمله تمایل رهبران دانشجویی جنبش، برای محافظت از چارچوب و اصول انقلاب اسلامی است.»<br /><br />روز دانشجو بزرگداشت خاطره‌ی کشتار سه دانشجو، در تظاهرات علیه شاه فقید در سال ۱۹۵۳ است. امسال نیز در دانشگاه‌های سراسر کشور، تظاهرات‌های بزرگی بر ضد رژیم رخ داد؛ نمونه‌وار صدها تن از دانشجویان دانشگاه آزاد مشهد (شهری که در آن، اعدام دو نوجوان به اتهام لواط در سال ۲۰۰۵، موجب تظاهرات گسترده در جهان شد) شعارهای ضد دولت سر دادند.</div><div align="justify"><br /> </div><div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/SzxKj3fOO7I/AAAAAAAAAFQ/T4H-OtKpk3o/s1600-h/%D9%84%D9%88%D8%A7%D8%B72.jpg"><img style="WIDTH: 285px; HEIGHT: 208px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5421290031498017714" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/SzxKj3fOO7I/AAAAAAAAAFQ/T4H-OtKpk3o/s400/%D9%84%D9%88%D8%A7%D8%B72.jpg" /></a><br /></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;color:#006600;">اعدام دو نوجوان در مشهد به اتهام لواط در سال 2005،منبع: ایسنا</span><br /><br /><br />یا تظاهرکنندگان در تهران، که شعار، «مرگ بر دیکتاتور» و «نترسید، ما همه با هم هستیم» سر می‌دادند و با خشونت بسیج و لباس‌شخصی‌های مزدور رژیم مواجه شدند؛ مزدورانی که به منظور حمله به دگراندیشان و اجرای دقیق خط مشی اخلاقی رژیم ولو با زور، به کار گرفته شده‌اند. گزارش شده که در یورش این افراد به دانشگاه تهران از گاز اشک‌آور و حتی گلوله استفاده شده، و تمام محوطه‌ی دانشگاه توسط نیروهای امنیتی احاطه شده بوده.<br /><br />در مواردی دیگر، بسیج از ضرب و شتم، آدم‌ربایی و شکنجه در مقابل دگرباشان جنسی استفاده کرده است.<br />میثاقی در باره‌ی بیانیه‌ی «دانشجویان همجنسگرای دانشگاه‌های ایران» توضیح می‌دهد: «اکثر جنبش دانشجویی تحت سلطه‌ی مسلمانان محافظه‌کار است، که حتی زمانی که از رژیم کنونی انتقاد می‌کنند، مدافع جمهوری اسلامی هستند و نسبت به حقوق دگرباشان جنسی دلسوز نیستند و تابو بودن همجنس‌گرایی در جمهوری اسلامی را طبیعی می‌دانند؛ اما این رژیم حتی تحمل انتقاد از سوی دانشجویان معتقد به ایدئولوژی اسلامی خود را نیز ندارد و آن‌ها را دستگیر و آزار و اذیت می‌کند.»<br /><br />میثاقی می‌افزاید: «گروه‌های چپ دانشجویی، بیشتر به حمایت از مبارزه‌‌ی دگرباشان جنسی تمایل دارند؛ زمانی که کمیته‌ی گزارشگران حقوق بشر CHRR بیانیه‌ای از دگرباشان جنسی را منتشر می‌کند، گروه‌های چپ و دانشجویان چپ‌گرا آن را در وبلاگ‌ها و نشریات‌شان بازچاپ می‌کنند.<br /><br />هادی قائمی، مدیر - کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران – مستقر در آمریکا می‌گوید: جنبش دانشجویی به عنوان یک کل واحد تحت حمله‌ی جدی در هفته‌های اخیر بوده و تا تاریخ ۹ دسامبر حداقل ۱۳۰ دانشجو دستگیر شده‌اند.<br /><br />میثاقی گفت در روز دانشجو در یک کنفرانس شرکت کرده و در باره‌ی جنبش دانشجویی صحبت می‌کرده است که این نشست توسط پلیس ضدشورش پراکنده شده.<br /><br />میثاقی هنگامی که دانشجوی سال دوم در دانشگاه اصفهان بوده، به دلیل اعتقاد به دین بهائیت از دانشگاه اخراج شده؛ بهائیت مذهبی توحیدی است که قرن ۱۹ در ایران بر مبنای وحدت معنوی تمام بشریت تشکیل شد.<br /><br />بهائیان از زمان انقلاب ۱۹۷۹ هدف اذیت و آزار رژیم اسلامی بوده‌اند و پس از روی کار آمدن محمود احمدی‌نژاد، افزایش چشم‌گیری در سرکوب آن‌ها به‌وجود آمده؛ از جمله از دست دادن شغل، بازداشت، غارت زیارت‌گاه‌ها، ارعاب و تهديد و بی‌حرمتی به گورستان‌ها.</div><div align="justify"><br />در بیانیه‌ی مشترک IGLHRC ،IRQO ،COC در اعتراض به مجازات اعدام برای لواط آمده: «در اغلب موارد، حکم دادگاه علیه لواط صرفا بر اساس علم قاضی است. بر اساس قوانین ایران، زمانی که شواهد کافی برای محکوم کردن متهم به ارتکاب جرم جنسی وجود ندارد، قاضی می‌تواند از علم خود استفاده کند؛ که فرایندی استقرایی یا قیاسی مبتنی بر شواهد موجود است، تا تعیین کند جرم صورت گرفته یا نه.<br /><br />متاسفانه استفاده‌ی بیش از حد این اصل بدین معنی است که به جای توجه به شواهد، قاضی معمولا حکم متهمین به مرگ را، خود بر اساس گمانه‌زنی‌ می‌دهد. تعدادی از محققان برجسته‌ی حقوقی و مذهبی اعتقاد دارند که به کارگیری این چنین گسترده‌‌ی علم قاضی برای صدور مجازات مرگ در جرائم جنسی، در تناقض با کلام و روح قانون شریعت است.»<br /><br />شرح حال دوازده نفری که در بیانیه آمده‌اند، بدین قرار است:<br /><br />قاسم بشکول، ۲۵ ساله، دانشجوی سال سوم ریاضیات کاربردی، همراه با مرد جوان دیگری در تاریخ ۳۱ مه ۲۰۰۷، به اتهام لواط دستگیر شده. هر دوی آن‌ها با وجود نبود شواهد معتبر، از سوی ناحیه‌ی اول دادگاه کیفری استان اردبیل، مجرم تشخیص داده شده و به جرم لواط به اعدام محکوم شد‌ه‌اند. </div><div align="justify"><br />در فوریه ۲۰۰۹، قاسم نامه‌ی سرگشاده‌ای بر روی اینترنت گذاشته و برای حفظ جانش، محاجه کرد. قاسم اصرار داشت که اتهام لواط بی‌اساس بوده و در فقدان هر گونه مدرک معتبر، علم قاضی به عنوان اساس، حاکم بوده است. در زمان نوشتن نامه، قاسم ۲۰ ماه را در زندان اردبیل به سر برده بوده اما با وجود تلاش‌های پی‌درپی وکلا و مدافعان حقوق بشر در داخل ایران، سرنوشتش در حال حاضر نامعلوم است.<br /><br />محسن غبرایی، که در زمان دستگیری پایین‌تر از سن قانونی بوده، توسط دادگاهی در شیراز، به جرم لواط به اعدام محکوم شده است. وکیل او پرونده را به دادگاه تجدید نظر فرستاده، اما دیوان عالی کشور هم تغییری در رأی قاضی نداده و انتظار می‌رود حکم به زودی اجرا شود. محسن همواره خود را بی‌گناه دانسته است.<br />مهدی پوران، ۱۷ ساله، و سه نوجوان دیگر به نام‌های حمید طاغی، ابراهیم حمیدی، و مهدی رضایی، در ژوئیه سال ۲۰۰۸ توسط دادگاه جنایی منطقه‌ دوم تبریز، به جرم لواط محکوم به اعدام شدند.<br /><br />شکایت در مورد اتهام تجاوز جنسی و فیزیکی از طرف یک مرد ۱۹ ساله به نام حجت، که سابقه‌ی نزاع‌های خانوادگی دارد، مطرح شده؛ او پس از این که بارها و بارها در دادگاه اعلام کرده که شاهدی برای برای اثبات ادعایش ندارد، در جلسه اخیر دادگاه، با معرفی سه مرد، از بستگانش، گفته که آنها شاهد بودند.<br />با توجه به قانون که شاهد چهارم مورد نیاز است، حکم دادگاه بر پایه‌ی «علم قاضی» اعلام شده است.<br />محمد مصطفوی، وکیل برجسته‌ی ایرانی مدافع حقوق بشر، که وکالت این چهار متهم را بر عهده دارد، معتقد است که برای موکلینش پاپوش دوخته‌اند.<br /><br />او در وبلاگ خود نوشته که چهار مرد جوان به صورت غیر قانونی به حریم خصوصی متعلق به پدر حمیدی وارد شده و به ملک آسیب رسانده‌اند، که در جریان این اتفاق موکلینش با آن‌ها درگیر شده‌اند، پلیس مداخله و موکلین او را به اتهام تجاوز گروهی دستگیر می‌کند.<br />هنگامی که موکلین بی‌گناهی خود را اعلام کردند، مقامات پلیس آن‌ها را سه روز در معرض ضرب و شتم و شکنجه قرار دادند تا بتوانند از دست‌کم یکی از آن‌ها به زور اقرار و اعتراف بگیرند. پس از این که نتوانستند، پلیس پرونده را به عنوان مورد تجاوز به عنف لواط، به دادگاه فرستاده.<br /><br />پس از اولین جلسه دادرسی، دادگاه دستور آزادی به قید وثیقه‌ی ۱۰۰۰۰ دلاری داده، اما در آن زمان، ارائه وثیقه و خارج شدن از زندان 28 روز به طول انجامیده. پنجاه و پنج روز بعد، در جریان دادگاه، معاون بازپرس بخش قضايى، درخواست مجازات اعدام برای متهمین کرده و دادگاه رأی به اعدام داده، مجازاتی که در ایران در صورت تصویب توسط دیوان عالی کشور، در تاریخ نا‌مشخصی اجرا می‌شود.<br /><br />نعمت صفوی که در حال حاضر ۱۹ ساله است، در ژوئن ۲۰۰۶ در سن ۱۶ سالگی به اتهام لواط بازداشت شده بود، و دادگاه جنایی اردبیل وی را به مرگ محکوم کرد. اما دیوان عالی کشور حکم خود را در ۴ مارس ۲۰۰۹ لغو و پرونده را به دادگاه جنایی دیگری برای محاکمه‌ی مجدد در اردبیل ارجاع داد. سعید جلالی‌فر، عضو CHRR، که به تازگی برای پرونده‌ی صفوی وکیل گرفته بود، در تاریخ ۳۰ نوامبر دستگیر شد و هنوز در زندان است. </div><div align="justify"><br />معصومه طهماسبی، وکیل ۳۲ ساله، در گفت‌وگویی تلفنی با گی- سیتی توضیح داد که از دسترسی به فایل مربوط به حکم اعدام صفوی محروم شده و اطلاعات بیشتر را هفته‌ی بعد که به ملاقات متهم در اردبیل می‌رود، به دست خواهد آورد.<br /><br />اردبیل استانی مرزی در شمال غربی ایران است که فرماندار سابق آن رییس جمهور فعلی، احمدی‌نژاد بوده و جمعیت آن را به طور عمده آذری‌های تشکیل می‌دهند که توسط جمهوری اسلامی مورد آزار و اذیت قرار دارند.<br />طهماسبی توضیح داد که یافتن وکیل صالح برای متهمان در موارد لواط اغلب بسیار دشوار است:<br />«به دلیل انگ اجتماعی‌ای که موارد لواط در پی دارند، بسیاری از وکلا حاضر نیستند که چنین مواردی را، به دلیل ترس از اتهاماتی که ممکن است خود آنان را هم‌جنس‌گرا بنمایاند، قبول کنند» او به گی- سیتی گفت:<br />«اغلب خانواده‌ها در چنین مواردی به دلیل شرم اجتماعی، با وکلا برای دفاع از متهم تماس نمی‌گیرند. اختصاص وکیل تسخیری آخرین امکان دادگاه است، که او نیز در اغلب موارد تا روز محاکمه پرونده را نمی‌پذیرد. بنابراین بسیاری از موارد لواط، از دفاع خوب بی‌بهره می‌مانند.»<br /><br />طهماسبی افزود: «تنها شانس واقعی باقی‌مانده، فشارهای بین‌المللی حقوق بشری در اعتراض به مجازات مرگ است اما در بسیاری اوقات این فشارها زمانی صورت می‌گیرد که فرصت جلوگیری از این اعدام‌ها از دست رفته است.»<br />در هفته‌های اخیر، رژیم احمدی‌نژاد با اختلال در اینترنت و ارتباطات تلفنی و نظارت بر آن، در تلاش برای خفه کردن صدای مخالفت و انتقاد است. مصاحبه با دو ایرانی، که گفته‌هایشان در اینجا نقل شده، در چنین شرایطی انجام شده است.<br /><br />در طی مصاحبه‌ با طهماسبی، هنگامی که نام محمود احمدی‌نژاد برده شد، برقراری ارتباط به طور ناگهانی، در اواسط جمله، قطع و در مصاحبه با میثاقی، زمانی که پرسش درباره‌ی سازمان‌دهی کمپین لغو مجازات اعدام برای لواط، مطرح شد، ارتباط به طور مشابه و ناگهانی قطع شد.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2201943389975663731-106782389432129595?l=dl660k00.blogspot.com' alt='' /></div>dl660khttp://www.blogger.com/profile/05258853224138283458noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2201943389975663731.post-26492888048388893512009-11-03T02:55:00.003+03:302009-11-03T03:03:04.502+03:30<div align="justify">در برزيل دو کودک بر اثر خوردن شکلات نعنايي منتوس (که در ايران هم يافت مي‌شود) به همراه کوکاکولا جان باختند. اين ايميل را به دوستان خود بفرستيد و به کودکان و عزيزان خود اطلاع دهيد که اين اتفاق براي شما نيفتد.<br />آزمايش زير را با دقت مشاهده کنيد</div><div align="justify"><br />نهاد فرهنگي مهربانان</div><br /><br /><br /><div align="left">Last week a little boy died in Brazil after eating MENTOS and drinking Coca-Cola / PEPSI together. One year before the same accident happened with another boy in Brazil . Please check the experiment that has been done by</div><div align="left"> </div><div align="left">mixing Coka-Cola (or Coka-Cola Light) with MENTOS</div><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/Su9q8rPaz7I/AAAAAAAAAFI/Z8I52tNvtk0/s1600-h/%D9%85%D9%86%D8%AA%D9%88%D8%B31.jpg"><img style="WIDTH: 400px; HEIGHT: 298px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399652068872605618" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/Su9q8rPaz7I/AAAAAAAAAFI/Z8I52tNvtk0/s400/%D9%85%D9%86%D8%AA%D9%88%D8%B31.jpg" /></a><br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/Su9q0dHUFGI/AAAAAAAAAFA/Owltu3xbU18/s1600-h/%D9%85%D9%86%D8%AA%D9%88%D8%B32.jpg"><img style="WIDTH: 298px; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399651927641560162" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/Su9q0dHUFGI/AAAAAAAAAFA/Owltu3xbU18/s400/%D9%85%D9%86%D8%AA%D9%88%D8%B32.jpg" /></a><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/Su9q0NNfbjI/AAAAAAAAAE4/dnlv_S_aLSM/s1600-h/%D9%85%D9%86%D8%AA%D9%88%D8%B33.jpg"><img style="WIDTH: 400px; HEIGHT: 298px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399651923372502578" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/Su9q0NNfbjI/AAAAAAAAAE4/dnlv_S_aLSM/s400/%D9%85%D9%86%D8%AA%D9%88%D8%B33.jpg" /></a><br /><br /><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/Su9qzwnnOBI/AAAAAAAAAEw/JdnKtQvGTt4/s1600-h/%D9%85%D9%86%D8%AA%D9%88%D8%B34.jpg"><img style="WIDTH: 400px; HEIGHT: 298px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399651915697436690" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/Su9qzwnnOBI/AAAAAAAAAEw/JdnKtQvGTt4/s400/%D9%85%D9%86%D8%AA%D9%88%D8%B34.jpg" /></a><br /><br /></div><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/Su9qziXKhlI/AAAAAAAAAEo/3JbDf2FDp9s/s1600-h/%D9%85%D9%86%D8%AA%D9%88%D8%B35.jpg"><img style="WIDTH: 400px; HEIGHT: 298px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399651911870350930" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/Su9qziXKhlI/AAAAAAAAAEo/3JbDf2FDp9s/s400/%D9%85%D9%86%D8%AA%D9%88%D8%B35.jpg" /></a><br /><br /><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/Su9qzV5YzpI/AAAAAAAAAEg/QQHcuNXM4WQ/s1600-h/%D9%85%D9%86%D8%AA%D9%88%D8%B36.jpg"><img style="WIDTH: 400px; HEIGHT: 298px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399651908524232338" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/Su9qzV5YzpI/AAAAAAAAAEg/QQHcuNXM4WQ/s400/%D9%85%D9%86%D8%AA%D9%88%D8%B36.jpg" /></a> </div><div> </div><div> </div><div><span style="color:#ffffff;">.</span></div><div>afshin bagherzade</div><div> </div><div> <afshinba1353@yahoo.com></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2201943389975663731-2649288804838889351?l=dl660k00.blogspot.com' alt='' /></div>dl660khttp://www.blogger.com/profile/05258853224138283458noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2201943389975663731.post-32299312529710209342009-10-12T00:09:00.002+03:302009-10-12T00:14:59.930+03:30<div align="justify"><strong>عکس یک جهادگر ایرانی در میان تهدیدکنندگان آلمان</strong></div><div align="justify"> </div><div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/StJC6ziMlQI/AAAAAAAAADw/Y-1l8IiDyjU/s1600-h/%DB%8C%DA%A9+%D8%AC%D9%87%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1+%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C+%D8%AF%D8%B1+%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86+%D8%AA%D9%87%D8%AF%DB%8C%D8%AF%DA%A9%D9%86%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86+%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86.jpg"><img style="WIDTH: 330px; HEIGHT: 244px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391445281949390082" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/StJC6ziMlQI/AAAAAAAAADw/Y-1l8IiDyjU/s400/%DB%8C%DA%A9+%D8%AC%D9%87%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1+%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C+%D8%AF%D8%B1+%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86+%D8%AA%D9%87%D8%AF%DB%8C%D8%AF%DA%A9%D9%86%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86+%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86.jpg" /></a> </div><div align="justify">پیام‌ ویدیویی تهدیدآمیز علیه آلمان (عکس از آرشیو) </div><div align="justify"> </div><div align="justify"><span style="color:#ffffff;">.</span></div><div align="justify">دو تن دیگر از اسلام‌گرایانی که در یک پیام ویدیویی تازه‌ آلمان را به حملات تروریستی تهدید کرده بودند، شناسایی شدند. طبق اطلاعات «اشپیگل»، یکی از آنان که خود را «ابوعسکر» نامیده، یک فرد ایرانی‌تبار به نام «شهاب د.» است.<br /><br />آخرین پیام ویدیویی که در آن آلمان به حملات تروریستی تهدید شده است، در تاریخ ۳ اکتبر پخش شد. در این ویدیو، افزون بر دو برادری که هویت آنان شناخته شده بود، دو جهادگر دیگر نیز وجود داشتند. جهادگران شناخته شده در این ویدیو، یاسین و منیر شوکا، دو برادر مراکشی‌تبار آلمانی هستند که پیش‌تر در شهر بن زندگی می‌کردند.<br /><br /><br /><strong>جهادگری به نام «شهاب د.»<br /></strong><br />طبق اطلاعات هفته‌نامه‌ی آلمانی «اشپیگل»، یکی دیگر از جهادگرانی که در این ویدیو دیده می‌شود و خود را «ابوعسکر» می‌نامد، «شهاب د.» از هامبورگ است که در ایران زاده شده است.<br /><br />به گزارش «اشپیگل»، «شهاب د.» در سال ۱۹۹۴ هنگامی که ۱۱ ساله بود از ایران به آلمان آمد و ساکن شهر هامبورگ شد. وی در تاریخ ۴ مارس امسال به همراه دوست دختر خود و سه تن دیگر، هامبورگ را به مقصد قطر ترک کرد و از آنجا به پیشاور پاکستان رفت. وی در آنجا ظاهرا به گروه آلمانی‌های حول برادران شوکا پیوسته است.<br /><br />همچنین طبق اطلاعات هفته‌نامه‌ی آلمانی «فوکوس»، فرد دیگر که خود را «ابوسفیه» می‌نامد، «خوجه س.» افغانی‌تبار و ساکن پیشین شهر بن است. به گزارش «فوکوس»، «خوجه س.» که ۲۲ ساله است، در این ویدیو به پیکار مسلحانه فرامی‌خواند و می‌گوید: «زندگی کردن در جهاد، زندگی کردن در آزادی است».<br /><br /><br /><strong>هشدار به مقام‌های امنیتی پاکستان و افغانستان</strong><br /><br />طبق داده‌های خبرگزاری آسوشیتدپرس، روز جمعه (۹ اکتبر) هشدارباش‌هایی در مورد «شهاب د.» و «خوجه س.» برای مقام‌های امنیتی افغانستان و پاکستان فرستاده شده است. اداره‌ی کل آگاهی آلمان این موضوع را تایید کرد و گفت که همکاران ملی و بین‌المللی و نیز نهادهایی که احتمالا در خطر هستند، در افغانستان و پاکستان هشدارباش‌هایی در مورد این دو نفر دریافت کرده‌اند.<br /><br />در هفته‌های گذشته چند پیام ویدیویی منتشر شد که اسلام‌گرایان در آن‌ها آلمان را به حملات تروریستی تهدید کرده بودند. در آخرین ویدیویی که روز سوم اکتبر منتشر شد، ستیزه‌جویان «جنبش اسلامی ازبکستان»، مسلمانان آلمان را به «جهاد» فراخواندند.<br /><br />اداره‌ی کل آگاهی آلمان وجود این ویدیو را تایید کرد و آن را بخشی از کارزار ایجاد ترس و ارعاب خواند. ولی این نهاد چیزی درباره‌ی جزییات امر نگفت. گفته می‌شود که در این ویدیوی حدودا یک‌ساعته، عمدتا صحنه‌های پیکار در مناطق مرزی پاکستان و زندگی روزمره در اردوگاه‌های آموزشی «جنبش اسلامی ازبکستان» نشان داده می‌شود. همچنین یاسین شوکا ملقب به «ابوابراهیم»، در آن موعظه‌های طولانی می‌کند.</div><div align="justify"><br /> طبق اطلاعات «اشپیگل»، شش تن دیگر از داوطلبان آلمانی ترور در زندان‌های پاکستان بسر می‌برند. ارزیابی مقامات امنیتی آلمان این است که این افراد نیز می‌خواسته‌اند به «جنبش اسلامی ازبکستان» بپیوندند. قرار است این افراد به آلمان بازگردانده شوند.</div><div align="justify"> </div><div align="justify">در مورد این خبر باید اضافه کنم که: تا آنجا که من در روزنامه‌های اورپایی خواندم، سازمان امنیتی روسیه در دادن اطلاعات لازمه به پلیس آلمان در دستگیری این افراد کمک شایانی کرده و در واقع سازمان امیتی روسیه گزارش این سازمان و افرادش را و اطلاعاتی‌ راجع به محل سکونت آنها به پلیس آلمان داده. این کار روسیه هم به خاطر این بوده که آنها قصد عملیات تروریستی در کشور‌های شوروی سابق را هم داشته اند. البته این عین خبری بود که من خواندم، راست و دروغش پای نویسنده. جای تاسف است که اسم ایران در این جور خبر‌ها همیشه یک جوری به وسط میاد. البته با داشتن دینی مثل اسلام در ایران این یک جیز عجیب نیست، مخصوصاً که اسلام در ایران حکومت هم میکند.</div><div align="justify"><span style="color:#ffffff;">.<br /></span>به امید ریشه کن شدن تروریست از جهان. مخصوصاً از نوع اسلامیش.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2201943389975663731-3229931252971020934?l=dl660k00.blogspot.com' alt='' /></div>dl660khttp://www.blogger.com/profile/05258853224138283458noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2201943389975663731.post-46141227402228069272009-10-10T00:14:00.000+03:302009-10-10T00:15:07.225+03:30<p dir="rtl" align="right">سرتیپ نقدی<br /><br /><br />از عراق رانده ای، که تا قلب سپاه پیش رفته!<br /><br /><br /><br />حزب بعث یکی از پیچیده ترین و اطلاعاتی ترین احزاب خاورمیانه است که در زمینه های جاسوسی، پیشرفتهای زیادی داشته و هدف اصلی آنها نفوذ در ارکان امنیتی دشمنانشان می باشد. محمدرضا ثمانی (معروف به نقدی) در سال 1358 بعنوان معاود عراقی که ظاهراً توسط صدام از عراق اخراج شده بود از مرز ایران عبور و در شهر نقده سکنی گزید. وی چند ماه بعد به تشکیلات مجلس اعلای عراق که یک گروه شیعی ساخته سیستم اطلاعاتی ایران بود پیوست و بعنوان مسئول دفتر جذب این گروه عراقی در ارومیه، شروع به فعالیت نمود.<br /><br />از نظر اداره اطلاعات ارومیه وی فردی مشکوک ارزیابی شده و بطور کامل تحت نظر قرار می گیرد. در جریان این مراقبت ها روشن می شود که وی هر روز مدت نیم ساعت در مکانی خلوت و به دور از چشم دیگران به شکنجه خود می پردازد. وی با شلاق به بدن خود می کوبید و از درد بخود می پیچید. این رفتار مازوخیستی مورد توجه قرار گرفته و نقدی برای توضیح این رفتارش احضار می شود. وی از اینکه تحت نظر بوده بسیار وحشت زده شده و دلیل شکنجه خود با شلاق و کابل را خودسازی انقلابی عنوان می کند. ارزیابی مأمور اطلاعاتی پرونده وی این بوده که این رفتار بیشتر شبیه رفتار جاسوسانی است که می ترسند لو بروند و برای همین با شکنجه کردن خود، آمادگی لازم برای دستگیری و زیر شکنجه قرار گرفتن را تمرین می کنند.<br /><br />یکسال بعد، یکی از فرماندهان رده بالای حزب دمکرات ایران خود را در شهر سردشت تسلیم نموده و در بازجویی های اولیه پرده از اسرار مهمی بر می دارد. وی از وجود یک شبکه جاسوسی حزب بعث عراق در ایران صحبت می کند و بدون اینکه نام جاسوسان نفوذی را بداند به موقعیت آنها اشاره می نماید و مسئول دفتر مجلس اعلای عراق در ارومیه را بعنوان یکی از جاسوسان مسلم استخبارات عراق معرفی می کند. بدلیل اهمیت اطلاعات وی، قرارگاه حمزه در ارومیه دستور می دهد که بازجویی متوقف و این فرمانده عالیرتبه حزب دموکرات به ارومیه منتقل شود. در این فاصله نقدی بلافاصله بطور موقت بازداشت شده و تحت نظر قرار می گیرد.<br /><br />بطرز عجیبی، فرمانده عالیرتبه حزب دموکرات در حین انتقال به ارومیه، در مکانی که به هیچ وجه انتظار نمی رفته بهمراه اسکورت همراهش همگی در یک کمین کشته می شوند. تیمی مامور تحقیق در مورد این کمین شده و در گزارش خود از منطقه ای که حمله انجام شده و سرعت عمل و کشته شدن کلیه افراد بطور غافلگیرانه، ابراز تعجب می کند. مشخص بوده که هیچیک از افراد اسکورت فرصت استفاده از اسلحه خود را پیدا نکرده و باصلاح کاملاً غافلگیر شده و همگی از فاصله ای بسیار نزدیک مورد اصابت قرار گرفته اند. تیم تحقیق در گزارش خود می نویسد که احتمالاً مهاجمین ملبس به یونیفورم نیروهای خودی و سوار بر خودروی نظامی بوده اند که توانسته اند تا این اندازه نزدیک شده و افراد اسکورت را غافلگیر نمایند.<br /><br />اسرار این فرمانده عالی حزب دموکرات در خاک دفن شد، ولی فردی که بازجویی اولیه را انجام داده بود گزارش دقیق تری از شنیده های خود نوشت و تأکید نمود که اطمینان دارد محمدرضا ثمانی با اسم مستعار "شمس"، جاسوس حزب بعث عراق است. نویسنده این گزارش نیز 8 ماه بعد در کردستان کشته می شود.<br /><br />محمدرضا نقدی با اعمال نفوذی که از تهران بعمل می آید آزاد شده و ارومیه را ترک می نماید. وی مدتی بعد بطور چراغ خاموش سر از لشگر بدر (متعلق به مجلس اعلای عراق) درآورده و در آنجا مشغول بکار می شود. وی فقط در امور ستادی فعالیت نموده و هرگز در هیچ عملیاتی در جنگ شرکت نمی کند.<br /><br />بعد از اتمام جنگ وی به نیروی قدس سپاه منتقل شده و مدتی بعد با شروع جنگ در یوگوسلاوی سابق وی بعنوان فرمانده پاسداران سپاه قدس به « بوسنی و هرزگوین » اعزام و تاپایان بحران در آن منطقه باقی می ماند.<br /><br />در سال 1371 با حکم رهبر وی درجه سرتیپی گرفته و به فرماندهی حفاظت اطلاعات ناجا منصوب شد. وزارت اطلاعات مخالفت شدید خود را با انتصاب یک فرد عراقی الاصل که مشکوک به بعثی بودن است را به اطلاع رهبری رسانید که مورد توجه قرار نگرفت. وی در این سمت با هماهنگی محسنی اژه ای رئیس دادگاه ویژه روحانیت، انتقام حمایت از اصلاح طلبان را از کرباسچی شهردار وقت تهران گرفته و وی و بیش از 164 شهردار، مدیر ، کارمند ارشد و میانی شهرداری تهران را بازداشت نموده و تحت شکنجه های وحشیانه قرار داده و آنها را با پرونده های ساختگی راهی دادگاه نموده و محسنی اژه ای در مقام قاضی این دادگاه کرباسچی و همکاران وی را به زندان محکوم می نماید.<br /><br />در سال 1382 وزارت اطلاعات با کشف باند "کبیر" بریاست نقدی وی را بمدت دو ماه و نیم بازداشت و پرونده وی و همدستانش را تحویل دادگاه نظامی نمود و جلسات اولیه محاکمه برگزار ولی پس از روی کار آمدن احمدی نژاد با درخواست فرمانده سپاه و بدستور رهبر، روند رسیدگی به این پرونده متوقف شد و استدلال هم این بود که این پرونده توسط وزارت اطلاعات دوران خاتمی تشکیل شده و با توجه به نقش کلیدی نقدی در پرونده کرباسچی، هر گونه محکومیت وی یک پیروزی برای اصلاح طلبان خواهد بود. نقدی مجدداً با حکم رهبر یک سمت تشریفاتی در نیروهای مسلح یافت تا در سایه برای روز مبادا باقی بماند.<br /><br />پس از تصمیم رهبر برای برکناری طائب از فرماندهی بسیج، فرمانده سپاه سه نفر را برای جانشینی وی به رهبر پیشنهاد می دهد که در کمال ناباوری، رهبر نفر چهارمی را خود برای این سمت مهم در نظر می گیرد، یک بعثی بنام سردار محمدرضا نقدی<br /><br /><br /><br /><br />وبلاگ سهرابستان</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2201943389975663731-4614122740222806927?l=dl660k00.blogspot.com' alt='' /></div>dl660khttp://www.blogger.com/profile/05258853224138283458noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2201943389975663731.post-78666085716235922842009-10-10T00:07:00.001+03:302009-10-10T00:11:32.951+03:30<p align="justify">ایران از لحاظ کیفیت زندگی در رده 88 کشورها قرار دارد</p><p align="justify"><br />برنامه عمران سازمان ملل متحد در آخرین جدول کیفیت زندگی، نروژ را در صدر و نیجر را در انتهای جدول خود قرار داده است. ایران در این جدول در رده 88 قرار دارد. </p><p align="justify"><br />فهرست توسعه انسانی که هر سال توسط سازمان ملل منتشر می شود در ارزیابی 182 کشور معیارهای طول عمر، نرخ با سوادی، در صد دانش آموزان و تولید ناخالص داخلی (سرانه) را مد نظر قرار می دهد. </p><p align="justify"><br />پس از نروژ، استرالیا و ایسلند در مقام های دوم و سوم جدول کیفیت زندگی قرار داشتند. در انتهای جدول هم افغانستان و سیرا لئون در کنار نیجر بودند. </p><p align="justify"><br />برنامه عمران سازمان ملل گفته است وضع ایران نسبت به سال های قبل بهبود داشته است اما این بهبود بیشتر در زمینه های اموزشی و بهداشتی بوده تا زمینه های اقتصادی. </p><p align="justify"><br />در این جدول آمریکا در مقام سیزدهم قرار داشته و بریتانیا در مقام 21، خارج از بیست کشور دارای کیفیت زندگی برتر دنیا قرار گرفته است.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2201943389975663731-7866608571623592284?l=dl660k00.blogspot.com' alt='' /></div>dl660khttp://www.blogger.com/profile/05258853224138283458noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2201943389975663731.post-17811296571954936172009-10-05T23:19:00.000+03:302009-10-05T23:20:58.772+03:30<div align="justify">دوستان گرامی‌<br /><br /><br />اگر خط موبایلتون IR-TCI یا IR-MCI هست دقت کنید.در صورتی‌ که خط فاصلهٔ بین IR و TCI یا خط فاصلهٔ بین IR و MCI پاک شد و یا یه خطی زیر کل IR-TCI یا IR-MCI پدیدار شد مراقب باشید. چون خطتون تحت کنترل هست. از خطتون استفاده نکنید و گوشیرا خاموش و سیم کارت رو در بیارید. در ضمن از اس ‌ام ‌اس که بتازگی برقرار شد بعداز قطع بودن ۱۰ روز به هیچ عنوان استفاده نکنید.<br /><br />این خبر را برای دوستانتون بفرستید.<br /><br /><br />سپاس.<br /><br /> <br /> <br />در ضمن دوستان، جدیدن تلفن‌های همراه (خارجی‌) تولید شده که در اختیار جاسوسان رژیم اسلامی قرار گرفته اند. این تلفن‌ها قادرند بدون اجازه شما (و بدون اینکه شما اصلا متوجه بشید) تمام شماره تلفن ها، عکس و تمام اطلاعت شخصی‌ شما را از تلفن و سیم کارت تلفن همراه شما به تلفن همراه دارنده تلفن همراه جاسوس منتقل کنند (بدزدند). این کار توسط بلوتوت تلفن همراه جاسوس انجام میشود.<br /><br /><br /> <br />تلفن همراه جاسوس برنامه کامپیوتر‌ی مخصوصی (حک پروگرام) دارد که این برنامه توسط بلوتوت تلفن همراه جاسوس شروع به کار میکند و در حوالی جند متری دنبال تلفن‌های همراه با بلوتوت‌های باز (آماده پذیرش درخواست بلوتوت‌های دیگر تلفن‌های همراه مبنی بر انتقال داده‌های داخل تلفن با همدیگر) میگردد. وقتی‌ تلفنی با بلوتوت باز پیدا کرد، بلوتوت تلفن همراه قربانی را حک کرده (تنظیمات بلوتوت تلفن شما را مووقتن طوری تنظیم میکند که تلفن شما تمام اطلاعات درون تلفن را در اختیار تلفن جاسوس میگذارد) و تمام داده‌های داخل تلفن همراه قربانی را به تلفن جاسوس منتقل میکند بدون اینکه اثری این حک بر جا بگذارد.<br /><br /> <br /><br />بعد از اتمام انتقال (دزدی) داده ها، بلوتوت تلفن همراه قربانی را حالت حک در آورده و به حالت عادی در میارورد و تنظیمات بلوتوت تلفن قربانی را به حالت اول در میاورد. بدون هیج گونه اثری یا رد پایی‌ این تغییرات موقت و نقل و انتقال داده ها.<br /><br /> <br /><br /> البته اضافه کنم که در اروپا تلفن‌های جدید این کار را بدون حک کردن انجام میدهند. در اصل این سیستم یک سیتم ارتباطی‌ عادی است برای نقل و انتقال بهتر و سریع تر داده‌ها بین تلفن‌های همراه با بلوتوت‌های باز. ولی‌ هکر ها و دولت‌ها و سازمان‌های جاسوسی برنامه حک را به آن اضافه کرده اند تا در صورتی‌ که تنظیمات تلفن همراه قربانی طوری تنظیم شده که اول باید اجازه گرفته شود، بلوتوت تلفن جاسوس این کار را دور بزند و احتیاجی به با خبر کردن صاحب تلفن قربانی نباشد.<br /><br /><br /> <br />گرامیان این خبر تلفن‌های جاسوسی %۱۰۰ صحت داره. این نوع جدید تر همان سیستمی‌ است که جند ماه پیش گفتم در انگلیس امتحان شده و جواب داده. فرقش این است که فرمول اولیه با یک کامپیوتر متصل به اینترنت انجام میشد تا تلفن شما را حک کرده و کنترل آن را در دست بگیرد و تمام صحبت‌های شما را استراق سمع کند. فرمول جدید طوری طراحی‌ شده که فقط داده‌های ذخیره شده در تلفن شما میدزدد. بجه‌ها هم افرادی را دیده اند که نزدیک تظاهر کننده‌ها می‌‌ایستند و با بلوتوت تلفن خود مشغول میشن. وقتی‌ این خبر را شنیدم، با خیلی‌‌ها در خارج تماس گرفتم و راجع به بلوتوت‌های جدید اطلاعات خواستم. دیروز یکی‌ بجه‌ها در اروپا از یک شرکت تلفن همراه این اطلاعات که در بالا گفتم به دست آورده.<br /><br /><br /> <br />سعی‌ کنید تنظیمات بلوتوت‌های تلفن خود را طوری تنظیم کنید که این کار امکان نداشته باشد. اصلا بلوتوت تلفن خود را ببندید و هر وقت لازم داشتید باز کنید. افرادی که در تنظیمات و کار با بلوتوت تلفن‌های همراه خوب هستند، لطفا تجربیات خود را در اخیتار دیگران قرار دهند. همجنین میتونید از شرکت‌ها یا مغازه‌های فروشنده تلفن‌های همراه هم بپرسید راجع به طرز کار مطمئن با بلوتوت‌های خود.<br /><br /> <br />مرگ بر اسلام و حکومت اسلامی</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2201943389975663731-1781129657195493617?l=dl660k00.blogspot.com' alt='' /></div>dl660khttp://www.blogger.com/profile/05258853224138283458noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2201943389975663731.post-14637412170618718962009-10-03T23:03:00.000+03:302009-10-03T23:04:41.888+03:30<div align="justify">زمانيکه ايران، پس از 1300 سال فرمانروائي در پهنه هاي جهان ، بدست باديه نشينان تازي از پاي در آمد ، تاريکي دهشتناکي به تمام ديار آن رخنه کرد، در نخستين سده آن دوران سياه، خود برتر انگاري تازيان پيروز و تحقير روزانه ايرانيان به بالاترين مرزهاي خود رسيده بود . سرداران عرب مانند حجاج بن يوسف ، يزيدبن مهلب و قتيبه دهها هزار ايراني را قتل عام کرده بودند . گرفتن مالياتهاي سنگين همگاني و مالياتهاي سرانه ويژه بنام « جزيه » از کساني که از پذيرفتن آئين آنان سرباز زده بودند کمر ايرانيان را شکسته بود.<br /><br />تازيان نژاد پرست نيمي از کارمزد روزانه دهقانان ايراني را که آنها را « موالي » مي ناميدند نصيب خود کرده بودند و آنها را پياده در حاليکه خود سوار بر اسب يا شتر بودند به جنگهاي گوناگون براي تسخير ملل ديگر ميبردند . پارسي گوئي را تحقير ميکردند و ايرانياني را که به عربي گفتگو نميکردند « عجم » بچم «گنگ» لقب داده بودند . تازيان تمام مشاغل مهم اداري را با اينکه هيچگونه اطلاعي از آن نداشتند نصيب خود کرده بودند.<br /><br />تاريخ دان ابوالفرج اصفهاني درباره تحقير بيش از مرز ايرانيان مي نويسد«زماني که زني عرب با مرد ايراني ازدواج کرد حاکم مدينه ماموري فرستاد و آن زن را ناگزير کرد که از شوهرش طلاق بگيرد . سپس فرمان داد به آن مرد دويست تازيانه زدند که بميرد».<br /><br />در آن دوران سياه ، هزاران هزار کتاب خطي و نقاشي شده يعني گنجينه سده ها پندار و انديشه ايراني در آتش سوخته يا به آب بسته شده بودند. در خراسان دو قبيله عرب ، يماني و مفر ، که پس از پيروزي تازيان به آن ديار کوچ کرده و قدرت را در دست گرفته بودند ، به نوشته ابن خلدون تمام ايرانيان را از مقامهاي اداري بر کنار و جاي آنها را به اعراب دادند. در برابر اعتراض ايرانيان دو هزار نفر را با يک شبيخون سر بريدند . تمام نوشته هاي رسمي و اداري به عربي نگارش ميشد و پارسي نويسي را گناهي نا بخشوده مي شمردند . بسياري از ايرانيان از ترس تحقير يا کشته شدن نامهاي عربي براي خود گزيدند و با زباني نيمه پارسي و نيمه عربي با يکديگر گفتگو ميکردند . همين ترس باعث شد که به هر عربي ، حتي از پائين ترين قبيله « سيد » به چم « آقا» لقب دهند.<br /><br />در چنين شرائطي بود که در سده هشتم ، بزرگترين نخبگان ، خردمندان و دلاوران ايراني براي بازسازي آبرو و حيثيت بر باد رفته خود و براي رهائي فرهنگ و آئين تحقير شده خود بوسيله مشتي عرب بياباني که دانشي جز غنيمت گيري و تاراج نداشتند در جنبش رهائي بخش گرد آمدند که بعد ها بنام « جنبش آزادگان » يا « نهضت شعوبيه » شناخته شد. «جنبش آزادگان» نخستين قيام ملي ايرانيان در برابر آئين بدوي و تحميلي تازيان و آنهمه سرافکندگي بشمار ميآيد.<br /><br /><br />نخستين اقدام سياسي جنبش آزادگان<br /><br />پس از تسخير ايران بوسيله عمربن خطاب دومين خليفه مسلمانان ، تعداد زيادي از شخصيتهاي صاحب مقام و خردمند ايراني به اسارت به مدينه برده شدند .<br /><br />» جنبش آزادگان » با ايجاد ارتباط با اسراي ايراني در مدينه در همان زمان نقشه قتل عمر را طرح ريزي کرد و آنرا بدست « پيروز پارسي » که تازيان به او « ابو لولو » ميگفتند به اجرا گزاشت.معدوم کردن عمر نخستين واکنش مهم سياسي از سوي ايرانيان پس از تسخير ايران بدست تازيان بود . واکنش تازيان در برابر اين اعدام سياسي بسيار شديد بود . آنها به انتقام خون عمر تعداد زيادي از ايرانيان از جمله هرمزان سردار معروف ساساني را که به اسارت در آمده بود کشتند . اين کشتارها باعث شد که ايرانيان بيش از پيش بيکديگر نزديک گشته و چندين سازمان سياسي ـ نظامي بر عليه تسلط تازيان پي ريزي کنند .<br /><br />تسخير ايران بوسيله عمر و کشتار بي رحمانه تازيان تخم کينه اعراب بويژه عمر را در دل ايرانيان کاشت. « جنبش آزادگان » اين مورد ويژه را سر آغازي براي بهره برداري سياسي ـ فرهنگي ـ نظامي خود کرد. آنها عمر را نماد هر گونه پليدي و پستي و زشتي به ايرانيان معرفي کردند و تخم کينه او را در دل هر ايراني پروراندند . بهمين جهت ايرانيان براي سده ها هر سال « عيد عمر » بر پا کردند و مجسمه کاهي يا پارچه اي او را سوزاندند و براي هر واقعه بدي که به آنها روي ميداد « لعنت به عمر » مي فرستادند . اين رسم بگونه اي ريشه اي در فرهنگ ايرانيان جاي گرفت بطوريکه تا زمان ما هنوز ايرانيان ، از هر طبقه اي که باشند، عيد عمر سوزاني بر پا ميکنند و لعنت به عمر مي فرستند.<br /><br /><br />گسترش » جنبش آزادگان «<br /><br />در آغاز حکومت خلفاي بني اميه کم کم « جنبش آزادگان » گسترش پيدا کرده بود و بسياري از نويسندگان ، انديشمندان ، شعرا و سرداران ايراني به آن پيوسته بودند. شاخه هاي گوناگوني مانند « گروه تسويه » که هم ترازي ومساوي بودن ملل زير ستم اعراب را با اعراب تبليغ ميکردند ، يا « زنديک ها » که تازيان بآن زنديقه ميگفتند و بازگشت به آئين ايرانيان و زند و اوستا را تبليغ ميکرد بوجود آمد.<br />يکي از نقشهاي « جنبش آزادگان » ياري دادن به هر گروهي چه ايراني و چه عرب که بر عليه حکومت بني اميه بر مي خاستند بود. در رابطه با اين نقش يکي از اعضاي جنبش که «بشکست» ناميده ميشد در مدينه به آموزش دانش فلسفه اشتغال داشت ، شورش « خوارج » را با کمک عده اي از اعراب پي ريزي کرد. او سرانجام بوسيله ماموران خليفه اموي دستگير و به قتل رسيد.<br /><br />از نقشهاي ديگر و خيلي مهم «جنبش آزادگان» مقابله با از خود برتر انگاري اعراب و تحقير ايرانيان بود. در رابطه با اين نقش شاعران ايراني از آغاز به ستايش و ياد آوري از فرهنگ منهدم شده خود که در حال فراموش شدن بود، کردند و باديه نشينان عرب را خوار شمردند.<br /><br />نخستين شاعري که در بزرگداشت فرهنگ ايران و در مقابله با از خود برتر انگاري اعراب داد سخن داد« اسماعيل يسار » بود که شعري در ستايش ايرانيان و فرومايگي اعراب در برابر هشام بن عبدالملک خليفه اموي خواند. آن خليفه بگونه اي بخشم آمد که گفت سزاي آن کس که به پادشاهان کافر خود افتخار نمايد مرگ است و دستور داد تا يسار را به آب انداخته و مبادرت به خفه کردن او کنند . يسار يکي از نخستين اعضاي جنبش آزادگان بود و با عمل دلاورانه خود نشان داد که نبرد ميان پيروان اهورا مزدا و و پيروان دروغ و فريب درمرحله آغاز خود است و تا پيروزي کامل اهورا مزدا ادامه خواهد داشت . او در يکي از بيت هاي خود به خليفه مسلمان گفت :« ما دختران خود را تربيت ميکرديم و آنها را تا مقام شاهي ميرسانديم و شما زنده بگور ميکرديد« .<br /><br />»گروه تسويه« شاخه زيرزمين» جنبش آزادگان « براي رسوا کردن خود برتر انگاري اعراب و در هم کوبيدن دولت بني اميه و جلب کساني که بضرب زور مسلمان شده بودند بطرف خود، انديشه هاي خود را موافق با برخي از آيات قرآن ساخته و ترويج ميکردند . آنها ميگفتند که مطابق با حديث نبوي » عرب هيچ برتري به عجم ندارد مگر به پرهيز گاري » و در قرآن آمده که « هيچ يک نزد خدا به ديگري برتري ندارد مگر به تقوا .«<br /><br />رواج نام يا شعار « تسويه » که به چم هم ترازي و يا برابر ساختن است ، سبب شد که مردم ناراضي و ملتهاي غير عرب زير ستم نژاد پرستي تازيان ، دستاويزي براي ابراز عقايد خود پيدا کنند و بدان وسيله به مخالفت با خلفاي مسلمان بني اميه برخيزند . همچنين به آنان جرات داد تا گام از اين دايره فراتر نهاده و نه تنها ادعاي برتري اعراب را به مسخره بگيرند بلکه براي ملتهاي ديگر هم نسبت به تازيان برتري قائل شوند و بگويند اعراب از هر قوم بدوي هم پست ترند. « جنبش آزادگان » نه تنها از ايرانيان بلکه از تمام ملتهاي ديگر در برابر تازيان دفاع ميکرد و ميگفت که عرب نه هنر دارد ، نه فرهنگ . آنها مانند گرگان خونخوار طايفه به طايفه به جان هم مي افتند و خون هم را مي ريزند ، زنان و مردان يکديگر را به اسارت گرفته و در بازار برده فروشان به حراج مي گزارند.<br /><br />شاخه ديگري از « جنبش آزادگان » بنام زندکيها ( پيروان زند اوستا ) که اعراب به آنها زنديقه ميگفتند آشکارا با اسلام مخالفت نشان ميدادند .<br /><br />از بزرگترين کارهاي « جنبش آزادگان » در مبارزه با تازيان، نوشتن و تاليف و انتشار کتاب بود. از مهمترين آنها کتابهاي آئين نامه ، خداينامه ، تاج ، کاروند ، پند و اندرزهاي بزرگمهر ، پيمان اردشير ، جاودان ، ويس و رامين ، هزار انسان ، ترانه هاي خسرواني و مزدک نامه بود. کتابهاي گوناگوني در رد آئين و ويژگيهاي اعراب نوشته شد. کتابهاي علان شعوبي ، سعيدبن حميد نخبتگان ، هيثم عدي و ابو عبيده راويه را در اين زمينه ميتوان نام برد. از اين کتابها هيچ کدام تاکنون به ما نرسيده ، شايد هم تازي پرستان تمامي را نابود کرده باشند اما درباره آنها در کتابهاي اغاني ، عقدالفريد ، مقريزي ، مروج المذهب ، الفهرست و بيان التبين سخن رفته است .<br /><br />لازم به يادآوري دوباره است که اين کتابها تمام بعربي است چون همانگونه که گفته شد ، پارسي نويسي را تازيان گناه نابخشودني ميدانستند و از انتشار هر کتابي به پارسي جلوگيري ميکردند. کتابهاي پارسي يادآوري شده در پيش ، بگونه اي زيرزميني پخش ميشدند. شعوبيان ، بسياري از کتابهاي پارسي را براي نشان دادن فرهنگ والاي ايران به تازيان به عربي برگرداندند . ابن مقفع که يکي از بزرگترين و نامدارترين عضو جنبش آزادگان است آنچه توانست از کتابهاي ايراني را به عربي برگردانيد. از ميان آنان ميتوان از کتاب ماني حکيم و برزويه حکيم نام برد. ابن مقفع با نوشتار کتابهاي بيشمار، هم تازيان را به ارجمندي فرهنگ ايرانيان آشنا کرد و هم ايرانيان را به ياد دوران شکوهمند جهانداري و تمدن و فرهنگ نياکان خود انداخت و روح پهلواني و عشق به آئين هاي ديرين را در دل هاي ايشان دميد و با ترجمه و انتشار کتابهاي انديشمندان ايراني براي نخستين بار فن استدلال را در زبان عربي رواج داد . سرانجام اين انديشمند بزرگ به جرم عضويت در جنبش آزادگان بدستور مهدي خليفه عباسي با وحشي گري قطعه قطعه و در آتش سوزانده شد .<br /><br />از ديگر اعضاء انديشمند جنبش آزادگان که کتابهاي گوناگوني بر ضد آئين تازيان و در باره فرهنگ درخشان ايران نوشتند ، اشخاص زير را ميتوان نام برد : ابو عبيده معمر مثني ، هيثم ابن عدي ، ابو عثمان سعيدبن بختگان ، ابو عبيده راويه ، علان شعوبي ، سهل بن هارون دشت ميشاني ، ابو اسحاق ابراهيم بن ممشاد اصفهاني و تا حد کمتري ابوالحسن مهيار ديلمي . اگر خوانندگان ارجمند مي بينيد که بيشتر اين نامها عربي است باين دليل است که در ايران تسخير شده ايرانيان نميتوانستند نام ايراني براي خود برگزينند . آنها تنها در دهکده هاي دور دست که نسبتاً از گزند تازيان و بعدها تازي پرستان در امان مانده بود هنوز ايرانيان آزادي گزينش نامهاي ايراني را داشتند .<br />در سده دهم ، جنبش آزادگان به اوج قدرت خود رسيد . انديشمندان و دلاوراني که اين جنبش را پي ريزي کرده بودند مي بايست بخود ببالند چون آنها به آرمان خود يعني نجات زبان و فرهنگ پارسي رسيده و از عرب شدن يکپارچه اي ايران جلوگيري کرده بودند . نامدارترين عضو جنبش آزادگان فردوسي توسي بود که با شاهکار جهاني خود شاهنامه براي هميشه زبان و فرهنگ و تاريخ ايران را از تازيان نجات داد. پس از سده يازدهم با از ميان رفتن دليل وجود جنبش آزادگان ، اين جنبش هم کم کم غروب کرد و مشعل فروزان خود را به خرم دينان و سپس هزار فرزانگان سپرد.<br /><br /><br /><br /><br />نويسنده: دکتر خسرو خزاعي</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2201943389975663731-1463741217061871896?l=dl660k00.blogspot.com' alt='' /></div>dl660khttp://www.blogger.com/profile/05258853224138283458noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2201943389975663731.post-79094973728269417322009-09-27T06:52:00.001+03:302009-09-27T07:04:01.434+03:30<div align="justify"><a name="124"></a><a href="http://naffir.blogfa.com/post-124.aspx" target="_blank">سگ‌های نهاد ریاست جمهوری:لقبی که کردان برای کارکنان دولت انتخاب نمود</a><br /> <br />سایت جهان تصویری از نامه علی کردان درباره سگ‌های نهاد ریاست جمهوری را منتشر کرد. این سایت نوشت: متن نامه اداری مالی ریاست جمهوری که برای امضای کردان فرستاده شده: اداره کل امور مالی باسلام بدینوسیله یک فقره چک به شماره ... مورخ 88.4.30... به مبلغ ... ریال بابت ... به اینجانب علی کردان تحویل گردید. نوشته کردان ذیل نامه: « تعجب می کنم چک صادره 88.4.30 چرا امروز آنهم با کنکاش دفتر و با استفاده از سگ های پول مزاج کشف می شود که بنظرم باید سگ های جدید را بجای یافتن در امور مالی تربیت کرد» خبرها و شواهد رسیده از برخی مسئولان دولتی که برخلاف اعتماد زایدالوصف رئیس جمهور به آنها، شباهت های ظاهری و فکری با دولت اصولگرا ندارد، حاکی از آنست که رفتار فردی این اشخاص نیز بر خلاف شعارهای رئیس جمهور محترم می باشد. به گزارش جهان، اهتمام دکتر احمدی نژاد به رسیدگی به حال محرومان و حمایت از زیر دستان که روایت ها و مطالب بسیاری در این باره نقل شده است در رفتار روزمره برخی از نزدیکان به دولت مانند علی کردان انعکاسی وارونه پیدا کرده است. در همین راستا سندی که منتشر شد پی نوشتی است که علی کردان بر نامه معاونت اداری مالی ریاست جمهوری زده و در آن متاسفانه کارمندان این بخش را سگ خطاب کرده است. این سند در زمانی منتشر می شود که شایعات مربوط به تصدی پست حساس معاونت نظارت راهبردی رئیس جمهور برای کردان قوت گرفته و بایستی چنین موردی برای تنویر بیشتر مقامات ارشد دولت منتشر و رسانه ای می شد</div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/Sr7crAgpdoI/AAAAAAAAADo/cShSgWdaiQ0/s1600-h/%D8%B3%DA%AF%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C+%D9%86%D9%87%D8%A7%D8%AF+%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA+%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C.jpg"><img style="WIDTH: 306px; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385984835811112578" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/Sr7crAgpdoI/AAAAAAAAADo/cShSgWdaiQ0/s400/%D8%B3%DA%AF%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C+%D9%86%D9%87%D8%A7%D8%AF+%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA+%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C.jpg" /></a><br /></div><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2201943389975663731-7909497372826941732?l=dl660k00.blogspot.com' alt='' /></div>dl660khttp://www.blogger.com/profile/05258853224138283458noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2201943389975663731.post-40369299197602826672009-09-20T08:08:00.000+04:302009-09-20T08:09:38.375+04:30<div align="justify">محسن سازگارا یکی‌ از ارگانها ی رژیم جنایتکار آخوندیست. این شخص منفور همانند تریتا پارسی‌ و امیر احمدی هیچگونه شرم و حیا در وجودش نیست. این فرد با هزاران رنگ و تزویر سعی‌ در به بیراهه بردن جنبش آزادی مردمی ایران دارد. این مرتیکه بی‌ همه چیز، با رفیق پاسدارش، اکبر گنجی، دشمن فرهنگ ایران است و به کلّ رژیم اسلامی ایمان دارد. بیاید نگذاریم این ددان این حرکت موج آزادی را در میهنمان به بیراهه بکشانند. این وظیفه تک تک شماست که این اشخاص را شناسایی و نیتشان را برای دیگران بر ملا سازید.<br /><br /><br />از یادمان نرود که توبه گرگ مرگ است.<br /><br /><br />پاینده ایران<br /><br />http://www.iranian.com/main/2009/sep/movement-will-become-more-radical<br /><br /><br /><br />Payaam Payaami</div><div align="justify">----------------------------------<br />محمد محسن سازگارا انسان بسیار خطرناکی است، خطرناکتر از لابیهای جمهوری اسلامی است. او پیش از انقلاب ۵۷ در همین ایالات متحده ( شیطان بزرگ، آمریکای جهانخوار) دانشجو و عضو و فعال انجمن دانشجویان مسلمان بوده است، در همانجا با ابراهیم یزدی آشنا میشود و مرید او میگردد. در زمان انقلاب هنگامی که خمینی گجسک در فرانسه دولت تشکیل داده بود ابراهیم یزدی این حرامزاده (سازگارا) را به فرانسه میخواند و با خمینی آشنایش میکند.<br /><br />در بدو ورود به ایران سپاه جنایتکار پاسداران و بسیج را تاسیس مینماید.عضو سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی میگردید.مدیر تولید رادیوی سانسور و خفقان ایران میشود، سر دبیر چند روزنامه بود و اهداف و دروغهای رژیم ننگین را انتشار میداد. پله های ترقی را ده تا ده تا طی نمود و همواره در جنایات دولتمردان سهیم بود. <br /><br /> در قتل مسعود کشمیری یکی از توابین سازمان مجاهدین هم دست داشته و به خاطر آن پرونده هم دارد او مسعود کشمیری را جزو کشته شدگان دفتر نخست وزیری اعلام نمود و برای او جسد سازی کرد و به همین خاطر مدتی هم در زندان بود و سپس از ایران خارج شد و بار دیگر دست به دامن و جیره خوار شیطان بزرگ آمریکای جنایتکار گردید.<br /><br />چندی پیش او را از تلویزیون صدای آمریکا بیرون کردند ولی فورن با پا در میانی ی اربابانش دوباره به تلویزیون بازگشت، و قرار است که در یک دادگاه فرمایشی هم علیه یاران قدیمیش سپاه پاسداران شهادت بدهد و آنها را در انفجار یازده سپتامبر نیویورک شریک بداند.حالا خودتان پیدا کنید پرتغال فروش را.<br /><br /><br /><br />شاد باشید<br /><br />وارتان</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2201943389975663731-4036929919760282667?l=dl660k00.blogspot.com' alt='' /></div>dl660khttp://www.blogger.com/profile/05258853224138283458noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2201943389975663731.post-55292080537242199202009-09-18T20:03:00.001+04:302009-09-18T20:06:36.832+04:30<div align="justify"><strong>زبان مادري مرا پس بده!</strong><br /><br /><br /> <br /><strong>قابلاما قاشيقلي پيروتئست:<br />دئوله&shy;تده&shy;ن آنا ديليمي گئري ايستيره&shy;م!<br />كامپانياسي<br /></strong><br /><br />زبان مادری اقوام مختلف را به آنها باز گردانید برای حفظ هویت فرهنگی اقوام یک کارریشه ایست این ستمی است که سالها اقوام مختلف این کشوررا رنج می دهد </div><div align="justify"> </div><div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/SrOopR00wdI/AAAAAAAAADg/Hej1yJY909g/s1600-h/%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86+%D9%85%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%8A+%D9%85%D8%B1%D8%A7+%D9%BE%D8%B3+%D8%A8%D8%AF%D9%871.jpg"><img style="WIDTH: 400px; HEIGHT: 294px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382831406750941650" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/SrOopR00wdI/AAAAAAAAADg/Hej1yJY909g/s400/%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86+%D9%85%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%8A+%D9%85%D8%B1%D8%A7+%D9%BE%D8%B3+%D8%A8%D8%AF%D9%871.jpg" /></a> <br /><br /></div><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2201943389975663731-5529208053724219920?l=dl660k00.blogspot.com' alt='' /></div>dl660khttp://www.blogger.com/profile/05258853224138283458noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2201943389975663731.post-58589216065174361272009-09-06T00:47:00.004+04:302009-09-08T01:17:57.316+04:30<div dir="rtl" align="justify"><span style="font-size:85%;color:#006600;">با درود،<br />این مقاله توسط مذهبیون به نگارش در آماده و احتمالا در آن از خدا و خدا باوری و شیطانی و امثال اینها جیز‌هایی‌ موجود است. نظر به اینکه من خود یک بیخدا هستم، این مقاله را فقط به خاطر واقعیت‌های تاریخی منتشر کردم و نه به عنوان اینکه مذهب را راه حل کمونیسم بدانم. از نظر شخصی‌ من هر دو مردود و در میدان عمل شرکت خورده اند و در واقع شخص خود من هیج تفاوتی میان مذهب و ایده الوژی نمیبینم، مگر آنکه این جیزی زمینی‌ است و آن آسمان ای. ولی‌ در کلّ خاصیت هر دو یکی‌ است.</span><br /><br /><span style="font-size:85%;"><span style="color:#006600;">dl660k</span><br /></span><span style="color:#ffffff;">.</span></div><div dir="rtl" align="justify"><a name="_Toc133159560"><strong>فصل 9</strong></a><strong><br /><br /><br /></strong><a name="_Toc133159561"><strong>سرشت عاري از وجدان حزب کمونيست چين</strong></a><strong><br /><br /><br /></strong><a name="_Toc133159562"><strong>مقدمه</strong></a><br /><br /><br />جنبش کمونيستي با بيش از يک قرن تبليغات و بوق و کرنا چيزي به‌جز جنگ، فقر، وحشي‌گري و ديکتاتوري براي بشريت به ارمغان نياورده است. با فروپاشي شوروي سابق و احزاب کمونيست اروپاي شرقي، بالاخره اين درام مصيبت‌بار و خشن در پايان قرن به مرحله‌ي پايان حيات خود رسيد. هيچ‌کس، از مردم عادي گرفته تا خود دبير کل حزب کمونيست ديگر به اسطوره‌ي کمونيسم اعتقادي ندارد.<br /><br />رژيم کمونيستي نه با ”حکم الهي“ [1] و نه با انتخابات دمکراتيک بر سر کار آمد. امروزه با ايدئولوژي رو به اضمحلال، مشروعيت حکومتش نيز به‌طور بي‌سابقه‌اي مورد سؤال قرار گرفته است.<br /><br />حزب کمونيست چين (ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین)) در جريان تاريخ مي‌رود که صحنه‌ي روزگار را ترک گويد. در عوض سعي دارد به‌وسيله‌ي روش‌هاي رذيلانه‌اي که در مدت چند دهه مبارزات سياسي خود کسب کرده مبارزه‌ي جديدي را براي مشروع جلوه دادن خود و احياء احکام رو‌ به‌ موتش به‌راه اندازد.<br /><br />سياست‌هاي اصلاح‌گرانه و فضاي باز ح‌ک‌چ پوششي است بر اهداف او مبني بر حفظ علايق گروهي و قوانين خودکامه‌اش. علي‌رغم محدوديت‌هاي شديد، موفقيت‌هاي بدست آمده از طريق سخت‌کوشي مردم چين در بيست سال گذشته هنوز نتوانسته حزب را متقاعد کند که چاقوي قصابي خود را زمين بگذارد. به‌جاي آن حزب اين موفقيت را دزديده و از آن براي موجه جلوه دادن حکومتش استفاده کرده و رفتارش رفته رفته فريبکارانه‌تر و گمراه کننده‌تر گرديده است. آن‌چه در حال حاضر زنگ خطر را به‌ صدا درآورده تلاش ح‌ک‌چ براي نابود کردن پايه‌هاي اخلاقي همه‌ي افراد ملت است، تلاشي براي تبديل کردن همه‌ي چيني‌ها به افرادي حقه‌باز، تا بدين طريق بتواند فضايي را ايجاد کند که در آن نيروي خود را باز‌يافته و خود را گسترش دهد.<br /><br />امروزه در چنين برهه‌ي تاريخي، بسيار مهم است که بدانيم چرا ح‌ک‌چ مانند گروهي تبهکار عمل مي‌کند و اين‌که ماهيت شريرانه‌ي آن‌را در معرض ديد قرار دهيم، بطوري‌که مردم چين بتوانند زندگي آرام و باثبات داشته باشند و هر چه زودتر وارد مرحله‌اي آزاد از قيد و بند ح‌ک‌چ شوند و آينده‌ي سرشار از عظمت ملي احياء شده‌ي خود را بسازند.<br /><br /><br /><br /><a name="_Toc133159563"><strong>الف- ذات عاري از وجدان ح‌ک‌چ هرگز تغيير نيافته است</strong></a><strong><br /><br /></strong><a name="_Toc133159564"><strong>اصلاحات ح‌ک‌چ براي چه کسي است؟</strong></a><br /><br />در طول تاريخ هر زمان که ح‌ک‌چ با بحران مواجه شده، متعاقب آن رگه‌هايي از پيشرفت و ترقي را عَلم کرده و ذهن مردم را با توهمات منحرف ساخته است. توهماتي که بدون استثناء کمي بعد فروريخته و بر‌ملا شده‌اند. امروزه ح‌ک‌چ به دنبال منافع کوتاه مدت است و براي حصول اين منظور دست به راه‌اندازي نمايش‌هايي مبني بر کسب موفقيت‌هاي اقتصادي بزرگ مي‌زند تا بار ديگر مردم را فريب دهد. به‌هر‌حال اختلافات و تضادهاي بنيادين بين علايق حزب‌ کمونيست و نيازهاي ملت و کشور نشان خواهد داد که اين رونق دروغين طولي نخواهد کشيد. اصلاحاتي که ح‌ک‌چ از آنها سخن مي‌گويد تنها يک هدف دارد و آن هم حفظ حکومتش است. اصلاحاتي ناقص که تنها در سطح است و نه در ماهيت. در زير اين اصلاحات ظاهري، بحران اجتماعي عظيمي نهفته است. زماني که اين بحران به انفجار برسد، اين مردم هستند که دوباره عواقب آن را تحمل خواهند کرد.<br /><br />با تغيير رهبري، نسل جديد رهبران ح‌ک‌چ کساني بودند که نقشي در انقلاب کمونيستي نداشتند و در نتيجه از حرمت و منزلت کمتري در بين مردم براي اداره‌ي کشور برخوردار بودند. در خلال بحران مشروعيت حزب، حمايت ح‌ک‌چ از علايق حزبي رفته‌رفته رشد کرده و به تضمين اساسي حفظ علايق افراد درون ح‌ک‌چ تبديل شد. ماهيت ح‌ک‌چ خودخواهي است. حزب به هيچ حد و حدودي اعتقادي ندارد. اميد به اين‌که چنين حزبي خود را وقف پيشرفت کشور کند خيال واهي است.<br /><br />در اين‌جا بگذاريد توجه شما را به آنچه در صفحه‌ي اول ”روزنامه‌ي مردم“ ( People’s Daily)، بلندگوي ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین)، در تاريخ دوازدهم جولاي 2004 چاپ شده بود جلب کنيم: ”ديالکتيک تاريخي به اعضاي ح‌ک‌چ چنين آموخته است که آن‌چه در‌خور تغيير است بايد تغيير يابد در غير اين‌صورت روبه وخامت مي‌گذارد؛ آن‌چه شايسته‌ي تغيير نيست بايد بدون تغيير بماند وگرنه به خود‌تخريبي مي‌انجامد.“<br /><br /><span style="color:#cc0000;"><strong>آن چيست که نبايد تغيير کند؟ روزنامه‌ي فوق مي‌گويد: ”خط اصلي حزب مبتني بر ”يک مرکز و دو ويژگي اصلي“ که بايد بدون هيچ‌گونه تغيير و نوسان براي يک‌صد سال پا بر جا باشد.“ [2]</strong></span><br /><br />مردم مسلماً متوجه نمي‌شوند که منظور از ”مرکز“ و ”ويژگي“ چيست، ولي همگان مي‌دانند که عزم هيولاي کمونيست جهت حفظ علايق و ديکتاتوري‌اش هرگز تغيير نمي‌يابد. کمونيسم در تمام جهان شکست خورده و روز به روز بيشتر به لحظه‌ي احتضار خود نزديک‌تر مي‌شود. با اين وجود هرچقدر که يک نظام فاسدتر باشد به همان مقدار نيز در زمان احتضارش مخرب‌تر مي‌گردد. بحث در مورد بهبود دمکراسي در حزب کمونيست چيزي شبيه اين است که از يک ببر خواسته شود که پوستش را عوض کند.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159565"><strong>چين بدون حزب کمونيست چه خواهد کرد؟</strong></a><br /><br />در حالي که ح‌ک‌چ هرروز ضعيف‌تر و رنجورتر مي‌شود، مردم نيز پيش از گذشته درمي‌يابند که چگونه اين هيولاي شيطاني به مدت چندين دهه با توسل به حربه‌هاي پست، عوامل موذي خود را در تمامي جنبه‌هاي زندگي آنها دخيل کرده است.<br /><br />زمان مرگ مائو زدانگ، بسياري از چيني‌ها در مقابل تمثال او به تلخي گريستند. آنها از خود مي‌پرسيدند: ”چگونه چين مي‌تواند بدون رئيس مائو ادامه‌ي حيات دهد؟“ اکنون پس از بيست سال آن هم زماني که حزب کمونيست مشروعيت خود جهت حکومت به کشور را از دست داده، ح‌ک‌چ دوباره اين ذهنيت را در ميان مردم اشاعه داده که: ”چين بدون حزب کمونيست چه خواهد کرد؟“ در واقع کنترل سياسي همه‌جانبه‌ي ح‌ک‌چ آن‌قدر فرهنگ و طرز تفکر مردم چين را تحت تأثير قرار داده که حتي معيار‌هاي قضاوت‌شان نيز رنگ و بوي حزبي داشته و از خود حزب نشأت مي‌گيرد. در گذشته، ح‌ک‌چ کنترل خود بر مردم را از طريق نفوذ عوامل خود به درون آنها انجام مي‌داد. از اين‌رو است که امروز همان‌چه که کاشته برداشت مي‌کند. چرا که آن‌چه به خورد مردم داده شده هضم گرديده و جذب تک‌تک سلول‌هاي آنها شده است. مردم بر اساس معيارهاي منطق ح‌ک‌چ فکر مي‌کنند و در مواجهه با شرايط انتخاب بين درست و غلط خود را به جاي حزب گذاشته و قضاوت مي‌کنند. در مورد کشتار ح‌ک‌چ در چهارم ژوئن 1989 برخي از مردم چنين نظر دادند: ”اگر من هم جاي دنگ شيائوپينگ بودم، در آن موقع اعتراضات را به وسيله‌ي تانک سرکوب مي‌کردم.“ در مورد آزار و شکنجه‌ي تمرين‌کنندگان فالون گونگ نيز بسياري از مردم مي‌گويند، ”اگر من به‌جاي جيانگ‌ زمين بودم، من هم مثل او فالون گونگ را نابود مي‌کردم.“ در زمينه‌ي ممنوعيت آزادي بيان، برخي بر اين عقيده‌اند که، ”اگر من به جاي ح‌ک‌چ بودم همين‌کار را مي‌کردم.“ حقيقت و وجدان مرده است و تنها منطق ح‌ک‌چ باقي مانده است. اين کار از رذيلانه‌ترين و کثيف‌ترين بذرهايي است که ح‌ک‌چ بواسطه‌ي ذات عاري از ‌وجدان خود پراکنده است. تا زماني‌که اين افکار مسموم در ذهن مردم باقي است، ح‌ک‌چ انرژي لازم براي ادامه‌ي حکومت شرور خود را خواهد داشت.<br /><br />”چين بدون ح‌ک‌چ چه خواهد کرد؟“ اين‌گونه طرز فکر دقيقاً همان شيوه‌اي است که ح‌ک‌چ مايل است پايه و اساس تفکر و منطق مردم قرار گيرد.<br /><br />چين 5000 سال تاريخ تمدن خود را بدون ح‌ک‌چ ادامه داده است. در واقع هيچ کشوري در جهان به‌خاطر سقوط رژيم بخصوصي پيشرفت اجتماعي را متوقف نکرده است. با اين حال پس از گذشت چند دهه از حکومت ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین)، مردم اين حقيقت را ديگر درک نمي‌کنند. تبليغات طولاني مدت ح‌ک‌چ مردم را اين‌گونه آموزش داده که حزب را همچون مادر خود بپندارند. سياست‌هاي همه جا حاضر ح‌ک‌چ کاري کرده است که مردم قادر نباشند زندگي کردن بدون ح‌ک‌چ را به فکر خود خطور دهند.<br /><br />بدون مائو زدانگ چين سقوط نکرد. آيا بدون ح‌ک‌چ فرو خواهد پاشيد؟<br /><br /><br /><a name="_Toc133159566"><strong>منشأ اصلي اغتشاش چيست؟</strong></a><br /><br />بسياري از مردم از رفتار ماکياولي ح‌ک‌چ دل خوشي ندارند و از مبارزات و شرارت‌هاي آن بيزارند. ولي در عين حال از ترس جنبش‌هاي سياسي ح‌ک‌چ و ايجاد اغتشاش دم بر نمي‌آورند چرا که بيم آن را دارند که چين دوباره درگير هرج و مرج شود. از اينرو هر زمان که ح‌ک‌چ مردم را با حربه‌ي اغتشاش تهديد مي‌کند، مردم سکوت کرده، حکومت ح‌ک‌چ را پذيرفته و خود را در مقابل قدرت شيطاني آن بي‌دفاع حس مي‌کنند.<br /><br />در حقيقت، ح‌ک‌چ با در اختيار داشتن ميليون‌ها نيروي نظامي و پليس مسلح، خود منشأ اغتشاش و آشوب است. شهروندان معمولي نه هدف ايجاد آشوب دارند و نه توانايي آن را. تنها ح‌ک‌چ رو به زوال است که مي‌تواند در آستانه‌ي آغاز هر تغييري کشور را به آشوب بکشد. ”ثبات بر هر چيز ديگري تفوق دارد“ و ”خفه کردن تمامي عوامل بي‌ثباتي در نطفه“ - اين شعارها مبناي تئوري‌هاي ح‌ک‌چ براي سرکوب مردم هستند. بزرگترين عامل بي‌ثباتي در چين کيست؟ آيا مي‌تواند به غير از ح‌ک‌چ که متخصص وحشيگري است باشد؟ ح‌ک‌چ اغتشاش را به ‌راه انداخته و با استفاده از هرج و مرج ايجاد شده مردم را تحت فشار قرار داده و سرکوب مي‌کند. اين کار شيوه‌ي مرسوم تمامي اشرار و جنايت‌کاران است.<br /><br /><br /><br /><a name="_Toc133159567"><strong>ب- ح‌ک‌چ توسعه‌ي اقتصادي را فدا مي‌کند</strong></a><strong><br /></strong><a name="_Toc133159568"></a><br /><strong>کسب افتخار و سربلندي به واسطه‌ي موفقيت‌هاي کسب شده از کار طاقت‌فرساي مردم<br /></strong><br />ادعاي مشروعيت ح‌ک‌چ بر پايه‌ي پيشرفت‌هاي اقتصادي کسب شده در بيست سال گذشته است. در حقيقت چنين پيشرفت‌هايي تنها حاصل تلاش مردم بوده و رفته رفته در نتيجه‌ي کاهش محدوديت‌ها توسط ح‌ک‌چ حاصل شده، از اين رو هيچ ربطي به لياقت ح‌ک‌چ ندارد. با اين وجود ح‌ک‌چ چنين پيشرفت‌ها را نشانه و بازتاب موفقيت‌‍هاي خود دانسته و از مردم انتظار دارد که از او سپاس‌گزار باشند چنان‌که اگر ح‌ک‌چ نبود هيچ‌يک از آنها حاصل نم‍ي‌گرديد. همه مي‌دانيم که بسياري از کشورهاي غير‌کمونيستي مدت‌ها پيش به پيشرفت‌هايي به‌مراتب بزرگ‌تر و سريع‌تر نائل گرديده‌اند.<br /><br />از برندگان مدال طلاي المپيک خواسته مي‌شود که از حزب تشکر کنند. حزب در استفاده از وجهه‌ي خوب جامعه‌ي ورزشکاران براي مدح خود ترديدي به خود راه نداد. چين در زمان شيوع سارس (SARS) لطمه‌ي فراوان ديد ولي ”روزنامه‌ي مردم“ چين نوشت که کشور با تکيه بر تئوري اساسي، خط اساسي، اصول اساسي و تجربه‌ي اساسي حزب، اين ويروس را شکست داد. پرتاب فضاپيماي شنجو5 (Shenzhou-V) به مدد دانشمندان علم فضانوردي و فناوري با موفقيت انجام گرديد ولي ح‌ک‌چ از آن به عنوان مدرکي استفاده کرد و مدعي شد که تنها ح‌ک‌چ بود که توانست مردم چين را وارد جرگه‌ي کشورهاي قدرتمند جهان گرداند. افتخار ميزباني المپيک 2008 درواقع يک ”پيشنهاد صلح و از در آشتي درآمدني“ بود که از جانب کشورهاي غربي به چين اهداء گرديد تا در مقابل آن به وضعيت حقوق بشر در چين بهبود بخشد، حال آن‌که ح‌ک‌چ از آن براي تقويت ادعاي مشروعيت خود بهره گرفت و آن را بهانه‌اي براي سرکوب مردم چين قرار داد. ”پتانسيل بزرگ بازار“ چين که بسياري از سرمايه‌‌گذاران خارجي به دنبال آن هستند، نشأت گرفته از ظرفيت بسيار بالاي مصرف آن به عنوان يک جمعيت 3/1 ميليارد نفري است. ح‌ک‌چ با سوء استفاده از چنين امتيازي آن را به اسلحه‌اي براي وادار کردن جوامع غربي به همکاري با حکومتش تبديل کرده است.<br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) هر چيز بدي را به ارتجاعيون و انگيزه‌هاي پنهاني افراد مرتبط مي‌داند و هر چيز خوبي را به رهبري حزب ربط مي‌دهد، درحالي که از هر موفقيت ساده‌اي به عنوان ابزاري براي جذابيت بخشيدن به ادعاي مشروعيت خود استفاده مي‌کند. ح‌ک‌چ حتي به خلاف‌هاي خود ظاهري موجه بخشيده و از آنها در جهت مقاصد خود استفاده مي‌کند. براي مثال زماني‌که کار به جايي رسيد که راهي براي مخفي نگه‌داشتن شيوع ايدز در کشور باقي نماند، ح‌ک‌چ ناگهان براي خود هويت تازه‌اي خلق کرد. با دقت بسيار ماشين تبليغاتي خود را به کار انداخت و با به کارگيري تمامي شخصيت‌هاي مشهور، از هنرپيشگان معروف گرفته تا خود دبير کل حزب، ح‌ک‌چ را به‌عنوان نعمتي براي بيماران، نابود کننده‌ي ايدز و مبارزه کننده با اين بيماري معرفي کرد. ح‌ک‌چ در مقابله با چنين معضل بزرگي که موضوع مرگ و زندگي انسان‌ها بود تنها به اين مي‌انديشيد که چگونه از آن به عنوان ابزاري براي افتخار‌آفريني استفاده کند. تنها ح‌ک‌چ است که مي‌تواند چنين رفتار بي‌شرمانه‌اي را از خود نشان داده و با چنين وقاحتي به جاي در نظر گرفتن جان مردم به فکر افتخار آفريني براي خود باشد.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159569"><strong>زيان‌هاي اقتصادي ناشي از رفتارهاي کوته‌بينانه</strong></a><br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) در رويارويي با ”بحران مشروعيت“ حاد خود، به منظور حفظ حکومتش در دهه‌ي ‌1980 سياست‌هاي اصلاح‌طلبانه‌ و ايجاد فضاي باز را اتخاذ کرد. شوق او براي دستيابي به موفقيت سريع، چين را به وضعيت نامطلوب اقتصادي کشيد که اقتصاد‌دانان آن را ”نفرين تازه وارد“ مي‌نامند.<br /><br />مفهوم ”نفرين تازه وارد“ و يا ”امتياز تازه وارد“ آن‌گونه که برخي محققان ديگر ناميده‌اند به اين حقيقت برمي‌گردد که کشورهاي توسعه‌نيافته که توسعه‌ي خود را دير‌تر از بقيه آغاز کرده‌اند مي‌توانند در بسياري از موارد از کشور‌هاي توسعه يافته تقليد کنند. تقليد مي‌تواند به دو شيوه انجام گيرد: تقليد از نظام اجتماعي، يا تقليد از الگوهاي صنعتي و فن‌آوري. تقليد از يک نظام اجتماعي معمولاً مشکل است چراکه اصلاحات در نظام مي‌تواند منافع بعضي از گروه‌هاي سياسي يا اجتماعي را به خطر اندازد. بنابرين کشورهاي توسعه نيافته معمولاً تمايل به تقليد از فن‌آوري کشورهاي توسعه يافته دارند. اگرچه تقليدهاي فناوري مي‌تواند رشد اقتصادي کوتاه‌مدتي را بوجود آورد ولي در عين حال مي‌تواند به ريسک‌هاي مخفي بسيار منجر شده و يا حتي شکست توسعه‌ي بلند‌مدت را به همراه داشته باشد.<br /><br />راهي که ح‌ک‌چ برگزيده ”نفرين تازه وارد“ و يا راهي به سوي شکست است. در طول دو دهه‌ي گذشته، تقليد‌هاي فن‌آوري چين، موفقيت‌هايي را در بر داشته که همگي توسط ح‌ک‌چ در جهت اثبات مشروعيت و ادامه‌ي مقاومت در برابر اصلاحات سياسي مورد استفاده قرار گرفته‌اند، اصلاحاتي که تحليل ح‌ک‌چ را در پي دارد. از اين‌روست که منافع بلند مدت ملت فدا گرديده‌اند.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159570"><strong>هزينه‌ي سنگين براي توسعه‌ي اقتصادي ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین)</strong></a><br /><br />در حالي که ح‌ک‌چ به طور مستمر درباره‌ي پيشرفت‌هاي اقتصادي خود، به خود مي‌بالد، در حقيقت اقتصاد امروز چين از رتبه‌ي پايين‌تري نسبت به آن‌چه در زمان حکومت چيان‌لانگ Qianlong)) (1711 تا 1799) بود برخوردار است. در دوره‌ي چيان‌لانگ توليد ناخالص داخلي چين چيزي بالغ بر 51 درصد کل توليد جهان بود. زماني‌که دکتر سان ‌يات‌سن (Sun Yat-sen) جمهوري چين را در سال 1911 پايه‌گذاري کرد (دوران کومين‌تانگ يا "كومين‌تانگ"حزب ملی گرا KMT )، توليد ناخالص داخلي چين معادل 27 درصد کل جهان بود. تا سال 1923 اين ميزان سير نزولي پيمود و به 12 درصد رسيد. در سال 1949 زمانيکه ح‌ک‌چ حکومت را به دست گرفت اين ميزان به 7/5 درصد رسيد ولي در سال 2003 توليد داخلي ناخالص به کمتر از 4 درصد کل جهان تقليل يافت. در مقايسه با رکود اقتصادي دوران "كومين‌تانگ"حزب ملی گرا KMT که نتيجه‌ي چندين دهه جنگ بود، بايد گفت که پس‌رفت اقتصادي دوران ح‌ک‌چ در زماني رخ داد که کشور در صلح و آرامش کامل به‌سر مي‌برد.<br /><br />امروزه ح‌ک‌چ براي مشروعيت بخشيدن به قدرتش خواهان موفقيتي سريع و منافع آني است. اصلاحات اقتصادي ناقصي که ح‌ک‌چ براي حفاظت از خود به راه انداخت به قيمت زيان هنگفت کشور تمام شد. علت رشد اقتصادي 20 سال گذشته‌ي چين تا حد زيادي استفاده‌ي بيش از حد از منابع کشور و اتلاف آنها است که به قيمت نابودي محيط زيست به انجام رسيده است. ميزان قابل توجهي از توليد ناخالص داخلي چين حاصل فدا کردن فرصت‌ها و امکانات نسل آينده است. در سال 2003 چين چيزي کمتر از 4 درصد اقتصاد جهان را به خود اختصاص داد، در حالي که مصرف فولاد و سيمان و مواد ديگر چيزي بالغ بر يک سوم کل مصرف جهان بود. [3]<br /><br />از دهه‌ي 1980 تا پايان دهه‌ي1990 فرايند گسترش بيابان‌ها از چيزي حدود 1000 کيلومتر مربع به 2460 کيلومتر مربع رسيد. زمين قابل کشت نيز به‌طور سرانه از 2 مو (Mu) براي هر نفر در سال 1980 به 43/1 مو در سال 2003 رسيد. [4] افزايش ناگهاني حصر اراضي به منظور توسعه باعث شد تا چين 100 ميليون مو زمين قابل کشت را تنها در طول چند سال از دست بدهد. با اين وجود تنها 43 درصد از اراضي مصادره شده مورد استفاده قرار گرفت. در حال حاضر ميزان کل فاضلاب دفعي در چين بالغ بر 95/43 ميليارد تن است که 82 درصد بيشتر از ظرفيت جذب طبيعت است. در 7 رودخانه‌ي مهم اين کشور، 9/40 درصد از آب آنها قابل شرب توسط انسان و دام نيست. 75 درصد درياچه‌ها آلوده‌اند به طوري که تا حدود متفاوتي وضعيتي را بوجود مي‌آورد که در آن آب درياچه‌ها از نظر مواد خوراکي غني مي‌شوند و خزه و ساير گياهان آبزي آنقدر زياد رشد مي‌کنند که ديگر به ماهي‌ها و غيره اکسيژن نمي‌رسد و خفه مي‌شوند. [5] جدال بين انسان و طبيعت در چين هرگز به اين درجه از وخامت نرسيده است. نه چين قادر به تحمل چنين رشد ناسالمي است و نه بقيه‌ي کشورها. مردم محو زرق و برق سطحي و شکوه آسمان‌خراش‌ها و ساختمان‌هاي زيبا شده و از بحران اکولوژيکي پيش‌رويشان بي‌خبرند. وقتي زمان آن فرا برسد که آثار تخريب طبيعت دامن‌گير انسان‌ها شود، نتايج ناگوار و مصيبت‌باري را براي ملت چين به همراه مي‌آورد.<br /><br />در مقايسه با چين، روسيه پس از کنار گذاشتن نظام کمونيسم، اصلاحات سياسي و اقتصادي هم‌زمان را پيش‌گرفت. روسيه پس از مدت کوتاهي سختي، توسعه‌ي سريع خود را آغاز کرد. از سال 1999 تا 2003 توليد ناخالص داخلي روسيه به 9/29 درصد ارتقاء يافت. استاندارد‌هاي زندگي مردم به طرز قابل توجهي بالا رفت. مجامع تجاري غربي نه‌تنها بحث پديده‌ي اقتصادي روسيه را پيش کشيدند بلکه شروع به سرمايه‌گذاري در روسيه کرده و آن را به عنوان يک منطقه‌ي پر رونق در مقياس وسيع در نظر گرفتند. رتبه‌ي روسيه در ميان کشورهاي پررونق جهت سرمايه‌گذاري از مقام هفدهم در سال 2002 به مقام هشتم در سال 2003 ارتقاء يافت و براي اولين‌بار به يکي از ده کشور مهم جهت سرمايه‌گذاري خارجي تبديل گشت.<br /><br />حتي هندوستان که از نظر بسياري از چيني‌ها کشوري فقرزده و درگير منازعات قومي است پيشرفت‌هاي قابل‌توجهي از لحاظ اقتصادي نموده و از زمان اصلاحات سال 1991 به رشد 7 الي 8 درصدي در ‌سال رسيده است. هند از نظام حقوقي نسبتاً کامل در بازار اقتصاد، سيستم مالي سالم، نظام دمکراتيک پيشرفته و مردمي با ذهنيت باثبات برخوردار است. جامعه‌ي بين‌المللي، هند را به عنوان کشوري با‌ توان توسعه‌ي بالقوه بسيار بالا مي‌شناسد.<br /><br />از طرف ديگر ح‌ک‌چ اصلاحات اقتصادي را بدون اصلاحات سياسي انجام داد. ظاهر فريبنده‌ي اقتصادي که داراي شکوفايي کوتاه‌مدت است مانع از تکامل نظام اجتماعي گرديده است. چنين اصلاحات اقتصادي ناقصي باعث افزايش عدم ‌توازن اجتماعي گرديده و درگيري‌هاي اجتماعي را شدت بخشيده است. دستاورد‌هاي مالي مردم از حمايت يک نظام اجتماعي با‌ثبات برخوردار نيست. علاوه بر اين، درنتيجه‌‌ي روند خصوصي‌سازي دارايي‌هاي ملي کشور، صاحبين قدرت در ح‌ک‌چ از موقعيت‌شان براي پر‌کردن جيب‌هايشان استفاده کرده‌اند.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159571"><strong>ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) دوباره کشاورزان را فريب مي‌دهد</strong></a><br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) براي به‌دست‌آوردن قدرت به کشاورزان تکيه کرد. ساکنين مناطق روستايي در نواحي تحت کنترل ح‌ک‌چ در اوايل شکل‌گيري آن هر آن‌چه داشتند وقف ح‌ک‌چ کردند. ولي به مجرد اين‌که ح‌ک‌چ کنترل کشور را به دست گرفت، کشاورزان به شدت مورد تبعيض قرار گرفتند.<br /><br />پس از آن که ح‌ک‌چ دولتش را پايه‌گذاري کرد نظامي کاملاً ناعادلانه را برقرار نمود که ”نظام ثبت احوال ساکنين“ نام داشت. اين نظام مردم را به دو گروه روستايي و غيرروستايي تقسيم کرد که تقسيم کاملاً بي‌منطقي بود و مخالفت‌هاي زيادي را در‌ پي داشت. کشاورزان از هيچ‌گونه بيمه‌ي ‌درماني، بيمه‌ي ‌بي‌کاري، مستمري بازنشستگي برخوردار نبوده و نمي‌توانستند از بانک وام بگيرند. کشاورزان فقرزده‌ترين طبقه در چين هستند ولي در عين حال بيشترين بار پرداخت ماليات را به دوش مي‌کشند. کشاورزان مجبورند که هزينه‌هاي بسياري را تأمين کنند. از جمله هزينه‌ي تأمين ‌اجتماعي، مديريت اداري، تحصيلات، کنترل جمعيت، آموزش و سازمان‌دهي نظاميان، ساخت جاده‌ها در سراسر کشور و خدمت سربازي. در کنار تمامي اين هزينه‌ها آنها مجبورند که بخشي از محصول خود را نيز به قيمت ناچيز بالاجبار به دولت بفروشند و ماليات‌هاي کشاورزي، زمين، محصولات خاص محلي، ماليات ذبح‌ دام و بسياري ديگر از اين نوع را بپردازند. در مقايسه با آنها، جمعيت غيرروستايي هيچ يک از اين ماليات‌ها و هزينه‌ها را نمي‌پردازد.<br /><br />در ابتداي سال 2004، نخست‌وزير چين و‌ِن ‌جيابائو (Wen Jiabao) متني مشهور به ”سند شماره‌ يک“ را صادر کرد که در آن نوشته بود روستاهاي چين از آغاز اصلاحات سال 1978 با سخت‌ترين شرايط زندگي دست و پنجه نرم مي‌کردند. درآمد اکثر کشاورزان ثابت بوده و يا کاهش پيدا کرده بود. آنها فقير‌تر شده بودند و اختلاف درآمد بين آنان و ساکنان شهرها بسيار بيشتر شده بود.<br /><br />در مورد يک پروژه‌ي درخت‌کاري در استان سي‌چوآن (Sichuan) شرقي، مقامات بالادست 500 هزار يوان (حدوداً معادل 60500 دلار آمريکا) را براي احياء جنگل‌ها اختصاص دادند. رهبران پروژه در ابتدا 200 هزار يوان را در جيب خود گذاشته و سپس 300 هزار يوان را به درخت‌کاري اختصاص دادند، ولي همين‌طور که پول از رده‌هاي مختلف دولت مي‌گذشت مقدارش کم و کم‌تر مي‌شد و هر يک از مقامات بخشي از آن را بر‌مي‌داشتند تا اين‌که نهايتاً مقدار بسيار ناچيزي به دست کشاورزان که انجام دهنده‌ي اصلي پروژه بودند رسيد. دولت از اين‌که کشاورزان به‌خاطر کم بودن مزد از کار سر باز‌ زنند نگراني نداشت. کشاورزا‌ن آن‌قدر فقير بودند که با مبلغي هر چند ناچيز کار مي‌کردند. اين يکي از دلايلي است که اجناس ساخت چين بسيار ارزانند.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159572"><strong>بهره‌گيري از علايق اقتصادي براي تحت فشار قرار دادن کشورهاي غربي</strong></a><br /><br />بسياري از مردم معتقدند که تجارت با چين باعث ارتقاء حقوق بشر، آزادي بيان و اصلاحات دمکراتيک در اين کشور مي‌شود. پس از گذشت بيش از يک‌‌دهه مشخص شده است که چنين فرضيه‌اي خيال باطلي بيش نيست. مقايسه‌ي اصول تجارت در چين با اصول تجارت در کشورهاي غربي مثال خوبي براي اثبات اين مدعاست. عدالت و شفافيت جوامع غربي جاي خود را به تبارگماري، رشوه‌خواري و اختلاس در چين داده است. بسياري از شرکت‌هاي غربي به علت فساد موجود در تجارت چين مجرم شده‌اند. بعضي از شرکت‌ها حتي به ح‌ک‌چ کمک مي‌کنند تا موارد نقض حقوق بشر و آزار و شکنجه‌ي انسان‌ها را مخفي نگه‌ دارد.<br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) در ديپلماسي خارجي به قمار اقتصادي مشغول بوده و درست مثل مافيا رفتار مي‌کند. اين‌که قرارداد ساخت هواپيما از طرف دولت چين با کدام‌يک از کشورهاي آمريکا يا فرانسه امضاء گردد بستگي زيادي به اين دارد که کداميک در برابر نقض حقوق بشر در چين بيشتر سکوت اختيار کنند. بسياري از تجار و سياست‌مداران غربي تحت کنترل منافع اقتصادي عايد از کشور چين هستند. برخي از شرکت‌هاي فن‌آوري اطلاعات آمريکاي شمالي محصولات ويژه‌اي را به سفارش ح‌ک‌چ براي ايجاد محدوديت‌هاي اينترنتي توليد کرده‌اند. برخي از وب‌سايت‌هاي اينترنتي براي اين‌که به بازا‌ر چين دسترسي داشته‌ باشند، قبول کرده‌اند که اطلاعات مخالف با ح‌ک‌چ موجود در سايت خود را سانسور کنند.<br /><br />بر اساس اطلاعات وزارت بازرگاني چين، تا آخر ماه آوريل سال 2004 چين 990 ميليارد دلار سرمايه گذاري خارجي توسط قراردادهاي مختلف به دست آورده است. اين همچون ”انتقال خون“ عظيمي به پيکر اقتصاد چين توسط سرمايه‌هاي خارجي بوده است. ولي در روند سرمايه‌گذاري، سرمايه‌هاي خارجي هيچ دمکراسي، آزادي و حقوق بشر خاصي را براي مردم چين به‌همراه نداشته‌‌اند. ح‌ک‌چ از اين سرمايه‌ها براي تبليغات خود استفاده کرده و از همکاري بدون قيد و شرط سرمايه‌گذاران خارجي و برخي کشورهاي مشوق سود مي‌برد. سران ح‌ک‌چ با استفاده از موفقيت‌هاي ظاهري در اقتصاد خود راه تباني با تجار مختلف را ياد گرفته و مي‌دانند چگونه ثروت کشور را بين خود تقسيم کرده و اصلاحات سياسي را متوقف کند.<br /><br /><br /><br /><a name="_Toc133159573"><strong>پ- تغيير تکنيک‌هاي شستشوي مغزي ح‌ک‌چ از حالت تغيير شکل داده نشده به ”دقيق و ظريف“</strong></a><strong><br /></strong><br />اغلب مي‌شنويم که مردم مي‌گويند، ”مي‌دانم که ح‌ک‌چ در گذشته دروغ‌هاي زيادي گفته ولي اين‌بار حقيقت را مي‌گويد.“ در بازنگري درمي‌يابيم که اين چيزي بوده که حزب هربار که اشتباه فاحشي را مرتکب شده مردم گفته‌اند. اين امر توانايي ح‌ک‌چ در تحميق مردم توسط دروغ‌هايش را مي‌رساند. توانايي‌اي که طي دهه‌هاي گذشته کسب کرده است.<br /><br />مردم در برابر داستان‌هاي دروغين ح‌ک‌چ به نوعي مقاوم شده‌اند. در عين حال دروغ‌پردازي‌ها و تبليغات ح‌ک‌چ نيز ظريف‌تر و حرفه‌اي‌تر شده‌اند. دروغ‌هاي شعارگونه‌ي گذشته، امروز به حد اعلا رسيده و به‌ طور بسيار ظريفي مطرح مي‌گردند. به خصوص در شرايطي که در آن سانسور اطلاعاتي شديدي در سرتاسر چين اتخاذ گرديده، ح‌ک‌چ به داستان‌پردازي‌هايي متوسل شده که تنها بر پايه‌ي اطلاعات ناقص و گمراه کننده بوده که اين خود بسيار مخرب‌تر از داستان‌پردازي‌هاي گذشته است.<br /><br />يک مجله‌ي انگليسي زبان به نام چاينااسکوپ (Chinascope) در اکتبر سال 2004 مطلبي را چاپ کرد که با تحليل آن مي‌توان روش‌هاي ظريف به کار برده شده توسط ح‌ک‌چ براي مخفي نگه‌داشتن حقايق را دريافت. زمانيکه بيماري سارس در سال 2003 در چين شيوع پيدا کرد کشورهاي ديگر ظن بردند که چين اطلاعاتي را در مورد شيوع اين بيماري مخفي کرده است و ح‌ک‌چ نيز به طور مکرر از اعلام آن امتناع مي‌کرد. نويسنده‌ي مقاله براي اينکه پي ببرد که آيا ح‌ک‌چ در گزارش سارس صداقت داشته است يا نه، تمامي بيش از 400 مورد بيماري سارس را که از ابتداي آوريل سال 2003 به وب سايت شين‌هوآ (Xinhua) ارسال شده‌اند مورد مطالعه قرار داد.<br /><br />اين گزارشات حاوي مطالب زير بود: به محضي که بيماري سارس ظاهر شد، بخش‌هاي دولتي از مرکزي گرفته تا بخش‌هاي محلي متخصصان را بسيج کردند و بيماران را بدون فوت وقت مورد درمان قرار دادند و پس از درمان از بيمارستان‌ها مرخص کردند. در مقابله با افراد شروري که مردم را به احتکار اجناس تشويق مي‌کردند تا مجبور نباشند پس از همه‌گير شدن بيماري ازخانه‌هايشان بيرون آيند دولت بلافاصله شروع به جلوگيري از انتشار شايعات کرد و متعاقب آن نظم اجتماعي به طور کامل برقرار گرديد. گرچه تعداد اندکي از نيروهاي ضد چين بدون هيچ مدرکي دولت چين را به سرپوش گذاشتن بر شيوع اين بيماري محکوم کردند، اکثر مردم و کشورهاي ديگر شايعات مذکور را نپذيرفتند. نمايشگاه تجاري گوآنگ‌جو (Guangzhou) بيشترين شرکت‌کننده از شرکت‌هاي تجاري همه‌ي دنيا را دارد. گردش‌گران خارجي بي‌خطر بودن گردش در چين را تأييد کردند. علي‌الخصوص متخصصان سازمان جهاني بهداشت [که فريب ح‌ک‌چ را خورده بودند] بطور عمومي اظهار کرده‌اند که دولت چين اقدامات و هماهنگي‌هاي لازم جهت مقابله با اين بيماري را نموده و بنابراين مشکلي وجود ندارد و متخصصان [پس از بيست روز تأخير] بازرسي استان گوانگ‌دونگ (Guangdong) را آغاز کردند.<br /><br />اين 400 مورد مقاله به نويسنده چنين ‌نماياند که ح‌ک‌چ در طول چهار ماه فوق شفاف عمل کرده و با احساس مسئوليت جهت حفاظت از سلامتي افراد عمل کرده و هيچ حقيقتي را پنهان نکرده است. با اين وجود در تاريخ 20 آوريل سال 2003 دفتر اطلاعات شوراي کشور در کنفرانس مطبوعاتي خود اعلان کرد که بيماري سارس به واقع در سراسر کشور چين شايع گرديده و به طور غير مستقيم اعلام کرد که دولت به روي آن سرپوش گذاشته بوده. فقط پس از آن بود که نويسنده حقيقت را ديد و حيله‌هاي شرورانه‌ي ح‌ک‌چ که ”همراه با زمان“ پيشرفت کرده بودند هويدا گرديد.<br /><br />در زمان انتخابات عمومي در کشور تايوان، ح‌ک‌چ با استفاده از حيله‌هاي ”ظريف“ و بهبود بخشيده شده‌ي خود ادعا کرد که انتخابات رياست جمهوري مي‌تواند به مصائب بسياري منتهي گردد. مسائلي از قبيل ازدياد موارد خودکشي، سقوط بازار بورس، افزايش ”بيماري‌هاي عجيب و ناشناخته“، اختلالات رواني، مهاجرت بسياري از اهالي اين جزيره، نزاع بين افراد خانواده و خويشاوندان، نگرش بي‌رحمانه نسبت به زندگي، بازار راکد، تيراندازي‌هاي پراکنده در خيابان‌ها، اعتراضات و تظاهرات، حمله‌ي نظامي به ساختمان‌هاي مسکوني، ناآرامي اجتماعي، هرج ‌و مرج سياسي و غيره. ح‌ک‌چ ذهن مردم چين را با چنين افکاري پر کرد تا به آنان بقبولاند که چنين مصائبي حاصل انتخابات است تا چيني‌ها هرگز خواستار انتخابات دمکراتيک نشوند.<br /><br />در مورد فالون ‌گونگ، ح‌ک‌چ مهارت بسيار بالايي را در فريب‌کاري نشان داد تا بتواند براي فالون گونگ پاپوش درست کند. ح‌ک‌چ نمايش‌هاي خود را يکي پس از ديگري به صحنه برد. جاي تعجب نيست اگر مي‌بينيم که چه تعداد از چيني‌ها فريب خورده و گمراهند. تبليغات رذيلانه‌ي ح‌ک‌چ آنقدر فريب‌دهنده هستند که قربانيان آن ناخواسته آنها را باور کرده و به آن به ديده‌ي حقيقت مي‌نگرند.<br /><br />تبليغات و شستشوي مغزي ح‌ک‌چ در طول دهه‌هاي گذشته در زمينه‌ي فريب مردم به حد اعلاي خود رسيده که اين نتيجه‌ي سرشت عاري از وجدان آن است.<br /><br /><br /><br /><a name="_Toc133159574"><strong>ت- رياکاري و تزوير ح‌ک‌چ در مقوله‌ي حقوق بشر</strong></a><strong><br /></strong><a name="_Toc133159575"></a><br /><strong>از غصب کردن دمکراسي براي گرفتن قدرت تا تظاهر به دمکراسي براي حفظ حکومت استبداد</strong><br /><br />”در يک کشور دمکراتيک، حاکميت بايد در دستان مردم باشد. اين همان چيزي است که با اصول آسمان و زمين تطبيق دارد. اگر کشوري ادعاي دمکراسي کرده و حاکميت آن در دستان مردم نباشد مسلماً بر مسير صحيح نبوده و از مسيرش منحرف گرديده و آن کشور اساساً دمکراتيک نيست... چگونه مي‌توان بدون خاتمه دادن به حکومت حزب و بدون برقراري انتخابات مردمي ادعاي دمکراسي کرد؟ حق مردم را به آنان بازگردانيد!“<br /><br />آيا گفته‌ي بالا شبيه جملات مقاله‌اي که به دست ”دشمنان خارجي“ به منظور ضربه زدن به ح‌ک‌چ نوشته شده باشد نيست؟ در حقيقت اين جمله مربوط به مقاله‌اي است در روزنامه‌ي شين‌هوآ ديلي (Xinhua Daily)، روزنامه‌ي رسمي ح‌ک‌چ در 27 سپتامبر 1945.<br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) که با بوق و کرنا دم از ”انتخابات مردمي“ زده بود و خواستار ”بازگرداندن حق مردم به مردم“ بود، از زمان به دست‌گيري قدرت، با ”حق رأي مردم“ مثل چيزي حرام و ممنوع برخورد کرده است. مردمي که قرار بود آقا و صاحب کشور باشند حتي حق تصميم‌گيري براي خودشان را نيز ندارند. کلمات از بيان سرشت عاري از وجدان ح‌ک‌چ قاصرند.<br /><br />اگر به اين معتقد هستيد که آنچه در گذشته بوده ديگر گذشته است و فرقه‌ي شيطاني ح‌ک‌چ که با کشتن مردم قدرت گرفته و با دروغ حکومت خود را حفظ کرده به دنبال اصلاحات است و مي‌تواند درست‌کار شده و مايل است که ”حق مردم را به ايشان بازگرداند“، سخت در اشتباه هستيد. بگذاريد ببينيم که روزنامه‌ي ”مردم“ که بلندگوي ح‌ک‌چ است در 23 نوامبر سال 2004 يعني 60 سال پس از آنکه مقاله‌ي فوق انتشار يافت چه نوشته است: ”کنترل شديد ايدئولوژي از ضروري‌ترين مباني سياسي و ايدئولوژيکي براي انسجام بخشيدن به حکومت حزب است.“<br /><br />اخيراً ح‌ک‌چ به اصطلاح ”اصل سه "بدون"“ جديد [6] را ارائه کرد که اولين اصل آن ”توسعه‌ي بدون کشمکش“ است. ”توسعه“ دروغ است ولي ”بدون کشمکش“ که بر يک ”صداي واحد و سراي واحد“ تأکيد دارد قصد اصلي ح‌ک‌چ است.<br /><br />زماني که خبرنگار مشهور CBS، مايک ‌والاس (Mike Wallace) در سال 2000 از جيانگ‌ زمين پرسيد که چرا چين انتخابات مردمي را اجرا نمي‌کند، جيانگ پاسخ داد، ”مردم چين از لحاظ تحصيلات در سطح بسيار پاييني هستند.“<br /><br />با اين وجود در 25 فوريه‌ي سال 1939 ح‌ک‌چ در روزنامه‌ي شين‌هوآ ديلي اعلام کرد: ”آنها ("كومين‌تانگ"حزب ملی گرا KMT ) اعتقاد دارند که سياست‌هاي دمکراتيک در حال حاضر در چين قابل اجرا نيستند، ولي پس از مدت زماني انجام مي‌گيرد. آنها اميد دارند که زمان آن فرا رسد که دانش و تحصيلات مردم چين به حد کشورهاي دمکراتيک سرمايه‌داري در اروپا و آمريکا برسد تا دمکراسي عملي گردد... ولي تنها در سايه يک نظام دمکراتيک است که آموزش و تحصيل براي مردم آسان مي‌گردد.“<br /><br />تفاوت رياکارانه‌اي که بين آنچه روزنامه‌ي شين‌هوآ در سال 1939 نوشت و آنچه جيانگ‌ زمين در سال 2000 گفت نشان دهنده‌ي سرشت بدنهاد ح‌ک‌چ است.<br /><br />پس از کشتار تيان‌آن‌من در سال 1989، ح‌ک‌چ با پروندهاي سياه ناشي از نقض حقوق بشر وارد عرصه‌ي جهاني گرديد. تاريخ به ح‌ک‌چ حق انتخابي داد. يا مي‌توانست به مردمش احترام گذاشته و وضعيت حقوق بشر را ارتقاء دهد يا به خلاف‌هاي خود در چين ادامه داده و تظاهر به احترام گذاشتن به حقوق بشر کند تا وجهه‌ي بين‌المللي خود را حفظ کند.<br /><br />متأسفانه ح‌ک‌چ آنطور که از ذات خودکامه‌اش برمي‌آمد روش دوم را انتخاب کرد. تعداد زيادي افراد عاري از وجدان ولي بااستعداد و باهوش را در حوزه‌هاي مختلف علمي و مذهبي گرد آورد و آنها را به انتشار و تبليغات دروغ در کشورهاي خارجي به‌ کار گماشت تا چنين وانمود کند که ح‌ک‌چ در حال بهبود بخشيدن به حقوق بشر است. حزب يک سري ”حقوق“ کاذب را از خود درآورد مثل ”حق ادامه‌ي حيات“ يا حقوق مسکن و غذا. اينگونه مطرح شد که: وقتي مردم گرسنه‌اند آيا حق ندارند که صحبت کنند؟ حتي اگر قشر گرسنه نتواند صحبت کند، آيا مي‌توان به آناني که حق بقيه را تا خرخره خورده‌اند اجازه دادکه به‌جاي قشر گرسنه صحبت کنند؟ ح‌ک‌چ با بازي کردن با مقوله‌ي حقوق بشر سعي در فريب دادن مردم چين و دمکراسي‌هاي غربي داشت، حتي ادعا کرد که ”زمان حاضر از لحاظ رعايت حقوق بشر بهترين دوره در تاريخ چين است.“<br /><br />ماده‌ي 35 قانون اساسي چين چنين بيان کرده که شهروندان جمهوري خلق چين از حق آزادي بيان، نشر، گردهمايي، ايجاد انجمن، اعتراض و تظاهرات برخوردارند. ح‌ک‌چ تنها با کلمات بازي کرده است. تحت قانون ح‌ک‌چ مردم بي‌شماري از حق اعتقاد، بيان، نشر، گردهمايي و دفاعيه‌ي قانوني محروم شده‌اند. ح‌ک‌چ حتي دستور داد که استيناف بعضي گروه‌هاي خاص غير‌قانوني اعلام گردد. در چندين مورد در سال 2004 بعضي از شهروندان تقاضاي راهپيمايي در پکن را کردند. به جاي موافقت با آن، دولت اقدام به دستگيري آنان کرد. سياست ”يک کشور و دو نظام“ هنگ‌کنگ که توسط ح‌ک‌چ به قانون اساسي اين کشور اضافه شد نيز حقه‌اي بيش نيست. ح‌ک‌چ اعلام مي‌دارد که تا 50 سال هيچ تغييري در هنگ‌کنگ داده نمي‌شود حال آنکه تنها در مدت 5 سال پس از بازگردانده شدن آن به چين با تصويب قوانين ظالمانه مثل ماده‌ي 23 سعي در تبديل دو نظام به يک نظام دارد. [7]<br /><br />سياست شريرانه‌ي جديد ح‌ک‌چ استفاده از ”آزادي بيان“ دروغين براي گسترش نظارت و کنترل خود بر مردم است. امروزه به نظر مي‌رسد که چيني‌ها با آزادي بيشتري سخنان خود را بيان مي‌‌کنند و در عين حال اينترنت اجازه داده است تا اخبار با سرعت بيشتري پخش شود. از اين رو امروزه ح‌ک‌چ ادعا مي‌کند که آزادي بيان به مردم اعطاء گرديده و بسياري از مردم چنين چيزي را پذيرفته‌اند. اين ظاهري دروغين است. علت اين نيست که ح‌ک‌چ با مردم مهربان شده بلکه به هر حال نمي‌تواند از پيشرفت‌هاي اجتماعي و فن‌آوري جلوگيري نمايد. بگذاريد به نقشي که ح‌ک‌چ در برخورد با اينترنت ايفا مي‌کند بپردازيم: <span style="color:#cc0000;">ح‌ک‌چ وب سايت‌ها را مسدود مي‌کند، اطلاعات را فيلتر مي‌کند، تالارهاي گفتگو (Chat Room) را نظارت کرده، نامه‌هاي الکترونيکي را کنترل کرده و کاربر‌هاي اينترنتي را متهم مي‌کند. هرآنچه که انجام مي‌دهد سيري قهقرايي دارد. امروزه با کمک سرمايه‌داراني که از حقوق ‌بشر و وجدان بويي نبرده‌اند، ح‌ک‌چ پليس خود را به وسايلي مدرني مجهز کرده که مي‌توانند از درون اتومبيل‌هاي مخصوص پليس کوچکترين حرکت کاربران اينترنت را از بيرون کنترل کنند.</span> وقتي مي‌بينيم که چگونه ح‌ک‌چ در روز روشن چنين اعمال شيطاني را انجام مي‌دهد و اينگونه در مسير رسيدن به رعايت حقوق بشر سير قهقرايي را مي‌پيمايد چگونه مي‌توانيم انتظار داشته باشيم که بهبودي در اين زمينه حاصل کند؟ ح‌ک‌چ خود اينگونه بيان داشت که: ”آن به سمت خارج بازتر شده اما از درون بسته‌تر مي‌گردد.“ سرشت پليد ح‌ک‌چ هرگز تغيير نکرده است.<br /><br /><span style="color:#cc0000;">ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) به‌منظور ايجاد وجهه‌ي قابل قبول براي خود در کميسيون حقوق بشر سازمان ملل در سال 2004 مواردي را برشمرد که در آنها سوء ‌استفاده‌کنندگان از حقوق بشر را به شدت تنبيه کرده بود. اين موارد تنها تظاهري در ‌پيش چشمان افراد خارجي بود حال آنکه هيچ پايه و اساسي نداشت. علت اين است که در چين بزرگترين ناقضين حقوق بشر خود ح‌ک‌چ و دبير کل اسبق حزب جيانگ‌ زمين، وزير اسبق کمسيون قضايي و سياسي لوئو گان (Luo Gan)، وزير امنيت عمومي جو يونگ‌کانگ (Zhou Yongkang) و قائم مقام آن وزاتخانه ليو جينگ (Liu Jing) هستند. نمايش آنها مبني بر تنبيه ناقضين حقوق بشر مثل اين است که دزدي فرياد بکشد ”دزد را بگيريد!“</span><br /><br /><span style="color:#cc0000;">اين کار حزب را مي‌توان اينگونه به زبان تمثيل بيان کرد: فرض کنيد که يک تجاوزگر زنجيره‌‌اي دور از چشم مردم روزانه 10 دختر را مورد تجاوز قرار مي‌داد. ولي حالا که مردم در اطرافش هستند تنها يک دختر را پيش روي آنها مورد تجاوز قرار مي‌دهد. آيا مي‌توان گفت که اين شخص سير صعودي را پيموده و بهتر شده است؟ تغيير او از تجاوز دور از چشم مردم به تجاوز در پيش چشم آنها فقط اين را مي‌رساند که او بي‌شرم‌تر و وقيح‌تر شده است. طبيعت او هرگز تغييري نيافته است. تنها چيزي که براي او عوض شده اين است که ارتکاب به جرم برايش به سادگي گذشته نيست.</span><br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) درست شبيه همان متجاوز زنجيره‌اي است. طبيعت خودکامه‌ي ح‌ک‌چ و ترس باطني او از از دست دادن قدرت باعث شده که هيچ احترامي براي مردم قائل نباشد. منابع انساني، مادي و مالي که براي پوشش دادن به پرونده‌ي نقض حقوق بشر خود از آنها استفاده مي‌کرد بسيار فراتر از تلاش‌هايش در جهت بهبود واقعي وضعيت حقوق بشر رفته است. ميل ح‌ک‌چ به کشتار بي‌حد و حصر و آزار و شکنجه بزرگترين بداقبالي مردم چين به شمار مي‌آيد.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159576"><strong>آماده شدن براي انجام اعمال شيطاني و مخفي شدن در پشت ”قانون“</strong></a><strong><br /></strong><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) براي محافظت از منافع نورچشمي‌هاي خود از يک طرف ظاهرسازي قبلي خود را به کلي کنار گذاشته و کارگران، رعايا و توده‌ي مردم را رها کرده و از طرف ديگر ابزار و وسايل فريب و خدعه را گسترش داده و هر روز تعداد بيشتري از موارد نقض حقوق بشر در پيش جامعه‌ي بين‌الملل هويدا مي‌شود. ح‌ک‌چ با استفاده از لغت‌ها و عبارات محبوب مثل ”حکومت قانون“، ”بازار“، ”براي مردم“، و ”اصلاحات“ مردم را سردرگم مي‌کند. ح‌ک‌چ قادر نيست سرشت پليد خود را مخفي کند حتي اگر ”کت شلوار سبک غربي“ را به تن کند. چنين ظاهري تنها اثر فريبنده‌ي بيشتري نسبت به ”لباس فرم مائو“ دارد. در مزرعه‌ي حيوانات نوشته‌ي جرج ارول (George Orwell) که در سال 1945 به چاپ رسيد، خوک‌ها ياد گرفتند که به روي دو پا ايستاده و راه بروند. اين مهارت تازه به خوک‌ها وجهه‌هاي جديدي داد ولي باطن آنها همان خوک بود.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159577"><strong>أ- وضع کردن قانون‌ و مقرراتي که ناقض قانون اساسي چين است</strong></a><br /><br />قوانين و مقرراتي که ناقض قانون اساسي هستند به تصويب رسيده و به رده‌هاي مختلف و کارکنان تمام بخش‌هاي دولتي ابلاغ شده و به عنوان مبنايي براي سد کردن راه تلاش‌هاي مردم جهت توقف آزار و شکنجه، بدست آوردن آزادي و بهبود وضع حقوق بشر به کار مي‌روند.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159578"><strong>ب- مشکلات غير‌سياسي با ابزارهاي سياسي مورد بررسي قرار مي‌گيرند</strong></a><br /><br />مشکلات ساده‌ي اجتماعي بزرگ‌نمايي شده و تحت عنوان ”رقابت با حزب براي توده‌ها“، ”سعي در ساقط کردن حزب و کشور“، ”اغتشاش“ و ”نيروهاي دشمن“ مطرح مي‌گردند. يک موضوع غير‌سياسي از روي عمد سياسي جلوه داده شده تا حزب بتواند در مقابل آن تحرکات سياسي انجام داده و با ابزار تبليغاتي خود نفرت را در دل مردم ايجاد کند.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159579"><strong>ج- مهار و کنترل موضوعات سياسي از طريق روش‌هاي فريبکارانه</strong></a><br /><br />آخرين سياست ح‌ک‌چ براي حمله به شهروندان حامي دمکراسي و روشن‌فکران آزادانديش قرار دادن تله بر سر راه‌شان و زنداني کردن آن‌ها است. اين تله‌ها شامل اتهامات دروغيني از سرپيچي‌هاي مدني مثل فحشا و فرار از پرداخت ماليات هستند. حمله‌گرها از اتهامات سطح پايين استفاده کرده تا خود مورد اتهام گروه‌هاي بيروني قرار نگيرند. اين اتهامات که اغلب براي ريختن آبروي افراد در جامعه‌ طرح‌ريزي مي‌شوند کافي هستند تا شخص قرباني را مورد تمسخر عامه‌ي مردم قرار دهند.<br /><br /><br />تنها تغييري که در سرشت پليد ح‌ک‌چ رخ داده اينست که نسبت به قبل بي‌شرم‌تر شده و از انسانيت فاصله‌ي بيشتري گرفته است.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159580"><strong>ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) بيش از يک ميليارد نفر را با منطق منحرف و دروغين خود اسير ساخته</strong></a><br /><br />فرض کنيد يک مجرم هرزه به‌زور وارد خانه‌اي شده و به دختري تجاوز کرده در محکمه در دفاع از خود مي‌گويد که او دختر را نکشته و تنها به او تجاوز کرده است. از آنجا که کشتن از تجاوز بدتر است، او ادعا مي‌کند که بي‌گناه بوده و بايد فوراً آزاد شود. او بگويد که مردم بايد به خاطر اينکه دختر را نکشته و فقط به او تجاوز کرده او را مورد تشويق نيز قرار دهند. چنين منطقي مسخره است. با اين حال منطق ح‌ک‌چ در دفاع از کشتار چهارم ژوئن 1989 ميدان تيان‌آن‌من دقيقاً شبيه منطق همان مجرم است. ح‌ک‌چ ادعا کرد که ”سرکوبي دانشجويان“ از بروز ”ناآرامي‌هاي داخلي“ در چين جلوگيري کرد. بنابرين براي جلوگيري از ”ناآرامي‌هاي داخلي“ سرکوب دانشجويان موجه بود.<br /><br /><span style="color:#cc0000;">”تجاوز يا قتل، کداميک بهتر است“؟ اگر يک مجرم چنين سؤالي را از قاضي محکمه بپرسد آن نشانه‌ي بي‌شرمي اوست. درست به همين شکل در مورد کشتار ميدان تيان‌آن‌من نيز ح‌ک‌چ و هم‌دستانش هيچ احساس گناهي نکردند. در عوض از جامعه پرسيدند که کداميک بهتر است- ”سرکوب دانشجويان يا ناآرامي داخلي که مي‌تواند به جنگ داخلي منجر گردد؟“<br /></span><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) کنترل کل دستگاه‌هاي کشور و ابزار تبليغاتي را به دست دارد. به عبارت ديگر، 3/1 ميليارد نفر از مردم چين گروگان و اسير او هستند. ح‌ک‌چ با داشتن 3/1 ميليارد نفر گروگان هميشه مي‌تواند چنين نتيجه‌گيري کند که اگر گروه معيني از مردم را سرکوب نکند، تمام ملت درگير آشوب و مصيبت خواهند گرديد. با استفاده از اين بهانه مي‌تواند هر گروه يا فردي را که بخواهد سرکوب کند و سرکوب کردن او همواره موجه مي‌نمايد. با وجود چنين نتيجه‌گيري‌هاي فريبکارانه و دروغيني آيا مجرمي بي‌شرم‌تر از ح‌ک‌چ در جهان پيدا مي‌شود؟<br /><br /><br /><a name="_Toc133159581"><strong>تشويق و تهديد - از ”اعطاي“ آزادي تا افزايش سرکوب</strong></a><strong><br /></strong><br />بسياري از چيني‌ها اعتقاد دارند که امروزه از آزادي بيشتري نسبت به قبل برخوردارند به همين دليل اميد به بهبودي و دوام ح‌ک‌چ دارند. در حقيقت ميزان آزادي ”اعطاء“ شده به مردم بستگي به اين دارد که ح‌ک‌چ تا چه حد درگير بحران شده باشد. ح‌ک‌چ هرکاري مي‌کند تا منافع جمعي حزب حفظ گردد، از دادن به اصطلاح دمکراسي و آزادي گرفته تا رعايت حقوق بشر.<br /><br />با اين همه، تحت رهبري ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین)، به اصطلاح ”آزادي“ داده شده توسط ح‌ک‌چ توسط هيچگونه مرجع قضايي حمايت نگرديده است. چنين ”آزادي‌اي“ صرفاً ابزاري است براي فريب و کنترل مردم در مقابل حرکت جهاني آغاز شده به سمت دمکراسي. در بطن، چنين ”آزادي‌اي“ در تضاد شديد با ديکتاتوري ح‌ک‌چ است. زمانيکه اين تضاد به حدي فراتر از تحمل ح‌ک‌چ برسد، ح‌ک‌چ تمام اين ”آزادي“ را به يکباره پس مي‌گيرد. در تاريخ ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین)، چندين دوره وجود دارد که در آن آزادي بيان محترم شمرده شده و هر يک از آنها دوره‌اي مبني بر کنترل شديد را به همراه دارند. اين الگوي ادواري موجود در تاريخچه‌ي ح‌ک‌چ نشان‌دهنده‌ي سرشت عاري از وجدان ح‌ک‌چ است.<br /><br />در دوره‌ي اينترنت امروز اگر به وب سايت شين‌هوا يا روزنامه‌ي اينترنتي مردم که رسانه‌هاي رسمي ح‌ک‌چ هستند سري بزنيد مي‌بينيد که تنها تعداد معدودي گزارش حاوي اطلاعات منفي در مورد چين وجود دارند. اول اينکه در چين امروز خبرهاي بد بسياري با سرعت زياد در حال انتشار در سراسر کشور هستند و خبرگزاري‌ها بايد حداقل چند تا از آنها را منتشر کنند تا بتوانند اعتبار خود را حفظ کنند. دوم آنکه موضع اين گزارشات خبري با علايق ح‌ک‌چ تطبيق دارد چراکه ”انتقاد جزئي، کمک بزرگي است.“ خبرها همواره تقصير خبرهاي بد را به گردن اشخاص خاص که کاري به کار حزب ندارند انداخته و از رهبري ح‌ک‌چ براي رفع و رجوع آن تشکر مي‌کند. ح‌ک‌چ با مهارت کامل کنترل مي‌کند که چه چيزي گزارش شود، چه چيزي گزارش نشود، چگونه گزارش شود و اينکه رسانه‌هاي چيني آن‌را گزارش کنند يا رسانه‌هاي خارج از کشور که تحت کنترل ح‌ک‌چ قرار دارند.<br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) با مهارت اخبار بد را دست‌کاري کرده و به ‌گونه‌اي جلوه مي‌دهد که بتواند از طريق آنها قلب مردم را بربايد. بسياري از جوانان چيني امروزه بر اين خيال هستند که ح‌ک‌چ آزادي بيان خوبي را در اختيار مردم قرار داده و از اين رو اميد به پيشرفت ح‌ک‌چ دارند. آنها قرباني استراتژي‌هاي ”دقيق و ظريف“ خبرگزاري‌هاي بي‌انصاف کنترل‌شده‌ي دولت هستند. علاوه بر اين با ايجاد يک موقعيت هرج‌ومرج‌زا در جامعه‌ي چين و در پي آن مطرح کردن مقداري از آن از طريق رسانه‌ها، ح‌ک‌چ مي‌تواند مردم را متقاعد کند که تنها ح‌ک‌چ قادر است چنين آشفتگي اجتماعي را کنترل کند و از اين طريق تأييد مردم بر حکومت ح‌ک‌چ را جلب مي‌کند.<br /><br />بنابرين نبايد به اشتباه فکر کنيم که ح‌ک‌چ تغيير کرده حتي اگر نشانه‌هايي از حقوق بشر ديده مي‌شود. در تاريخ زماني‌که ح‌ک‌چ در حال مبارزه براي براندازي دولت "كومين‌تانگ"حزب ملی گرا KMT بود تظاهر مي‌کرد که براي دمکراسي مي‌جنگد. ذات خبيث ح‌ک‌چ به گونه‌اي است که به هيچ يک از قول‌هايش نمي‌توان اعتماد کرد.<br /><br /><br /><br /><a name="_Toc133159582"><strong>ث- جنبه‌هاي مختلف سرشت پليد ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین)</strong></a><br /><a name="_Toc133159583"></a><br />فروختن اراضي ملي از روي خودخواهي و خيانت کردن به ملت تحت نام ”اتحاد ملي“<br />”آزادسازي تايوان“ و ”متحد کردن تايوان“ همواره شعار تبليغاتي ح‌ک‌چ در طول دهه‌هاي گذشته بوده است. با استفاده از اين شعار، ح‌ک‌چ همواره مانند يک وطن‌پرست و ملي‌گرا عمل نموده است. آيا ح‌ک‌چ واقعاً به انسجام و تماميت ارضي کشور اهميت مي‌دهد؟ به هيچ‌ وجه. تايوان صرفاً يک معضل تاريخي است که در اثر درگيري‌هاي بين ح‌ک‌چ و "كومين‌تانگ"حزب ملی گرا KMT بوجود آمده و ابزاري است که ح‌ک‌چ توسط آن به رقباي خود ضربه زده و حمايت مردم را جلب مي‌کند.<br /><br />در روزهاي آغازين که ح‌ک‌چ ” شوروی چينی“ را در زمان حکومت ملی پايه‌گذاري کرد، ماده‌ي 14 قانون اساسي‌اش مبني بر اين بود که ”هر يک از اقوام يا استان‌هاي داخل کشور چين مي‌تواند اعلام استقلال کند.“ براي هماهنگي با اتحاد جماهير شوروي، شعار ح‌ک‌چ نيز ”حمايت از شوروي“ بود. در زمان جنگ چين و ژاپن هدف اصلي ح‌ک‌چ ارتقاء موقعيت خود بود نه مبارزه با اشغال‌گران ژاپني. در سال 1945 ارتش سرخ شوروي وارد شمال شرق چين شد و اقدام به دزدي، قتل و تجاوز کرد ولي ح‌ک‌چ حتي يک کلمه نيز در مخالفت با اين عمل نگفت. به همين ترتيب وقتي شوروي از اعلام خودمختاري و استقلال مغولستان حمايت کرد، ح‌ک‌چ کاملاً ساکت ماند.<br /><br />در پايان سال 1999، چين و شوروي توافقنامه‌اي را مبني بر به رسميت شناختن مرزهاي يکديگر امضاء کردند که طي آن چين تمامي توافق‌هاي ناعادلانه‌اي را که بيش از 100 سال قبل بين روسيه و سلسله‌ي چينگ (Qing) انجام گرفته بود بدون قيد و شرط پذيرفت و بيش از يک ميليون کيلومتر مربع زمين را به روسيه فروخت، سرزميني ده‌ها برابر مساحت کشور تايوان. در سال 2004، چين و روسيه يک موافقت‌نامه‌ي تکميلي را در مورد مرزهاي شرقي چين و شوروي امضاء کردند و حاکميت نيمي از جزيره‌ي هي‌شيازي (Heixiazi) در استان هيلونگ‌جيانگ (Heilongjiang) را مجدداً به روسيه واگذار کرد.<br /><br />با توجه به مشکلات مرزي ديگر مثل جزاير نانشا (Nansha) و جزيره‌ي ديائويو (Diaoyu) به اين نتيجه مي‌رسيم که ح‌ک‌چ اهميتي به از دست دادن اين اراضي نداده چراکه تأثيري به روي کنترل و قدرتش نداشته‌اند. ح‌ک‌چ مسئله‌ي ”اتحاد تايوان“ را در بوق و کرنا انداخت که صرفاً پرده‌اي از دود و ابزاري براي تحريک حس وطن‌ پرستي کورکورانه‌ي مردم بود و اذهان عمومي را از مسائل و درگيري‌هاي داخلي منحرف مي‌کرد.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159584"><strong>شرارت‌هاي سياسي بدون هيچ‌گونه قيد و بند اخلاقي</strong></a><br /><br />يک دولت بايد همواره تحت نظارت باشد. در کشورهاي دمکراتيک، جدايي قوه‌ها بعلاوه‌ي آزادي بيان و مطبوعات، مکانيزم‌‌‌هاي خوبي براي نظارت بر دولت هستند. اعتقادات مذهبي نيز محدوديت‌هاي اخلاقي را به آن اضافه مي‌کند.<br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) مروج الحاد است چراکه سرشت خداجويي ندارد که براي رفتارش محدوديت‌هاي اخلاقي قائل شود. در نتيجه، زمانيکه ح‌ک‌چ شروع به ظلم و شرارت مي‌کند هيچ چيز جلودار آن نيست. از نظر ح‌ک‌چ چه نظارتي بر آن وجود دارد؟ ”خود ح‌ک‌چ خودش را نظارت مي‌کند!“ اين شعاري است که حزب ده‌ها سال است که توسط آن مردم را فريب مي‌دهد. در زمان‌هاي گذشته آن را ”انتقاد از خود“ مي‌ناميدند، بعدها ”خود ‌نظارتي“ و ”خود بهينه‌‌‌سازي رهبري حزب“ و اخيراً ”خود بهينه‌سازي ظرفيت حاکميت حزب“ مي‌نامند. ح‌ک‌چ بر قدرت فوق‌العاده‌اي که آن براي به اصطلاح ”خود بهبودي“ دارد تأکيد مي‌کند. ح‌ک‌چ تنها به حرف بسنده نمي‌کند بلکه به آن عمل مي‌کند مثل پايه‌گذاري ”کميته‌‌‌‌‌‌‌‌ي بازرسي- تنبيهي مرکزي“ و ”اداره‌ي فرجام‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهي“ و از اين قبيل. اين نهادها در ظاهر زيبا هستند ولي در باطن ”گلدان‌هاي تزئيني“ فريبنده‌اي که مردم را گمراه مي‌کنند.<br /><br />بدون محدوديت‌هاي اخلاقي و قانون، ”خود بهبودي“ ح‌ک‌چ مظهر اين ضرب‌المثل سنتي و کهن چين است که مي‌گويد ”شياطيني که از قلب خود شخص بيرون مي‌آيند.“ اين تنها بهانه‌اي است که ح‌ک‌چ از آن براي اجتناب از قبول نظارت‌هاي خارجي و امتناع از لغو ممنوعيت آزادي مطبوعات و تشکل احزاب آزاد سياسي تراشيده است. اراذل سياست‌مدار از اين حربه براي تحميق مردم و حمايت از قدرت ح‌ک‌چ و منافع هيأت حاکم استفاده مي‌کنند.<br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) متخصص توطئه‌چيني سياسي است. ”ديکتاتوري دمکراتيک مردمي“، ”مرکزيت دمکراتيک“، ”مشاوره‌ي سياسي“ و غيره همگي نقشه‌هايي فريبنده‌اند. بجز کلمه‌ي ديکتاتوري بقيه‌ي آنها دروغي بيش نيستند.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159585">حقه و کلک - از مقاومت دروغين در مقابل چپاول ژاپن گرفته تا ضد تروريسم شيادانه</a><br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) همواره ادعا کرده که مردم را در شکست دادن غارت‌گران ژاپني رهبري کرده است. حال آنکه آرشيوهاي تاريخي بسيار نشان مي‌دهند که ح‌ک‌چ عمداً از نبرد در جنگ چين و ژاپن اجتناب کرد. ح‌ک‌چ تنها از موقعيت به دست آمده ناشي از درگيري دولت "كومين‌تانگ"حزب ملی گرا KMT در جنگ با ژاپن استفاده کرد و قدرت خود را افزايش داد.<br /><br />تنها نبردهاي مهمي که ح‌ک‌چ در آنها شرکت کرد نبرد گذرگاه پينگ‌شينگ (Pingxing Pass) و نبرد صد لشکر بودند. در نبرد گذرگاه پينگ‌شينگ، ح‌ک‌چ به هيچ عنوان رهبر و يا نيروي غالب در نبرد به حساب نمي‌آمد. در عوض نيروهاي ح‌ک‌چ تنها به کمين واحدهاي ژاپني مي‌نشستند. در مورد نبرد صد لشکر نيز، در داخل ح‌ک‌چ عقيده بر اين است که شرکت در اين نبرد سياست‌هاي استراتژيک حزب مرکزي را نقض کرد. پس از اين دو نبرد، مائو و ارتش ح‌ک‌چ نه در هيچ نبرد جدي ديگري درگير شدند و نه قهرماناني مثل دونگ ‌کونروي (Dong Cunrui) در جنگ سال 1948 با "كومين‌تانگ"حزب ملی گرا KMT و هوانگ ‌جي‌گوانگ (Huang Jiguang) در جنگ کره را در جنگ چين و ژاپن ، پرورش دادند. تنها چند نفر از فرماندهان بلند‌پايه‌ي ح‌ک‌چ در ميدان جنگ با ژاپن کشته شدند. تا امروز ح‌ک‌چ نتوانسته ارقامي را مبني بر ميزان تلفات خود در جنگ بين چين و ژاپن منتشر کند و در سراسر چين بناهاي يادبود چنداني که مربوط به کشته‌هاي ح‌ک‌چ در جنگ بين چين و ژاپن باشند به چشم نمي‌خورند.<br /><br />در آن زمان، ح‌ک‌چ دولتي مرزي را در استان‌هاي شانزي (Shaanxi)، گان‌سو (Gansu) و نينگ‌شيا (Ningxia) به دور از جبهه‌ي جنگ پايه‌گذاري کرد. بر طبق اصطلاحات و اسامي امروزي، ح‌ک‌چ در حال اجراي ”يک کشور و دو نظام“ يا ”دو چين“ در داخل چين بود. گرچه فرماندهان ح‌ک‌چ به ايستادگي و مقاومت در مقابل ژاپن بي‌ميل نبودند ولي مقامات بلندپايه ح‌ک‌چ در شرکت در جنگ با ژاپن مصمم ظاهر نشدند. در عوض، آنها به فکر اقداماتي بودند که از منافع و ذخاير خود حفاظت کرده و از جنگ به عنوان فرصتي براي تقويت خود استفاده کنند. زمانيکه در سال 1972 چين و ژاپن مناسبات و روابط ديپلماتيک خود را از سر گرفته، مائو زدانگ حقيقت را براي نخست وزير ژاپن کاکويي تاناکا (Kakuei Tanaka) فاش کرده و گفت که ح‌ک‌چ بايد از ژاپن تشکر کند چرا که اگر جنگ بين ژاپن و چين نبود، ح‌ک‌چ نمي‌توانست در چين قدرت گيرد.<br /><br />حقيقت بالا مدعايي است بر بطلان ادعاي ح‌ک‌چ مبني بر رهبري مردم چين در مقابله با ژاپن در جنگ هشت ساله‌ي بين اين دو کشور و پيروزي نهايي چين.<br /><br />پس از گذشت نيم قرن و پس از حمله‌ي يازدهم سپتامبر تروريست‌ها به خاک آمريکا، مبارزه با تروريسم موضوع مورد بحث تمام کشورهاي جهان گرديد. ح‌ک‌چ مجدداً در صدد استفاده از استراتژي‌هاي فريبکارانه درست مثل آنچه در جنگ بين چين و ژاپن به کار گرفته بود برآمد. با استفاده از بهانه‌ي مقابله با تروريسم، ح‌ک‌چ به بسياري از مذهبيون، ناراضي‌ها و گروه‌هاي درگير در منازعات قومي و منطقه‌اي برچسب تروريست زد. ح‌ک‌چ تحت لواي تلاش‌هاي ضد تروريست بين‌المللي سرکوب‌هاي شديدي را آغاز نمود.<br /><br />در 27 سپتامبر سال 2004، خبرگزاري شين‌هوا به نقل از روزنامه شين‌جينگ (Xinjing) اعلان کرد که پکن قصد دارد اولين اداره‌ي مبارزه با تروريسم را در ميان تمامي استان‌ها و شهرهاي چين تأسيس کند. برخي از رسانه‌هاي خارجي هوادار ح‌ک‌چ نيز اين موضوع را در سر تيتر خبرهاي خود قرار داده و نوشتند که ”اداره‌ي 610 به مبارزه‌ي ضد تروريسم پيوست.“ (اداره‌ي 610 يک شبکه از آژانس‌هاي دولتي است که اختصاصاً براي آزار و شکنجه تمرين‌کنندگان فالون ‌گونگ تأسيس شده)، و ادعا کردند که اداره‌ي ضد تروريسم تمرکز خود را بر حمله به ”نهادهاي تروريستي“ از جمله فالون گونگ خواهد گذاشت.<br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) انگ ”تروريست“ را بر مردمي نهاد که هيچ اسلحه‌اي در دست ندارند و زمانيکه مورد ضرب و شتم قرار مي‌گيرند هيچ‌گونه مقابله‌اي نمي‌کنند و با آرامش براي حق مسلم خود درخصوص اعتقادشان درخواست استيناف مي‌کنند. ح‌ک‌چ با سوء استفاده از جو ضد تروريسم، نيروهاي ويژه‌ي ضد تروريستي خود را که تا دندان مسلح بودند بسيج کرد تا سرکوب سريع و همه‌جانبه‌اي را در مورد اين گروه بي‌دفاع و آرامش‌طلب اجرا کند. علاوه بر اين، ح‌ک‌چ از بهانه‌‌ي ضد تروريسم استفاده کرد و آزار و شکنجه‌ي تمرين‌کنندگان فالون ‌گونگ را از ديد جوامع بين‌الملل دور نگه داشت. حقه و کلک‌هايي که امروزه توسط ح‌ک‌چ بکار گرفته مي‌شود تفاوت چنداني با آنچه در زمان جنگ بين چين و ژاپن به کار گرفته مي‌شد ندارد و تنها مي‌توان گفت که اينگونه رفتار با چنين موضوع مهمي که تلاش ضد تروريست بين‌الملل نام دارد کاملاً شرم‌آور است.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159586"><strong>تظاهر به صداقت و موافقت علني در عين مخالفت پنهاني</strong></a><br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) خود به مکتب خود اعتقادي ندارد حال آنکه ديگران را مجبور به قبول آنها مي‌کند. اين يکي از مزورانه‌ترين روش‌هاي بکار گرفته شده توسط ح‌ک‌چ است. ح‌ک‌چ خود مي‌داند که مکتبش غلط است و نظريه‌ي سوسياليسم حقيقت ندارد. خود ح‌ک‌چ به اين مکتب اعتقادي ندارد ولي مردم را به پذيرفتن آن اجبار مي‌کند. کساني را که به آن اعتقادي نداشته باشند آزار و اذيت مي‌کند. ح‌ک‌چ با وقاحت تمام اين ايدئولوژي فريبکارانه را در قانون اساسي که پايه و اساس کشور و دولت چين است گنجانده است.<br /><br />در زندگي واقعي، يک پديده‌ي جالب وجود دارد. بسياري از مقامات عالي‌رتبه‌ مقام و منصب خود را در درگيري‌هاي سياسي درون حزبي و يا به علت فساد از دست مي‌دهند. اينها خود همان کساني هستند که در مجامع عمومي دم از صداقت و ايثار و فداکاري مي‌زنند حال آنکه خود اقدام به رشوه‌خواري، مفاسد و ديگر اعمال شرم‌آور در پشت پرده مي‌کنند. بسياري از به اصطلاح ”خدمت‌گزاران مردم“ به همين دلايل از کار برکنار شده‌اند، از جمله لي‌ جياتينگ (Li Jiating) استاندار اسبق استان يانان (Yannan)، ليو فنگ‌رن (Liu Fangren) دبير حزب در استان گويي‌جو (Guizhou)، چنگ ‌ويگائو (Cheng Weigao) دبير حزب استان هبي (Hebei)، تيان ‌فنگ‌شان (Tian Fengshan) وزير اراضي و منابع و وانگ ‌هوآي‌جونگ (Wang Huaizhong) معاون استاندار استان آن‌هوي (Anhoy). با اين وجود اگر به سخنراني‌هايشان گوش کنيد خواهيد ديد که بدون استثناء همگي از مبارزات عليه فساد حمايت کرده و به دفعات زيردستان خود را به درست‌کاري دعوت کرده در حاليکه خود مشغول اختلاس از صندوق دولت و رشوه‌خواري بوده‌اند.<br /><br /><br />گرچه ح‌ک‌چ براي بهبود وجهه‌ي خود گاهاً اعضاي پاک خود را ارتقاء داده و برخي افراد ايده‌آل‌گرا و باهوش را جذب حزب ‌کرده ولي بر همگان روشن است که معيارهاي اخلاقي دائماً درحال افول چين در چه وضع اسفناکي قرار دارد. چرا تبليغات ح‌ک‌چ مبني بر ”تمدن معنوي“ تأثيري در جهت بهبود اين وضع نداشته است؟<br /><br />در حقيقت، رهبران حزب کمونيست زمانيکه سعي در اشاعه‌ي ”صفات اخلاق کمونيستي“ داشتند و شعار ”خدمت به مردم“ را بر زبان جاري مي‌کردند صرفاً صحبت‌هايي توخالي را تحويل مردم مي‌دادند. عدم هماهنگي بين آنچه رهبران کمونيستي مي‌گفتند و آنچه به آن عمل مي‌کردند را مي‌توان در رفتار پدر بنيان‌گذار ايشان يعني کارل‌ مارکس نيز ديد. مارکس يک پسر نامشروع داشت. لنين در اثر معاشرت با روسپي‌ها به بيماري سفليس مبتلا شد. استالين به علت اجبار يک خواننده به روابط نامشروع مورد اتهام قرار گرفت. مائو زدانگ خود را در شهوت غرق کرد. جيانگ ‌زمين بي‌بندوبار است. رهبر کمونيست روماني چاسسکو (Ceausescu) تمامي خويشاوندان خود را به طور شديدي ثروتمند کرد. کاسترو (Castro) رهبر کمونيست کوبا صدها ميليون دلار پول را در بانک‌هاي خارجي به حساب خود گذاشته است. رهبر کره‌ي شمالي کيم ايل ‌سونگ‌ (Kim Il Song) و فرزندانش زندگي بسيار منحط و پر ريخت و پاش دارند.<br /><br />در زندگي روزمره، مردم عادي چين از جلسات مطالعات سياسي پوچ متنفر هستند. روز ‌به روز تعداد بيشتري از مردم در مورد موضوعات سياسي دو پهلو صحبت مي‌کنند چرا که همه مي‌دانند که آنها چيزي بيشتر از يک بازي سياسي نيستند. ولي هيچ‌کسي، نه گوينده و نه شنونده‌ي اين جلسات سياسي، بوضوح در مورد فريبکارانه بودن آنها سخني به ميان نمي‌آورد. اين يک راز آشکار است. مردم اين پديده را ”تظاهر صادقانه“ مي‌نامند. اعتقادات پر سر و صداي ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین)، چه ”نمودهاي سه‌گانه“ چندين سال پيش و چه ”بهبود ظرفيت حکومتي“ اخير و يا ”سه قلب“ امروز مبني بر ”گرم کردن، ثبات بخشيدن و به دست آوردن دل مردم“ همه بي‌معني هستند. کدام حزب حاکم است که نماينده‌ي منافع مردم نباشد؟ کدام حزب حاکم نسبت به ظرفيت حکومتي بي‌اعتناست؟ کدام حزب حاکم در پي بدست آوردن دل مردم نيست؟ هر حزبي که از اين ميان بهره‌اي نبرده باشد خيلي زود از صحنه‌ي سياست رانده مي‌شود. ولي ح‌ک‌چ چنين شعارهاي زائد و پرتي را به عنوان تئوري‌هاي غامض و پيچيده عنوان کرده و از تمام ملت مي‌خواهد که آنها را مطالعه کنند.<br /><br />وقتي به‌تدريج تظاهر بخشي از فکر و عادات ميلياردها نفر گردد و فرهنگ حزب را تشکيل دهد، جامعه نيز به خودي خود به سمت خطا، تظاهر و پوچي پيش مي‌رود. جامعه بدون صداقت و اعتماد يک جامعه‌ي بحران‌زده است. علت چيست که ح‌ک‌چ چنين شرايطي را به‌وجود آورده است؟ در گذشته دليل آن ايدئولوژي حزب بود و امروز علت منافع آن است. اعضاي ح‌ک‌چ خود به خوبي مي‌دانند که تظاهر مي‌کنند ولي به هر حال اين کار را مي‌کنند. اگر ح‌ک‌چ چنين شعارها و تشريفاتي نداشته باشد نمي‌تواند براي مردم قلدري کند. ديگر نخواهد توانست مردم را بترساند و آنها را مجبور به اطاعت کند.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159587"><strong>کنار گذاشتن وجدان و فداکاري عدالت در جهت منافع حزب</strong></a><br /><br />ليو شائوچي (Liu Shaoqi) [8] در کتاب ”پيشرفت‌هاي اخلاقي حزب کمونيست“ مشخصاً در مورد نياز ”اعضاي حزب به گنجاندن علائق شخصي خود در لابلاي علايق حزب“ توضيح داده است. در ميان اعضاي ح‌ک‌چ هميشه افراد درست‌کاري وجود داشته‌اند که نگران کشور و مردم خود بوده‌اند و هميشه مقاماتي بوده‌اند که هدف‌شان خدمت صادقانه به ملت بوده است. ولي در نظام مبتني بر منافع شخصي ح‌ک‌چ چنين افرادي دوام نمي‌آورند. اين افراد تحت فشارهاي مداوم جهت ”تسليم کردن انسانيت خود به ذات حزب“ اغلب پي مي‌برند که ادامه دادن غير ممکن است و خطر اخراج از منصب، يا بدتر، فاسد شدن وجود دارد.<br /><br />تمامي مردم چين شخصاً ظلم و ستم ح‌ک‌چ را تجربه کرده و با تمام وجود آن را احساس کرده‌اند و در درون خود ترس بسيار زيادي را نسبت به خشونت ح‌ک‌چ به‌وجود آورده‌اند. از اين رو مردم جرأت عدالت‌خواهي را از دست داده و ديگر اعتقادي به قوانين آسماني ندارند. در ابتدا خود را تسليم قدرت ح‌ک‌چ مي‌کنند و سپس رفته رفته نسبت به مسايلي که مستقيماً به ايشان مربوط نمي‌شود بي‌اعتنا مي‌گردند. در نتيجه حتي منطق و تفکرشان نيز آگاهانه تغيير يافته، در قالب منطق حزب شکل گرفته و در مقابل ح‌ک‌چ تسليم مي‌گردد. اين نتيجه‌ي سرشت مافيايي ح‌ک‌چ است.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159588"><strong>ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) با دست‌کاري حس وطن‌پرستي موجبات تحريک عامه‌ي مردم را فراهم مي‌کند</strong></a><strong><br /></strong><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) براي تحريک مردم از شعارهاي ”وطن‌پرستانه“ و ”ملي‌گرايانه“ استفاده مي‌کند. اين شعارها نه‌تنها با صداي بلند توسط ح‌ک‌چ مورد استفاده قرار مي‌گيرند بلکه استراتژي‌هاي مختلف بکارگرفته شده براي تحريک مردم در زمان‌هاي مختلف مورد آزمايش قرار مي‌گيرند. بعضي از چيني‌هاي مقيم خارج از کشور که ده‌ها سال است جرأت بازگشت به چين نداشته‌اند با خواندن شعارهاي وطن‌پرستانه در روزنامه‌ي مردم که خارج از چين منتشر مي‌گردد دچار حس وطن‌پرستي به مراتب قوي‌تر از کساني که در خود چين زندگي مي‌کنند مي‌گردند. چيني‌هايي که تحت تحريک ح‌ک‌چ قرار گرفته و در عين حال جرأت ”نه“ گفتن به سياست‌هاي ح‌ک‌چ را ندارند خشم خود را با هجوم به سفارت آمريکا يا کنسول‌گري‌ آن در چين و پرتاب تخم‌مرغ و سنگ و به آتش کشيدن اتومبيل و پرچم آمريکا نشان مي‌دهند و اين همه تحت لواي ”وطن‌پرستي“ صورت مي‌گيرد.<br /><br />هر زمان که حزب کمونيست با موضوعي جدي که اطاعت مردم را مي‌طلبد مواجه مي‌شود از شعارهاي ”وطن‌پرستي“ و ”ملي‌گرايي“ براي بسيج کردن مردم استفاده مي‌کند. در تمامي موارد از جمله مسئله‌ي تايوان، هنگ‌کنگ، فالون ‌گونگ، تصادف هواپيماي جاسوسي آمريکا و جت جنگنده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ي چين، ح‌ک‌چ از روش‌هاي تلفيقي ايجاد ترس و وحشت و شستشوي مغزي استفاده کرده و مردم را از لحاظ ذهني به خشم آورده و براي جنگ آماده ساخته است. اين روش همان روشي است که توسط فاشيست‌هاي آلماني استفاده‌ مي‌شد.<br /><br />از آنجا که تمامي منابع اطلاعات ديگر سانسور مي‌شوند، روند شستشوي مغزي ح‌ک‌چ معمولاً بسيار موفق است. گرچه چيني‌ها علاقه‌اي به ح‌ک‌چ ندارند ولي در فضايي مسموم در اثر تحريفات و اکاذيب ح‌ک‌چ زندگي کرده و مي‌انديشند. در زمان حمله‌ي آمريکا به عراق، براي مثال، بسياري از مردم چين با تماشاي تحليل‌هاي خبري CCTV [9] (تلويزيون رسمي چين) به خشم آمده و احساس تنفر، انتقام و ميل به جنگيدن شديدي وجودشان را پر مي‌کرد حال آنکه در دل، جنگي ديگر را نفرين مي‌کردند.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159589"><strong>بي‌شرمي- مقدم دانستن حزب به مملکت و اجبار مردم به ترجيح دشمن به پدر خود</strong></a><br /><br />يکي از عبارت‌هايي که ح‌ک‌چ اغلب براي ترساندن مردم از آن استفاده مي‌کند عبارت ”نابودي حزب و کشور“ است، که در آن حزب را قبل از کلمه‌ي کشور ذکر مي‌کند. اصل بارز و مهم چين عبارت است از: ”چين جديدي بدون ح‌ک‌چ وجود نخواهد داشت.“ مردم از کودکي آموزش داده مي‌شوند تا ”به حزب گوش فرا دهند“ و ”رفتاري مثل بچه‌هاي خوب حزب داشته باشند.“ سرودهايي در مدح حزب بخوانند: ”من حزب را مادر خود مي‌دانم.“ ”اوه، اي حزب، مادر عزيز من.“ ”لطف نجات حزب عميق‌تر از اقيانوس‌هاست.“ ”عشق نسبت به پدر و مادرم نمي‌تواند از عشق من نسبت به حزب بيشتر باشد.“ [10] آنها ”هر کجا که حزب بگويد رفته و مي‌جنگند.“ در زمان وقوع بلايا وقتي دولت به کمک مردم مي‌رود آنها ”از حزب و دولت تشکر مي‌کنند“- اول حزب و بعد دولت. يکي از شعارهاي نظامي مي‌گويد: ”حزب فرمان شليک را صادر مي‌کند.“ حتي زماني که متخصصان چيني شروع به طراحي يونيفرم براي قضات دادگاه‌ها کردند، براي دستمال‌گردن آن چهار دکمه‌‌ي طلايي در نظر گرفتند که اين دکمه‌ها از بالا به پايين سمبل حزب، مردم، قانون و کشور هستند. اين بدين معني است که حتي اگر قاضي باشيد، بايد همواره حزب را فراتر از قانون، کشور و مردم بدانيد.<br /><br />در کشور چين حزب به قدرت برتر و در مقابل، کشور به زيردست حزب تبديل گرديده است. کشور وجود دارد که حزب وجود داشته باشد و گفته مي‌شود که حزب تجلي مردم و سمبل کشور است. عشق به حزب، رهبران حزب و کشور همگي با هم مخلوط شده ‌است و اين علت اصلي اين است که چرا در چين وطن‌پرستي تحرف شده است.<br /><br />بسياري از مردم و اعضاي حزب تحت آموزش‌ها و تبليغات ظريف ولي مداوم ح‌ک‌چ دانسته و يا بدون اينکه خود متوجه باشند حزب را با کشور اشتباه مي‌گيرند. آنها به اين مسئله اعتقاد پيدا کرده‌اند که ”علاقه‌ي حزب“ بر همه چيز ارجح بوده و ”علاقه‌ي حزب همان علاقه‌ي مردم و کشور است.“ اين کار که نتيجه‌ي تلقينات ح‌ک‌چ است فضايي را به وجود آورده که حزب بتواند به راحتي به کشور خيانت کند.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159590"><strong>بازي ”پرداخت خسارت“ و جلوه دادن خلاف‌کاري تحت عنوان ”موفقيت‌هاي بزرگ“</strong></a><strong><br /></strong><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) در طول تاريخ اشتباهات زيادي کرده است ولي همواره گناه آنها را به گردن اشخاص يا گروه‌هاي ديگر انداخته و آنها را وادار به پرداخت خسارت و بازسازي مي‌کند. اين کار نه‌تنها باعث مي‌شود که قربانيان اين اشتباهات از ح‌ک‌چ سپاس‌گزار باشند بلکه اين توانايي را به ح‌ک‌چ مي‌دهد که بتواند از زير مسئوليت اعمال خلاف‌کارانه‌ي خود به طور کامل شانه خالي کند. ح‌ک‌چ ادعا مي‌کند که ”نه تنها از اشتباه کردن نمي‌ترسد بلکه در تصحيح آنها بسيار خبره است.“ [11] و اين اکسير جادويي ح‌ک‌چ شده است که به اين وسيله به دفعات از مقصر شناخته شدن فرار کرده است. به همين دليل نيز ح‌ک‌چ تا ابد ”عظيم، باشکوه و برحق“ باقي مي‌ماند.<br /><br />شايد روزي برسد که ح‌ک‌چ تصميم بگيرد که حقوق زيان‌ديدگان کشتار ميدان تيان‌آن‌من را نيز جبران کرده و فالون ‌گونگ را نيز محترم بشمرد. ولي اينها همه حقه‌هاي رندانه‌اي است که ح‌ک‌چ از آنها براي طولاني‌تر کردن زندگي رو به افولش استفاده مي‌کند. ح‌ک‌چ هرگز شجاعت انتقاد از خود، افشاي جرايم و جبران گناهانش را نخواهد داشت.<br /><br /><br /><br /><a name="_Toc133159591"><strong>ج- ح‌ک‌چ با ايجاد وحشت در تلاش خود براي نابودي ”درست‌کاري، شفقت و بردباري“ سرشت پليد خود را به عرصه‌ي ظهور مي‌گذارد</strong></a><br /><br />ادعاي دروغين ”خودسوزي ميدان تيان‌آن‌من“ که توسط فرقه‌ي ح‌ک‌چ مطرح گرديد مي‌تواند به عنوان دروغ قرن ثبت شود. دولت به منظور سرکوب کردن فالون ‌گونگ پنج نفر را اجير کرد تا به ظاهر تمرين‌کننده‌ي فالون ‌گونگ باشند و به ميدان تيان‌آن‌من رفته و خودسوزي دروغين خود را در آنجا به نمايش بگذارند. قربانيان با تباني براي دريافت پول در حقيقت سند مرگ خود را امضاء کردند چرا که يا در صحنه به ضرب کتک کشته شدند و يا آنکه بعداً به قتل رسيدند. حرکت آهسته‌ي فيلم ويدئويي خودسوزي ميدان تيان‌آن‌من که توسط CCTV ضبط گرديده نشان مي‌دهد که ليو چان‌لينگ (Lio Chunling)، يکي از خودسوزي‌کنندگان بلافاصله پس از آنکه يک افسر پليس به او ضربه‌ي محکمي وارد کرد در صحنه کشته شده است. از ديگر خطاهاي ضبط شده و برملا‌کننده، تصوير وانگ‌ جينگ‌دونگ (Wang Jingdong) در حالت نشسته است که بطري‌اي که گفته شده پر از بنزين بوده پس از خاموش کردن آتش بدن او دست‌نخورده و سالم بين زانوهاي او باقي مانده، ديگري مکالمه‌ي بين دکتر و جوان‌ترين قرباني به نام ليو سي‌يينگ (Liu Siying) و حضور فيلمبردار آماده براي فيلمبرداري صحنه است. اين مدارک کافي هستند که ثابت کنند که واقعه‌ي خودسوزي حقه‌اي شرورانه بوده که توسط رژيم پليد جيانگ‌ زمين براي اتهام وارد کردن به فالون ‌گونگ طراحي شد. [12]<br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) براي ريشه‌کن کردن فالون ‌گونگ از روش‌هاي بسيار ظالمانه‌اي استفاده کرد. تمامي منابع مالي کشور را که در طول 20 سال گذشته از طريق اصلاحات و فضاي باز تجاري کسب گرديده بود غصب نمود. حزب، دولت، ارتش، پليس، جاسوسان، ديپلمات‌هاي خارجي و نهادهاي دولتي و غيردولتي مختلف بسيار را بسيج کرد. ح‌ک‌چ سيستم پوشش خبري جهان را وادار ساخت تا سانسور شديد اطلاعاتي را با استفاده از نظارت خود و ابزار با فن‌آوري بالا اعمال کند. تمام اين کارها را به قصد آزار و شکنجه گروهي از مردم صلح‌طلب که به فالون ‌گونگ، يک روش چي‌گونگ چيني پيوسته بودند انجام داد. روشي که براي پاک‌سازي بدن، فکر و اخلاقيات هماهنگ با سه اصل‌ ”راستي، شفقت و بردباري“ است. اينگونه آزار بي‌رحمانه‌ي مردم بي‌گناه تنها به دليل اعتقادشان، روشن‌گر ذات منحط ح‌ک‌چ است.<br /><br />هيچ خلاف‌کاري در طول تاريخ، دروغي به وقاهت آنچه جيانگ‌ زمين و ح‌ک‌چ مي‌گويند نگفته است. آنها از طيف وسيعي از اکاذيب استفاده کرده که هر يک براي تخريب و دست‌کاري يک نوع تفکر و ايده طراحي شده و در آخر مردم را چنان گمراه مي‌کنند که اين اکاذيب بخشي از اعتقادشان گردد و از اين طريق حزب بتواند تنفر نسبت به فالون ‌گونگ را در مردم تحريک کند. آيا شما به علم اعتقاد داريد؟ ح‌ک‌چ مي‌گويد فالون ‌گونگ خرافات است. آيا به اعتقاد شما سياست نفرت‌انگيز است؟ ح‌ک‌چ ادعا مي‌کند فالون ‌گونگ درگير مسائل سياسي است. آيا شما به کساني که چه در چين و چه خارج از چين ثروتمند مي‌شوند رشک مي‌بريد؟ ح‌ک‌چ ادعا مي‌کند که فالون ‌گونگ ثروت‌اندوزي مي‌کند. آيا شما با سازمان‌دهي مخالفيد؟ ح‌ک‌چ ادعا مي‌کند که فالون ‌گونگ داراي سازمان‌دهي پيچيده‌اي است. آيا شما از شخصيت‌پرستي که ده‌ها سال است در چين حکمفرما است خسته نشده‌ايد؟ ح‌ک‌چ مي‌گويد که فالون ‌گونگ افکار را کنترل مي‌کند. آيا شما حس وطن‌پرستي نداريد؟ ح‌ک‌چ مي‌گويد که فالون ‌گونگ ضد چين است. آيا شما از اغتشاش نمي‌ترسيد؟ ح‌ک‌چ مي‌گويد که فالون ‌گونگ برهم‌زننده‌ي ثبات است. آيا شما تعجب نمي‌کنيد اگر فالون ‌گونگ واقعاً پايبند ”راستي، شفقت و بردباري“ باشد؟ ح‌ک‌چ مي‌گويد که فالون ‌گونگ راست، شفيق و صبور نيست. ح‌ک‌چ حتي منطق را نيز تحريف کرده و ادعا مي‌کند که شفقت مي‌تواند به وجود آورنده‌ي ميل به کشتن باشد.<br /><br />آيا شما مي‌توانيد اعتماد کنيد که دولت اين دروغ‌ها را از خود درنياورده باشد؟ ح‌ک‌چ دروغ‌هايي را مي‌سازد که بزرگ‌تر و تکان‌دهنده‌تر از خودکشي و خودسوزي، کشتن اقوام و کشتار زنجيره‌اي هستند. آيا شما با فالون ‌گونگ ابراز همدردي نمي‌کنيد؟ ح‌ک‌چ ارزيابي سياسي شما را به آزار و شکنجه‌ي فالون ‌گونگ مرتبط کرده، مقام شما را تنزل داده، اخراج‌تان مي‌کند و يا اگر شخصي از تمرين‌کنندگان فالون ‌گونگ در محل کار شما وجود داشته باشد مزاياي کاري شما را قطع مي‌کند. بنابرين مجبور هستيد که دشمن فالون ‌گونگ باشيد.<br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) تعداد بي‌شماري از تمرين‌کنندگان فالون ‌گونگ را ربوده و آنها را به جلسات شستشوي مغزي برده تا آنها را مجبور به صرف نظر از اعتقادات برحق‌شان کرده، فالون ‌گونگ را منکر شده و قول بدهند که ديگر آن را تمرين نکنند. ح‌ک‌چ از راه‌هاي شيطاني زيادي براي انجام اين کار استفاده کرده از جمله مجازات افراد خانواده و همکاران، فشار تحصيلي، شکنجه‌هاي شديد و غيره. از تمرين‌کنندگان فالون ‌گونگي که با موفقيت شستشوي مغزي شده‌اند براي شستشوي مغزي و آزار ديگران استفاده مي‌گردد. ح‌ک‌چ خبيث اصرار دارد که انسان‌هاي خوب را به شياطين تبديل کند و آنها را وادار سازد تا به روي خطي تاريک حرکت کرده تا به انتهاي عمر خود برسند.<br /><br /><br /><br /><a name="_Toc133159592"><strong>چ- سوسياليسم ظالمانه با ”خصوصيات چيني“</strong></a><br /><br />اصطلاح ”خصوصيات چيني“ براي مخفي کردن جرايم ح‌ک‌چ به کار مي‌رود. ح‌ک‌چ همواره ادعا کرده که موفقيت خود در انقلاب چين را مديون ”تلفيق مارکسيسم - لنينيسم با حقيقت مادي انقلاب چين“ است. ح‌ک‌چ کراراً از اصطلاح ”خصوصيات“ به عنوان يک ايدئولوژي براي حمايت از سياست‌هاي شرورانه و ناپايدار خود استفاده کرده است.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159593"><strong>روش‌هاي فريب‌کارانه و ناپايدار</strong></a><strong><br /><br />در زير ظاهر فريبنده‌ي ”خصوصيات چيني“، ح‌ک‌چ به چيزي به جز پوچي و بيهودگي دست نيافته است.<br /></strong><br />هدف ح‌ک‌چ از انقلاب به‌دست آوردن مالکيت عمومي ابزارهاي توليد بود و با همين ادعا جوانان بسياري را فريفت تا به سازمان حزبي ملحق شده تا به ايده‌آل‌هاي کمونيسم و اتحاد جامه‌ي عمل بپوشانند. بسياري از آنها حتي خانواده‌هاي خود را که صاحب مال و منالي بودند لو دادند. ولي اکنون که 83 سال از ظهور ح‌ک‌چ مي‌گذرد سرمايه‌داري مجدداً بازگشته و بخشي از خود ح‌ک‌چ گرديده است. حزبي که خود در گذشته پرچم‌دار برابري و مساوات بود.<br /><br />امروزه بسياري از فرزندان و خويشاوندان رهبران ح‌ک‌چ خود سرمايه‌داراني جديد با ثروتي هنگفت هستند. بسياري از اعضا در تلاشند تا به اين گروه تازه به دوران رسيده بپيوندند. ح‌ک‌چ سرمايه‌داران و ملاکين را تحت نام انقلاب نابود کرد و اموال آنان را به يغما برد. اکنون ”شاه‌زادگان“ ح‌ک‌چ به وسيله‌ي اختلاس و فساد از سرمايه‌داران گذشته به مراتب ثروتمندتر شده‌اند. کساني که در ابتدا از حزب پيروي مي‌کردند اکنون با آه و افسوس مي‌گويند ”اگر مي‌دانستم اوضاع به اين صورت درمي‌آيد، هرگز از آنها پيروي نمي‌کردم.“ پس از چندين دهه تلاش و مبارزه امروز متوجه شده‌اند که تمام آنچه کرده‌اند عبارتست از قرباني کردن دارايي‌هاي پدران و برادران و زندگي خودشان در راه فرقه‌ي ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین).<br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) ادعا مي‌کند که اين پايه‌ي اقتصادي است که ابرساختار را تعيين مي‌کند [13]؛ ولي در حقيقت اين پايه‌ي اقتصادي بوروکراتيک مقامات فاسد ح‌ک‌چ است که ”ابرساختار پرفشار“ را تعيين مي‌کند- يعني ابرساختاري که حياتش به فشار زياد وابسته است. از‌اين‌رو سرکوب کردن مردم سياست اصلي ح‌ک‌چ مي‌شود.<br /><br />ديگر خصوصيت پليد ح‌ک‌چ در تغيير تعريف مفاهيم فرهنگي و در پس آن استفاده از اين تعريف‌هاي تغيير يافته جهت کنترل و انتقاد از مردم تجلي مي‌کند. مفهوم ”حزب“ مثالي در اين زمينه است. از آغاز، حزب‌ها هم در چين و هم در خارج از کشور پايه‌گذاري گرديده‌اند. تنها حزب کمونيست است که وراي حيطه‌ي اختيار يک حزب عمل مي‌کند. اگر به حزب بپيونديد، حزب تمامي جنبه‌هاي زندگي شما را تحت کنترل خود خواهد گرفت از جمله وجدان‌تان، هستي‌تان، معاش‌تان، و زندگي خصوصي‌تان. ح‌ک‌چ زماني که به قدرت سياسي دست يافت، جامعه، دولت و تمام ابزارهاي کشور را تحت کنترل خود قرار داد. ح‌ک‌چ همه چيز را به مردم و کشور ديکته مي‌کند، از مسائل مهمي مثل اينکه چه کسي بايد حاکم کشور يا وزير دفاع باشد و چه قوانين و مقرراتي بايد وضع گردند گرفته تا مسائل کوچک و حاشيه‌اي از قبيل اينکه چه کسي بايد با چه کسي ازدواج کند، چند فرزند داشته باشد و يا اينکه اساساً چه کسي حق حيات دارد. ح‌ک‌چ تمامي روش‌هاي کنترلي قابل تصور را يک‌جا به کار گرفته است.<br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) تحت نام ديالکتيک يا بحث منطقي، تفکر همبسته، قوه‌ي ذهني نتيجه‌گيري و روح فلسفه را به‌طور کامل در مردم نابود کرده است. در حاليکه ح‌ک‌چ از ”بهره‌مندي بر اساس تلاش“ صحبت مي‌کند، روند ”مهيا کردن شرايط ثروت‌اندوزي براي برخي گروه‌هاي خاص“ همراه با ”بهره‌مندي بر اساس تلاش“ راه خود را پيش گرفته است. ح‌ک‌چ تحت پوشش شعار ”خدمت به مردم از صميم قلب“ کساني را که آن را باور کرده‌اند مي‌فريبند، سپس آنها را به طور کامل شستشوي مغزي کرده و تحت کنترل مي‌گيرد و رفته رفته آنها را به ابزاري بله‌قربان‌گو تبديل کرده تا ”از صميم قلب به حزب خدمت کنند“ و جرأت حرف زدن درباره‌ي حق مردم را نداشته باشند.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159594"><strong>حزبي ماکياولي با ”خصوصيات چيني“</strong></a><br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) با به کارگيري يک اصل که براساس آن منافع و علايق حزب به بقيه ترجيح داده مي‌شود و با استفاده از فرقه‌ي شيطاني خود جامعه‌ي چين را به انحراف کشيده و خود را به مشمئزکننده‌ترين موجود در عالم بشريت تبديل کرده است. اين موجود با تمامي کشورها، دولت‌ها و نهادهاي ديگر متفاوت است. اصول اصلي آن بر پايه‌ي بي‌اصلي است. هيچ صداقتي پشت لبخند او وجود ندارد. با اين همه مردم رئوف قادر به درک ماهيت ح‌ک‌چ نيستند. بر اساس معيارهاي اخلاقي جهاني، مردم نمي‌توانند حتي تصور کنند که چنين موجود شيطاني بتواند نماينده‌ي يک کشور باشد. با استفاده از بهانه‌ي ”خصوصيات چيني“، ح‌ک‌چ خود را در ميان ملل مختلف جهان جا کرده است. اصطلاح ”خصوصيات چيني“ همان حسن تعبير ”خصوصيات شريرانه‌ي ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین)“ است.<br /><br />اصطلاح ”خصوصيات چيني“ تنها باعث تبديل واژه‌ها گرديد. واژه‌ي ”سرمايه‌داري بيمار چين“ به ”سوسياليسم“، ”بيکاري“ به ”در انتظار کار“، ”اخراج از محل کار“ به ”باز‌خريد“، ”فقر“ به ”مرحله‌ي آغازين سوسياليسم“ و حقوق بشر و آزادي بيان و عقيده به تنها حق زندگي تقليل يافت.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159595"><strong>ملت چين و رويارويي با بحران اخلاقي بي‌سابقه</strong></a><br /><br />در اوايل دهه‌ي1990 شعاري مشهور در چين باب شد مبني بر اينکه ”من يک آدم خشن هستم و از هيچ چيز نمي‌ترسم.“ اين نتيجه‌ي تأسف‌بار چندين دهه حاکميت قوانين پليد ح‌ک‌چ و تحميل فساد به ملت بود. همراه با موفقيت‌هاي کاذب اقتصادي چين افول معيارهاي اخلاقي در تمامي بُعدهاي جامعه صورت گرفت.<br /><br />نماينده‌ي کنگره‌ي چين گاهاً در مورد موضوعاتي از قبيل ”صداقت و اعتماد“ در خلال کنگره‌ي مردمي چين صحبت مي‌کند. در امتحانات ورودي دانشکده‌ها، از دانش‌آموزان خواسته مي‌شود که در مورد صداقت و اعتماد نظرات‌شان را بنويسند. اين خود نشان‌دهنده‌ي اين است که فقدان صداقت و اعتماد و سقوط اخلاقيات به بحراني نامرئي ولي دائم و مؤثر در تمام جامعه‌ تبديل گرديده است. فساد، اختلاس، محصولات تقلبي، فريب و نقض معيارها و هنجارهاي جامعه اموري عادي هستند. ديگر چيزي به نام اعتماد در بين مردم جايي ندارد.<br /><br />کساني که ادعا مي‌کنند از بهبود استاندارهاي زندگي‌شان راضي هستند، آيا به مسئله‌ي ثبات در زندگي‌شان اهميتي نمي‌دهند؟ مهمترين عامل در ثبات اجتماعي چيست؟ آن چيزي نيست مگر اخلاق. جامعه‌اي که اخلاقيات در آن مرده باشد مسلماً نمي‌تواند جامعه‌ي امني باشد.<br /><br />اگر به گذشته برگرديم مي‌بينيم که ح‌ک‌چ تقريباً تمامي مذاهب کهن و سنت‌ها را درهم شکسته و نظام ارزشي سنتي را متلاشي کرده است. روش‌هاي شيادمأبانه‌اي که ح‌ک‌چ براي ثروت‌اندوزي و فريب مردم به کار گرفته به جامعه نيز رسوخ کرده و تمامي آن را متأثر ساخته به طوريکه کل جامعه به فساد کشيده شده و مردم خود را به سمت شرارت سوق مي‌دهد. ح‌ک‌چ که با توسل به ابزارهاي شيطاني به حکومت خود ادامه مي‌دهد به نوبه‌ي خود به جامعه‌اي فاسد نياز دارد تا محيط لازم براي حياتش را فراهم کند. به همين خاطر است که ح‌ک‌چ سعي دارد به هر وسيله‌ي ممکن مردم را نيز به انحطاط کشيده و آن‌ها را به سمت کلاهبرداري و شيادي در رده‌هاي مختلف سوق دهد. اين است روش ذات فريبکارانه‌ي ح‌ک‌چ در نابودي و ريشه کن کردن پايه‌هاي اخلاقي‌اي که مدت‌هاي مديد مردم چين را از تباهي حفظ کرده است.<br /><br /><br /><br /><a name="_Toc133159596"><strong>نتيجه‌گيري</strong></a><strong><br /></strong><br />”"تغييردادن کوه‌ها و رودخانه‌ها ساده‌تر از تغييردادن ذات يک شخص است.“ [14] تاريخ نشان داده که هر زمان که ح‌ک‌چ بندها و زنجيرها را کمي شل کرده، قصد رها کردن آنها را نداشته و همچنان سر آنها را در دست خود نگه ‌داشته است. پس از قحطي بزرگ دهه‌ي 1960، ح‌ک‌چ برنامه‌ي ”سه آزادي و يک معاهده“ [15] (سن زي يي بائو) (San Zi Yi Bao) را طرح‌ريزي کرد که هدف آن احياء و افزايش محصولات کشاورزي بود ولي اين‌کار بدون قصد هيچگونه تغيير در شرايط ”برده‌وار“ زارعان چين انجام گرفت. ”اصلاحات اقتصادي“ و ”اعطاي آزادي“ در دهه‌ي 1980 تأثيري بر استفاده‌ي ح‌ک‌چ از چاقوي سلاخي‌اش عليه مردم در سال 1989 نداشت. در آينده نيز ح‌ک‌چ به تغيير چهره ادامه خواهد داد ولي تغييري در ذات پليد آن صورت نخواهد گرفت.<br /><br />بعضي از مردم ممکن است بگويند که گذشته‌ها گذشته، حال اوضاع عوض شده و ح‌ک‌چ در حال حاضر آن ح‌ک‌چ سابق نيست. بعضي ديگر ممکن است گول ظاهر فريبنده‌ را خورده و به غلط تصور کنند که ح‌ک‌چ بهبود حاصل کرده يا در حال اصلاحات بوده و يا قصد جبران گذشته را دارد. آنها به‌طور مداوم در حال عقب زدن خاطره‌هاي تلخ گذشته‌اند. اين تصورات تنها براي مفسدين ح‌ک‌چ فرصتي براي ادامه‌ي حيات و تهديد بشريت را فراهم مي‌کند.<br /><br />تمامي تلاش ح‌ک‌چ در جهت طرح نقشه‌اي است که مردم گذشته را فراموش کنند. تمامي کشمکش‌هاي گذشته‌ي مردم يادآور بي‌عدالتي‌هايي است که توسط ح‌ک‌چ در گذشته بر سر آنها آمده است.<br /><br />در حقيقت، تاريخ ح‌ک‌چ همان ‌چيزي است که در حافظه و ذهن مردم باقي‌مانده، تاريخي که در آن کودکان از آنچه والدين‌شان تجربه کرده‌اند بي‌خبرند، تاريخي که در آن صدها ميليون شهروند متحمل درگيري بزرگي بين گذشته‌ي نفرت‌انگيز ح‌ک‌چ و اميد به آينده‌ي آن هستند.<br /><br />زماني‌که هيولاي شيطاني کمونيسم بر جهان بشريت سايه افکند، حزب کمونيست عنان از اراذل و اوباش جامعه برداشت و از شورشيان و اراذل براي پايه‌گذاري قدرت سياسي استفاده کرد. آنچه آن انجام داده به‌کارگيري خدعه و نيرنگ و ظلم جهت پايه‌گذاري و حفظ حکومتي خودکامه به شکل يک ”تسخير [بوسيله‌ي] حزب“ بوده است. با پايه‌گذاري به اصطلاح ايدئولوژي ”مبارزه“ که برخلاف طبيعت، قوانين آسماني، طبيعت انسان و جهان است شروع به نابودسازي وجدان و خيرخواهي آدمي کرد و سپس تمدن کهن و اخلاقيات سنتي را به ويراني کشيد. از کشتارهاي فجيع و شستشوي مغزي براي تأسيس فرقه‌ي شيطاني کمونيستي بهره گرفت و براي حکومت به کشور، ملتي با ذهني منحرف را بوجود آورد.<br /><br />در طول تاريخ ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین)، دوره‌هايي مملو از خشونت به چشم مي‌خورد که در آن رعب و وحشت سرخ به نهايت خود رسيده بوده و در عين حال دوره‌هايي نامساعد که در آن ح‌ک‌چ موفق شد موذيانه از عقوبت خود فرار کند. در تمامي اين دوره‌ها ح‌ک‌چ از تمامي امکانات فريب‌کارانه‌ي خود جهت بيرون کشيدن خود از مهلکه استفاده کرد و بلافاصله دوره‌ي بعدي خشونت را آغاز کرد و به فريب مردم چين ادامه داد.<br /><br />زمانيکه مردم به‌ذات خبيث ح‌ک‌چ پي‌برده و در مقابل نيرنگ‌هاي ظاهر دروغين آن مقاومت کنند، پايان کار ح‌ک‌چ و ذات‌ پليد آن فرامي‌رسد.<br /><br /><br /><br />در مقايسه با تاريخ 5000 ساله‌ي چين، حکومت 55 ساله‌ي ح‌ک‌چ تنها يک چشم به هم زدن است. قبل از آنکه ح‌ک‌چ به‌وجود آيد، چين چشم‌گيرترين و منحصربه‌فردترين تمدن بشريت را به‌وجود آورده بود. ح‌ک‌چ فرصت به‌دست آمده در اثر مشکلات داخلي و حمله‌ي غارت‌گران و متجاوزان خارجي را مغتنم شمرد و دق‌دلي خود را بر سر ملت چين خالي کرد. ح‌ک‌چ ده‌ها ميليون نفر را کشته، خانواده‌هاي بسياري را نابود کرده و منابع اکولوژيکي را که حيات آينده‌ي چين به آنها بستگي دارد فدا کرده است. آنچه از همه‌ مخرب‌تر است، تخريب و تباهي پايه‌هاي اخلاقي و سنت‌هاي فرهنگي ملت چين است.<br /><br />آينده‌ي چين چه خواهد شد؟ چين به‌ چه ‌جهتي خواهد ‌رفت؟ پاسخ به چنين سؤالات جدي در چند کلمه بسيار مشکل است. با اين وجود يک چيز قطعي است و آن اينکه اگر اصول اخلاقي ملت احياء نگردند، اگر توازن و هماهنگي بين انسان و طبيعت، بين انسان‌ها و آسمان‌ و زمين برگردانده نشود و اگر هيچ اعتقاد و فرهنگي جهت ايجاد همزيستي مسالمت‌آميز بين انسان‌ها برقرار نگردد، رسيدن به آينده‌اي روشن براي ملت چين غير‌ممکن است.<br /><br />پس از ده‌ها سال سرکوب و شستشوي مغزي، ح‌ک‌چ شيوه‌هاي فکري و معيارهاي خود از خوب و بد را در زندگي مردم چين جا انداخته است. اين امر چنين نتيجه داده که مردم فريب‌کاري و حقه‌بازي ح‌ک‌چ را پذيرفته و خود نيز بخشي از فلسفه‌ي غلط آن شوند و از اين طريق زمينه‌هاي ايدئولوژيکي براي ادامه‌ي حيات ح‌ک‌چ را ايجاد کنند.<br />ريشه‌کن کردن مکتب و طرز فکر شيطاني که توسط ح‌ک‌چ در مردم رسوخ کرده، تشخيص ذات کاملاً خبيث ح‌ک‌چ و تلاش براي احياي وجدان و سرشت انساني؛ اين‌ها اولين قدم‌هاي ضروري در مسيري به‌سوي گذري آرام به جامعه‌اي آزاد از حزب کمونيست هستند.<br /><br />اين‌که بتوان در اين راه ثابت قدم بود و آن را با آرامش پيمود يا نه، بستگي کامل به تغييراتي دارد که بايد در قلب تمامي مردم چين انجام گيرد. گرچه ح‌ک‌چ تمامي منابع و ابزار خشونت کشور را در دست دارد ولي اگر همه‌ي مردم به قدرت حقيقت و پايبندي به اخلاقيات پي‌ببرند، ذات خبيث ح‌ک‌چ پايگاه حيات خود را از دست خواهد داد. تمامي اين منابع سريعاً به دستان عدالت بازمي‌گردند. آن زماني است که چين دوباره متولد مي‌شود.<br /><br />تنها در نبود حزب کمونيست چين است که مي‌توان چين جديدي داشت.<br /><br />تنها در نبود حزب کمونيست چين است که چين مي‌تواند اميدي داشته باشد.<br /><br />بدون حزب کمونيست چين، مردم صادق و مهربان چين جلال ‌و ‌جبروت تاريخي چين را دوباره خواهند ساخت. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2201943389975663731-5858921606517436127?l=dl660k00.blogspot.com' alt='' /></div>dl660khttp://www.blogger.com/profile/05258853224138283458noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2201943389975663731.post-14851225939002910472009-09-06T00:18:00.009+04:302009-09-08T01:18:29.952+04:30<div align="justify"><span style="font-size:85%;color:#006600;">با درود،<br />این مقاله توسط مذهبیون به نگارش در آماده و احتمالا در آن از خدا و خدا باوری و شیطانی و امثال اینها جیز‌هایی‌ موجود است. نظر به اینکه من خود یک بیخدا هستم، این مقاله را فقط به خاطر واقعیت‌های تاریخی منتشر کردم و نه به عنوان اینکه مذهب را راه حل کمونیسم بدانم. از نظر شخصی‌ من هر دو مردود و در میدان عمل شرکت خورده اند و در واقع شخص خود من هیج تفاوتی میان مذهب و ایده الوژی نمیبینم، مگر آنکه این جیزی زمینی‌ است و آن آسمان ای. ولی‌ در کلّ خاصیت هر دو یکی‌ است. فقط در این فصل جند خطی‌ از نویسنده راجع به خدا باوری حذف شده.<br /></span><br /><span style="font-size:85%;color:#006600;">dl660k</span><br /><span style="color:#ffffff;">.</span></div><div align="justify"><a name="_Toc133159536"><strong>فصل 8</strong></a><br /><strong><br /><br /></strong><a name="_Toc133159537"><strong>چگونه حزب کمونيست چين فرقه‌اي شيطاني است</strong></a><br /><strong><br /><br /></strong><a name="_Toc133159538"><strong>مقدمه</strong></a><br /><br /><br />فروپاشي بلوك سوسياليست به سركردگي اتحاد جماهير شوروي در اوايل دهه‌ي‌1990 بيانگر شكست كمونيست پس از گذشت چيزي نزديك به يك قرن بود. با اين وجود، حزب كمونيست چين (ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین)) بطور غير قابل پيش‌بيني جان سالم بدر برد و هنوز نيز حكومت كشور چين را، با جمعيتي حدود يك پنجم جمعيت جهان، به‌دست دارد. در اينجا يك سؤال اجتناب ناپذير پيش مي‌آيد: <span style="color:#cc0000;">آيا ح‌ک‌چ واقعاً كمونيست است؟<br /></span><br /><span style="color:#cc0000;">در چين امروز هيچ‌كسي، حتي خود اعضاي حزب، به كمونيسم اعتقادي ندارد. پس از گذشت پنجاه سال سوسياليسم، امروز ح‌ک‌چ سياست مالكيت خصوصي را اتخاذ كرده و حتي بازار بورس به‌راه انداخته است. چين در پي جذب سرمايه‌گذاري‌هاي خارجي به‌منظور پايه‌گذاري تجارتي جديد است و اين در حاليست كه همچنان به استثمار كارگران و كشاورزان ادامه مي‌دهد. اين كاملاً با ايده‌هاي كمونيسم در تضاد است. علي‌رغم مصالحه با سرمايه‌داري، ح‌ک‌چ همچنان به حكومت خودكامه‌ي خود بر مردم چين ادامه مي‌دهد. قانون اساسي كشور با وجود اين‌كه در سال 2004 مورد تجديد نظر قرار گرفت هنوز نيز موكداً اظهار مي‌دارد كه ”مردم چين از هر قوم و نژادي كه باشند تحت رهبري ح‌ک‌چ و رهنمون‌هاي ايدئولوژي‌هاي ماركسيسم - لنينيسم و مائو زدانگ و تئوري دنگ شيائو‌‌پينگ و تفكرات ”نمودهاي <span style="color:#cc0000;">سه‌گانه“... به ديكتاتوري</span> دمكراتيك مردمي و راه سوسياليست متعلق هستند.“</span><br /><br /><span style="color:#cc0000;">”پلنگ خود مرد، ولي پوست آن هنوز باقيست.“ ‍[1] امروز از ح‌ک‌چ نيز تنها پوستش باقي مانده است. ح‌ک‌چ امروز پوست را به ارث برده و از آن براي حفظ حكومتش استفاده مي‌كند.<br /></span><br /><strong>ماهيت اين پوست به ارث برده شده توسط ح‌ک‌چ امروز چيست؟ ماهيت سازمان‌دهي اين حزب چيست؟<br /><br /><br /><br /></strong><a name="_Toc133159539"><strong>الف- خصوصيات فرقه‌اي</strong></a><strong> ح‌ک‌چ<br /><br />حزب كمونيست اساساً فرقه‌اي شيطاني و مضر براي بشريت است.<br /></strong><br />گرچه حزب كمونيست هرگز خود را يك آيين معرفي نكرده ولي خصوصيات آن با ويژگي آييني كاملاً تطبيق دارد (جدول شماره 1). <span style="color:#cc0000;">حزب کمونيست از همان ابتداي شكل‌گيري و پايه‌گذاري، ماركسيسم را به‌عنوان حقيقت مطلق در نظر گرفت و با ايمان راسخ، ماركس را به‌عنوان خداوند مذهب خود مورد پرستش قرار داد و مردم را به انجام يك مبارزه‌ي طولاني و مادام‌العمر به منظور دستيابي به هدف غايي يعني ”ساختن بهشت كمونيست بر روي زمين“ تشويق كرد</span>.<br /><br />آن‌چه حزب كمونيست انجام ‌داده است ثابت مي‌کند که فرقه‌اي شيطاني است. اعتقادات و آموزه‌هاي حزب كمونيست بر پايه‌ي ‌مبارزات طبقاتي، ‌انقلاب‌هاي خشن و ديكتاتوري طبقه‌ي كارگر بنا گرديده و به انقلاب كمونيستي پر از خون، ‌جنايت و خشونت منجر گرديده است. ”<span style="color:#cc0000;">رعب و وحشت سرخ</span>“ تحت لواي كمونيسم حدود يك قرن است كه ادامه دارد و در طول اين مدت مصايب عديده‌اي را براي كشورهاي مختلف به‌وجود آورده و جان‌هاي بسياري را ستانده است. مكتب كمونيسم، مكتبي كه جهنمي را در روي زمين به‌وجود آورده چيزي به‌جز يك فرقه‌ي ‌شيطاني و خبيث نيست.<br /></div><div align="justify"></div><div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/SqLEpFMHmRI/AAAAAAAAADQ/Av9EIkdLyIE/s1600-h/%D8%AD%D8%B2%D8%A8+%D9%83%D9%85%D9%88%D9%86%D9%8A%D8%B3%D8%AA+%DA%86%D9%8A%D8%B3%D8%AA.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 434px; FLOAT: right; HEIGHT: 466px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5378077115080481042" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_3RDhF93ijbs/SqLEpFMHmRI/AAAAAAAAADQ/Av9EIkdLyIE/s400/%D8%AD%D8%B2%D8%A8+%D9%83%D9%85%D9%88%D9%86%D9%8A%D8%B3%D8%AA+%DA%86%D9%8A%D8%B3%D8%AA.jpg" /></a><br /></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong><span style="color:#ffffff;">.</span></strong></div><div align="justify"><strong>خصوصيات فرقه‌اي حزب کمونيست را مي‌توان در شش عنوان خلاصه کرد:<br /></strong></div><div align="justify"><strong><br /></strong><a name="_Toc133159540"><strong>1- ملغمه‌اي از مكاتب سر هم شده و نابود كردن دگرانديشان</strong></a><br /><br />حزب كمونيست ماركسيسم را به‌عنوان اعتقادات و آموزه‌هاي آييني خود در نظر گرفته و آن‌را ”حقيقتي شكست‌ناپذير“ مي‌داند. اعتقادات و آموزه‌هاي كمونيستي فاقد هرگونه شفقت و بردباري است. در عوض پر از نخوت و كينه است.‌ ماركسيسم محصول دوره‌هاي اوليه سرمايه‌داري بود، يعني زماني‌كه توليد اندك و علم توسعه نيافته بود. در آن زمان فهم صحيحي از تمامي ارتباطات موجود بين انسان و جامعه و يا انسان و طبيعت وجود نداشت. متأسفانه‌ چنين ايدئولوژي ارتدادي به يك جنبش كمونيستي بين‌المللي تبديل شد و مدت يك قرن لطمات زيادي به انسان‌ها وارد كرد تا در آخر به‌ عنوان يك مكتب كاملاً غلط طرد شد.<br /><br />از زمان لنين تا كنون همواره رهبران حزب در حال اصلاح اصول اين فرقه بوده‌اند. از تئوري لنين مبني بر انقلاب‌هاي خشن و تئوري مائو زدانگ مبني بر انقلاب‌هاي متعدد تحت ديكتاتوري طبقه‌ي كارگر تا ”نمودهاي سه‌گانه“ جيانگ زمين، همواره تاريخ حزب كمونيست مملو از دروغ و تئوري‌هاي ارتدادي بوده است. گرچه اين تئوري‌ها همواره مصيبت‌آفرين بوده و خود يكديگر را نقض مي‌كنند، حزب كمونيست همواره بر بي‌عيب بودن آن به‌عنوان يك امر جهاني تأكيد داشته و مردم را مجبور به مطالعه‌ي‌ اصول مكتبي آن مي‌كند.<br /><br />از ميان برداشتن دگرانديشان يكي از موثرترين ابزارهاي اين فرقه‌ي شيطاني در گسترش مكتبش بوده است. از آنجايي‌كه مكتب و رفتار اين فرقه‌ي شيطاني بسيار مسخره و احمقانه است، حزب کمونيست مي‌بايست كه آن‌را به زور و با توسل به خشونت و كشتار دگرانديشان به مردم بقبولاند. پس از آن‌كه حزب كمونيست چين عنان قدرت را در چين به‌دست گرفت اصلاحات ارضي را به‌منظور از ميان برداشتن طبقه‌ي زمين‌‌داران آغاز كرد. متعاقب آن اصلاحات سوسياليستي در صنعت و تجارت جهت از بين بردن سرمايه‌داران، جنبش پاك‌سازي ارتجاعيون جهت حذف اديان قومي و مقامات اداري كه صاحب پست‌هاي مهم قبل از قدرت گرفتن كمونيست بودند،‌ جنبش ضد جناح راست براي ساكت كردن روشن‌فكران و انقلاب بزرگ فرهنگي جهت ريشه‌كن كردن فرهنگ سنتي چين آغاز گرديد. ح‌ک‌چ توانست تا چين را تحت لواي فرقه‌ي شيطاني خود متحد گرداند و به موقعيتي دست يابد كه به‌خواست او همگان ”كتاب سرخ“ را مطالعه كنند، در وفاداري به حزب از همديگر پيشي گيرند و صبح از حزب طلب درس جديد كرده و عصر همان‌ درس را پس دهند. در زماني پس از مائو و دنگ شيائوپينگ، ح‌ک‌چ ادعا کرد که فالون گونگ كه يك روش تزكيه‌ي سنتي مبتني بر اصول ”درست‌كاري، شفقت و بردباري“ است در جذب توده‌ها رقيب اوست و به اين ترتيب قصد داشت تا آن‌را ريشه‌کن کند. به‌همين دليل آزار و شكنجه‌ي قتل‌عام گونه‌ي فالون گونگ را آغاز كرد كه هم اكنون نيز ادامه دارد.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159541"><strong>2- ترويج رهبر پرستي و ديدگاه‌هاي برتري ‌جويانه</strong></a><br /><br />از ماركس گرفته تا جيانگ زمين، رهبران حزب كمونيست همواره به‌گونه‌اي تصوير شده‌اند كه مورد پرستش قرار گيرند. قدرت مطلق رهبران حزب كمونيست هر گونه چالشي را ممنوع مي‌داند. مائو زدانگ تحت عنوان ”خورشيد سرخ“ و ”منجي بزرگ“ ناميده شد. حزب با حرارت از نوشته‌هاي او تمجيد مي‌كرد و يك جمله‌ي او را معادل ده هزار جمله‌ي معمولي مي‌دانست. دنگ شيائوپينگ به‌عنوان يك عضو معمولي حزب، ناگهان به حاكم بدون قيد و شرط سياست چين تبديل شد. تئوري ”نمودهاي سه‌گانه‌ي“ جيانگ زمين يك نوشته كوتاه تشكيل شده از تنها 40 حرف آن‌هم با در نظر گرفتن علامات نقطه‌گذاري است ولي اين نوشته در چهارمين اجلاس عمومي ح‌ک‌چ به‌عنوان ”پاسخي خلاقانه به سؤالاتي مثل سوسياليسم چيست، چگونه سوسياليسم را بسازيم، درحال ساخت چه نوع حزبي هستيم و چگونه حزب را تشكيل دهيم“ مطرح گرديد. حزب همچنين با آب و تاب بسيار در مورد تفكر ”نمودهاي سه‌گانه“ جيانگ زمين صحبت كرد، گرچه در اين مورد، با گفتن اينکه آن دنباله و شكل بهبود يافته‌ي‌ ماركسيسم- لنينيسم و افكار مائو زدانگ و دنگ شيائو پينگ است، در واقع آن‌را دست مي‌اندازد.<br /><br />كشتار بي‌حساب مردم بي‌گناه توسط استالين، ”انقلاب فرهنگي بزرگ“ مصيبت بار مائو زدانگ،‌ كشتار ميدان تيان‌آن‌من به دستور دنگ شيائوپينگ و شكنجه‌ي تمرين‌کنندگان فالون گونگ به دستور جيانگ زمين همگي نتايج وحشتناك ديكتاتوري منحط حزب كمونيست هستند.<br /><br />از يك طرف ح‌ک‌چ در قانون اساسي خود چنين عنوان كرده كه ”در جمهوري خلق چين قدرت مطلق متعلق به مردم است. نهادهايي كه مردم از طريق آنها كشور را اداره مي‌كنند عبارتند از كنگره‌ي ملي مردمي و كنگره‌هاي مردمي محلي در رده‌هاي مختلف.“ ”هيچ نهاد يا شخصي حق ندارد كه بالاتر از قانون و اساس‌نامه قرار گيرد.“ [2] از طرف ديگر منشور ح‌ک‌چ بر اين نكته تأكيد دارد كه ح‌ک‌چ هسته‌ي ‌مركزي رهبري آرمان سوسياليستي چين است و بر كشور و مردم مقدم است. رئيس كميته‌ي ‌دائم كنگره‌ي ‌مردمي ملي طي سخنراني مهم كشوري خود، ادعا كرد كه كنگره‌ي‌ مردمي ملي به‌عنوان عالي‌ترين نهاد قدرت حاكم بايد هوادار و وفادار به رهبري ح‌ک‌چ باشد. بر اساس اصل ”مركزيت دمكراتيك“ ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین)، تمامي رده‌هاي حزب بايد تحت فرمان و پيروي از كميته‌ي‌ مركزي حزب باشند. بر اساس هسته‌ي‌ مركزي حزب، آنچه كنگره‌ي‌ مردمي ملي بر آن اصرار مي‌ورزد ديكتاتوري دبير كل آن است كه به نوبه‌ي خود به‌عنوان يك قانون مدون از آن حمايت مي‌گردد.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159542"><strong>3- شستشوي مغزي شديد، كنترل اذهان، سازمان‌دهي بسيار سخت‌گير و عدم امكان ترك حزب پس از گرويدن</strong></a><br /><br />سازمان‌دهي ح‌ک‌چ فوق‌العاده خشن و سخت‌گير است: براي ورود به آن، 2 نفر از اعضاي حزب بايد به‌عنوان معرف، شخص را تأييد كنند و در هنگام ورود به حزب بايد سوگند ياد كند كه تا آخر عمر به آن وفادار باقي مي‌ماند. اعضاي حزب بايد حق عضويت بپردازند، در فعاليت‌هاي سازماني شركت كنند و در مطالعات سياسي گروهي فعاليت كنند. سازمان‌‌هاي حزب به تمامي رده‌هاي دولتي نفوذ كرده است. در هر روستا، شهر و منطقه سازمان‌هاي ابتدايي ح‌ک‌چ وجود دارد. ح‌ک‌چ نه تنها اعضاء و امور مربوط به حزب را بلكه افراد غير عضو را نيز كنترل مي‌كند چرا كه كل رژيم بايد ”از رهبري حزب پيروي كند.“ در سال‌هايي كه مبارزات طبقاتي جريان داشت،‌ ”کشيش‌هاي“ مذهب ح‌ک‌چ كه همان دبيران حزب در رده‌هاي مختلف بودند اغلب مواقع خود نيز نمي‌دانستند كه چه كار ديگري به‌جز تنبيه و منضبط کردن مردم انجام مي‌دهند.<br /><br />”انتقاد و خودانتقادي“ از جمله كارهايي است كه در جلسات حزب انجام مي‌شود و به‌عنوان يك ابزار متداول و هميشگي در خدمت كنترل افكار اعضاي حزب است. ح‌ک‌چ در تمام مدت حكومتش همواره جنبش‌هاي سياسي بسياري به‌راه انداخته‌ تا از طريق آنها ”اعضاي حزب را يك‌دست كرده“، ”فضاي حزب را يك‌سو نگه داشته“، ”خيانت‌كاران را دستگير كرده“، ”عوامل ضد بلشويكي [3] را پاك‌سازي كرده“ و ”حزب را نظم بخشيده“ و در عين حال با استفاده از جنبش‌ها به عنوان امتحان، حس تعلق به حزب را در اعضاء اندازه‌گيري كند. اين كار يعني استفاده از خشونت و رعب به منظور آزمايش ميزان فداكاري افراد نسبت به حزب و حصول اطمينان از همراهي هميشگي و مستمر اعضاء‌ با حزب.<br /><br />ملحق شدن به ح‌ک‌چ شبيه امضاي‌ يك قرارداد غير قابل برگشت براي فروختن جسم و روح است. از آنجايي‌كه قوانين حزب همواره بر قوانين كشور مقدم هستند، حزب مي‌تواند هر يك از اعضاء‌ را كه بخواهد به‌ خواست خود اخراج كند حال آن‌كه اعضاء‌ اجازه‌ي‌ ترك حزب را ندارند مگر آن‌كه خود را براي يك تنبيه شديد آماده كنند. ترك كردن حزب به‌عنوان يك نوع عدم وفاداري تلقي شده و مستحق عواقب مخوفي است. در طول انقلاب بزرگ فرهنگي يعني زماني‌كه فرقه‌ي‌ ح‌ک‌چ قدرت مطلق را به‌دست آورد، معروف بود كه اگر حزب بخواهد كه تو بميري، ديگر نمي‌تواني زندگي كني، اگر حزب بخواهد زنده بماني، نمي‌تواني بميري. اگر كسي خودكشي مي‌كرد به او اََنگ ”وحشت از مجازات مردم در مقابل جرم“ زده شده و اعضاي خانواده‌اش مورد تعقيب قرار گرفته و مجازات مي‌شدند.<br /><br />روند تصميم‌گيري در درون حزب مثل اين بود كه در يك جعبه‌ي‌ سياه انجام مي‌گيرد چرا كه درگيري‌هاي درون حزبي مي‌بايست كاملاً سري باقي مي‌ماندند. تمامي اسناد مربوط به حزب محرمانه هستند. ح‌ک‌چ از ترس افشا شدن جرايمش دائماً در حال مقابله با دگرانديشان بود و آنها را به افشا كردن مسائل محرمانه‌ي وطن محكوم مي‌كرد.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159543"><strong>4- ترغيب مردم به خشونت، كشتار و ايثار براي حزب</strong></a><br /><br />مائو زدانگ گفت: ”انقلاب يك مهماني شام، نوشتن يك مقاله، نقاشي يك تابلو يا قلاب‌دوزي نيست، از اين‌رو نمي‌تواند بسيار شسته‌رُفته،‌ لذت بخش،‌ آرام، معتدل، محبت آميز، محترمانه و سخاوتمند باشد. انقلاب يك قيام است،‌ يك عمل خشن كه توسط آن طبقه‌اي طبقه‌ي ديگر را سرنگون مي‌سازد.“ [4]<br /><br /><span style="color:#cc0000;">دنگ شيائوپينگ پيشنهاد كرد: ”كشتار 200 هزار نفر در مقابل 20 سال ثبات.“<br /><br />جيانگ زمين دستور داد: ”آنها (تمرين‌کنندگان فالون گونگ) را جسماً نابود كرده، آبروي‌شان را ريخته و از لحاظ اقتصادي ورشكسته‌شان كنيد.“<br /></span><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) مروج خشونت است و با جنبش‌هاي سياسي سابقش تعداد بي‌شماري از مردم را كشته. او به مردم آموخته كه ”با دشمن خود به سردي زمستان رفتار كنيد.“ اعتقادش بر اين است كه رنگ قرمز پرچم سرخ ”از خون کساني که براي عقيده‌ي خود کشته مي‌شوند رنگ گرفته است.“ حزب رنگ سرخ را مي‌پرستد چرا كه به خون و كشتار معتاد شده است.<br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) با قهرمان‌پردازي سعي در تشويق مردم به فدا كردن جان‌‌شان در راه حزب دارد. روزي‌كه جانگ سايد (Zhang Side) در پاي كوره‌ي‌ توليد ترياك مرد، مائو زدانگ مرگ او را ”به عظمت و قدرت كوه تاي (Tai)‌“ تشبيه كرد. [5] در خلال آن سال‌هاي پر هيجان و عنان گسيخته، ”واژه‌هاي شجاعانه‌اي“ مثل ”نه از سختي بترسيد و نه از مرگ“ و ”تلخي ايثار روح شجاعت را قدرت مي‌بخشد“،‌ ”ما قادريم خورشيد و ماه را در آسمان‌هاي جديدي به‌درخشش واداريم“، عامل حياتی برای جاه‌طلبی‌هايشان در دوره‌ای بود که به‌شدت کمبود مايحتاج مادی وجود داشت.<br /><br />در پايان دهه‌ي‌1970،‌ ويت‌كنگ (Vietcong) نيروهايي را اعزام كرد و رژيم خمرهاي سرخ را كه تحت حمايت ح‌ک‌چ بودند واژگون كرد. گرچه ح‌ک‌چ از اين عمل بسيار ناخشنود گشت ولي حق اعزام نيرو براي حمايت از خمرهاي سرخ را نداشت چرا كه چين و كامبوج مرز مشتركي ندارند. در عوض ح‌ک‌چ جنگي را در مرزهاي خود با ويتنام به‌راه انداخت تا تحت نام ”دفاع از خود“، ويت‌كُنگ را تنبيه كند. ده‌ها هزار سرباز چيني زندگي خود را بر سر درگيري‌هاي اين احزاب كمونيستي از دست دادند. مرگ آنها به‌واقع ربطي به دفاع از ميهن يا اقتدار آن نداشت. با اين همه چند سال بعد، ح‌ک‌چ با بي‌شرمي تمام فداكاري بي‌فايده‌ي جان‌هاي تعداد بي‌شماري جوان ساده‌لوح و بي تجربه را ”روح قهرمان پروري انقلابي“ ناميده و آن‌را گرامي داشت و با بي‌احترامي سرود ”رفتار زيباي با خون رنگ‌گرفته“ را به عاريت گرفت. در سال 1981 در حمله‌ي باز‌پس‌گيري كوه فاكا (Faka) در استان گوانگ‌شي (Guangxi) 154 فداکار چيني کشته شدند، اما ح‌ک‌چ پس از آنكه چين و ويتنام بر سر حدود مرزهايشان به توافق رسيدند آن را با بي‌خيالي تمام به ويتنام باز گرداند.<br /><br />زماني‌كه شيوع گسترده‌ي بيماري سارس (SARS) در ابتداي سال 2003 جان مردم را تهديد مي‌كرد، ح‌ک‌چ فوراً به بسياري از پرستاران زن جوان چيني پذيرش داد. اين پرستاران خيلي سريع به بيمارستان‌هاي مختلف اعزام شدند تا از بيماران سارس پرستاري كنند. ح‌ک‌چ اين پرستاران جوان را به خطرناك‌ترين جبهه‌ي ممكن اعزام كرد تا از اين طريق وجهه‌ي خوبي براي خود به‌دست آورد، وجهه‌اي كه بر پايه‌ي شعار ”نه از سختي بترسيد نه از مرگ“ است. با اين وجود ح‌ک‌چ در پاسخ به اين سؤال كه در آن زمان بقيه‌ي 65 ميليون عضو حزب كجا بودند و چه وجهه‌اي براي حزب به ارمغان آوردند توضيحي ندارد.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159544"><strong>5- انكار اعتقاد به خداوند و سركوبي فطرت انسان</strong></a><strong><br /></strong><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) الحاد را ترويج داده و دين را ”افيون روحاني“ مي‌داند كه مي‌تواند مردم را مسموم كند. ح‌ک‌چ با استفاده از قدرتش تمامي اديان را در چين سركوب كرد و سپس قدرت مطلق را در كشور به فرقه‌ي ح‌ک‌چ سپرد.<br /><br />هم‌زمان با تخريب اديان، ح‌ک‌چ نابودي فرهنگ سنتي را نيز آغاز كرد. <span style="color:#cc0000;">حزب ادعا مي‌كرد كه سنت، پايبندي و اصول اخلاقي از مظاهر فئودال‌پروري، خرافات و ارتجاع هستند و آنها را به نام انقلاب ريشه‌كن كرد.</span> در خلال انقلاب بزرگ فرهنگي پديده‌هاي زشت بسياري فرهنگ سنتي چين را به انحراف كشاند كه از آن جمله‌اند: زوج‌هاي متأهل يکديگر را متهم كردن، كتك زدن معلمان توسط شاگردان، رو در رو قرار گرفتن پدر و پسر، كشتار بي‌حساب افراد بي‌گناه توسط گارد سرخ و تخريب و ضرب و شتم و غارت توسط شورشيان و اراذل و اوباش. اينها همه عواقب طبيعي سركوبي فطرت انسان توسط ح‌ک‌چ بود.<br /><br /><span style="color:#cc0000;">ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) پس از پيروزي، مليت‌هاي اقليت مقيم چين را مجبور كرد تا به رهبري ح‌ک‌چ اعلام وفاداري كرده و از فرهنگ غني و پر آوازه‌ي خود كه طي سال‌ها ساخته بودند صرف‌نظر كنند.<br /></span><br />در چهارم ژوئن سال 1989 واحد معروف به ”ارتش آزادي بخش مردمي“ دانشجويان بسياري را در پكن قلع و قمع كرد. اين امر باعث شد كه چيني‌ها به‌طور كامل اميدشان را نسبت به آينده‌ي سياسي چين از دست بدهند. از آن زمان به بعد همه‌ي مردم توجه‌شان را به ثروت‌اندوزي و كسب درآمد بيشتر معطوف كرده‌اند. از سال 1999 تا حال، ح‌ک‌چ به‌طور پيوسته تمرين‌کنندگان فالون گونگ را مورد آزار و شكنجه قرار داده و اصول آنها مبني بر ”درست‌كاري، شفقت و بردباري“ را نفي كرده و اين امر باعث نزول تصاعدي ارزش‌ها و معيارهاي اخلاقي در چين گرديده است.<br /><br />از ابتداي قرن بيست و يكم موج جديدي از زمين‌خواري [6] و تصرف منابع مالي و پولي [توسط مقامات فاسد ح‌ک‌چ با تباني عوامل ذينفع]، بسياري از مردم را فقير و بي‌خانمان كرده است. تعداد كساني كه براي عدالت‌خواهي به سيستم قضايي دولت مراجعه كرده به سرعت رو به افزايش است و مناقشات اجتماعي شدت يافته است. اعتراضات وسيع رو به فزوني گذاشته و پليس و نيروهاي مسلح به‌شدت آنها را سركوب كرده‌اند. باطن فاشيستي ”جمهوري خلق چين“ هويدا گشته و جامعه وجدان اجتماعي خود را از دست داده است.<br /><br />در گذشته يك جنگجو همسايه خود را مورد آزار و اذيت و تعرض قرار نمي‌داد يا همان‌طور که ضرب المثلي مي‌گويد، روباه دور از خانه‌ي خود شكار مي‌كند. امروزه وقتي كسي قصد كلاه‌برداري داشته باشد ترجيح مي‌دهد كه بستگان يا دوستان خود را هدف قرار دهد كه آن‌را ”آشنا کُشي“ مي‌نامند.<br /><br />در گذشته، ملت چين عفت و پاك‌دامني را از همه چيز ديگر عزيزتر مي‌دانست، حال آن‌كه امروزه مردم فقرا را تمسخر كرده و به روسپي‌ها كاري ندارند. تاريخ نابود‌سازي فطرت انسان و اخلاقيات در چين به‌خوبي در شعر زير باز‌گو گرديده:<br /><br />”در دهه‌ي 50 مردم به يكديگر كمك مي‌كردند،<br /><br />در دهه‌ي 60 مردم با يكديگر کشمکش داشتند،<br /><br />در دهه‌ي 70 سر يكديگر كلاه مي‌گذاشتند،<br /><br />در دهه‌ي‌ 80 فقط به فكر خودشان بودند،<br /><br />در دهه‌ي 90 از هر كسي كه در سر راه‌شان قرار مي‌گرفت سوء استفاده مي‌كردند.“<br /><br /><br /><a name="_Toc133159545"><strong>6- به‌دست آوردن قدرت توسط نيروي نظامي، انحصاري كردن اقتصاد و جاه‌طلبي‌هاي اقتصادي و سياسي عنان‌گسيخته</strong></a><br /><br />هدف اصلي تأسيس ح‌ک‌چ به‌دست آوردن قدرت از طريق نيروي نظامي و سپس ايجاد يك نظام مالكيت دولتي بود كه از طريق آن دولت بتواند اقتصاد كشور را با برنامه‌ريزي به انحصار خود درآورد. جاه طلبي‌هاي لجام گسيخته‌ي ح‌ک‌چ گامي فراتر از مال‌اندوزي‌هاي معمول فرقه‌هاي شيطاني گذاشته است.<br /><br />در كشوري كه مالكيت عمومي سوسياليستي آن توسط حزب كمونيست كنترل مي‌شود، نهادهاي حزب كه از قدرت بالايي برخوردارند مثل كميته‌هاي حزب و شعبه‌هاي آنها در رده‌هاي مختلف با اعمال نفوذ زير‌ساخت‌هاي اقتصاد و دولت را به سمت خود كشيده و بر آن تأثير مي‌گذارند. نهادهاي حزبي مالك بر ابزارهاي دولت نظارت كرده و بودجه‌ي اختصاصي را از بودجه‌هاي مربوط به رده‌هاي مختلف دولت به‌سمت خود مي‌كشند. ح‌ک‌چ درست مثل يك خون‌آشام ثروت هنگفتي را از ملت اين كشور ربوده است.<br /><br /><br /><br /><a name="_Toc133159546"><strong>ب- زيان‌هاي حاصل از فرقه‌ي پليد ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین)</strong></a><br /><br />زماني‌كه از وقايعي مثل آئوم ‌شين‌ري ‌كيو (Aum Shinri Kyo) (يا حقيقت محض) كه در آن مردم زيادي توسط گاز اعصاب سارين (Sarin) كشته مي‌شوند و يا عابدان معبد سولار (Solar) از طريق خودكشي به بهشت عروج مي‌كنند و يا خود كشي جمعي 900 نفر از پيروان جيم‌جونز (Jim jones) در ”معبد مردم“ سخن گفته مي‌شود هر شنونده‌اي از خشم به لرزه مي‌افتد. حال آن‌كه ح‌ک‌چ فرقه‌اي شيطاني‌ است كه جناياتي هزارها بار بدتر از اين نيز انجام مي‌دهد و زندگي‌هاي بي‌شماري را مي‌گيرد. اين‌‌ها همه به‌اين علت است كه ح‌ک‌چ از ويژگي خاصي برخوردار است كه ديگر فرقه‌ها فاقد آن هستند.<br /><br /><br /><br /><a name="_Toc133159547"></a><br /><strong>فرقه‌ي شيطاني يك مذهب حکومتي گرديد</strong><br /><br /><br />در اكثر كشورها مردم مي‌توانند بدون آن‌كه از مذهب خاصي پيروي كنند و يا مجبور به مطالعه و يادگيري ادبيات آن باشند و يا به موعظه‌ها و اصولش گوش فرا دهند از زندگي عادي و خوشي بهره‌مند باشند. اين در حالي‌ است كه در كشور چين امكان ندارد كه كسي زندگي كند و در معرض تبليغات و توضيح اصول فرقه‌ي ح‌ک‌چ قرار نگيرد، چرا كه ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین)، اين فرقه‌‌ي پليد را از زمان به‌دست گيري قدرت به يك آيين و مذهب حکومتي تبديل كرده است.<br /><br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) آموزش‌ها و موعظه‌هاي سياسي خود را از سطح كودكستان‌ها و مدارس ابتدايي شروع مي‌كند. بدون قبولي در امتحانات سياسي امكان ورود به تحصيلات عالي و دانشگاهي وجود ندارد. هيچ ‌يك از سؤالات امتحانات سياسي اجازه‌ي استقلال در تفكر را به شخص نمي‌دهند. آزمون دهنده‌ها براي قبولي در امتحان بايد جواب‌هاي استاندارد از پيش تعيين شده توسط حزب را حفظ كرده و عيناً در پاسخ به سؤالات منعكس كنند. مردم بخت برگشته‌ي چين مجبورند كه موعظه‌هاي ح‌ک‌چ را بارها تكرار كنند حتي زماني‌كه بسيار جوانند و از اين طريق مرتباً مورد شستشوي مغزي قرار مي‌گيرند. زماني‌كه يك كارمند به پست بالاتري در دولت چين ارتقاء مي‌يابد صرف‌نظر از اين‌كه عضو حزب باشد يا نه بايد در كلاس‌هاي حزب شركت كند. قبل از آن‌كه درس‌هاي تعيين شده توسط مدرسه‌ي حزب را بگذراند امكان ارتقاء به پست بالاتري را ندارد.<br /><br />در كشور چين كه حزب كمونيست دين ملي آن است، گروه‌هاي مختلف با عقايد متفاوت اجازه‌ي حيات ندارند. حتي ”احزاب دمكراتيك“ كه صرفاً توسط خود ح‌ک‌چ به‌عنوان يك ژست سياسي تشكيل شده‌اند و ”کليساي سه- خود“ ( يعني خودگردان، خود پشتياني‌کننده و خود ترويج) تغيير شکل داده شده، بايد به‌طور رسمي تبعيت خود را از رهبري ح‌ک‌چ اعلام كنند. بر اساس منطق فرقه‌اي ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین)، وفاداري به حزب بر پايبندي به هر اعتقاد ديگري ارجح است.<br /><br /><br /><strong></strong><a name="_Toc133159548"><strong>افراط در نظارت‌هاي اجتماعي</strong></a><br /><br />اين فرقه‌ي شيطاني تبديل به يك آيين ملي گشت تنها به اين دليل كه ح‌ک‌چ كنترل اجتماعي بسيار شديدي را اعمال مي‌كند و آزادي‌هاي فردي را از مردم مي‌گيرد. اين چنين نظارتي بي‌سابقه است چرا كه ح‌ک‌چ مردم را از دارايي‌هاي شخصي خود كه يكي از پايه‌هاي آزادي فردي است محروم كرده است. قبل از دهه‌ي 1980 مردم مناطق شهري مي‌توانستند تنها در شركت‌هاي تجاري تحت كنترل حزب كار كرده و امرار معاش كنند. كشاورزان در مناطق روستايي نيز مي‌بايست بر روي زمين‌هاي متعلق به كمون‌هاي حزب كار مي‌كردند. هيچ‌كس از كنترل ح‌ک‌چ مخفي نمي‌ماند. در يك كشور سوسياليستي مثل چين، نهادهاي حزب كمونيست در همه جا حاضرند، از دولت مركزي گرفته تا پايين‌ترين رده‌هاي جامعه مثل روستاها و محله‌ها. ح‌ک‌چ از طريق كميته‌هاي حزب و شعبه‌هاي آن در رده‌هاي مختلف، كنترل همه جانبه‌اي بر كل جامعه اعمال مي‌كند. چنين نظارت شديدي آزادي شخصي را به‌شدت از بين مي‌برد،‌ آزادي‌هايي مثل آزادي جابجايي (‌نظام ثبت نام محل سكونت)‌،‌ آزادي بيان (500 هزار هوادار جناح راست توسط ح‌ک‌چ مورد آزار و شكنجه قرار گرفتند چرا كه به آزادي بيان معتقد بودند)، آزادي افكار ( لين جائو (Lin Zhao) و جانگ جي‌شين (Zhang Zhixin) [7] بواسطه‌ي شك خود نسبت به ح‌ک‌چ اعدام شدند) و آزادي به‌دست آوردن اطلاعات (خواندن كتاب‌هاي ممنوعه يا گوش كردن به راديوهاي ”دشمنان“ غير قانوني است و استفاده از اينترنت نيز مورد كنترل قرار مي‌گيرد.)<br /><br />ممكن‌ است بگوييد كه در حال حاضر مالكيت شخصي در چين آزاد است ولي بايد بدانيم كه اين سياست اصلاحي تنها زماني تصويب شد كه مردم ديگر چيزي براي خوردن نداشتند و اقتصاد ملي نيز رو به فرو‌پاشي بود. ح‌ک‌چ مجبور بود تا يك قدم عقب‌نشيني كند و‌گرنه نمي‌توانست خود را از نابودي نجات دهد. با اين وجود حتي پس از اصلاحات نيز ح‌ک‌چ هرگز از فشارهاي كنترلي خود بر مردم كم نكرده است. آزار و شكنجه‌ي وسيع و مستمر تمرين‌کنندگان فالون ‌گونگ تنها مي‌توانست در كشوري كه به‌دست حزب كمونيست اداره مي‌شود اتفاق بيفتد. اگر همانطور كه ح‌ک‌چ آرزو دارد به يك غول اقتصادي تبديل شود،‌ يقيناً شدت نظارت و كنترل خود بر مردم چين را افزايش خواهد داد.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159549"><strong>حمايت از خشونت و تنفر از زندگي</strong></a><br /><br />تقريباً تمامي فرقه‌هاي شيطاني با توسل به خشونت به كنترل پيروان خود پرداخته و در مقابل فشارهاي خارجي مقاومت مي‌كنند. حتي جمع كل تعداد كشته شده‌ها توسط كل فرقه‌هاي شيطاني در سرتاسر جهان نمي‌تواند با تعداد مردم كشته شده به‌دست ح‌ک‌چ رقابت كند. ح‌ک‌چ به انسان صرفاً به‌عنوان ابزاري براي رسيدن به هدف خود مي‌نگرد. كشتار نيز يكي از همين هدف‌ها است. از اين رو ح‌ک‌چ در آزار و اذيت مردم تفاوتي بين آنها قائل نيست. هر كسي، اعم از هواداران، اعضاء و رهبران ح‌ک‌چ مي‌تواند هدف شكنجه‌ و آزار حزب قرار گيرد.<br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) از خمرهاي سرخ كامبوج حمايت مي‌كرد. خمرهاي سرخ، خود نمونه‌ي بارز وحشي‌گري و رذالت احزاب كمونيست بودند كه براي زندگي انسان‌ها ارزشي قائل نبودند. حزب كمونيست كامبوج به فرماندهي پل ‌پات كه تحت راهنمايي و كمك‌هاي مائو زدانگ مدت سه سال و 8 ماه حكومت كامبوج را به ‌دست داشت، در طول اين مدت 2 ميليون نفر يعني معادل يك چهارم جمعيت كامبوج را كشت تا ”نظام مالكيت شخصي را در اين كشور بر‌چيند.“ از اين تعداد‌ کشته‌شده حدود 200 هزار نفر تبعه‌ي چين بودند.<br /><br /><br />به منظور بزرگداشت خاطره‌ي جنايات و جرائم انجام شده توسط خمرهاي سرخ و يادبود قربانيان آنان، كشور كامبوج موزه‌اي را ساخته كه در آن اسناد مربوط به ديكتاتوري خمرهاي سرخ به نمايش گذاشته شده‌اند. محل موزه زندان سابق خمرهاي سرخ است. ساختمان آن كه در ابتدا دبيرستان بوده توسط پل پات به زندان اس-21 (S-21) تغيير كاربري يافت كه از آن اختصاصاً براي نگهداري زندانيان سياسي استفاده مي‌گرديد. بسياري از روشن‌فكران در آنجا زنداني بوده و زير شكنجه كشته شده‌اند. در كنار ابزارهاي مختلف شكنجه که به نمايش گذاشته شده است، در ساختمان زندان عكس‌هاي سياه و سفيد قربانيان كه قبل از مرگ آنان گرفته شده نيز به چشم مي‌خورد. شكنجه‌هاي مخوف زيادي در آنجا مستند گرديده است از جمله بريدن گلو، سوراخ كردن سر و مغز، كشيدن اطفال بر روي زمين و كشتن آنها و غيره. تمامي اين روش‌هاي شكنجه بنا به گزارشات موثق توسط متخصصان و افراد حرفه‌اي اعزامي از طرف ح‌ک‌چ براي حمايت از خمرهاي سرخ به ايشان آموزش داده شده است. حزب حتي عكاساني را آموزش داد تا جهت تكميل پرونده و يا صرفاً سرگرمي از زندانيان قبل از اعدام ايشان عكس بگيرند. در زندان اس-21 ماشيني وجود دارد كه براي سوراخ كردن سر انسان طراحي شده تا توسط آن مغز زندانيان خارج گرديده و از آنها براي پخت غذاهاي مقوي براي رهبران حزب كمونيست كامبوج استفاده گردد. زندانيان سياسي در جلوي ماشين مذكور به صندلي بسته مي‌شدند بدن قرباني از وحشت به لرزه مي‌افتاد و در همين حال مته‌ي ماشين از پشت سر با سرعت زياد وارد سر مي‌شد و به سرعت مغز قرباني را زنده زنده از سر او بيرون مي‌كشيد.<br /><br /><br /><br /><a name="_Toc133159550"><strong>پ- ماهيت فرقه‌ي حزب كمونيست</strong></a><br /><br />آن چيست كه حزب كمونيست را اين‌گونه شيطاني و خبيث ساخته است؟ زماني‌كه هيولاي حزب كمونيست براي اولين بار در جهان بوجود آمد مأموريتي وحشتناك را به‌عهده داشت. در بيانيه‌ي كمونيست مسير آن بسيار روشن و واضح بيان گرديده است.<br /><br />کمونيست‌ها كسر شأن خود مي‌دانند كه اهداف و عقايدشان را مخفي كنند. آنها به‌طور واضح و علني اظهار مي‌دارند كه هدف آنها تنها با برچيدن و نابود كردن تمامي شرايط اجتماعي موجود حاصل مي‌شود. بگذاريد تا طبقات حاكم در اثر انقلاب كمونيستي به لرزه درآيند. طبقه‌ي كارگر چيزي براي از دست دادن ندارد مگر زنجيرهايي را که به دست و پا دارد. آنها برنده‌ي جهان خواهند شد.<br /><br />مأموريت اين هيولا به‌وضوح مبارزه با جوامع انساني، نابود كردن دنياي قديم، ”براندازي مالكيت خصوصي“، ”نابودي شخصيت، استقلال و آزادي طبقه‌ي بورژوا (سرمايه‌دار)“، پايان بخشيدن به استثمار، كم اهميت كردن خانواده و برقراري حكومت طبقه‌ي كارگر بر جهان بود.<br /><br />اين حزب سياسي كه علناً تمايل خود به ”ضرب و شتم، تخريب و دزدي“ را اعلام كرد، نه تنها شيطاني بودن نقطه نظرات خود را انكار مي‌كند بلكه كاملاً حق را به جانب خود داده و در بيانيه‌ي حزب كمونيست بيان داشته كه: ”انقلاب كمونيستي تندروگرايانه‌ترين نوع قطع رابطه با مفاهيم سنتي است؛ بنابراين جاي تعجب نيست اگر پيشرفت آن‌را در گرو گسستن بندهاي عقايد سنتي بدانيم.“<br /><br />افكار سنتي از كجا مي‌آيند؟ بر اساس قوانين طبيعي الحادي، افكار سنتي به‌طور طبيعي برگرفته از قوانين طبيعت و جامعه هستند. آنها نتيجه‌ي حركت منظم اجرام جهان هستي هستند. به عقيده‌ي كساني كه به خداوند اعتقاد دارند سنت‌هاي بشري و ارزش‌هاي اخلاقي بر اساس لطف خداوند به انسان مرحمت گرديده‌اند. بدون توجه به منشاء آنها، پايه‌اي‌ترين معيارهاي اخلاقي انسان، رفتارها و معيارهاي قضاوت خوب از بد بطور نسبي ثابت هستند. آنها همواره به‌عنوان ملاكي براي سنجش رفتار انسان‌ها و حفظ قوانين اجتماعي براي هزاران سال بوده‌اند. اگر بشر معيارهاي خود براي اخلاقيات و تشخيص خوب از بد را از دست بدهد آيا به درجه‌ي حيوانات تنزل نمي‌كند؟ زماني‌كه بيانيه‌ي كمونيست بيان مي‌كند كه اساساً از عقايد سنتي خواهد گسست با اين‌كار خود پايه‌هاي وجود جامعه‌ي بشري را تهديد كرده است. مسلم بود که حزب كمونيست به فرقه‌اي شيطاني مبدل مي‌شد كه ويراني را براي بشريت به‌همراه داشته باشد.<br /><br />بيانيه‌ي كمونيست كه اصول روشن‌گرايانه‌ي حزب كمونيست را ارائه داده بيانيه‌اي تندرو و افراطي است كه در آن ذره‌اي شفقت و بردباري وجود ندارد، ماركس و انگلس تصور مي‌كردند كه آنها به قانون توسعه و ترقي اجتماع از طريق ماترياليسم ديالكتيك پي برده بودند. با اين وجود حقايق نشان مي‌دهد كه آنها در واقع همه چيز را زير سؤال برده و همه چيز را انكار ‌كردند. آنها با لجاجت اوهام كمونيسم را به مردم القا كرده و در استفاده و تبليغ خشونت و تخريب ساختارهاي اجتماعي و پايه‌هاي فرهنگي موجود از هيچ تلاشي فرو گذار نكردند. آن‌چه بيانيه‌ي كمونيست به حزب كمونيست نو پا هديه كرد تفكري شرور و بي‌رحم بود كه با قوانين الهي عناد ورزيده و فطرت انسان را ريشه‌كن مي‌كند و ظاهري مغرور، پر از كينه و كاملاً بي‌قيد و بند دارد.<br /><br /><br /><br /><a name="_Toc133159551"><strong>ت- تئوري روز جزاي حزب كمونيست - ترس از عاقبت كار حزب</strong></a><br /><br />ماركس و انگلس روح شروري را به بدن حزب كمونيست دميدند. لنين حزب كمونيست را در شوروي پايه نهاد و با توسل به خشونت و وحشي‌گري افراد بي‌سر و پا و اراذل و اوباش، دولت انتقالي و موقت تشكيل شده پس از انقلاب فوريه [8] را سرنگون كرد، انقلاب سرمايه‌داري در شوروي را عقيم كرد، حکومت را به‌دست گرفت و جاي پايي براي فرقه‌ي كمونيستي به‌دست آورد. با اين وجود موفقيت لنين نتوانست باعث برنده شدن حزب كارگر در تمام دنيا شود. درست برعكس، همانطور كه در اولين پاراگراف بيانيه‌ي كمونيست ذكر شده، ”تمام قدرت اروپاي قديم به ‌درون اتحادي مقدس وارد شد تا اين روح خبيث را خارج كند...“ پس از اينکه حزب كمونيست پديد آمد، بلافاصله با بحراني روبه‌رو شد كه حياتش را تهديد مي‌كرد و ترس نابودي را هر لحظه به دلش مي‌انداخت.<br /><br />پس از انقلاب اكتبر [9]، كمونيست‌هاي شوروي يا بولشويك‌ها نه تنها براي مردم صلح و نان به ارمغان نياوردند بلكه كشتار بي حد و حساب را موجب شدند. جبهه‌ي اصلي در حال باختن جنگ بود و انقلاب اقتصادي جامعه را وخيم‌تر مي‌كرد. از اين رو مردم شروع به شورش كردند. جنگ‌هاي داخلي خيلي زود به همه جاي كشور كشيده شد و كشاورزان از تدارك و توليد غذا براي شهرها سر باز زدند. شورش تمام عياري در بين قزاق‌ها (Cossaks) در حاشيه‌ي رودخانه‌ي دُن (Don) بر پا شد كه نبردشان با ارتش سرخ منجر به خونريزي بسيار شد. طبيعت وحشي و درند‌ه‌ي كشتارهاي انجام گرفته در اين نبرد را مي‌توان در نوشته‌ها و ادبيات مكتوب مثل تيكي‌دُن (Tikhii don)‌ نوشته‌ي شُلُخوف (Sholokhov) و ديگر آثار او مثل مجموعه داستان‌هاي رودخانه‌ي دُن يافت. نيروهاي تحت فرماندهي درياسالار اسبق ارتش سفيد الكساندر وايلي ويچ کل‌چاک (Aleksandr Vailiyevich Kolchak)‌ و ژنرال آنتون دنيكين (Anton Denikin) يك‌بار تا نزديكي سرنگوني حزب كمونيست شوروي پيش رفتند. حزب كمونيست حتي به‌عنوان يک قدرت سياسي تازه‌ متولد شده نيز مورد مخالفت تمامي مردم بود و شايد دليل آن اين باشد كه فرقه‌ي كمونيست آن‌قدر شيطاني بود كه هرگز نتوانست قلب مردم را به‌دست بياورد.<br /><br />تجربه‌ي حزب کمونيست چين نيز درست چيزي شبيه حزب کمونيست شوروي است. از زمان ”واقعه‌ي ماري (Mari)“ و كشتار دوازدهم آوريل [10] تا 5 بار سركوبي انجام گرفته در مناطق تحت كنترل ح‌ک‌چ و نهايتاً‌ اجبار به ”لشکركشي“ 25 هزار كيلومتري، همواره ح‌ک‌چ با بحران نابود شدن دست و پنجه نرم كرده است.<br /><br />حزب كمونيست با تصميم به نابود‌سازي دنياي قديمي به هر نحو ممكن به عرصه‌ي وجود پا گذاشت. چيزي نگذشت كه با مشكلي جدي مواجه شد و آن اين‌ بود كه چگونه از خطر نابودي جان سالم بدر برد. حزب كمونيست همواره با ترس خطر اضمحلال و نابودي به حيات خود ادامه داده است. بزرگ‌ترين نقطه‌ي تمركز و نگراني فرقه‌ي كمونيست نجات از نابودي ‌است. متعاقب آشفتگي به‌وجود آمده در بين متحدين كمونيست، بحران ح‌ک‌چ به ورطه‌ي خطرناك‌تري كشيده شده است. از سال 1989، همان‌طور که اضمحلال و فرو پاشي آن نزديک‌تر شده است، همواره ترس از روز جزا در ح‌ک‌چ رو به فزوني گذاشته است.<br /><br /><br /><br /><a name="_Toc133159552"><strong>ث- سلاح باارزش نجات فرقه‌ي كمونيست - درگيري‌هاي وحشيانه</strong></a><br /><br />حزب كمونيست همواره بر عناصري مثل نظم آهنين، وفاداري مطلق و اصول سازماني تأكيد داشته است. كساني كه به ح‌ک‌چ ‌مي‌پيوندند بايد سوگندنامه‌ي زير را ياد كنند:<br /><br />”من مايلم كه به ح‌ک‌چ ملحق شوم تا از قانون اساسي حزب حمايت كرده، از مقررات حزب پيروي كرده، وظايف خود را به‌عنوان يك ‌عضو انجام داده، تصميمات حزب را جامه‌ي عمل پوشانده، از دستورات و نظم حزب قوياً پيروي كرده، اسرار حزب را در دل نگه داشته، به حزب وفادار بوده، با كوشش و جديت كار كرده، تمام زندگي خود را وقف كمونيسم كرده، براي ايثار همه چيز خود در راه حزب و مردم فداكاري كرده و هرگز به حزب خيانت نكنم“ (به قانون اساسي ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین)، بخش يك، بند 6 مراجعه شود).<br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) نام اين‌گونه روحيه‌ي فداكاري فرقه‌گونه را ”حس سرشت حزبي“ ناميده است. چنين حسي مستلزم اين است كه يک عضو ح‌ک‌چ در هر زمان آماده باشد تا تمامي عقايد شخصي خود را به‌كنار گذاشته و به‌طور مطلق از خواست حزب و رهبر آن پيروي كند. اگر حزب بخواهد كه مهربان باشد، بايد مهربان باشد، اگر حزب بخواهد كه خبيث باشد بايد خبيث باشد. در غير اين‌صورت از شرايط لازم براي عضويت حزب برخوردار نبوده و از خود، ”حس سرشت حزبي“ قوي‌اي نشان نداده ‌است.<br /><br />مائو زدانگ گفت: ”فلسفه‌ي ماركسيست، فلسفه‌ي مبارزه است.“ براي حمايت و حفظ ”حس سرشت حزبي“، ح‌ک‌چ از مكانيزم مبارزات دوره‌اي در درون خود حزب استفاده مي‌كند. از طريق به‌راه‌اندازي مبارزات وحشيانه‌ي مداوم و مكرر در درون و بيرون از حزب، ح‌ک‌چ موفق به از بين بردن دگرانديشان و ايجاد رعب و وحشت گرديده است. در عين حال ح‌ک‌چ به‌طور مستمر در حال پاك‌سازي اعضاي حزب بوده، قوانين فرقه‌گونه‌ي خود را سخت‌تر كرده و استعداد و ذوق اعضا را در جهت ”سرشت حزبي“ پرورش داده تا ظرفيت مبارزاتي حزب را افزايش دهد. اين است اسلحه‌ي ارزشمندي كه ح‌ک‌چ از آن براي ادامه‌ي حياتش استفاده مي‌كند.<br /><br />در ميان رهبران ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین)،‌ مائو زدانگ در به‌كار گيري اين سلاح كه همان مبارزات وحشيانه‌ي درون حزبي بود از همه استادتر بوده است. روش وحشيانه‌ي اين مبارزات و تعدد آنها در اوايل دهه‌ي 1930 در مناطق تحت حاكميت كمونيست‌هاي چين به‌نام ”منطقه‌ي شوروي“ ( Soviet Area) آغاز شد.<br /><br />در سال 1930، مائو زدانگ وحشت انقلاب تمام عياري را در ”منطقه شوروي“ در استان جيانگ‌زي به‌راه انداخت كه به‌نام پاك‌سازي عوامل ضد‌بلشويكي معروف است. هزاران نفر از سربازان ارتش سرخ، اعضاي حزب و ليگ و غير‌نظاميان در پايگاه‌هاي كمونيستي به‌طور وحشيانه‌اي كشته شدند. اين واقعه اساساً ‌توسط کنترل مستبدانه‌ي مائو سبب ‌شد. پس از آن‌كه مائو منطقه‌ي شوروي را در جيانگ‌زي پايه نهاد، خيلي زود مورد حمله‌ي ارتش سرخ محلي و نهادهاي حزبيِ تحت فرمانده‌ي لي ‌ونلين (Li Wenlin)‌ در جنوب غربي جيانگ‌زي قرار گرفت. مائو تحمل هيچ‌گونه مخالفت‌ منظم نزديك به خود را نداشت. از اين رو از جدي‌ترين روش‌ها براي سركوبي اعضاي حزب كه به نارضايتي‌شان مشكوك بود استفاده كرد. براي ايجاد فضاي خشك و سخت لازم براي انجام پاك‌سازي، مائو بدون ترديد از نيروهاي تحت فرماند‌هي مستقيم خود شروع كرد. از اواخر نوامبر تا اواسط دسامبر، جبهه‌ي اول ارتش سرخ مورد ”بررسي و يك‌سو سازي بسيار سريع“ قرار گرفت. ارگان‌هاي پاك‌سازي كننده‌ي ضد انقلابيون در تمامي رده‌هاي ارتش اعم از لشكر، هنگ، گردان، گروهان و جوخه تشكيل گرديدند و اعضاي حزب را كه از خانواده‌‌هاي ملاك و يا كشاورزان ثروت‌مند بودند و يا آناني را كه از وضع حاكم ناراضي بودند دستگير و از دم تيغ گذراندند. در چيزي كمتر از يك ماه از ميان 40 هزار سرباز ارتش سرخ، 4400 نفر تحت نام عوامل ضد‌بلشويك اعدام شدند كه در ميان آنان 10 نفر سروان وجود داشت.<br /><br />در مرحله‌ي بعد مائو شروع به كشتار ناراضي‌هاي منطقه‌ي ‌شوروي كرد. در ماه دسامبر سال 1930، او به لي‌ شائو‌جيو (Li Shaojiu) دبير كل دپارتمان سياسي جبهه‌ي اول ارتش سرخ و رئيس كميته‌ي پاك‌سازي فرمان داد كه به عنوان نماينده‌ي كميته‌ي جبهه‌ي عمومي به شهر فوتيان (Futian)‌ واقع در استان جيانگ‌زي كه در آن دولت كمونيست مستقر بود برود. لي‌ شائو‌جيو اعضاي كميته‌ي عمل استاني و هشت نفر از رهبران ارشد ارتش سرخ بيستم از جمله دوآن ليانگ‌بي (Duan Liangbi)‌ و لي‌ باي‌فانگ (Li Baifang) را دستگير كرد. او از روش‌هاي شكنجه‌ي بسيار بي‌رحمانه‌اي مثل كتك‌زدن و سوزاندن بدن استفاده كرد. كساني كه تحت شكنجه قرار گرفته بودند در كل بدن‌شان جراحات ديده مي‌شد، انگشت‌هايشان شكسته بود،‌ تمام بدن‌شان سوخته بود و قادر به حركت نبودند. بر اساس مدارك مستند صداي فرياد قربانيان آن‌قدر بلند بود كه به آسمان مي‌رفت و از فاصله‌ي خيلي دور شنيده مي‌شد. شكنجه‌هاي بي‌رحمانه‌ي انجام شده كاملاً غير انساني بودند.<br /><br />در تاريخ هشتم دسامبر، همسران لي بايفانگ، ما مينگ (Ma Ming)‌ و جو ميان (Zhou Mian) به ملاقات ايشان رفتند ولي آنها نيز به عنوان ضد‌بلشويك دستگير شده و مورد شكنجه قرار گرفتند. آنها به‌شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفتند، بدن و آلت تناسلي‌شان سوزانده شد و سينه‌هايشان با چاقو بريده شد. تحت شكنجه‌هاي شديد، دوآن ليانگ‌بي اعتراف كرد كه لي ونلين، جين وانبانگ (Jin Wanbang)، ليو دي (Liu Di)، جو ميان، ما مينگ و ديگران همگي از رهبران نيروهاي ضد‌بلشويكي بوده و بسياري از افراد ضد‌بلشويك در دانشكده‌هاي ارتش سرخ وجود داشتند.<br /><br />از هفتم دسامبر تا عصر دوازدهم دسامبر، تنها در طول 5 روز، لي شائوجيو و افرادش، بيش از 120 نفر مظنون به عضويت در گروه‌هاي ضد بلشويكي و ده‌ها ضد انقلاب مهم را طي اقدام پاك‌سازي ضد‌بلشويكي در فوتيان دستگير کردند؛ بيش از 40 نفر اعدام گرديدند. نهايتاً عمليات بي‌رحمانه‌ي لي شائوجيو ”واقعه‌ي فوتيان“ [11] را در دوازدهم دسامبر سال 1930 آفريد كه كل منطقه‌ي شوروي را حيرت‌زده كرد.<br /><br />از منطقه‌ي شوروي گرفته تا يان‌آن (Yan'an) مائو با تكيه بر تئوري خود و اعمال مبارزاتي كم‌كم رهبري خود بر حزب را به‌دست آورد. پس از آن‌كه ح‌ک‌چ در سال 1949 به‌قدرت رسيد، مائو به توسل خود به ايجاد اين‌گونه درگيري‌هاي درون حزبي ادامه داد. براي مثال در اجلاس هشتم كميته‌ي مركزي ح‌ک‌چ كه در سال 1959 در لوشان (Lushan) برگزار شد، مائو زدانگ ناگهان پنگ دهوآي (Peng Dehuai) را مورد حمله‌ي لفظي قرار داد و او را از مقامش خلع كرد. [12] از تمامي رهبران اصلي كه در اجلاس شركت داشتند خواسته شد كه موضع خود را مشخص كنند. به چند نفري كه جرأت اظهار نظر مخالف را به خود دادند انگ جبهه‌ي ضد حزبي پنگ دهواي زده شد. در خلال انقلاب فرهنگي، کادرهاي قديمي كميته‌ي مركزي ح‌ک‌چ يکي بعد از ديگري تنبيه گرديدند ولي همه‌ي آنها بدون استثنا بدون هيچ مخالفتي تسليم مي‌شدند. چه كسي جرأت اين را داشت كه كلمه‌اي بر ضد مائو زدانگ بر زبان آورد؟ ح‌ک‌چ همواره بر نظم خشك و آهنين، ‌وفاداري به حزب و اصول سازمان‌دهي تأكيد مي‌كرد و اطاعت بي‌چون و چراي تمامي افراد از رهبر را انتظار داشت. اين چنين خصوصيت حزبي حاصل مبارزات سياسي مستمر بود.<br /><br />در زمان انقلاب فرهنگي، لي ليسان (Li Lisan) كه زماني رهبر ح‌ک‌چ بود تا نهايت ظرفيت و طاقتش مورد آزار قرار گرفت. در سن 68 سالگي بطور متوسط 7 بار در ماه مورد بازجويي قرار مي‌گرفت. همسر او لي‌ شا (Li Sha) تحت عنوان جاسوس ”تجديد نظر طلب شوروي“ قبلاً راهي زندان شده بود و كسي از محل او خبر نداشت. لي در نهايت نااميدي و يأس چاره‌اي نديد به‌جز آن‌كه با مصرف تعداد زيادي قرص خواب آور خود‌كشي كند. قبل از مرگش نامه‌اي به مائو زدانگ نوشت و در آن عقيده‌ي واقعي‌‌‌اش نسبت به ”حس سرشت حزبي“ را كه بر اساس آن يك عضو ح‌ک‌چ هرگز نبايد جرأت ترك حزب را به خود راه دهد حتي اگر تا مرز مرگ پيش رود اين ‌‌گونه بيان كرد:<br /><br /><br />آقاي رئيس<br /><br />من در اين لحظه در حال قدم گذاشتن به راه خيانت به حزب به‌علت خود‌كشي هستم و قصد دفاع از جرم خود را نيز ندارم. تنها يك چيز، آن ‌اين‌كه من و تمامي اعضاي خانواده‌ام هرگز با هيچ دشمني هم‌دست نبوده‌ايم. تنها در مورد اين موضوع از دولت مركزي خواهشمندم كه بررسي كامل به‌عمل آورد و بر اساس حقيقت نتيجه‌گيري كند...<br /><br />لي ‌ليسان<br /><br />22 ژوئن 1967“ [13]<br /><br /><br />زماني‌كه فلسفه‌ي مبارزه‌اي مائو زدانگ در حال كشيدن چين به ورطه‌ي مصيبت و تباهي بود، اين گونه مبارزات سياسي و درگيري‌هاي درون حزبي كه هر هفت يا هشت سال يك‌بار ايجاد مي‌شد نجات ح‌ک‌چ را تضمين مي‌كرد. هر بار كه درگيري صورت مي‌گرفت، اقليتي در حدود 5 درصد مورد آزار و شكنجه قرار مي‌گرفتند و 95 درصد بقيه به اطاعت بي قيد و شرط از خط اصلي حزب وادار مي‌گرديدند كه از اين طريق حزب به انسجام سازماني خود قدرت مي‌بخشيد و ظرفيت تخريبي خود را بالا مي‌برد. اين درگيري‌ها از طرف ديگر باعث نابودي آن عده‌اي مي‌شد كه عقيده‌شان نسبت به حزب متزلزل بود و حاضر به كنار گذاشتن وجدان خود نبودند و هر نيرويي را كه جرأت مقاومت از خود نشان مي‌داد نابود مي‌كرد. از طريق چنين مكانيزمي آن‌دسته از اعضاي ح‌ک‌چ كه علاقه‌ي بيشتري به نزاع و درگيري داشتند و در استفاده از روش‌هاي شرورانه و گانگستري ماهرتر بودند كنترل را به‌دست مي‌گرفتند. رهبران فرقه‌ي ح‌ک‌چ همگي‌ افراد نترسي هستند كه بار سنگيني از تجربه‌ي مبارزاتي را بدوش كشيده و سرشار از روح حزب هستند. چنين مبارزات وحشيانه‌اي در عين حال افراد شركت كننده در خود را شستشوي مغزي داده و به آنان درس خونريزي مي‌آموزد. هم‌زمان با اين قضيه به‌طور مستمر به حزب انرژي داده و ميل به مبارزه در آن را تقويت كرده، حيات آن‌را ضمانت كرده و از تبديل شدن آن به يك گروه ملايم كه دست از مبارزه بردارد جلوگيري مي‌كند.<br /><br />چنين سرشت حزبي‌ِ مورد نياز ح‌ک‌چ دقيقاً از سرشت فرقه‌اي اين حزب نشأت مي‌گيرد. براي رسيدن به چنين هدفي ح‌ک‌چ مصمم است كه رشته‌هاي اصول سنتي را پاره كند و از تمام وسايل ممكن بدون هيچ ترديدي براي جنگ با هر نيرويي كه بر سر راهش قرار بگيرد استفاده ‌كند. از اين ‌رو نياز است كه تمامي اعضايش را به‌گونه‌اي برده‌وار تربيت کند كه همچون ابزاري بدون قلب، فاقد رحم و عدالت و بي‌اعتقاد باشند. اين خاصيت ح‌ک‌چ نشأت گرفته از تنفر آن نسبت به جامعه‌ي بشري، سنت‌ها، ارزيابي‌هاي واهي از خود و نخوت و كينه‌ي بي‌انتهايي است كه نسبت به زندگي انسان‌ها دارد. ح‌ک‌چ به‌منظور دست‌يابي به آرمان بزرگ خود، به هر قيمتي از خشونت جهت تخريب جهان و نابودي ناراضي‌ها بهره مي‌گيرد. واضح است كه چنين فرقه‌ي شيطاني مورد مخالفت افراد با وجدان است، بنابراين آن بايد وجدان انسان‌ها، افكار خير‌خواهانه را از بين ببرد تا مردم را وادار کند که به آموزه‌هاي شيطاني‌اش ايمان بياورند. از اين رو براي اطمينان از بقايش، ح‌ک‌چ اول از همه بايد وجدان انسان‌ها، افکار خيرخواهانه و معيارهاي اخلاقي را از بين ببرد تا بتواند مردم را به ابزار و برده‌هاي رام تبديل كند. بر اساس منطق ح‌ک‌چ ،‌ زندگي و علايق حزب بر همه چيز تفوق دارد؛ حتي به علايق جمعي اعضاي حزب، بنابراين هريك از اعضا بايد آماده باشند تا سليقه‌ي شخصي خود را فداي حزب كنند.<br /><br />با نگاه به تاريخچه‌ي ح‌ک‌چ درمي‌يابيم كه كساني كه افكار روشن‌فكرانه‌ي سنتي داشته‌اند مثل چن ‌دوشيو (Chen Duxiu) و چو چيوباي (Qu Qiubai) و يا كساني كه به علايق مردم اهميت مي‌داده‌اند مثل هو ‌يائوبانگ (Hu Yaobang) و جائو زيانگ (Zhao Ziyang)،‌ يا افرادي که عزم كرده‌اند تا در مقام خود پاك باشند و به مردم خدمت واقعي كنند مثل جو رونگجي(Zhu Rongji) بدون در نظر گرفتن اين‌كه چقدر براي حزب خدمت كرده‌اند و اين‌كه چقدر خواسته‌هاي شخصي‌شان را زير پا گذاشته‌اند، به طور اجتناب ناپذيري پاك‌سازي شده‌، كنار گذاشته شده و يا به انجام علايق حزب و قوانين آن مجبور گرديده‌اند.<br /><br />حس سرشت حزبي و استعداد و ذوق حزبي كه در نتيجه‌ي سال‌ها مبارزه با خون اعضاء عجين شده باعث گرديده كه در لحظات مهم و حياتي دست به مصالحه و مصامحه بزنند چرا كه در ضمير ناخودآگاه‌شان چنين حك شده كه ادامه‌ي حيات حزب بزرگ‌ترين علاقه است. آنها اينکه خود را فدا كنند و شاهد ارتكاب جنايت نيروهاي شيطاني درون حزب باشند را به اينكه با توسل به وجدان و آگاهي و افكار خيرخواهانه با آن مبارزه كنند ترجيح مي‌دهند. اين دقيقاً حاصل مكانيزم مبارزه‌اي ح‌ک‌چ است: اين مكانيزم مردم خوب را به ابزاري تبديل كرده و از آنها استفاده مي‌كند و از سرشت و طبيعت حزب براي محدود كردن و يا حتي نابود كردن وجدان انسان‌ها تا حد ممكن استفاده مي‌كند. ده‌ها ”مبارزه و درگيري خطي“ ح‌ک‌چ به خلع بيش از 10 نفر از رهبران بلند پايه‌ي حزب يا جانشينان منصوب شده‌ي آنان منجر گرديده است؛ هيچ‌يك از رهبران بلندپايه سرانجام خوبي نداشته‌اند. گرچه مائو زدانگ مدت 43 سال بر چين پادشاهي كرد،‌ تنها مدت كوتاهي پس از مرگش، همسر و پسر خواهرش روانه‌ي زندان شدند كه به‌عنوان پيروزي مائويسم مورد تشويق تمامي اعضاي حزب قرار گرفت. آيا اين يك كمدي يا شوخي است؟<br /><br />پس از آن‌كه ح‌ک‌چ قدرت سياسي را به‌دست گرفت،‌ مبارزات سياسي غير قابل اجتنابي در گرفت، از درگيري‌هاي درون حزبي گرفته تا دعواهاي برون حزبي. در زمان مائو زدانگ اوضاع بدين منوال بود و هنوز نيز در دوران ”باز و اصلاحات“ پس از مائو اوضاع به‌همين گونه است. در دهه‌ي 1980 زماني‌كه مردم داشتند ذره‌اي آزاد‌انديشي و آزادي تفكر را تجربه مي‌كردند، حزب كمونيست مبارزه‌ي ”مخالفت با آزادي سرمايه‌داري“ را به راه انداخت و ”چهار اصل بنيادين“ را به منظور حفظ قدرت مطلق خود ارائه كرد [14]. در سال 1989 دانشجوياني كه با راه‌پيمايي آرام خواستار دمكراسي بودند به‌طور وحشيانه‌اي قلع و قمع شدند چرا كه ح‌ک‌چ هيچگونه ميل به دمكراسي را مجاز نمي‌داند. دهه‌ي 1990 شاهد گسترش شديد تعداد تمرين‌کنندگان فالون گونگ بود كه به ”درست‌كاري، شفقت و بردباري“ اعتقاد داشتند ولي آن‌چه نصيب‌شان شد نسل‌كشي بود كه در سال 1999 انجام گرفت چرا كه ح‌ک‌چ طاقت فطرت انساني و افكار درست‌كارانه و خيرخواهانه را ندارد. ح‌ک‌چ بايد از خشونت استفاده كند تا وجدان مردم را نابود كند و قدرت خود را تضمين كند. از زمان ورود به قرن بيست و يكم، اينترنت جهان را به هم پيوند داده حال آن‌كه حزب با صرف هزينه‌هاي هنگفت سيستم‌هاي سانسوري و ره‌گيري را به‌كار گرفته تا بتواند آزادي‌خواهان را در هنگام كار با اينترنت شناسايي كند چرا كه ح‌ک‌چ از اينكه مردم به اطلاعات آزاد دسترسي داشته باشند به‌شدت مي‌ترسد.<br /><br /><br /><br /><strong></strong><a name="_Toc133159553"><strong>ج- انحطاط و تباهي فرقه‌ي شيطاني حزب كمونيست چين</strong></a><br /><br />فرقه‌ي شيطاني ح‌ک‌چ اساساً در مبارزه با فطرت بشري و قوانين آسماني است. ح‌ک‌چ به‌واسطه‌ي تكبر، خود بزرگ بيني، خودخواهي و اعمال ظالمانه و بي حد و مرزش معروف است. به طور مداوم بلايا و مصيبت‌هايي را براي كشور و مردم به‌بار مي‌آورد با اين‌حال هرگز به اشتباهاتش اعتراف نمي‌كند و هرگز چهره‌ي واقعي‌اش را به مردم نمي‌نماياند. ح‌ک‌چ هيچ‌گاه در عوض كردن شعارها و عناوينش به خود شك راه نداده، شعارها و عنوان‌هايي كه براي حزب ابزارهاي حفظ كنترل حكومتش محسوب مي‌شوند. بدون توجه به اخلاقيات، عدالت و زندگي بشر هر كاري مي‌كند تا قدرت خود را حفظ كند.<br /><br />نهادي كردن و سوسياليستي نمودن اين فرقه‌ي شيطاني به سقوط آن منتهي مي‌شود. در نتيجه‌ي تمركز قدرت، افكار عمومي ساكت گرديده و تمامي مكانيزم‌هاي نظارتي ممكن نابود گرديده‌اند و هيچ نيرويي براي توقف ح‌ک‌چ در راهي كه به سمت فساد و فروپاشي مي‌رود باقي نمانده است.<br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) امروز، تبديل به بزرگترين ”حزب از لحاظ ميزان اختلاس و فساد“ در جهان گرديده است. بر اساس آمار رسمي در چين، از ميان 20 ميليون مقامات، افسرها و اعضاي حزب و دولت در طول 20 سال گذشته، 8 ميليون نفر به‌علت فساد گناه‌كار شناخته شده و بر اساس قوانين دولتي و يا حزبي مجازات شده‌اند. اگر مقامات شناسايي نشده را نيز به حساب آوريم تعداد مقامات حزبي و دولتي فاسد به چيزي بالغ بر دو سوم تعداد كل بالغ مي‌شود كه تنها بخش كوچكي از آنها مورد بررسي قرار گرفته و افشا گرديده است.<br /><br />امن کردن منافع مادي با توسل به فساد و اخاذي تبديل به عظيم‌ترين نيروي انسجام بخش و متحد كننده‌ي ح‌ک‌چ امروز گرديده است. مقامات فاسد مي‌دانند كه بدون وجود حزب شانسي براي مال‌اندوزي و كسب منافع شخصي ندارند و اگر حزب سقوط كند آنها نه تنها موقعيت و قدرت‌شان را از دست مي‌دهند بلكه اعمالشان مورد بررسي قرار مي‌گيرد. در كتاب ”خشم آسماني“ كه رماني بيان‌گر معاملات پشت پرده‌ي مقامات ح‌ک‌چ است، آقاي چن فنگ (Chen Fang) نويسنده‌ي اين رمان بزرگ‌ترين راز حزب را از زبان هائو شيانگ‌شو (Hao Xiangshou)، قائم مقام رئيس دفتر شهري ح‌ک‌چ بيان مي‌كند. او گفته است: ”فساد قدرت سياسي ما را ثبات بخشيده است.“<br /><br />مردم چين اين را به‌خوبي تشخيص مي‌دهند، ”اگر ما با فساد بجنگيم، حزب سقوط مي‌كند، اگر با فساد نجنگيم، ملت نابود مي‌شود.“ ح‌ک‌چ نيز با مبارزه با فساد در مورد سرنوشت خود ريسك نمي‌كند. تنها كاري را كه انجام مي‌دهد كشتن چند نفر شخص فاسد به منظور حفظ وجهه‌ي خود است. اين كار به حياتش به قيمت از بين بردن چند نفر فاسد براي چند سالي ادامه مي‌بخشد. امروزه تنها هدف ح‌ک‌چ و فرقه‌ي شيطاني‌اش حفظ قدرت و به تعويق انداختن نابودي‌اش است.<br /><br />در چين امروز آداب و اصول اخلاقي به كل از بين رفته‌اند. محصولات مستهجن، زنان روسپي، مواد مخدر، تباني بين صاحب‌منصبان و خلاف‌كاران، سنديكاهاي خلاف‌هاي سازمان‌دهي شده، قمار، رشوه‌خواري و فساد در انواع مختلف شيوع دارد. ح‌ک‌چ چنين فساد‌هاي اخلاقي را ناديده مي‌گيرد. و بسيارند مقامات بلند پايه‌اي كه رؤساي بخش‌هاي مهم بوده و از كساني كه از حزب در هراس‌اند در مقابل حمايت صوري اخاذي مي‌كنند. كاي ‌شائوچينگ (Cai Shaoqing)، متخصصي كه مشغول بررسي مافيا و سازمان‌هاي خلاف‌كار در دانشگاه نانجينگ (Nanjing) است تخمين زده كه تعداد اعضاي جرايم سازمان‌دهي شده در چين حداقل يك ميليون نفر است. هر يك از مقامات اين سنديكاها كه دستگير مي‌شوند به وجود چندين كمونيست پشت پرده‌ي فاسد كه مقامات دولتي، قضات و يا پليس هستند اعتراف مي‌كنند.<br /><br />حزب كمونيست از اين در هراس است كه ممكن است مردم چين وجدان و اصول اخلاقي خود را باز يابند، از اين‌رو به مردم اجازه نمي‌دهد تا به هيچ دين و آئيني اعتقاد داشته باشند و يا اين‌كه آزادانه بينديشند. او از تمام منابع و امكاناتش براي آزار و شكنجه‌ي افراد خوبي كه معتقد به آيين و دين هستند استفاده مي‌كند. كساني مثل گروه‌هاي مسيحي زيرزميني و مخفي كه به مسيح و خداوند اعتقاد دارند و يا مثل تمرين‌کنندگان فالون گونگ كه به دنبال درست‌كار، با شفقت و بردبار بودن هستند. ح‌ک‌چ از اين در هراس است كه دمكراسي ممكن ‌است پاياني بر حكومت تك حزبي‌اش باشد، از اين‌رو جرأت اين‌كه به مردم آزادي سياسي بدهد را ندارد. او بي‌درنگ آزادي‌خواهان و فعالان حقوق مدني را به زندان مي‌اندازد و به مردم نوعي آزادي انحرافي مي‌دهد. تا زماني‌كه به سياست كاري نداشته باشيد و با رهبري ح‌ک‌چ مخالفت نكنيد مي‌توانيد هرگونه كه بخواهيد عمل كنيد حتي اگر اعمال شرورانه و غير اخلاقي انجام دهيد. در نتيجه‌ي اين سياست، ح‌ک‌چ با سرعت زيادي در حال اضمحلال است و معيارهاي اخلاق در چين نيز بطور نگران‌كننده‌اي رو به نزول هستند.<br /><br />”بستن راه‌ها به بهشت و بازكردن دروازه‌ي جهنم“ بهترين تعبيري است كه مي‌تواند آن‌چه را كه فرقه‌ي پليد ح‌ک‌چ بر سر جامعه‌ي چين امروز آورده بيان كند.<br /><br /><br /><br /><a name="_Toc133159554"><strong>چ- تأمل در مورد حكومت شيطاني حزب كمونيست چين</strong></a><br /><a name="_Toc133159555"><strong></strong></a><br /><strong>حزب كمونيست چيست؟<br /></strong><br />اين سؤال ظاهراً ساده جواب ساده‌اي ندارد. حزب كمونيست با تظاهر به مردم‌مداري و در قالب يك حزب سياسي در واقع ميليون‌ها نفر را فريب داده است. علاوه بر اين به‌عنوان يك حزب سياسي نيز قابل قبول نيست، بلكه تنها فرقه‌اي شيطاني مضري است كه توسط يک روح شياطيني تسخير شده است. حزب كمونيست موجودي زنده است كه در اين دنيا در قالب ارگان‌هاي حزبي ظهور كرده است. آنچه در واقع حزب كمونيست را كنترل مي‌كند روح خبيث شيطان است كه از همان ابتدا به داخل آن رسوخ كرد و همان روح شيطان است كه سرشت شيطاني حزب كمونيست را تعيين مي‌كند.<br /><br />رهبران حزب كمونيست در حالي‌كه مانند مرشدان و معلمان يك فرقه عمل مي‌كنند عملاً به اهداف شيطاني حزب كمك مي‌كنند. زماني‌كه خواست و هدف‌شان با حزب در يك سو باشد و بتوانند از آن استفاده كنند بعنوان رهبر انتخاب مي‌گردند. ولي زماني‌كه ديگر نتوانند از عهده‌ي برآوردن نيازهاي حزب برآيند، با بي‌رحمي تمام سرنگون مي‌شوند. مكانيزم مبارزاتي حزب به‌خوبي مي‌داند كه تنها حقه‌بازترين، پليدترين و بي‌رحم‌ترين افراد هستند كه مي‌توانند سِمت مرشد فرقه‌ي حزب كمونيست را خوب ايفا كنند. بيش از ده نفر از رهبران حزب تاكنون وجهه و حرمت خود را از دست داده‌اند كه خود حقيقت اين مشاجرات را ثابت مي‌كند. در حقيقت، رهبران ارشد حزب بر روي يك طناب بسيار نازك راه‌ مي‌روند. آنها دو راه در پيش رو دارند، يكي اين‌كه حزب را رها كرده و مانند گورباچف (Gorbachev) نام نيكي از خود در تاريخ بگذارند و يا اين‌كه مانند بسياري از دبيركل‌هاي حزب قرباني آن گردند.<br /><br />مردم هدف برده‌داري و سركوب رژيم هستند. براساس قوانين حزب مردم حق رد كردن و نيز نپذيرفتن حزب را ندارند در عوض مجبورند كه رهبري حزب را پذيرفته و به وظيفه‌ي خود در حفظ و حراست از آن عمل كنند. آن‌ها هم‌چنين بطور مرتب توسط فرقه‌ي حزبي خود به زور و تهديد مورد شستشوي مغزي قرار مي‌گيرند. ح‌ک‌چ همه‌ي افراد ملت را مجبور مي‌كند كه به فرقه‌اش ايمان آورده و از آن حمايت كنند. چنين چيزي در دنياي امروز كمتر به چشم مي‌خورد و بايد به مهارت غيرقابل رقابت ح‌ک‌چ در سركوب كردن مردم اعتراف كرد.<br /><br />اعضاي حزب توده‌هاي فيزيكي هستند كه بدنه‌ي حزب را پر كرده‌اند. بسياري از آنها صادق و مهربان هستند و مي‌توانند در زندگي اجتماعي خود بسيار موفق باشند. اين‌ها كساني هستند كه حزب كمونيست مي‌خواهد، چرا كه با استخدام كردن‌شان از آبرو و خوشنامي‌شان جهت خدمت به حزب استفاده مي‌كند. بسياري از افراد ديگر تنها به‌دليل تمايل شخصي‌شان به جاه و مقام و بدست آوردن جايگاه اجتماعي بالاتر تلاش مي‌كنند كه به حزب ملحق شوند و به حيات شيطاني آن كمك كنند. افراد ديگري هم هستند كه علت ملحق شدن‌شان به حزب انجام كارهايي در زندگي شخصي‌شان است، چرا كه مي‌دانند بدون ملحق شدن به حزب اجازه و امتياز انجام چنين كاري به آنها داده نمي‌شود. برخي ديگر تنها به‌خاطر بدست آوردن يك آپارتمان و تنها وجهه‌اي بهتر به حزب مي‌پيوندند. از اين‌رو در ميان ده‌ها ميليون نفر اعضاي حزب، هم افراد خوب و هم بد مي‌توان يافت. مهم نيست كه انگيزه براي اين‌كار چه باشد ولي زماني‌كه به حزب بپيونديد بايد در مقابل پرچم حزب خواسته يا ناخواسته سوگند وفاداري ياد كنيد كه به اين معني است كه شما بطور داوطلبانه زندگي خود را وقف حزب كرده‌ايد، متعاقب آن بايد با شركت در جلسات مطالعاتي سياسي هفته‌اي مورد شستشوي مغزي قرار گيريد. بسياري از افراد عضو حزب از خود تفكري ندارند و به‌راحتي تحت كنترل روح خبيث بدنه‌ي ميزبان ح‌ک‌چ هستند و در نتيجه‌ي آن به‌طور كامل تحت تأثير افكار آن مي‌باشند. اين افراد در بدن حزب درست مثل سلول‌هاي بدن انسان عمل كرده و بدون توقف درست مثل برده‌اي كه به خدمت در آمده باشد در جهت حيات حزب تلاش مي‌كنند. نگران‌كننده‌تر اين‌كه زماني‌كه ”سرشت حزبي“ به شخص تحميل شود ترك كردن آن بسيار سخت مي‌نمايد. هر زمان كه بخواهيد به بُعد انساني خود بازگرديد مورد پاك‌سازي و شكنجه قرار مي‌گيريد. كسي نمي‌تواند به دلخواه خود حزب را ترك كند چرا كه براساس سياست حزبيِ ورود آزادانه و خروج ممنوع، شخص بعنوان خيانت‌كار طبقه‌بندي مي‌گردد. به‌همين علت است كه مردم اغلب شخصيت دوگانه‌اي را از خود بروز مي‌دهند: در زندگي سياسي‌شان سرشت حزب كمونيستي و در زندگي روزمره‌شان سرشت انساني.<br /><br />كادري‌هاي حزب متشكل از گروهي است كه حق توزيع قدرت بين اعضاي حزب را در اختيار دارد. گرچه ممکن است در مواقع مشخصي، حق انتخاب بين خوب و بد در اختيار آنان باشد و تصميمات خود را بگيرند، ولي در زمان‌هاي خاص و رخدادهاي بخصوص، به‌صورت يك كل، مجبورند که از خواست حزب پيروي كنند. حكم ايشان جمله‌اي را به آنها ديكته مي‌كند: ”كل حزب مطيع كميته‌ي مركزي است“. كادري‌هاي حزب متشكل از رهبران حزب در رده‌هاي مختلف هستند كه ستون و تكيه‌گاه اصلي حزب محسوب مي‌شوند. آنها نيز صرفاً بعنوان ابزاري براي حزب به‌حساب مي‌آيند. آنها نيز در خلال جنبش‌هاي گذشته فريب داده شده، از ايشان سوء استفاده شده و قرباني گرديده‌اند. معيار زيربنايي ح‌ک‌چ براساس آزمايش اعضاء براي حصول اطمينان از اين نكته است كه آيا از مرشد واقعي بخوبي پيروي مي‌كنند و در خدمت خود به حزب پايدار و صادق هستند يا خير.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159556"><strong>چرا مردم نا‌‌آگاه باقي مي‌مانند؟</strong></a><br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) همواره در طول بيش از 50 سال حكومتش بر كشور چين شرورانه و رذيلانه عمل كرده است. ولي علت چيست كه مردم چين تصور صحيح و واقع‌گرايانه‌‌اي از سرشت و فطرت شيطاني ح‌ک‌چ ندارند؟ آيا علت آن كم هوشي آنان است؟ خير. چين داراي يكي از عاقل‌ترين ملت‌ها در جهان است كه با فرهنگ سنتي غني و منحصر به فرد و ميراث فرهنگي 5000 ساله‌ي خود سرافراز است. با تمام اين‌ها ملت چين در حال حاضر تحت حكومت ح‌ک‌چ زندگي مي‌كند كه کاملاً از ابراز نارضايتي ترس و وحشت دارند. جواب اين سؤال كنترل افكاريست كه توسط ح‌ک‌چ اعمال مي‌گردد.<br /><br />اگر مردم چين آزادي بيان داشتند و مي‌توانستند آزادانه در مورد نقاط مثبت و منفي ح‌ک‌چ اظهار نظر كنند، مي‌ديديم كه چين مدت‌هاي پيش به ماهيت شرور حزب پي‌برده بود و خود را از سلطه‌ي اين فرقه‌ي شيطاني نجات مي‌داد. متأسفانه مردم چين در طول نيم قرن گذشته و تحت حكومت ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین)، آزادي بيان و تفكر را از دست داده‌اند. هدف از آزار و شكنجه‌ي راست‌گرايان روشن‌فكر در سال 1957 سركوب آزادي‌ بيان و كنترل افكار مردم بود. جامعه‌ي چين آن‌قدر از آزادي‌هاي پايه‌اي تهي است كه جواناني را كه آثار ماركس و انگلس را در زمان انقلاب فرهنگي با دل و جان مطالعه كرده بودند برچسب ”باند ضد حزب“ زده و مورد شكنجه و آزار قرار دادند. صحبت و بحث در مورد كارهاي درست و نادرست ح‌ک‌چ حتي نبايد به ذهن خطور كند چه برسد به آن‌كه انجام گيرد.<br /><br />بسياري از چيني‌ها جرأت اين‌را كه حزب كمونيست را فرقه‌اي شيطاني بنامند ندارند. با اين وجود ثابت كردن اين گفته براي كساني كه در چين زندگي كرده‌اند سخت نيست چرا كه مدارك اثبات آن در زندگي شخصي خودشان و يا زندگي خويشاوندان و دوستان‌شان به وفور يافت مي‌شود.<br /><br />چيني‌ها نه تنها از آزادي تفكر محروم شده‌اند بلكه تحت القاي آموزش‌هاي فرهنگ حزب نيز قرار گرفته‌اند. هر‌ آن‌چه كه مردم مي‌شنوند قدرداني و مدح حزب است و از اين‌رو اذهان از هر‌ آنچه به‌جز عقايدي كه حزب كمونيست را تقويت مي‌كند خالي گرديده است. براي مثال كشتار ميدان تيان‌آن‌من را در نظر مي‌گيريم. زماني‌كه تيراندازي در چهارم ژوئن سال 1989 شروع شد بسياري از مردم از روي غريزه به‌سمت گياهان اطراف خيابان دويده و در آنها پنهان شدند. چند لحظه بعد علي‌رغم خطر موجود شجاعانه از آنها خارج شده و با هم سرود ” انترناسيونال“ را خواندند. اين چيني‌ها به‌راستي شجاع، بي‌گناه و قابل تقدير بودند، ولي چرا ”سرود انترناسيونال“ را كه سرود حزب كمونيست است درست در جايي‌كه با كشتار حزب كمونيست مواجه شده بودند بر زبان جاري كردند؟ دليل آن ساده است. مردمي كه تحت آموزش فرهنگ حزب قرار گرفته‌اند تمام آن‌چه از وفاداري و ايمان مي‌دانند كمونيسم است. كساني‌كه در ميدان تيان‌آن‌من بودند چيزي بجز سرود انترناسيونال و چند سرود ديگر كه همگي در مدح حزب كمونيست هستند نمي‌دانستند كه بخوانند.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159557"><strong>راه‌ رهايي چيست؟</strong></a><br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) در مسير انحطاط و نابودي قرار گرفته است. با كمال تأسف سعي مي‌كند كه سرنوشت ناگوار خود را با سرنوشت ملت چين گره بزند.<br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) ظاهراً در حال مرگ است و كنترل آن بر ‌روي افكار بسيار سست گرديده است. با پيشرفت مخابرات و اينترنت، كنترل اطلاعات و سركوب آزادي بيان براي حزب كاملاً مشكل گرديده است. از آنجا كه مقامات فاسد مرتباً در حال اخاذي و سركوب مردم هستند، عموم مردم از خواب و رؤياي ساخته شده توسط حزب بيدار شده‌اند و بسياري به انجام نافرماني‌هاي مدني مبادرت مي‌ورزند. ح‌ک‌چ با آزار و شكنجه‌ي تمرين‌کنندگان فالون ‌گونگ نه تنها به افزايش اثر كنترل ايدئولوژيكي خود دست نيافته بلكه با افشا كردن سرشت بي‌رحم و وحشي خود پايگاه خود در ميان مردم را نيز تضعيف كرده‌ است. اين فرصت با ارزشي براي مردم بوده تا در مورد ح‌ک‌چ تجديد نظر كنند و راه را براي مردم چين هموار ساخته تا خود را از قيد و بندهاي ايدئولوژيكي رها كرده و خود را بطور كامل از اسارت روح شيطاني كمونيست برهانند.<br /><br />مردم چين كه بيش از 50 سال تحت حاكميت شيطاني ح‌ک‌چ زندگي كرده‌اند به يك انقلاب خشن نيازي ندارند، تنها نياز است كه روح از دست رفته‌ي خود را بازيابند. اين‌كار به كمك خودشان كاملاً عملي است و اولين قدم به سمت اين هدف آگاهي از ذات خبيث ح‌ک‌چ است.<br /><br />روزي فرا خواهد رسيد كه مردم، سازمان‌هاي حزب را كه به دستگاه دولت چسبيده‌اند دور بيندازند تا نظام اجتماعي بطور مستقل و آزادانه و تنها با تكيه بر نيروي جامعه عمل كند. با از بين رفتن سازمان ديكتاتوري حزبي، راندمان و كارآمدي دولت افزايش و بهبود مي‌يابد. به آن روز زمان زيادي باقي نمانده است. در واقع از اوايل دهه‌ي 1980 اصلاح‌طلبان در درون خود حزب شروع به تبليغ در مورد نظريه‌اي كردند كه به ”جداسازي حزب از دولت“ اعتقاد دارد كه با هدف خارج كردن حزب از دولت ارائه شده است. مسلم گرديده كه تلاش‌ها براي اصلاحات از درون ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین)، ناكافي و غير موفق بوده چرا كه”رهبري مطلق حزب“ هنوز از نظر ايدئولوژيکي بطور كامل رد نگرديده است.<br /><br />فرهنگ حزب فضاي لازم براي نجات فرقه‌ي شيطاني كمونيست است. پاك كردن آنچه ح‌ک‌چ در اذهان مردم بجاي گذاشته به‌مراتب سخت‌تر از بيرون كردن حزب از ادارات دولتي است ولي به‌هر حال اين پاك‌سازي تنها راه ريشه‌كن كردن شيطان كمونيسم است. اين كار تنها با تلاش خود مردم چين عملي است. با هدايت اذهان به راه درست و بازگرداندن ذات انسان‌ها به حالت اصلي خود، جامعه اصول اخلاق خود را بازيافته و به حركت خود به سمت جامعه‌اي غير كمونيستي و شرافتمند موفق مي‌شود. درمان اين بيماري شيطاني در شناساندن ذات خبيث و مضر حزب به مردم، ريشه‌كني آن از اذهان و پاك‌سازي آن است تا ديگر جايي براي مخفي شدن نداشته باشد. حزب كمونيست تأكيد زيادي بر كنترل ايدئولوژيكي دارد چرا كه خود چيزي به‌جز يك ايدئولوژي محض نيست. اين ايدئولوژي زماني‌كه همه‌ي مردم چين اصول باطل كمونيست را از ذهن‌شان بيرون بريزند و فعالانه به پاك‌سازي و دور ريختن فرهنگ حزبي اقدام كنند و زندگي و اذهان‌شان را از اين فرقه‌ي شيطاني كمونيستي پاك كنند به‌خودي خود نابود مي‌گردد. اگر مردم خود را نجات دهند، ح‌ک‌چ انسجام خود را از دست داده و از هم مي‌پاشد.<br /><br /><span style="color:#cc0000;">كشورهايي كه تحت حاكميت كمونيست هستند همگي درگير فقر، خفقان و شكنجه‌اند. تعداد کمي از اين كشورها باقي مانده است شامل چين، كره شمالي، ويتنام و كوبا. روزگار آنان نيز به سرآمده است.</span><br /><br /><span style="color:#cc0000;">به كمك عقل و درايت مردم چين كه ميراث عظمت و شكوه تاريخي ملت چين است،</span> چين‌ رها از تسخير شيطاني كمونيسم چيني موفق و با آينده‌اي طلايي خواهد بود.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159558"><strong>نتيجه‌گيري</strong></a><br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) ديگر خود نيز به كمونيسم اعتقادي ندارد. روح آن مرده و تنها سايه‌اي از آن باقي مانده است. حزب تنها ”پوست“ كمونيسم را به ارث برده ولي هنوز نيز مظهر فرقه‌اي شيطاني است: فرقه‌اي بر پايه‌ي نخوت، كينه و خودخواهي و تمايل به نابودگري بي‌حد و حصر. ح‌ک‌چ ميراث‌دار انكار قوانين الهي است و عدم پايبندي آن به سرشت و فطرت انساني دست نخورده باقي مانده است.<br /><br />امروزه ح‌ک‌چ به حكومت خود بر چين با استفاده از روش‌هاي مبارزاتي كه طي سال‌ها در آنها تبحر پيدا كرده ادامه داده است و با استفاده از سيستم سازماني همبسته‌ي خود همراه با شکل ”تسخير حزبي“ حکومت و همچنين تبليغات شيطاني خود كه به شكل يك آئين‌ ملي در آمده ادامه مي‌دهد. شش خصوصيت حزب كمونيست كه قبلاً در موردشان گفته شد ح‌ک‌چ امروز را به‌خوبي در تعريف داده شده براي يك ”فرقه‌ي شيطاني“ مي‌گنجاند. فرقه‌اي كه هيچ كار خير از آن بر نمي‌آيد. فرقه‌اي كه فقط پليدي است.<br /><br />همان‌طور كه اين فرقه‌ي شيطاني كمونيستي به مرگ خود نزديك مي‌شود، سرعت گسترش فساد و تباهي نيز در آن بطور تصاعدي بالا مي‌رود. آن‌چه از همه مشكل آفرين‌تر به نظر مي‌رسد اين است كه حزب با سرسختي تمام هر آنچه كه از دستش بر‌مي‌آيد انجام مي‌دهد تا ملت چين را نيز با خود به ورطه‌ي فساد و تباهي بكشد.<br /><br />چيزي كه مردم چين به آن نياز دارند كمك به يكديگر، تفكر و دورانداختن ح‌ک‌چ است.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2201943389975663731-1485122593900291047?l=dl660k00.blogspot.com' alt='' /></div>dl660khttp://www.blogger.com/profile/05258853224138283458noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2201943389975663731.post-407689627867835432009-09-06T00:02:00.004+04:302009-09-08T01:18:56.975+04:30<div dir="rtl" align="justify"><span style="font-size:85%;color:#006600;">با درود،<br />این مقاله توسط مذهبیون به نگارش در آماده و احتمالا در آن از خدا و خدا باوری و شیطانی و امثال اینها جیز‌هایی‌ موجود است. نظر به اینکه من خود یک بیخدا هستم، این مقاله را فقط به خاطر واقعیت‌های تاریخی منتشر کردم و نه به عنوان اینکه مذهب را راه حل کمونیسم بدانم. از نظر شخصی‌ من هر دو مردود و در میدان عمل شرکت خورده اند و در واقع شخص خود من هیج تفاوتی میان مذهب و ایده الوژی نمیبینم، مگر آنکه این جیزی زمینی‌ است و آن آسمان ای. ولی‌ در کلّ خاصیت هر دو یکی‌ است.</span><br /><br /><span style="font-size:85%;color:#006600;">dl660k</span><br /><span style="color:#ffffff;">.</span></div><div dir="rtl" align="justify"><a name="_Toc133159509"><strong>فصل 7</strong></a><strong><br /><br /><br /></strong><a name="_Toc133159510"><strong>تاريخچه‌ي كشتار حزب کمونيست چين</strong></a><br /><strong><br /><br /></strong><a name="_Toc133159511"><strong>مقدمه</strong></a><br /><br /><br /><br /><br />55 سال تاريخ حزب كمونيست چين (ح‌ک‌چ) با خون و دروغ نوشته شده است. حقايق پنهان در پشت اين تاريخچه در عين تأسف انگيز بودن بسيار ناشناخته‌اند. در طول حكومت ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین), 60 تا 80 ميليون نفر چيني بي‌گناه كشته شده و خانواده‌اي فقير و بدبخت را بجاي گذاشته‌اند. بسياري از مردم مي‌پرسند كه چرا حزب آنقدر مي‌كشد؟ در زمانيكه حزب به آزار و اذيت ظالمانه‌ي تمرين‌کنندگان فالون گونگ( فالون دافا) ادامه داده و بتازگي اعتراض جمعيت هان‌يوآن (Hanyuan) را با گلوله پاسخ مي‌گويد, مردم از همديگر مي‌پرسند كه آيا روزي خواهد رسيد كه حزب به اين درجه از فهم برسد كه بجاي تفنگ با كلمات با مردم سخن بگويد.<br /><br />مائو زدانگ هدف انقلاب فرهنگي را اينگونه به اختصار توضيح داد: ”... پس از آشوب, دنيا به آرامش مي‌رسد, ولي هر 7 يا 8 سال يكبار لازم است كه آشوب دوباره به وقوع بپيوندد.“ [1] به زبان ديگر هر 7 يا 8 سال يكبار بايد يك انقلاب سياسي رخ دهد و تعداد زيادي از مردم كشته شوند.<br /><br /><strong><span style="color:#000000;">در پشت كشتار و جنايات ح‌ک‌چ يك حمايت ايدئولوژيك و عملي وجود دارد.<br /></span></strong><br />از لحاظ ايدئولوژيكي, ح‌ک‌چ به ”حكومت ديكتاتوري طبقه‌ي كارگر“ و ”انقلاب‌هاي متعدد و مداوم تحت ديكتاتوري حزب كارگر“ معتقد است. بنابراين پس از آنكه ح‌ک‌چ كنترل چين را بدست گرفت, مالكين زمين را كشت تا مشكل مربوط به توليد در سطح روستا‌ها را حل كند. حزب همچنين سرمايه‌داران را كشت تا به اهداف تجاري و اصلاحات صنعتي جهت مرتفع كردن مشكلات مربوطه در شهر‌ها برسد. پس از آنكه اين دو طبقه نابود شدند, مشكلات در رابطه با مسائل اقتصادي اساساً مرتفع گرديدند. به همين ترتيب, حل كردن مشكلات مربوط به ساختارهاي كلان [2] نيز كشتارهايي را مي‌طلبيدند. سركوب‌هاي گروه ضد حزب كمونيست هوفنگ (Hu Feng) [3] و جنبش ضد جناح راست باعث نابودي طبقه‌ي روشنفكر شدند. كشتن مسيحي‌ها, پيروان آئين‌هاي تائو و بودايي‌ها و ديگر گروه‌هاي محلي محبوب نيز مشكلات مربوط به دين و مذهب را حل كرد. كشتارهاي جمعي در زمان انقلاب فرهنگي، رهبري مطلق ح‌ک‌چ را چه از لحاظ فرهنگي و چه سياسي تثبيت كرد. كشتار ميدان تيان‌آن‌من با هدف پيشگيري از بحران‌هاي سياسي و خفه كردن درخواست‌ها براي حكومت دمكراتيك انجام گرفت. آزار و اذيت تمرين‌کنندگان فالون گونگ( فالون دافا) نيز به منظور خاتمه دادن به اعتقادات و سنت‌هاي درماني انجام گرفت. انجام تمامي اين اعمال انجام شده توسط ح‌ک‌چ براي تقويت قدرت و حفظ حكومتش در زمان بحران‌هاي مالي متعدد (چرا كه قيمت‌ها براي مصرف‌كنندگان پس از به قدرت رسيدن ح‌ک‌چ سر به فلك كشيده و اقتصاد چين پس از انقلاب فرهنگي تقريباً فرو ريخت) و بحران‌هاي سياسي (برخي از مردم به فرامين حزب عمل نمي‌كردند و بعضي مي‌خواستند تا در سياست‌گذاري‌ها با حزب سهيم باشند) و بحران اعتقادات (فروپاشي شوروي سابق, تغييرات سياسي در اروپاي شرقي و موضوع فالون گونگ( فالون دافا)) لازم بود. بجز موضوع فالون گونگ( فالون دافا) تقريباً تمامي جنبش‌هاي سياسي مذكور به احياي ذات پليد حزب و ارضاي ميل آن در ايجاد تغيير و انقلاب كمك كردند. ح‌ک‌چ همچنين از اين جنبش‌هاي سياسي براي محك زدن اعضاي حزب استفاده مي‌كرد تا آنهايي را كه به خواست‌هاي حزب عمل نمي‌كردند از بين ببرد.<br /><br />كشتار نيز بنا به دلايلي لازم است. حزب كمونيست كار خود را توسط آدم‌هاي رذل و جاني كه براي رسيدن به قدرت جنايت مي‌كردند آغاز كرد. از آنجاييكه سنگ بناي حزب با چنين ديدگاهي گذاشته شده بود ديگر راه برگشتي وجود نداشت. براي قبولاندن حاكميت مطلق حزب كمونيست به مردم چين به ايجاد رعب و وحشت مداوم نياز بود تا مردم از روي زور و تهديد حكومت را بپذيرند.<br />در ظاهر ممكن است اينگونه بنظر برسد كه حزب كمونيست مجبور به كشتن بوده و رخدادهاي مختلفي كه بوقوع پيوسته باعث آزرده شدن ذات پليد حزب گرديده و تصادفاً ماشه‌ي اسلحه‌ي كشتار جمعي حزب را كشيده است. ولي در واقعيت، اين رخدادها پوششي براي نياز حزب به کشتن بودند و کشتن دوره‌اي براي ح‌ک‌چ الزامي است. بدون گرفتن چنين زهره‌چشم‌هايي امكان اين وجود داشت كه مردم تصور كنند كه حزب در حال بهبود است و از آن تقاضاي دمكراسي كنند درست مثل جنبش دمكراتيكي‌اي كه دانشجويان ايده‌ال‌گرا در سال 1989 انجام دادند. از سرگيري كشتار هر 7 يا 8 سال يكبار باعث تازه ‌شدن حس ترس و وحشت در مردم گرديده و به نسل‌هاي آينده هشدار مي‌دهد- هر آن‌كس كه بر خلاف منافع حزب كمونيست عمل كند, در مقام ستيز با حاكميت مطلق حزب برآيد و يا سعي در افشا كردن دروغ پردازي‌هايي كه درباره‌ي تاريخ چين شده نمايد, مزه‌ي ”مشت آهنين ديكتاتوري طبقه‌ي كارگر“ را خواهد چشيد.<br /><br />كشتار يكي از راه‌هاي ضروري حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) براي حفظ قدرتش شده است. با بالا رفتن بدهي‌هاي خونين ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین)، اين خطر برايش بوجود مي‌آيد كه اگر چاقوي قصابي خود را زمين بگذارد مردم در صدد گرفتن انتقام از جنايات آن برآيند. بهمين دليل حزب نه تنها به كشتارهاي مخفيانه نياز داشت بلكه اين كشتارها بايد به ظالمانه‌ترين و وحشيانه‌ترين طرز ممكن انجام مي‌گرفت تا عامه را بطور كامل بترساند بخصوص در ابتدا که حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) درحال پايه‌گذاري حکومت خود بود.<br /><br />از آنجاييكه هدف از كشتار ايجاد رعب زياد بود, حزب هدف‌هاي خود را بطور دلخواه و بي‌قاعده و بدون هيچ منطقي انتخاب مي‌كرد. در تمامي جنبش‌هاي سياسي, حزب از استراتژي نسل‌كشي استفاده مي‌كرد. براي مثال به سركوب ارتجاعيون مي‌پردازيم. حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) بواقع ”رفتارهاي“ ارتجاعي را سركوب نكرد بلكه ”مردمي“ را سركوب كرد كه خود مرتجع ناميده بود. اگر كسي در گذشته در ارتش ملي‌گراي کومين‌تانگ ("كومين‌تانگ"حزب ملی گرا KMT ) ثبت نام كرده و چند روزي را در آن خدمت كرده بود و هيچ كار سياسي پس از به قدرت رسيدن ح‌ک‌چ انجام نداده بود چنين شخصي مي‌بايست بعلت ”تاريخچه‌ي ارتجاعي‌اش“ كشته مي‌شد. در روند انجام اصلاحات ارضي, حزب كمونيست اغلب به منظور ”ريشه‌كن كردن مشكل“, مالكان زمين‌ها و تمامي خانواده‌ي آنها را مي‌كشت.<br /><br /><span style="color:#cc0000;">از سال 1949 تا بحال حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) بيش از نيمي از مردم چين را مورد آزار و اذيت قرار داده است. تخمين زده مي‌شود كه بين 60 تا 80 ميليون نفر بدلايل غير طبيعي مرده باشند. اين تعداد از تعداد كشته‌شده‌هاي جنگ جهاني اول و دوم روي هم بيشتر است.<br /></span><br /><span style="color:#cc0000;">درست مثل كشورهاي كمونيستي ديگر, كشتار بي‌حساب انجام شده توسط ح‌ک‌چ دامنگير خود اعضاي حزب بويژه آنان كه هنوز روزنه‌اي از فروغ انسانيت در وجودشان يافت مي‌شد نيز مي‌گرديد. قوانين ايجاد رعب و وحشت حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) بطور مساوي عامه‌ي مردم و اعضاي خودش را دربرمي‌گيرد تا بتواند قلعه‌ي شكست‌ناپذيرش را حفظ كند.<br /></span><br />در يك جامعه‌ي نرمال و عادي مردم همديگر را دوست داشته و براي همديگر اهميت قائل هستند, زندگي را حرمت گذاشته و خداوند را شاكرند. در مشرق زمين مردم مي‌گويند: ”آنچه را براي خود نمي‌پسندي براي ديگران نيز مخواه.“ [4] در غرب مردم مي‌گويند: ”همسايه‌ات را نيز مثل خودت دوست بدار.“ [5] برعكس تمام كشورها، ح‌ک‌چ معتقد است كه ”تاريخ تمامي جوامعي كه تاكنون دوام يافته‌اند تاريخي پر از مبارزات طبقاتي است.“ [6] براي آنكه ”مبارزات“ در يك جامعه زنده نگه‌داشته شوند لازم است كه تنفر در آن بوجود آيد. ح‌ک‌چ نه تنها خودش جان انسان‌ها را مي‌گيرد بلكه مردم را نيز به كشتن يكديگر تشويق مي‌كند. حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) سعي مي‌كند تا آنقدر مردم را در معرض ظلم و ستم‌هاي غير انساني قرار دهد تا كشتن و ظلم برايشان امري عادي گردد و چنين ذهنيتي را پرورش مي‌دهد كه ”بهترين آرزويي كه مي‌تواني داشته باشي اينست كه مورد آزار قرار نگيري.“ تمامي اين درس‌ها توسط سركوب‌هاي ظالمانه به مردم آموخته مي‌شوند تا حزب را در ادامه‌ي حياتش ياري كنند.<br /><br /><span style="color:#cc0000;">ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) نه تنها زندگي مردم چين بلكه روح آنان را نيز از ايشان مي‌گيرد. بسياري از مردم در مقابل تهديدهاي حزب شرطي شده‌اند و تمامي اصول و دلايل خود را تسليم كرده‌اند. به تعبيري مي‌توان گفت اين مردم روح خود را از دست داده‌ا‌ند- چيزي که وحشتناك‌تر از مرگ جسم است.<br /></span><br /><br /><br /><a name="_Toc133159512"><strong>الف- قتل عام تكان دهنده</strong></a><br /><br />قبل از اينكه حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) به قدرت برسد, مائوزدانگ چنين نوشت ”ما قطعاً سياست ملايمي در برخورد با مرتجعين, فعاليت‌هاي ارتجاعي و طبقات اجتماعي مرتجع اتخاذ نخواهيم كرد.“ [7] به زبان ديگر حتي قبل از آنكه ح‌ک‌چ حكومت پكن را بعهده گيرد، از قبل نقشه‌ي ظالمانه‌ي خود را طراحي كرده و نام آنرا به اصطلاح ”ديكتاتوري دمكراتيك مردم“ گذاشته بود. موارد زير چند مثال هستند.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159513"><strong>سركوب ارتجاعيون و اصلاحات ارضي</strong></a><br /><br />در ماه مارس 1950 حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) ”فرمان سركوبي شديد عناصر ارتجاع“ را صادر كرد كه در تاريخ آنرا بنام <span style="color:#cc0000;">جنبش ”سركوب ارتجاعيون</span>“ مي‌نامند.<br /><br /><span style="color:#cc0000;">برعكس تمامي پادشاهان که پس از رسيدن به تاج و تخت و تاج‌گذاري، عفو عمومي اعلام مي‌كنند, ح‌ک‌چ از لحظه‌اي كه به قدرت رسيد كشتار را آغاز كرد. مائو زدانگ گفت: ”هنوز در بسياري از جاها مردم مي‌ترسند و جرأت كشتن علني ارتجاعيون در مقياس وسيع را ندارند.“ [8] در ماه فوريه‌ي 1951, اداره‌ي مركزي حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) اعلام كرد كه به جز استان زجيانگ (Zhejiang) و آن‌هويي (Anhui) جنوبي, ”بقيه‌ي مناطقي كه به اندازه‌ي كافي كشتار نمي‌كنند, بخصوص در شهر‌هاي بزرگ و متوسط بايد به دستگيري و كشتن در مقياس وسيع ادامه داده و كشتار را زودتر از موعد متوقف نكنند.“ مائو حتي توصيه كرد كه ”در مناطق روستايي، در جنبش كشتار ارتجاعيون چيزي بيش از يك‌هزارم كل جمعيت كشته شود... در مناطق شهري، چيزي كمتر از يك‌هزارم كل جمعيت.“</span> [9] جمعيت چين در آن زمان چيزي در حدود 600 ميليون نفر بود. اين ”فرمان سلطنتي“ از جانب مائو معادل مرگ <span style="color:#cc0000;">حداقل 600 هزار نفر</span> بود. هيچ‌كس نمي‌داند كه اين نسبت يك‌هزارم از كجا آمده است. شايد مائو از روي هوس و ميل شخصي چنين تشخيص داده كه <span style="color:#cc0000;">كشته شدن 600 هزار نفر مي‌تواند به اندازه كافي ترس در ميان مردم ايجاد كند</span> و از اين رو دستور به انجام آن داده است.<br /><br /><br />اينكه آيا آناني كه كشته ‌شدند سزاوار مرگ بودند يا نه براي ح‌ک‌چ اهميتي نداشت. <span style="color:#cc0000;">بر اساس ”قوانين جمهوري خلق چين مبني بر تنبيه ارتجاعيون“</span> در سال 1951, اعلام شد كه <span style="color:#cc0000;">آناني كه ”شايعه ‌پراكني“ مي‌كنند, مي‌توانند ”فوراً اعدام گردند</span>.“<br /><br />در حالي كه سركوب ارتجاعيون به‌شدت ادامه داشت, اصلاحات ارضي در سطحي وسيعي در حال اجرا بود. در واقع حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) قبلاً اصلاحات ارضي را در مناطقي كه در اوخر دهه‌ي 1920 اشغال كرده بود, آغاز كرده بود. در ظاهر اصلاحات ارضي ايده‌اي مثبت نظير آنچه پادشاهي آسماني تايپينگ (Taiping) [10] گفته بود بنظر مي‌رسيد, اينگونه كه همه‌ي مردم، زميني براي زراعت خواهند داشت ولي در واقع اين تنها بهانه‌اي براي كشتن بود. تائو جو (Tao Zhu), كه در رده‌ي چهارم حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) از لحاظ مقام بود, براي اصلاحات ارضي چنين شعاري داشت: ”خونريزي در تمامي روستاها وجود دارد, جنگ و مبارزه در همه‌ي خانه‌ها بچشم مي‌خورد“ كه نشاگر اين است كه در تمامي روستاها مالكان زمين بايد كشته شوند.<br /><br />اصلاحات ارضي بدون كشتار نيز قابل اجرا بود. اين كار مي‌توانست مانند آنچه دولت تايوان براي اصلاحات ارضي انجام داد صورت گيرد كه دولت اين اصلاحات را با خريدن زمين‌ها از مالكين انجام داد. ولي از آنجاييكه حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) توسط اشرار و اراذل و اوباش طبقه‌ي كارگر بوجود آمده، تنها چيزي را كه خوب مي‌داند دزدي است. از ترس آنكه مبادا پس از سرقت مورد انتقام جويي قرار گيرد, اين نياز ديده مي‌شد كه قربانيان كشته شوند تا احتمال اين مشكل از بيخ و بن از بين برود.<br /><br />متداول‌ترين نوع كشتار در زمان اصلاحات ارضي ”جلسه‌ي منازعه“ نام داشت. حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) براي زمين‌داران يا كشاورزان ثروتمند جُرم‌سازي كرده و برايشان پاپوش درست مي‌كرد. سپس از مردم بطور علني پرسيده مي‌شد كه چه تنبيهي برايش در نظر گرفته شود. بعضي از اعضاي حزب كمونيست يا فعالان حزب طي نقشه‌ي قبلي در جمعيت حضور يافته و فرياد مي‌زدند, ”بايد آنها را بكشيم!“ و سپس زمين‌داران يا كشاورزان ثروتمند در دم اعدام مي‌شدند. در آن زمان هر كسي كه در روستا‌ها زمين داشت بعنوان ”قلدر“ طبقه‌بندي مي‌شد. آنهايي كه اغلب از رعايا سوء استفاده مي‌كردند ”قلدرهاي خبيث“ طبقه‌بندي شده و آنهايي كه اغلب براي تعمير امكانات عمومي كمك مالي كرده و يا در امر مدرسه‌سازي يا بازسازي بلاياي طبيعي كمك مي‌كردند بنام ”قلدرهاي مهربان“ طبقه‌بندي مي‌شدند. آن دسته‌اي هم كه كاري بكار كسي نداشتند ”قلدرهاي ساكت“ طبقه‌‌بندي شده بودند. طبقه‌بندي‌اي نظير اين كاملاً بي‌معني بود چرا كه تمام ”قلدرها“ نهايتاً اعدام مي‌شدند و مهم نبود كه به كدام طبقه از ”قلدرها“ تعلق داشته باشند.<br /><br />تا پايان سال 1952, <span style="color:#cc0000;">آمار انتشار يافته‌ي ح‌ک‌چ از اعدام شده‌هاي تحت عنوان عاملين ارتجاع 4/2 ميليون نفر بود. در حقيقت تعداد كل كشته‌ها طبق آمار رسمي دولت اسبق "كومين‌تانگ"حزب ملی گرا KMT در سطح بخش‌ها و زمين‌داران حداقل 5 ميليون نفر بود.<br /></span><br />سركوب ارتجاعيون و اصلاحات اراضي سه نتيجه‌ي مستقيم داشت. اول آنكه مقامات محلي اسبق كه بر اسلوب ملوك‌الطوايفي انتخاب شده بودند از بين رفتند. با سركوب ارتجاعيون و اصلاحات ارضي ح‌ک‌چ عملاً تمامي مديران نظام سابق را كشت و كنترل كامل مناطق روستايي را بدست عمال خود در شعبه‌هايش در تمامي روستاها داد. دوم آنكه ثروت كلاني از طريق دزدي و سرقت در خلال اصلاحات ارضي و سركوبي ارتجاعيون عايد حزب مي‌گشت. سوم آنكه مردم عادي و شهروندان از مشاهده‌ي سركوب ظالمانه زمين‌داران و كشاورزان فقير بشدت مرعوب مي‌شدند.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159514"><strong>مبارزات سه‌گانه و مبارزات پنج‌گانه</strong></a><br /><br />هدف سركوبي ارتجاعيون و اصلاحات ارضي اساساً مناطق روستايي بود. حال آنكه ”مبارزات سه‌گانه“ و ”مبارزات پنج‌گانه“ را مي‌توان با هدف نسل‌كشي مشابه ولي در شهرها در نظر گرفت.<br /><br />مبارزات سه‌گانه در ماه دسامبر سال 1951 آغاز شد و فساد, تضييع اموال و ديوان سالاري در ميان كاركنان حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) را هدف قرار داد. بعضي از مقامات فاسد ح‌ک‌چ اعدام شدند. كمي بعد ح‌ک‌چ عامل فساد مقامات دولتش را وسوسه‌ي سرمايه‌داران خواند. در پس آن, مبارزات پنج‌گانه در مقابل رشوه‌خواري, فرار از پرداخت ماليات, دزدي اموال دولتي, سودجويي از طريق بساز بفروشي و جاسوسي اطلاعات اقتصادي دولت، در ماه ژانويه‌ي سال 1952 آغاز شد.<br /><br />مبارزات پنج‌گانه اساساً بهانه‌اي براي به يغما بردن اموال سرمايه‌داران و كشتن آنها بخاطر پول‌شان بود. چن يي (Chen yi), شهردار وقت شانگهاي هر شب در حاليكه فنجان چاي در دست داشت روي مبل خانه‌اش لم مي‌داد و با آرامش به گزارشات گوش مي‌كرد. او مي‌پرسيد ”امروز چند چترباز داشتيم؟“ بدين معني كه امروز چند نفر تاجر خود را از ساختمان بلند به پايين پرت كرده و خودكشي كردند؟ هيچ يك از سرمايه‌داران قادر به گريز از قانون مبارزات پنج‌گانه نبودند. از آنها خواسته مي‌شد كه مالياتي را كه از دوران گوآنگ‌شوGuangxu) ) ( از سال 1875 تا سال 1908) در سلسله‌ي چينگ (Qing) (از سال 1644 تا سال 1911) يعني زمانيكه بازار تجاري شانگهاي براي اولين بار تأسيس شد، به دولت نپرداخته‌اند به يكباره پرداخت كنند. سرمايه‌دارها حتي با پرداخت كليه‌ي دارايي‌هاشان نيز قادر به پرداخت چنين مالياتي نبودند. آنها چاره‌اي بجز خاتمه دادن به زندگي‌شان نداشتند ولي جرأت پريدن بدرون رودخانه هوانگ‌پو (Huangpu) را نداشتند، چرا كه اگر اجسادشان يافته نمي‌شد حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) آنها را به فرار از كشور و پناه‌بردن به هنگ‌‌كنگ محكوم مي‌كرد و خانواده‌شان مسئول پرداخت ماليات مي‌شدند. سرمايه‌داران معمولاً از ساختمان‌هاي بلند به پايين مي‌پريدند تا جسدشان مدركي دال بر مرگشان باشد. گفته مي‌شود كه مردم جرأت راه‌رفتن در كنار ساختمان‌هاي بلند را نداشتند مبادا كه كسي برويشان بيفتد.<br /><br />بر اساس نشريه‌ي ”حقايق مبارزات سياسي پس از پايه‌گذاري جمهوري خلق چين“ كه چهار بخش دولتي چين از جمله مركز تحقيقات تاريخي ح‌ک‌چ در سال 1996 ويراستاري نمودند, در خلال مبارزات سه‌گانه و پنج‌گانه بيش از 323100 نفر دستگير و بيش از 280 نفر خودكشي كرده و يا ناپديد شدند. در طول ”مبارزات ضد هو فنگ (Hu Feng)“ در سال 1955 بيش از 5000 نفر گناه‌كار شناخته شده, 500 نفر دستگير شده, قريب 60 نفر خودكشي كرده و 12 نفر نيز به دلايل غير طبيعي مردند. در طول سركوبي ارتجاعيون بيش از 21300 نفر اعدام شده و بيش از 4300 نفر خودكشي كرده يا ناپديد شدند. [11]<br /><br /><br /><a name="_Toc133159515"><strong>قحطي بزرگ</strong></a><br /><br />بالاترين ميزان مرگ و مير ثبت شده در چين مربوط به زمان تئوري ”گام عظيم به جلو“ است. [12] مقاله‌ي ”قحطي بزرگ“ در کتاب يادداشت‌هايي از تاريخ جمهوري خلق چين بيان مي‌دارد که ”تعداد مرگ‌هاي غير طبيعي و افول ميزان زاد و ولد بين سال‌هاي 1959 تا 1961 چيزي بالغ 40 ميليون نفر بوده... كاهش 40 ميليوني جمعيت چين چيزي به معني بزرگترين قحطي قرن است.“ [13]<br /><br />حزب كمونيست اين قحطي عظيم را به دروغ ”سه سال بلاي طبيعي“ ناميد. در حقيقت در طول آن سه سال وضعيت آب و هوايي كاملاً مساعد بوده و هيچ‌گونه بلاياي طبيعي قابل توجهي مثل سيل, خشك‌سالي, طوفان, سونامي, زمين لرزه, يخبندان, تگرگ و آفاتي مثل ملخ اتفاق نيفتاده بود. فاجعه‌ي مذكور بطور كامل عامل انساني داشت. تئوري ”گام عظيم به جلو“ باعث شد كه همه‌ي چيني‌ها به نوعي درگير توليد فولاد شده و كشاورزان محصول خود را بروي زمين رهاكنند تا فاسد شود. علي‌رغم آن، مقامات تمامي مناطق از كشاورزان افزايش توليد مي‌خواستند. هي ‌ييران (He Yiran) اولين دبير كميته‌ي حزب ليوجو (Liuzhou) به دروغ ادعا كرد كه از هر مو (mu) [14] زمين در هوآن‌جيانگ (Huanjiang)، 65 هزار كيلوگرم گندم برداشت شده است. اين ادعا درست پس از واقعه‌ي لوشان (Lushan) بود كه طي آن جنبش ضد راست‌گرايي ح‌ک‌چ به همه جاي كشور گسترش يافت. براي تظاهر به اين امر كه حق هميشه با حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) است, ميزان ماليات دريافتي از كشاورزان را بر اساس ميزان فوق محاسبه كرده و آنرا به شكل غله از كشاورزان مصادره مي‌كردند. نتيجه اين شد كه جيره‌ي غلات, دانه‌ها و قوت لايموت كشاورزان به يكجا مصادره گرديد. اگر كشاورزان قادر به تحويل ميزان خواسته شده نمي‌شدند آنها را به مخفي كردن محصول‌شان متهم مي‌كردند.<br /><br />هي‌ ييران (He Yiran) در صحبت‌هايش گفت كه بايد تلاش كنيم تا مقام اول را در رقابت توليد بيشترين محصول در ليوجو (Liuzhou) بدست آوريم و مهم نيست كه در اين راه چند نفر بميرند. بعضي از زارعان از كليه‌ي محصول خود محروم گرديدند و خود ماندند و چند مشت برنجي كه در زير محل دستشويي‌شان پنهان كرده بودند. كميته‌ي حزب منطقه‌ي شونل (Xunle) از توابع هوآن‌جيانگ (Huanjiang) كار را به آنجا رساند كه دستور به ممنوعيت پخت و پز داد و رعايا را از خوردن محصول‌شان محروم ساخت. گشت‌هايي متشكل از شبه‌نظاميان براي انجام گشت‌هاي شبانه در نظر گرفته شدند. اگر روشنايي آتشي را در جايي مي‌ديدند به آن محل حمله كرده و آنرا جستجو مي‌كردند. خيلي از رعايا حتي جرأت پخت و پز دانه‌هاي وحشي خوراكي و يا پوست گياهان را نداشتند و از گرسنگي جان دادند.<br /><br />همواره در طول تاريخ بدينگونه بوده كه در زمان قحطي، دولت برنج و محصولات ديگر را جيره‌بندي كرده و با توزيع آن بين مردم آنها را از مرگ مي‌رهانيد. بر عكس، ح‌ک‌چ سعي مردم در رهيدن از قحطي را توهيني به شأن و منزلت حزب دانسته و به شبه‌نظاميان خود دستور بستن جاده‌ها به منظور جلوگيري فرار قربانيان از قحطي را صادر كرد. زمانيكه كشاورزان از شدت گرسنگي به سيلو‌هاي غلات ناخنك مي‌زنند آنها را هدف گلوله قرار داده تا به اصطلاح خود غارت را سركوب كند و به آناني كه كشته مي‌شدند انگ عنصر ضد انقلاب مي‌زد. بسياري از كشاورزان در استان‌هاي گانسو (Gansu)، گوآنگ‌شي (Guangxi)، سي‌چوآن (Sichuan)، هونان (Hunan)، هوبي (Hubei)، آن‌هي (Anhi)، هنان (Henan)، شان‌دونگ (Shandong)، از گرسنگي مردند. با اين همه بزور از آنها براي آبياري, سدسازي و توليد فولاد كار مي‌كشيدند. بسياري در هنگام كار بزمين افتاده و ديگر بلند نشدند. در خاتمه آنهايي كه جان سالم بدر بردند ديگر حتي توان دفن كردن مردگان را نداشتند بسياري از روستاها بطور كامل از بين رفتند چرا كه خانواده‌ها يكي پس از ديگري از گرسنگي تلف مي‌شدند.<br /><br />در زمان وقوع قحطي‌هاي جدي قبل از ظهور ح‌ک‌چ در چين مواردي ديده شده بود كه در آن خانواده‌ها بچه‌هاي خود را به عنوان غذا با يكديگر مبادله مي‌كردند و بچه‌هاي يكديگر را مي‌خوردند چرا كه هيچ‌كس قادر به خوردن بچه‌ي خود نبود. در حکومت ح‌ک‌چ نيز مردم به خوردن كساني كه مرده بودند روي آوردند و حتي كساني را كه از مناطق ديگر فرار كرده بودند گرفته و مي‌خوردند. مواردي نيز وجود داشت كه خانواده‌ها بچه‌هاي خود را كشته و خورده بودند. نويسنده‌اي بنام شا چينگ (Sha Qing) اين وقايع را در كتاب خود بنام يي شي دا دي ون (Yi Xi Da Di Wan) يا سرزمين ناشناخته‌ي مرداب چنين به تصوير كشيده: در يك خانواده‌ي كشاورز در زمان قحطي بزرگ پدري با يك پسر و يك دخترش باقي مانده بودند. روزي پدر دختر را از خانه بيرون فرستاد. وقتي دختر به خانه برگشت برادر كوچكترش را نديد ولي روغن سفيدي را ديد كه در ديگ در حال جوشيدن بود و استخوان‌هايي در كنار اجاق. چند روز بعد پدر آب بيشتري به ديگ افزود و از دخترش خواست كه نزد او بيايد. دختر وحشت كرد و به پدرش التماس كرد كه او را نخورد. او با التماس مي‌گفت كه ”پدر خواهش مي‌کنم مرا نخور, من مي‌توانم هيزم جمع كنم و برايت غذا بپزم. اگر مرا بخوري چه كسي اين كار را برايت مي‌كند؟“<br /><br />تعداد و وسعت چنين فجايعي معلوم نيست. با اين وجود حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) با عوام فريبي آنرا به حساب موفقيت‌هاي خود گذاشته و ادعا مي‌كرد كه چيني‌ها با رهبري هوشيارانه‌ي حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) شجاعانه اين بلاي طبيعي را پشت‌سر گذاشته و همچنان به وجود خود به عنوان حكومتي ”قدرتمند, باشكوه و برحق“ مي‌نازد. پس از آنکه مجمع عمومي لوشان (Lushan) در سال 1959 برگزار شد, ژنرال پنگ دهوآي (Pang Dehuai) [15] به علت بازگو كردن حقايق براي مردم از مسند خود بركنار شد. گروهي از مقامات دولتي و كادر كه جرأت حقيقت‌گويي به مردم را پيدا كرده بودند از كار بركنار, بازداشت و يا مورد بازجويي قرار گرفتند. پس از آن ديگر هيچ‌كس جرأت گفتن حقيقت را پيدا نكرد. در زمان قحطي بزرگ, مردم بجاي گزارش دادن حقايق, موارد مرگ در اثر گرسنگي را به منظور حفاظت از جايگاه مقامات پنهان مي‌كردند. حتي استان گان‌سو (Gansu) دريافت كمك غذايي از استان شانزي (Shaanxi) را رد كرد و ادعا كرد كه مازاد غذايي زيادي نيز دارد.<br /><br />قحطي بزرگ در عين حال آزمايش مهمي در ارزش‌يابي كارآمد بودن ح‌ک‌چ بشمار مي‌رفت. براساس معيارهاي ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین), آن دسته از كادر حزب كه از گفتن حقيقت به ده‌ها ميليون انسان گرسنه در حد مرگ امتناع كرده بودند, كارآمد بحساب مي‌‌آمدند. از طريق اين آزمايش ح‌ک‌چ به اين نتيجه رسيد كه هيچ چيز مثل عواطف و احساسات انسان و قوانين الهي نمي‌تواند بار رواني‌اي را ايجاد كند كه كادر حزب را از پيروي از خط حزب باز دارد. پس از قحطي بزرگ مقامات مسئول استاني در جلسات انتقاد از خود، فقط به‌طور تشريفاتي شركت مي‌كردند. لي جينگ‌كوآن (Li Jingquan) دبير ح‌ک‌چ استان سي‌چوآن (Sichuan) كه ميليون‌ها نفر در آن از گرسنگي مرده بودند به مقام دبير اول اداره‌ي منطقه‌ي جنوب غربي ح‌ک‌چ ارتقا يافت.<br /><br /><br /><strong></strong><a name="_Toc133159516"><strong>از انقلاب فرهنگي و كشتار ميدان تيان‌آن‌من تا فالون گونگ( فالون دافا)</strong></a><strong><br /></strong><br />انقلاب فرهنگي بطور رسمي در تاريخ 16 ماه مي سال 1966 شروع شد و تا سال 1976 طول كشيد. اين مدت حتي توسط خود حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) نيز ”ده سال مصيبت زدگي“ ناميده شد. بعدها هو يائوبانگ (Hu Yaobang) دبير كل اسبق حزب در يک مصاحبه به يك گزارش‌گر يوگوسلاو گفت: ”در آن زمان پاي حدود صد ميليون نفر از مردم به ميان کشيده شد كه تنها يك دهم جمعيت چين بود.“<br /><br />نشريه‌ي ”حقايق مبارزات سياسي پس از پايه‌گذاري جمهوري خلق چين“ طي گزارشي چنين نوشت: ”در ماه مي سال 1984 پس از 31 ماه بررسي, تفحص و محاسبات جدي انجام شده توسط كميته‌ي مركزي حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) ارقام مربوط به انقلاب فرهنگي عبارتند از: بيش از 2/4 ميليون نفر بازداشت و بازپرسي شدند, بيش از يک ميليون و 728 هزار نفر در اثر عوامل غير طبيعي مردند, بيش از 135 هزار نفر بعنوان ضد انقلاب اعدام شدند, بيش از 237 هزار نفر از مردم كشته شده, بيش از 03/7 ميليون نفر در نتيجه حمله مسلحانه معلول گرديده و 71200 خانواده نابود شدند. آمار برگرفته از گزارش علمي ساليانه‌ي مناطق نشان مي‌دهد كه 73/7 ميليون نفر در اثر عوامل غير طبيعي در طول انقلاب فرهنگي جان سپرده‌اند.<br /><br />علاوه بر كشتن مردم زير كتك, آغاز انقلاب فرهنگي خود عامل موجي از خودكشي بود. بسياري از روشنفكران معروف مثل لائوشي Lao She))، فو لي (Fu Lei)، جيان بوزان (Jian Bozan)، وو هان (Wu Han) و چو آن‌پينگ (Chu Anping) همگي در مراحل اوليه‌ي انقلاب فرهنگي به زندگي خود خاتمه دادند.<br /><br />انقلاب فرهنگي عنان گسيخته‌ترين دوران جناح چپ در چين بود. كشتار به يكي از عوامل رقابتي براي اثبات پايبندي به حزب و انقلاب تبديل شده بود. از اين‌رو قتل‌عام ”دشمنان طبقاتي“ بصورت بسيار ظالمانه و فجيع انجام مي‌گرفت.<br /><br />سياست ”اصلاحات و فضاي باز سياسي“ باعث پيشرفت عظيم چرخش اطلاعات گشت و براي بسياري از خبرنگاران خارجي امكان پذير شد تا شاهد كشتار ميدان تيان‌آن‌من در سال 1989 باشند و فيلمبرداري و پخش حمله‌ي تانك‌ها به دانشجويان و كشتار آنها را امكان‌پذير كرد.<br /><br />ده سال بعد در تاريخ بيستم ماه جولاي سال 1999, جيانگ زمين سركوب فالون گونگ( فالون دافا) را آغاز كرد. تا پايان سال 2002, اطلاعات بدست آمده از منابع دولتي در چين مرگ بيش از 7000 نفر را در بازداشتگاه‌ها, اردوگاه‌هاي كار اجباري, زندان‌ها و بيمارستان‌هاي رواني تأييد مي‌كند كه معادل كشته ‌شدن 7 نفر در روز است.<br /><br />امروز حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) تمايل به كشتار كمتري نسبت به زماني كه ميليون‌ها و بلكه ده‌ها ميليون انسان را كشت دارد. دو دليل عمده براي اين امر وجود دارد. از يك طرف حزب ذهن مردم را بگونه‌اي منحرف كرده كه در حال حاضر بسيار سربراه‌تر و مطيع‌تر شده‌اند. از طرف ديگر بعلت فساد و اختلاس‌هاي بزرگ مقامات ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین), اقتصاد چين به يك اقتصاد تزريقي تبديل شده كه براي رشد اقتصادي و ثبات اجتماعي بشدت به سرمايه‌گذاري خارجي محتاج است. ح‌ک‌چ به روشني تحريم‌هاي اقتصادي پس از كشتار ميدان تيان‌آن‌من را بياد دارد و مي‌داند كه كشتار علني به عقب‌نشيني سرمايه‌هاي خارجي منجر مي‌شود كه مي‌تواند رژيم تك حزبي و خود‌كامه‌اش را به خطر بيندازد.<br /><br />با اين وجود، حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) هرگز كشتار پشت پرده را متوقف نكرده و حزب امروز از هيچ تلاشي براي مخفي‌كردن مدارك كشتارهاي خونينش فروگذار نمي‌كند.<br /><br /><br /><br /><a name="_Toc133159517"><strong>ب- وحشيانه‌ترين طرق كشتار</strong></a><br /><br />هر‌آنچه كه حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) انجام مي‌دهد تنها در جهت يك هدف است: بدست‌آوردن و حفظ قدرت. كشتار يكي از مهمترين راه‌هاي حفظ قدرت براي ح‌ک‌چ است. هرچه تعداد كشته‌ها بيشتر و روش كشتار وحشيانه‌تر باشد، ترس بيشتري ميان مردم ايجاد مي‌شود. ايجاد چنين رعبي قبل از جنگ چين و ژاپن شروع شد.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159518"><strong>كشتار در شمال چين در زمان جنگ چين و ژاپن</strong></a><br /><br />زماني كه رئيس جمهور اسبق آمريكا، آقاي هوور (Hoover) كتاب ”دشمن در ميان ما“ نوشته‌ي پدر ريموند جي دِ جاگر (Father Raymond J. De Jaegher) [16] را توصيه مي‌کرد، گفت كه اين كتاب نشان‌دهنده‌ي رعب و وحشت ناشي از جنبش‌هاي كمونيستي است. او اين كتاب را به هر كسي كه بدنبال فهم و شناختن چنين نيروي شيطاني در جهان بود توصيه مي‌كرد.<br /><br />در اين كتاب، دِ جاگر داستان‌هايي در مورد نحوه‌ي بكارگيري خشونت و ترس توسط ح‌ک‌چ براي تسليم مردم چين ذكر كرده است. براي مثال، <span style="color:#cc0000;">روزي ح‌ک‌چ از همه‌ي مردم خواست تا به ميدان دهكده بروند. معلمان، بچه‌ها را از مدرسه به سمت ميدان روانه كردند. هدف از اين گردهمايي مشاهد‌ي اعدام 13 وطن پرست جوان بود. پس از اعلام اتهامات دروغين عليه قربانيان، ح‌ک‌چ به معلم وحشت‌زده دستور داد تا كودكان را در خواندن سرودهاي وطن‌پرستانه رهبري كند. همراه با اين سرود، كسي وجود نداشت كه با آهنگ آن به رقص آيد مگر جلادي كه با چاقوي تيز در دست بر مسلخ ايستاده بود. جلاد يك سرباز جوان كمونيست خشن و بي‌عاطفه با بازواني قوي بود. سرباز در پشت يكي از قربانيان قرار گرفت و بسرعت چاقوي تيز خود را بالا برد و بطرف پايين فرود آورد و اولين سر بر روي زمين افتاد. همينطور كه سر بر روي زمين مي‌غلطيد، خون از آن بيرون مي‌پاشيد. سرود پر از اضطراب كودكان به جيغ و گريه‌ي ناشي از ترس آنان تبديل شد. معلم شروع به كتك زدن بچه‌ها كرد تا به خواندن سرود ادامه دهند و صداي زنگ او از ميان سر و صداي ناشي از ترس كودكان بگوش مي‌رسيد.<br /><br />جلاد چاقوي خود را 13 بار فرود آورد و 13 سر بر روي زمين افتاد. پس از آن بسياري از سربازان كمونيست به جلو آمده، سينه‌ي اجساد را شكافتند و قلب‌هاي آنان را به منظور برپايي جشن بيرون كشيدند. تمامي اين اعمال وحشيانه در حضور كودكان انجام شد. كودكان از ترس رنگ پريده شده و به بعضي از آنان حالت تهوع دست داد. معلم سربازان را سرزنش كرده و كودكان را به صف كرد تا به مدرسه برگرداند.<br /><br />پس از آن، پدر دِ جاگر اغلب شاهد اجبار كودكان به مشاهده‌ي كشتارها بود. كودكان به صحنه‌هاي كشتار عادت كرده و در مقابل آن به آنان حالت بي‌تفاوتي دست مي‌داد. بعضي از آنها حتي از ديدن اين صحنه‌ها لذت مي‌بردند.<br /></span><br />زماني‌كه حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) احساس كرد كه كشتار ساده به اندازه‌ي كافي ترسناك و هيجان‌آور نيست، انواع مختلف شكنجه را در معرض نمايش گذاشت. براي مثال <span style="color:#cc0000;">اشخاص را مجبور مي‌كردند كه مقدار زيادي نمك را بدون آنكه اجازه‌ي نوشيدن آب داشته باشند قورت دهند. قرباني آنقدر زجر مي‌كشيد تا در نهايت از فرط تشنگي مي‌مرد و يا آنها را وادار مي‌كردند تا لباس‌شان را درآورده و بر روي خرده شيشه غلت بزنند و يا سوراخي در يخ رودخانه‌ي يخ‌زده ايجاد كرده، و قرباني را به درون سورخ مي‌انداختند تا قرباني يا در اثر يخ‌زدگي مي‌مرد و يا غرق مي‌شد.<br /></span><br />بنا به نوشته‌ي دِ جاگر يكي از اعضاي حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) در استان شانزي (Shanxi) نوعي شكنجه‌ي بسيار وحشتناك را ابداع كرد. يك روز وقتي كه او در حال پرسه‌زدن در شهر بود، در مقابل رستوراني ايستاد و به يك ديگ جوشان خيره شد. بعد‌ها او چند ديگ بزرگ خريداري كرد و بلافاصله چند تن از كساني را كه ضد حزب كمونيست بودند دستگير كرد. در خلال انجام دادرسي ديگ پر از آب شده و بجوش مي‌آمد. 3 نفر از قربانيان را لخت كرده و پس از دادگاه به درون ديگ انداختند تا زنده زنده در آب جوش پخته شوند و بميرند. در پينگ‌شان (Pingshan)، دِ جاگر شاهد پوست كندن زنده‌زنده‌ي يك پدر بود. اعضاي ح‌ک‌چ پسر او را مجبور كردند تا در شكنجه‌ي غيرانساني پدرش شركت كند و مرگ پدرش را در حاليكه از شدت درد جيغ مي‌كشيد مشاهده كند. اعضاي ح‌ک‌چ بر روي بدن او سركه و اسيد ريختند كه بلافاصله پوست بدنش ور آمد. آنها از پشت او به سمت شانه‌هايش شروع كردند و چيزي نگذشت كه تمامي پوست بدنش كنده‌شد و تنها پوست سرش دست‌نخورده باقي ماند. پدرش تنها در مدت چند دقيقه درگذشت.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159519"><strong>رعب و وحشت سرخ در زمان ”ماه اوت سرخ“ و آدم‌خواري گوانگ‌شي</strong></a><strong><br /></strong><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) حتي پس از استيلاي قدرت بر تمامي كشور نيز به خشونت خود خاتمه نداد. در زمان انقلاب فرهنگي اين خشونت شديدتر نيز شد.<br /><br />در تاريخ هجدهم ماه اوت سال 1966 مائو زدانگ با نمايندگان گارد سرخ در برج ميدان تيا‌‌ن‌آن‌من ملاقات كرد. سونگ بين‌بين (Song Binbin) دختر رهبر كمونيست سونگ رن‌چيونگ (Song Renqiong) بازوبند گارد سرخ را به بازوي مائو بست. وقتي مائو نام سونگ بين‌بين را پرسيد كه به معناي آرام و مؤدب است گفت: ”ما به خشونت بيشتري احتياج داريم.“ سونگ بلافاصله نام خود را به سونگ‌ ياوو (Song Yawwu) تغيير داد( كه به معناي تحت‌الفظي ”خواهان خشونت“ است.)<br /><br />حملات وحشيانه و مسلحانه خيلي زود به همه جاي كشور كشيده ‌شد. نسل جوان‌تري كه در نظام الحادي كمونيستي تحصيل كرده ‌بودند هيچ ترس و نگراني نداشتند. تحت رهبري مستقيم حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) و راهنمايي مائو، گارد سرخ كه بسيار متعصب و نادان بود و خود را بالاتر از قانون مي‌دانست شروع به ضرب و جرح مردم و غارت خانه‌هايشان در سراسر سرزمين چين كرد. در بسياري از مناطق تمامي افراد متعلق به ”پنج طبقه‌ي اجتماعي سياه“ ( زمين‌داران، كشاورزان ثروتمند، ارتجاعيون، عناصر نامطلوب، حاميان جناح راست) و اعضاي خانواده‌شان بر اساس سياست نسل‌كشي بطور كامل نابود گرديدند. يكي از مثال‌هاي بارز در اين زمينه منطقه‌ي داشينگ (Daxing) در حوالي پكن است كه در آن از روز 27 اوت تا اول سپتامبر سال 1966 جمعاً 325 نفر در 48 جوخه از 13 كمون مردمي كشته شدند. پيرترين شخص كشته شده 80 سال و جوان‌ترين تنها 38 روز داشت. 22خانواده بطور كامل كشته ‌شدند بطوري‌كه يك نفر هم از آنها باقي نماند.<br /><br />كشتن افراد زير كتك صحنه‌اي عادي بود. در خيابان شاتان (Shatan) گروهي از مردان گارد سرخ زن مسني را با ضربات زنجيرهاي فلزي و كمربندهاي چرمي شكنجه كردند و زماني‌كه او بي‌رمق بر روي زمين افتاد، زنان گارد سرخ روي بدن او رفته و بر روي شكمش پا كوبيدند. آن زن مسن در همان محل جان سپرد... نزديک چونگ‌ون‌منگ (Chongwenmeng) وقتي گارد سرخ منزل ”همسر يک ملاک“ (يک بيوه‌زن تنها) را جستجو کرد، هر همسايه را مجبور کردند که يک ديگ آب‌جوش به صحنه بياورند و سپس آب‌جوش را روي يقه‌ي آن پيرزن ريختند تا اينکه بدنش پخت. چند روز بعد پيرزن را در خانه مرده يافتند، بدنش پوشيده از کرم بود... راه‌هاي زيادي براي كشتن وجود داشت از جمله كشتن زير ضربات باتون، وارد كردن جراحت با داس و خفه كردن با طناب... طريقه‌ي كشتن اطفال بسيار وحشيانه تر از همه بود: جلاد روي يك پاي بچه مي‌ايستاد و پاي ديگر را مي كشيد و بچه را به دو نيم مي كرد. (تحقيقات مربوط به كشتار داشينگ (Daxing) توسط يو لوون (Yu Luowen) [17]<br /><br /><strong>جريان آدم‌خواري گوآنگ‌شي (Guangxi) حتي از كشتار داشينگ نيز غيرانساني‌تر و وحشيانه‌تر بود.</strong><br /><br />جنگ يي (Zheng Yi) نويسنده‌ي كتاب خاطرات سرخ روند آدم‌خواري را در سه مرحله‌ي مجزا توصيف كرده است. [18]<br /><br />اولين مرحله، مرحله‌ي شروع آن بود زماني كه وحشت پنهاني از انجام آن وجود داشت و بطور دزدانه انجام مي‌شد. در برخي از گزارشات سالانه‌ي بخش‌ها چنين صحنه‌هايي ثبت گرديده كه در نيمه‌شب قاتلين پاورچين به جستجوي قرباني خود مي‌رفتند و آنرا يافته سينه‌اش را مي‌شكافتند تا قلب و جگرش را ببرند. از آنجايي‌كه بي‌تجربه و وحشت‌زده بودند به اشتباه ريه‌ها را برده‌ بودند پس بايد دوباره برمي‌گشتند تا قلب و جگر را ببرند. زماني‌كه قلب و جگر شخص را مي‌پختند مردم ديگر از خانه‌هاي خود مشروب و ادويه آورده و همگي در روشنايي آتش اجاق و در سكوت اعضاي بدن انسان‌ها را مي‌خوردند.<br /><br />مرحله‌ي دوم زمان اوج آن بود، هنگامي‌بود كه وحشت آن عمومي و علني شد. در خلال اين مرحله قاتلين قديمي در نحوه‌ي جدا‌كردن قلب و جگر قرباني آن‌هم در حالي‌كه هنوز زنده بود با تجربه شده بودند و به ديگران نيز آموخته و مهارت خود را به حد اعلا مي‌رساندند. براي مثال براي خارج كردن اعضاي داخلي بدن شخص زنده كافي بود كه دو برش بصورت ضربدر بر روي شكم او ايجاد كرده و با پا روي آن بايستند (و يا اگر شخص به درخت بسته شده بود با زانو به زير شكم او بكوبند) كه اين باعث مي‌شد ارگان‌هاي داخلي خود به راحتي بيرون بيفتند. سردسته‌ي قاتلين، قلب، جگر و اندام‌هاي تناسلي را برمي‌داشت و ديگران هرآنچه باقي مانده بود. اين عمل گرچه بسيار وحشيانه بود ولي با دادن شعار و تكان دادن پرچم زينت داده مي‌شد.<br /><br />مرحله‌ي سوم مرحله‌ي جنون بود كه در آن آدم‌خواري امري عادي و همه‌گير شد و تبديل به يك جنبش فراگير شد. در منطقه‌ي ووشوان (Wuxuan)، درست مثل سگ‌هاي وحشي كه در زمان شيوع و اپيدمي‌ بيماري‌هاي كشنده در همه جا پرسه زده و لاشه‌ها را مي‌خورند، مردم نيز ديوانه‌وار يكديگر را مي‌خوردند. اغلب شخص قرباني را در جمع مورد انتقاد قرار داده و سپس حكم مرگ را رويش اجرا كرده و بعد او را مي‌خوردند. به محض اينكه شخص قرباني بر روي زمين مي‌افتاد صرف‌نظر از اينكه مرده يا هنوز زنده است مردم چاقو‌هايي را كه از قبل با خود آورده بودند خارج كرده و هر قسمت از بدنش را كه مي‌توانستند بريده و با خود مي‌بردند. در اين مرحله شهروندان معمولي نيز در امر آدم‌خواري شركت مي‌كردند. طوفان ”مبارزه‌ي طبقاتي“ تمامي احساس گناه و فطرت بشري را از ذهن انسان پاك كرده ‌بود. آدم‌خواري مثل بيماري شديداً شيوع پيدا كرد و مردم از شركت در جشن‌هاي آدم‌خواري لذت مي‌بردند. تمامي اعضاي انسان قابل خوردن بودند بويژه قلب، گوشت، جگر، كليه‌ها، آرنج‌ها، پاها و تاندون‌ها. بدن انسان را به روش‌هاي مختلف مي‌پختند از جمله به روش آب‌پز، بخارپز، سرخ‌كردن در روغن، پختن در تنور و كباب‌كردن... مردم با آن مشروبات الكلي و شراب نوشيده و مشغول بازي مي‌شدند. در زمان اوج اين جنبش‌ حتي كافه‌ترياها و رستوران‌هاي قسمت‌هاي عالي‌رتبه‌ي دولت مثل كميته‌ي انقلابي بخش ووشوان نيز غذاي آدم سرو مي‌كردند.<br /><br />خوانندگان عزيز نبايد به اشتباه تصور كنند كه چنين جشن‌هاي آدم‌خواري صرفاً امري بدون برنامه‌ريزي و برخاسته از ميل خود مردم بوده است. ح‌ک‌چ ارگاني تك‌حزبي و بسيار خودكامه بود و به كوچك‌ترين بخش‌هاي جامعه نظارت كامل داشت. بدون تشويق حزب و راه‌اندازي آن جنبش‌ آدم‌خواري هرگز شكل نمي‌گرفت.<br /><br /><span style="color:#cc0000;">يكي از سرودهاي حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) كه در مدح خود سروده مي‌گويد: ”جامعه‌ي كهن [19] مردم را به ارواح تبديل نموده و جامعه‌ي نو ارواح را به انسان.“ ولي آنطور كه از جشن‌هاي آدم‌خواري دستگير انسان مي‌شود اين است كه ح‌ک‌چ توانست انسان‌ها را به هيولا و يا شيطان تبديل كند چرا كه ح‌ک‌چ خود از هر هيولا يا شيطاني درنده‌تر است.</span></div><p align="justify"><span style="color:#ffffff;">.<br /></span><a name="_Toc133159520"><strong>آزار و شكنجه‌ي فالون گونگ( فالون دافا)</strong></a><br /><br />از آن زمان كه چين قدم به حيطه‌ي كامپيوتر و سفرهاي فضايي نهاد و مردم چين توانستند كم‌كم در مورد حقوق بشر، آزادي و دمكراسي در گوش يكديگر زمزمه‌هايي كنند اين تصور براي بسياري از مردم ايجاد شد كه خود‌كامگي و اختناق نفرت انگيز و مشمئز كننده‌ي حزب متعلق به گذشته بوده و ديگر آنرا خاتمه‌‌يافته تلقي كردند چرا كه ح‌ک‌چ اجازه داده تا مردم لباس‌هاي شايسته‌ي انسان به‌تن كرده و آماده‌ي برقراري ارتباط با جهان است.<br /><br />ولي چنين چيزي حقيقت ندارد. زماني‌كه حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) دريافت كه گروهي وجود دارد كه از شكنجه و كشتار ترسي ندارند، ابزار خود براي شكنجه را جنون‌آميزتر از آنچه در گذشته بود كرد. گروهي كه به اين نحو مورد آزار و شكنجه قرار گرفتند فالون گونگ( فالون دافا) نام دارد.<br /><br />خشونت گارد سرخ و آدم‌خواري در استان گوآنگ‌شي (Guangxi) به هدف كاهش تعداد اجساد و كشتن اشخاص در چند دقيقه و يا چند ساعت انجام گرفت. آزار و اذيت تمرين‌کنندگان فالون گونگ( فالون دافا) به اين دليل انجام مي‌گيرد كه وادار شوند از اعتقادشان به سه اصل ”درست‌كاري، شفقت، بردباري“ دست بردارند. همچنين شكنجه‌هاي وحشيانه‌ي آنها اغلب چندين روز، چندين ماه و حتي چندين سال طول مي‌كشد. تخمين زده مي‌شود كه بيش از ده‌هزار نفر از تمرين‌كنندگان فالون گونگ( فالون دافا) زير شكنجه كشته شده باشند.<br /><br />آن عده از تمرين‌کنندگان فالون گونگ( فالون دافا) که انواع شكنجه‌ها را تحمل كرده و توانسته‌اند از كام مرگ فرار كنند چيزي بيش از <span style="color:#cc0000;">يكصد نوع روش شكنجه </span>را ذكر كرده‌اند كه مثال‌هاي زير از آن‌جمله‌اند.<br /><br />كتك‌زدن وحشيانه از رايج‌ترين روش‌هاي شكنجه‌ي تمرين‌کنندگان فالون گونگ( فالون دافا) است. پليس و زندان‌بان ارشد مستقيماً آنها را كتك زده و حتي زندانيان ديگر را به زدن آنها تحريك مي‌كنند. بسياري از آنها در اثر اين كتك‌ها شنوايي خود را از دست داده، بافت‌هاي گوش خارجي‌شان مجروح گرديده، كره‌ي چشمان‌شان ضربه خورده، و دندان‌ها‌يشان خرد شده و جمجمه، ستون‌ فقرات، قفسه ‌سينه، ترقوه، لگن خاصره، دست‌ها و پاها‌يشان شكسته و يا دست‌ها و پاهايشان قطع گرديده است. برخي از شكنجه‌گران بطور وحشيانه‌اي به بيضه‌هاي زندانيان مرد ضربه زده يا آنها را تحت فشار قرار داده و با لگد به اندام تناسلي زندانيان ضربه مي‌زنند. اگر زنداني به حرف نيايد عمل كتك‌زدن را آنقدر ادامه مي‌دهند تا پوست زنداني از بين رفته و گوشت آن بيرون بزند. بدن زنداني بطور كامل تغيير شكل داده و پوشيده از خون مي‌شود با اين حال شكنجه‌گر دست از شكنجه برنداشته و روي بدن زخمي‌ آنان نمك ريخته و با باتون‌هاي برقي به آنها شوك الكتريكي وارد مي‌كند. شكنجه‌گران سر تمرين‌کنندگان را در كيسه‌هاي پلاستيكي قرار داده و آنها را از ترس خفه‌شدن به حرف وا‌مي‌دارند.<br /><br />شوك‌هاي الكتريكي از ديگر انواع شكنجه‌هايي است كه در اردوگاه‌هاي كار اجباري براي آزار و شكنجه‌ي تمرين‌کنندگان فالون گونگ( فالون دافا) بكار مي‌رود. پليس از باتون‌هاي برقي براي شوك‌دادن به قسمت‌هاي حساس بدن اين زندانيان استفاده مي‌كند. قسمت‌هايي مثل دهان، بالاي فرق سر، سينه، اندام‌هاي تناسلي، باسن، ران‌ها، كف پاها، سينه‌هاي زندانيان زن، و آلت زندانيان مرد. بعضي از پليس‌ها همزمان از چند باتون برقي براي دادن شوك به يك منطقه استفاده مي‌كنند بطوري‌كه گوشت آن قسمت سوخته و رنگ آن تيره و كبود‌رنگ مي‌شود. گاهي سر و مقعد بطور همزمان شوك داده‌ مي‌شوند. اغلب پيش آمده كه پليس بطور همزمان از تعداد ده يا بيشتري باتون برقي براي كتك زدن يك زنداني براي مدت زماني طولاني استفاده كرده. يك باتون برقي معمولي ده‌ها هزار ولت جريان برق را ايجاد مي‌كند. زماني كه تخليه‌ي الكتريكي انجام مي‌دهد نور آبي به همراه صداي الكتريسته‌ي ساكن توليد مي‌كند. زماني‌كه جريان الكتريكي باتون وارد بدن شخص مي‌شود احساسي مثل سوختگي يا مار‌گزيدگي به او دست مي‌دهد. هر شوكي به تنهايي مثل يك نيش مار است. پوست بدن قرباني قرمز شده، شكسته و مي‌سوزد و زخم‌هاي او چرك مي‌كند. باتون‌هاي برقي با ولتاژ قوي‌تري نيز وجود دارند كه در اثر آنها قرباني احساس مي‌كند با چكش به سرش مي‌كوبند.<br /><br />پليس همچنين از آتش سيگار براي سوزاندن دست‌ها، صورت، كف پاها، سينه، پشت، نوك سينه‌ها و غيره استفاده مي‌كند. آنها با فندك دست‌ها و اندام تناسلي زندانيان را مي‌سوزانند. ميله‌هاي آهني خاصي را در كوره‌ي الكتريكي حرارت مي‌دهند تا قرمز شود. بعد با آنها پاهاي تمرين‌کنندگان فالون گونگ( فالون دافا) را مي‌سوزانند. پليس همچنين از ذغال برافروخته و قرمز‌شده براي سوزاندن صورت زندانيان استفاده مي‌كند. پليس يك‌بار شخصي را كه پس از تحمل شكنجه‌هاي وحشيانه‌ي زياد هنوز نفس مي‌كشيد و نبض داشت سوزاند و شخص جان داد. بعداً پليس ادعا كرد كه مرگ او ”خودكشي“ بوده است.<br /><br />پليس به سينه‌ها و اندام‌هاي تناسلي تمرين‌کنندگان زن ضربه زده و آنها را مورد تجاوز فردي و جمعي قرار مي‌دهد. بعلاوه لباس‌هاي زندانيان زن را پاره كرده و آنها را به درون سلول‌هاي پر از زندانيان مرد مي‌اندازد تا به آنها تجاوز كنند. از باتون‌هاي برقي براي شوك‌دادن به سينه‌ها و اندام تناسلي‌شان استفاده مي‌كند. با فندك نوك سينه‌هايشان را سوزانده و باتون برقي را داخل آلت تناسلي آنها كرده و به آن شوك مي‌دهد. آنها چهار مسواك را از قسمت دسته به هم ديگر بسته و آنرا داخل آلت تناسلي زنان كرده و آنرا مي‌چرخانند. زندانيان زن را از قسمت آلت تناسلي از قلاب آويزان كرده و يا دست‌ها‌ي آنان را از پشت دستبند زده و نوك سينه‌هاي‌شان را توسط قلابهاي سيمي فلزي كه به جريان برق متصل است مي‌كشند.<br /><br />تمرين‌کنندگان فالون گونگ( فالون دافا) را مجبور كرده تا ”جليقه‌ي ثابت [20]“ به‌تن كنند و سپس بازوهاي آنها را از پشت به‌هم مي‌بندند. بعد دست‌هايشان را از پشت كشيده و از بالاي سرشان رد مي‌كنند و به جلوي سينه مي‌آورند و سپس پاهايشان را بسته، بعد از پنجره آويزا‌ن‌شان مي‌كنند. همزمان پارچه‌اي در دهان‌شان فرو كرده، و گوشي‌هايي كه از آن توهين‌ به فالون گونگ( فالون دافا) پخش مي‌شود به گوش‌هايشان مي‌گذارند. بر اساس گفته‌ي شاهدان عيني كساني كه بدين طريق شكنجه شده‌اند بلافاصله بازوها، تاندون‌ها، شانه‌ها، مچ‌ها و آرنج‌هايشان شكسته است. آنها كه مدت زمان طولاني‌تري تحت اين شكنجه قرار گرفته‌اند ستون ‌فقرات‌شان بطور كامل شكسته و از دردي وحشتناك و توان‌فرسا مرده‌اند.<br /><br />آنها همچنين تمرين‌کنندگان فالون گونگ( فالون دافا) را به درون سرداب‌ها و دخمه‌هاي پر از فاضلاب مي‌اندازند. تراشه‌هاي بامبو را زير ناخن‌هاي آنها كرده و آنها را در اتاق‌هاي نموري كه ديوارها، كف و سقفش پوشيده از كپك‌ها و قارچ‌هاي قرمز، سبز، زرد، سفيد و غيره است زنداني مي‌كنند تا زخم‌هايشان عفونت كند. همچنين در سلول‌شان سگ، مار و عقرب رها مي‌كنند تا گازشان گرفته و نيش‌شان بزند و داروهاي تخريب‌كننده‌ي اعصاب به آنها تزريق مي‌كنند. اينها تنها چند نوع از روش‌هاي بسياري است كه تمرين‌کنندگان فالون گونگ( فالون دافا) را در اردوگاه‌هاي كار اجباري با آنها شكنجه مي‌دهند.<br /><br /><br /><br /><a name="_Toc133159521"><strong>- مبارزات وحشيانه‌ در درون خود حزب</strong></a><br /><br />از آنجايي‌كه حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) اعضاي خود را بر‌اساس سرشت حزب و نه اخلاقيات و عدالت متحد كرده، وفاداري اعضا، بخصوص مقامات ارشد به رهبر از اهميت بسيار زيادي برخوردار است. حزب بايد با كشتن اعضاي خودش فضايي پر از ترس و وحشت در حزب حاكم كند. از اين طريق آنهايي كه باقي مي‌مانند مي‌فهمند كه اگر ديكتاتور ارشد بخواهد كه كسي بميرد، آن شخص با وضع فلاكت‌باري خواهد مرد.<br /><br />درگيري‌هاي داخلي حزب‌هاي كمونيستي بسيار معروف است. تمامي اعضاي ”کميته‌ي اجرايي حزب کمونيست“ حزب كمونيست شوروي مربوط به دو دوره‌ي اول، بجز لنين كه بطور طبيعي مرد و خود استالين، اعدام شده يا خودكشي كردند. 3 تن از 5 مارشال اعدام شدند، 3 نفر از 5 نفر فرماندهان ستاد مشترك اعدام شدند، تمامي 10 نفر فرماندهان رده‌ي دوم ستاد مشترك اعدام شدند. 57 نفر از 85 فرمانده‌ي ارتش اعدام شدند و 110 نفر از 195 فرمانده‌ي پايگاه‌هاي مختلف نظامي نيز اعدام گرديدند.<br /><br />حزب كمونست چين همواره مروج ”مبارزات وحشيانه و حملات بي‌رحمانه“ است. اين تاكتيك‌ها نه تنها مردم خارج از حزب را هدف قرار مي‌دهد بلكه دامنگير خود اعضاي حزب نيز مي‌شود. از ابتداي دوران انقلاب در استان جيانگ‌شي (Jiangxi)، ح‌ک‌چ تعداد زيادي از مردم را در واحدهاي ضد بلشويكي (Anti Bolshevik) كشته است [21] و تنها تعداد كمي جان سالم بدر برده و در جنگ شركت كرده‌اند. در شهر يا‌ن‌آن (Yan’an) حزب يك مبارزه‌ي ”اصلاحي“ را برنامه‌ريزي كرد. بعدها پس از آنكه سياستش را پايه‌گذاري كرد گائو گانگ (Gao Gang)، رائو شوشي (Rao Shushi) [22]، هو فنگ (Hu Feng) و پنگ دهوآي (Peng Dehuai) را بطور كامل قلع و قمع كرد. تا قبل از شروع انقلاب فرهنگي تقريباً تمامي اعضاي بلندپايه‌ي حزب از بين برده شدند. هيچ‌يك از دبيركل‌هاي اسبق ح‌ک‌چ عاقبت خوبي نداشتند.<br /><br />ليو شائوچي (Liu Shaoqi)، رئيس‌جمهور اسبق چين كه مرد شماره‌ 2 ملت چين نام داشت بطور فلاكت‌باري مرد. در هفتادمين سالگرد تولدش مائو زدانگ و جو انلاي (Zho Enlai) [23] شخصاً به وانگ دونگ‌شينگ (Wang Dongxing) (گارد مخصوص مائو) گفتند كه بعنوان هديه‌ي تولد يك دستگاه راديو براي ليو شائوچي ببرد تا بتواند به گزارش رسمي هشتمين جلسه‌ي عمومي دوازدهمين كميته‌ي مركزي گوش دهد. گزارش از اين قرار بود: ”ليو شائوچي خيانتكار، جاسوس و مزدور را براي هميشه از حزب اخراج كنيد و به افشاگري و انتقاد از او و هم‌دستانش و خيانتكاري‌هايشان ادامه دهيد.“<br /><br />اين‌كار براي ليو شائوچي ضربه‌ي رواني سنگيني بود و درپي آن بيماري‌اش بسرعت رو به وخامت گذاشت چراكه براي مدت زمان طولاني به تخت بسته شده بود و نمي‌توانست حركت كند و گردن، پشت، باسن و پاشنه‌ي پاهايش به زخم بستر عفوني بسيار دردناكي مبتلا شده ‌بودند. وقتي كه درد بسيار زيادي به سراغش مي‌آمد، لباس، اشياء و بازوي ديگران را مي‌گرفت و نمي‌گذاشت بروند و از اين‌رو آنها در هر دستش يك بطري پلاستيكي سختي قرار مي‌دادند. وقتي او مرد آن دو بطري پلاستيكي در اثر فشار زياد و متمادي او به‌شكل دو ساعت شني درآمده بودند.<br /><br />در ماه اكتبر 1969 بدن او شروع به فاسد شدن كرد و بوي عفونت و چرك تمام فضا را پر كرده ‌بود. او از شدت لاغري همچون تركه‌اي شده ‌بود و در لبه‌ي مرگ قرار داشت. ولي بازرس كميته‌ي مركزي حزب اجازه نداد كه او دوش بگيرد يا براي عوض كردن لباس‌هايش برگردانده شود. در عوض همه‌ي لباس‌هايش را از تنش خارج كردند و او را در درون لحافي پيچيده و با هواپيما از پكن به شهر كاي‌فنگ (Kaifeng) انتقال دادند و در زيرزمين يك خانه‌ي دورافتاده زندانيش كردند. زماني‌كه تب او بالا مي‌رفت نه تنها به او دارو نمي‌دادند، بلكه پرسنل تيم پزشكي را مرخص مي‌کردند. زماني كه ليو شائوچي مرد، گوشت بدنش كاملاً سخت و عفوني شده بود و موهاي سفيد سرش به بيش از 60 سانتي‌متر مي‌رسيد. دو روز پس از آن جسد او را در نيمه‌شب بعنوان جسد شخصي با بيماري عفوني مهلك سوزاندند. تخت، بالش، و هر آنچه كه از او باقي‌مانده ‌بود سوزانده شد. جواز دفن ليو حاوي اين اطلاعات است: اسم: ليو وي‌هوآنگ (Liu Weihuang)، شغل: بيكار، علت مرگ: بيماري. ح‌ک‌چ رئيس‌جمهور اسبق و مرد شماره‌ 2 ملت چين را زير چنين شكنجه‌‌اي كشت بدون آنكه دليل روشني براي آن ذكر كند.<br /><br /><br /><br /><a name="_Toc133159522"><strong>ت- صدور انقلاب، كشتار مردم خارج از كشور</strong></a><br /><br />علاوه بر كشتار مردم در داخل سرزمين چين و در درون خود حزب بطرق مختلف و با شادي و افتخار، حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) از كشتن چيني‌هاي مقيم خارج از كشور نيز براي صدور ”انقلابش“ غافل نماند. خمر‌هاي سرخ از اين‌ جمله‌اند.<br /><br />حكومت خمرهاي سرخ پل پات (Pol Pot) تنها براي چهار سال در كامبوج دوام آورد. با اين وجود چيزي قريب به 2 ميليون نفر از جمله دويست‌هزار چيني در اين كشور كوچك با جمعيت تنها 8 ميليون نفري كشته شدند.<br /><br />جنايات و جرائم خمرهاي سرخ بي‌شمار است و در اينجا به شرح آنها نمي‌پردازيم. تنها درباره‌ي ارتباط آن با حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) صحبت مي‌كنيم.<br /><br />پل پات مائو زدانگ را مي‌پرستيد. او كه حكومتش را از سال 1965 آغاز كرده بود چهار بار به چين سفر كرد تا شخصاً به سخنراني مائو و درس‌هاي او گوش دهد. در اوايل نوامبر سال 1965 او بمدت سه ماه در چين ماند. چن بدا (Chen Boda) و جانگ چون‌چيائو (Zhang Chunqiao) در مورد تئوري‌هايي مثل ”قدرت سياسي از بشكه‌ي باروت مي‌رويد“، ”مبارزات طبقاتي“، ”ديكتاتوري طبقه‌ي كارگر“ و غيره با او سخن گفتند. بعدها اين تئوري‌ها پايه و اساس حكومت او در كامبوج شد. پس از بازگشت به كامبوج، پل پات نام حزب خود را به حزب كمونيست كامبوج تغيير داد و پايگاه‌هاي انقلابي را بر اساس الگوي ح‌ک‌چ كه معتقد به محاصره كردن شهرها از طريق روستاها بود احداث كرد.<br /><br />در سال 1968 حزب كمونيست كامبوج بطور رسمي يك ارتش را تشكيل داد. در پايان سال 1969 اين ارتش چيزي بيش از 3000 نفر داشت. ولي در سال 1975 در زمان حمله و تسخير شهر پنوم‌پن (Phnom Penh) تبديل به يك ارتش مجهز با نيروي 80 ‌هزار نفر شده بود. اين امر كاملاً با كمك ح‌ک‌چ ميسر شده ‌بود. كتاب ”مستندات مربوط به حمايت از ويتنام و جنگ با امريكا“ نوشته‌ي وانگ شيانگن (Wang Xiangen) [24] مي‌گويد كه در سال 1970 چين تجهيزات و اسلحه‌ي لازم براي سي‌هزار سرباز را در اختيار پل پات گذاشت. در ماه آوريل سال 1975 پل پات پايتخت كامبوج را اشغال كرد و دو ماه بعد به پكن رفت تا مقامات ح‌ک‌چ را ملاقات كرده و دستور‌العمل‌هاي جديد را دريافت كند. واضح است كه اگر كشتار خمرهاي سرخ توسط تئوري‌هاي ح‌ک‌چ و حمايت‌هاي مادي آن پشتيباني نمي‌شد، اين امر به هيچ عنوان عملي نمي‌گرديد.<br /><br />براي مثال، پس از آنكه هر دو پسر شاهزاده سيهانوك (Sihanouk) بدست حزب كمونيست كامبوج كشته‌ شدند، حزب با فرمانبرداري كامل از دستور جو انلاي، سيهانوك را به پكن فرستاد. همگان مي‌دانند زماني‌كه حزب كمونيست كامبوج مردم را مي‌كشت حتي جنين داخل بدن‌شان را مي‌كشت تا از ايجاد هرگونه مشكل احتمالي در آينده جلوگيري كند. ولي در مورد جو انلاي، پل پات بدون هيچ اعتراضي از فرمان پيروي كرد.<br /><br />جو انلاي تنها با يك كلمه جان سيهانوك را نجات داد حال آنكه ح‌ک‌چ با كشتار دويست‌هزار چيني در كشور كامبوج هيچ مخالفتي نكرد. در آن زمان چيني‌هاي مقيم كامبوج براي طلب كمك به سفارت چين پناه بردند ولي سفارت به آنها اعتنايي نكرد.<br /><br />در ماه مي 1998 زماني‌كه كشتار و تجاوز بسيار، دامنگير چيني‌هاي مقيم اندونزي شد، ح‌ک‌چ كلمه‌اي بر زبان نياورد. چين نه تنها كمكي ‌به آنها نكرد بلكه از گسترش اخبار آن در داخل چين نيز جلوگيري كرد. بنظر مي‌رسد كه دولت چين هيچ اهميتي براي چيني‌هاي مقيم خارج قائل نيست و حتي پيشنهادي مبني بر كمك‌هاي انسان‌دوستانه را نيز از آنان دريغ كرد.<br /><br /><br /><br /><a name="_Toc133159523"><strong>ث- تخريب نهاد خانواده</strong></a><br /><br />راهي براي شمارش تعداد مردم كشته ‌شده در اثر مبارزات سياسي حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) وجود ندارد. آمار گيري از طريق پرسش و پاسخ در بين مردم نيز به علت سانسور شديد خبري و موانع ايجاد شده در مناطق مختلف و تيره‌هاي محلي امكان‌پذير نيست. ح‌ک‌چ هرگز حاضر به انجام چنين آمارگيري نمي‌شود چرا كه اين به منزله‌ي كندن گور خودش است. حزب ترجيح مي‌دهد در نوشتن تاريخچه‌‌ي خود از ذكر جزئيات صرف‌نظر كند.<br /><br />كسب اطلاعات در مورد تعداد خانواده‌هاي آسيب‌ديده توسط ح‌ک‌چ حتي مشكل‌تر است. در برخي موارد پس از آنكه شخصي كشته ‌شده، خانواده‌اش از هم گسسته. در برخي موارد هم خانواده جمعاً مرده‌اند. حتي در مواردي كه مرگ نيز در ميان نبوده بسياري از زوج‌ها مجبور به طلاق شده‌اند و يا پدر و پسر، مادر و دختر مجبور به ترك‌كردن يكديگر شده‌اند. در اثر شكنجه بعضي معلول شده، عده‌اي مشاعر‌شان را از دست داده و بعضي ديگر در اثر بيماري‌هاي حاصله از شكنجه مرده‌اند. مدارك مربوط به چنين خانواده‌هايي بسيار ناقص است.<br /><br />يك‌بار شبكه‌ي يومي‌يوري نيوز (Yomiuri News) ژاپن اعلان كرد كه بيش از نيمي از جمعيت چين توسط حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) مورد آزار و اذيت قرار گرفته‌اند. اگر چنين خبري صحيح باشد مي‌توان گفت كه تعداد خانواده‌هاي نابودشده توسط ح‌ک‌چ چيزي بيش از 100 ميليون خانواده است.<br /><br />نام جانگ جي‌شين (Zhang Zhixin) [25] بخاطر حجم زيادي از گزارشات پخش شده در مورد او سر زبان‌ها است. بسياري از مردم مي‌دانند كه آن خانم مورد شكنجه‌هاي فيزيكي، رواني و تجاوز دسته‌جمعي قرار گرفته است. در آخر او ديوانه گرديد و قبل از آنكه به ضرب گلوله كشته شود زبانش بريده شد. اما بسياري از مردم نمي‌دانند كه داستان ظالمانه‌ي ديگري نيز پشت اين تراژدي نهفته است و آن اين است كه حتي خانواده‌ي او به اجبار مي‌بايست در ”جلسات توجيهي برنامه‌ريزي‌شده براي خانواده‌هاي محكومين به اعدام“ شركت مي‌كردند.<br /><br /><br />دختر جانگ جي‌شين، لين لين (Lin Lin) بياد مي آورد كه در اوايل بهار سال 1975،<br /><br />شخصي از دادگاه شن‌يانگ (Shenyang) فرياد كشيد كه ”مادر تو واقعاً يك ضدانقلاب جان‌سخت است. او از قبول اصلاحات امتناع مي‌كند و بطور اصلاح‌ناپذيري سرسخت است. او مخالف رهبر بزرگ ما مائو، مخالف افكار شكست‌ناپذير او و مخالف حركت انقلابي طبقه‌ي كارگر است. او كه كوهي از جرائم را بدوش مي‌كشد اكنون بايد تسليم تصميم دولت براي تنبيه خود باشد. اگر او اعدام گردد، نظر تو چه خواهد بود؟“ من شوكه شده ‌بودم و نمي‌دانستم چه بايد جواب دهم. قلبم شكسته بود ولي تظاهر مي‌كردم كه آرام هستم و سعي مي‌كردم كه جلوي جاري‌ شدن اشك‌هايم را بگيرم. پدرم به من گفته ‌بود كه ما حق گريه‌ كردن در مقابل ديگران را نداريم وگرنه هيچ راهي نداريم که به ترك او و طرد او از خانواده‌مان موفق شويم. پدرم بجاي من پاسخ داد، او گفت: ”اگر اين‌گونه‌ است كه شما مي‌گوييد، دولت آزاد است تا هرگونه كه صلاح مي‌داند او را تنبيه كند.“ نماينده‌ي ‌دادگاه مجدداً پرسيد، ”آيا اگر او اعدام شود تو جسد او را تحويل مي‌گيري؟ آيا وسايل شخصي او را از زندان تحويل خواهي گرفت؟“ من سرم را پايين آوردم و هيچ نگفتم. دوباره پدرم بجاي من پاسخ داد: ”ما به هيچ چيز او احتياج نداريم.“ ... پدرم دست من و برادرم را گرفت و از دادگاه بخش خارج شديم. در حاليكه تلوتلو مي‌خوردم در ميان طوفان برف پياده راهي منزل شديم. به خانه كه رسيديم هيچ چيز نپختيم. پدرم تنها نان ذرت باقي‌مانده در خانه را تكه‌تكه كرد و به من و برادرم داد. به ما گفت ”زود آن را بخوريد و به تخت خواب برويد.“ من روي تخت ساخته‌شده از خشت خود خوابيدم. پدرم روي چهارپايه‌اي نشست و به نور چراغ خيره شد. پس از مدتي به تخت ما نگاه كرد و تصور كرد كه ما بخواب رفته‌ايم. از جا بلند شد، چمداني را كه با خود از خانه‌ي قديمي‌مان در شن‌يانگ آورده ‌بوديم باز كرد و عكس مادرم را از آن بيرون آورد. به آن نگاه كرد و نتوانست جلوي اشك‌هايش را بگيرد.<br /><br />از تخت خود بيرون آمدم، سرم را روي دست‌هاي پدرم گذاشتم و با صداي بلند شروع به گريه كردم. پدرم مرا نوازش كرد و گفت: ”اين‌كار را نكن، نبايد بگذاريم كه همسايه‌ها صداي گريه‌مان را بشنوند.“ برادرم هم پس از شنيدن گريه‌ي من از خواب بيدار شد. پدرم من و برادرم را سخت در آغوش گرفت. نمي‌دانم كه آن شب چند قطره اشك ريختيم ولي نمي‌توانستيم آزادانه گريه كنيم. [26]<br /><br /><br />يك استاد دانشگاه زندگي خوب و خوشي داشت كه ناگهان در خلال جريان تعقيب حاميان جناح راست خانواده‌اش اسير يك فاجعه گرديد. در زمان جنبش جناح راست، همسر او كه در آن زمان دختر مجردي بود با شخصي كه متهم به حمايت از جناح راست بود رابطه‌ي عاشقانه‌اي داشت. شخصي كه او عاشقش بود بعدها به جرم حمايت از جناح راست به محل دورافتاده‌اي فرستاده شد و در آنجا رنج و آزار فراوان ديد. از آنجائيكه او در آن زمان دختر جواني بود و نمي‌توانست تنها بماند دست از عشقش برداشت و با همين شخصي كه استاد دانشگاه بود ازدواج كرد. زماني‌كه معشوقش پس از مدت‌ها آزاد شد و به شهرشان بازگشت، دختر كه اكنون مادر چند فرزند بود ديگر راهي براي توبه در مقابل خيانتي كه كرده بود نداشت. او بر طلاق‌گرفتن از همسرش به اميد آرام‌ كردن وجدان گناه‌كارش اصرار ورزيد. در آن زمان استاد دانشگاه بيش از 50 سال داشت و از آنجاييكه قدرت تحمل اين تغيير ناگهاني همسرش را نداشت، ديوانه شد. او تمام لباس‌هايش را در آورد و در كوچه‌ها و خيابان‌ها بدنبال زندگي جديد مي‌دويد. در آخر همسرش او و فرزندانش را ترك كرد. اين جدايي دردناك كه نتيجه‌ي عمل حزب بود قابل حل نبوده و بيماري لاعلاج اجتماعي است كه تنها جدايي را جايگزين جدايي ديگر مي‌كند.<br /><br /><strong>خانواده واحد اصلي و پايه‌اي اجتماع در چين است. خانواده همچنين آخرين دفاع سنت كهن چين در مقابل فرهنگ حزبي بشمار مي‌رود. از اين رو صدمه زدن به نهاد خانواده ظالمانه‌ترين كار ح‌ک‌چ در تاريخ کشتارش است.<br /></strong><br />از آنجاييكه ح‌ک‌چ تمامي منابع اجتماعي را در انحصار خود درآورده، زماني‌كه شخصي بعنوان مخالف حكومت ديكتاتوري آن طبقه‌بندي شود، بسرعت با بحران‌هاي متعدد معاش و زندگي مواجه گرديده، براحتي توسط هر شخصي در جامعه مي‌تواند متهم گردد و تمامي شرافتش از دست‌رفته قلمداد مي‌شود. از آنجاييكه با ايشان بسيار ناعادلانه رفتار شده، تنها مأمن باقيمانده براي اين افراد بي‌گناه خانواده‌ي ايشان است. ولي سياست درگير‌سازي ح‌ک‌چ اعضاي خانواده را نيز از كمك كردن و آرامش دادن به يكديگر باز‌مي‌دارد، چرا كه در صورت كمك به شخص، خود نيز برچسب مخالف و منازع حكومت ديكتاتوري مي‌خورند. جانگ جي‌شين براي مثال مجبور به طلاق شد. براي بسياري از مردم خيانت به اعضاي خانواده اعم از خبرچيني در مورد آنها، مبارزه، انتقاد يا ترك‌شان بسيار غير قابل تحمل است. بسياري از مردم به همين دلايل خودكشي كرده‌اند.<br /><br /><br /><br /><a name="_Toc133159524"><strong>ج- الگوها و پيامدهاي كشتار</strong></a><strong><br /></strong><a name="_Toc133159525"><strong></strong></a><br /><strong>ايدئولوژي حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) درباره‌ي كشتار</strong><br /><br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) همواره از لحاظ داشتن استعداد و خلاقيت زياد در گسترش ماركسيسم - لنينيسم به‌خود نازيده ‌است ولي در واقع خلاقيت ح‌ک‌چ تنها تقويت يك شيطان تمام‌عيار در تاريخ و سراسر جهان بوده است. ح‌ک‌چ از ايدئولوژي كمونيست و اتحاد اجتماعي تنها در جهت فريب دادن عوام و روشن‌فكران استفاده مي‌كند. ح‌ک‌چ با به رخ كشيدن رشد علمي و تكنولوژيكي سعي در تضعيف اعتقادات و ترويج الحاد دارد. از كمونيسم استفاده مي‌كند تا مالكيت شخصي را انكار كند و از تئوري لنين و انقلابات خشن به منظور حفظ حاكميتش بهره مي‌گيرد. در عين حال قسمت‌هاي نامطلوب فرهنگ چيني را كه از فرهنگ اصيل كشور منحرف شده‌اند تلفيق و تقويت كرده تا آنرا بد جلوه دهد.<br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) تحت نام ديكتاتوري طبقه‌ي كارگر يك تئوري و چارچوب كامل مبني بر ”انقلاب“ و ”انقلاب‌‌ بي‌وقفه“ را پايه‌ريزي كرد و از آن براي ايجاد تغييرات در جامعه و تضمين حيات ديكتاتوري حزبي خود استفاده مي‌كند. تئوري او دو بخش دارد: يكي پايه‌ي اقتصادي و ديگري فراساختاري تحت لواي ديكتاتوري طبقه‌ي كارگر كه در آن، پايه‌ي اقتصادي فراساختار را تعيين كرده و فراساختار به نوبه‌ي خود بر پايه‌ي اقتصادي تأثير مي‌گذارد. به منظور تقويت فراساختار علي‌الخصوص قدرت حزب, انقلاب را بايد در ابتدا از پايه‌ي اقتصادي آغاز كرد كه عبارت است از:<br /><br /><strong>(1) کشتن زمين‌داران و حل كردن مشكل توليد [27] در مناطق روستايي و (2) كشتن سرمايه‌داران به منظور حل كردن ارتباط‌هاي مربوط به توليد در شهرها.</strong><br /><br /><br />در حيطه‌ي فراساختار نيز كشتار بطور مكرر جهت حفظ ايدئولوژي مطلق حزب الزامي است كه عبارت است از:<br /><br /><br /><strong>(1) حل كردن مشكل نگرش سياسي روشن‌فكران نسبت به حزب<br /></strong><br />براي مدت زمان مديد, ح‌ک‌چ مبارزات متعددي را براي اصلاح افكار روشنفكران ترتيب داده است. آنها روشنفكران را به فردگرايي بورژوامنش (کاسب‌کارانه), ايدئولوژي بورژوامنش, نگرش‌هاي بي‌علاقه به سياست, ايدئولوژي بدون طبقه‌ي اجتماعي, آزادي‌خواهي و ليبراليسم و غيره متهم كرده‌اند. ح‌ک‌چ با شستشوي مغزي و نابود كردن وجدان, شرافت و احترام روشن‌فكران را از آنها گرفته است. حزب استقلال در تفكر و بسياري ديگر از صفات پسنديده‌ي روشن‌فكران از جمله فرياد برآوردن در جهت عدالت‌خواهي و فدا كردن جان در راه حفظ عدالت را تقريباً بطور كامل نابود كرده است. سنن كهن به ما مي‌آموزد كه: ”نبايد زماني که ثروتمند و با ارج و قرب است زياده‌روي کند و زماني که فقير و درمانده است از خود غافل شود و او نمي‌تواند وادار به تعظيم در مقابل قدرت مافوق گردد. [28]“؛ ”دلسوزي براي كشور و مردم آن بايد اولين خواسته‌ات باشد و درخواست سهم خودت از شادي آخرين[29]“؛ ”هر شخص عادي بايد خود را در مقابل موفقيت و شكست ملت و كشورش مسئول بداند. [30]“؛ و ”در بي‌چيزي و گمنامي يك انسان شريف سعي در ارتقاء شخص خود دارد ولي در شهرت و مكنت سعي در ارتقاء كل كشورش.“ [31]<br /><br /><br /><strong>(2) بر پايي انقلاب فرهنگي و كشتن مردم به منظور كسب رهبري مطلق سياسي و فرهنگي‌ توسط ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین)<br /></strong><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) مبارزات جمعي را در داخل و خارج حزب برپا كرد و نابودسازي زمينه‌هاي ادبي, هنري, تئاتر, تاريخ و تحصيل را آغاز كرد. ح‌ک‌چ اولين حملات خود را با هدف چند شخص صاحب نام مثل ”روستاي سه خانواده [32]“, ليو شائوچي (Liu Shaoqi)، وو هان (Wu Han), لائوشي (Lao She) و جيان بوزان (Jian Bozan) آغاز كرد. بعدها تعداد كشتارهاي خود را بصورت ”گروه كوچكي در داخل حزب“ و ”گروه كوچكي در داخل ارتش“ گسترش داد و نهايتاً كشتار را از سطح حزب و ارتش به سطح كل كشور كشاند. حملات مسلحانه جسم مردم را كشت و حملات فرهنگي روح آنها را. آن دوره زمان بسيار پرآشوب و خشونت‌باري تحت كنترل ح‌ک‌چ بود. هر كسي مي‌توانست براحتي ديگري را تحت نام ”انقلاب“ و با شعار ”دفاع از جبهه‌ي انقلابي رئيس مائو“ بكشد. آن دوره يكي از بي‌سابقه‌ترين دوراني بود كه در سراسر كشور فطرت انسانيت به نابودي كشيده شد.<br /><br /><br /><strong>(3) حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) در پاسخ تقاضاي دانشجويان براي دمكراسي پس از انقلاب فرهنگي در چهارم ژوئن 1989 در ميدان تيا‌ن‌آن‌من بروي آنها آتش گشود</strong><br /><br /><br />اين اولين باري بود كه ح‌ک‌چ بطور علني شهرونداني را كه در اعتراض به اختلاس, فساد و تباني بين مقامات دولتي و تجار و درخواست آزادي مطبوعات, آزادي بيان و مجلس بپاخاسته بودند مي‌كشت. در زمان كشتار ميدان تيان‌آن‌من به منظور ايجاد تنفر بين غير نظاميان و نظاميان, ح‌ک‌چ تصاويري را كه مردم در حال آتش زدن خودروهاي نظامي و كشتن سربازان بودند جعل كرده و براي تحريك نظاميان به آنها نشان داد و از اين طريق از ارتشي كه از خود مردم بوجود آمده بود در كشتن خود مردم استفاده كرد.<br /><br /><br /><strong>(4) كشتن افرادي با اعتقادات مختلف<br /></strong><br />حيطه‌ي اعتقادات خط پايان زندگي حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) است. حزب براي فريب دادن مردم توسط بدعت‌هاي خود نياز مي‌ديد كه تمامي مذاهب و نظام‌هاي اعتقادي را در ابتداي حكومتش از بين ببرد. زمانيكه حزب حيطه‌ي جديدي از اعتقادات بنام فالون گونگ( فالون دافا) را روبروي خود ديد مجدداً چاقوي سلاخي‌اش را بيرون كشيد. استراتژي ح‌ک‌چ اين است که از اصول ”درست‌كاري, شفقت و بردباري“ فالون گونگ( فالون دافا) و اين حقيقت که تمرين‌کنندگان دروغ نمي‌گويند, از خشونت استفاده نمي‌کنند و باعث بر هم زدن ثبات اجتماعي نمي‌شوند سوء استفاده کند. پس از كسب تجربه در آزار و اذيت فالون گونگ( فالون دافا)، ح‌ک‌چ خود را توانمندتر ديد و حس كرد كه مي‌تواند معتقدين به آيين‌هاي ديگر را نيز نابود كند. اين بار خود جيانگ‌ زمين و ح‌ک‌چ شخصاً به صحنه آمدند و براي كشتن، از مردم و گروه‌هاي ديگر استفاده نكردند.<br /><br /><br /><strong>(5) كشتن مردم به منظور پنهان‌سازي حقيقت</strong><br /><br />دانستن براي مردم به عنوان يك حق، نقطه ضعف ديگر ح‌ک‌چ است؛ ح‌ک‌چ همچنين مردم را به دليل توقف جريان خبرها مي‌کشد. در گذشته ”گوش‌كردن به راديوي دشمن“ يك جرم محسوب مي‌شد و مجازات زندان داشت. امروزه, در پاسخ به چند مورد رخنه در سيستم تلويزيون دولتي جهت افشا كردن شكنجه‌هاي بكار گرفته شده در مورد فالون گونگ( فالون دافا), جيانگ‌ زمين فرمان سري ”كشتن فوري و بدون رحم“ را صادر كرد. ليو چنگ‌جون (Liu Chengjun) كه يكي از اين موارد رخنه را انجام داده بود زير شكنجه كشته شد. ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین), اداره‌ي 610 (اداره‌ي 610 اداره‌اي شبيه گشتاپو در زمان آلمان نازي است كه براي اذيت و آزار تمرين‌کنندگان فالون گونگ( فالون دافا) تأسيس شد)، پليس، پي‌گيران، دادگاه‌ها و سيستم‌هاي پليس اينترنتي را بسيج كرد تا تمامي فعاليت‌هاي مردم را زير نظر بگيرند.<br /><br /><br /><strong>(6) محروم كردن مردم از حق ادامه‌ي حيات بخاطر علايق خودش</strong><br /><br />تئوري حزب مبني بر انقلاب‌هاي متعدد در واقع به معني اين است كه ح‌ک‌چ هرگز قدرتش را از دست نمي‌دهد. در حال حاضر, اختلاس و فساد در داخل حزب به نزاعي بين رهبري مطلق حزب و حق حيات مردم تبديل گرديده است. زمانيكه مردم از راه‌هاي قانوني براي حفاظت از حقوق‌شان وارد مي‌شوند حزب با خشونت, چاقوي قصابي خود را بيرون كشيده و به ”سرگروه‌هاي“ جنبش‌ها نشان مي‌دهد. ح‌ک‌چ درحال حاضر بيش از يک ميليون پليس مجهز را براي اين منظور آماده کرده است. امروز ح‌ک‌چ توان كشتاري بسيار بالاتر از آنچه در سال 1989 در ميدان تيان‌آن‌من انجام داد را دارد. بهرحال وقتي كه حزب مردم خودش را به جاده تباهي مي‌كشاند در واقع خودش را به بن‌بست كشانده است. حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) به چنان مرحله‌ي آسيب‌پذيري رسيده كه بر اساس يك ضرب‌المثل چيني ”درخت‌ها و گياهاني را كه در اثر باد تكان مي‌خورند نيز دشمن خود در نظر مي‌گيرد.“<br /><br />از بالا كه به ح‌ک‌چ مي‌نگريم, شيطاني پليد با ذاتي خبيث را مي‌بينيم. صرف‌نظر از تغييرات سطحي كه در زمان‌هاي خاص براي حفظ قدرتش انجام مي‌دهد ح‌ک‌چ تاريخ پر از كشتار و جنايتش را نمي‌تواند تغيير دهد- در گذشته مردم را كشته, در حال حاضر مي‌كشد و در آينده نيز خواهد كشت.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159526"><strong>الگوهاي كشتار متفاوت در شرايط مختلف</strong></a><strong><br /><br /></strong><a name="_Toc133159527"><strong>الف- رهبري از طريق تبليغات</strong></a><br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) بسته به دوره‌هاي زماني مختلف روش‌هاي مختلفي را براي كشتار بكار ‌برده است. ح‌ک‌چ در اغلب مواقع قبل از شروع كشتار شروع به تبليغات وسيع مي‌كند. ح‌ک‌چ اغلب گفته است كه ”تنها كشتار مي‌تواند نارضايتي‌هاي عمومي را برطرف كند.“ گو اينكه مردم از ح‌ک‌چ خواسته‌اند كه كشتار كند. در واقع اين نارضايتي‌هاي عمومي توسط خود ح‌ک‌چ تهييج شده است.<br /><br />براي مثال داستان ”دختر سپيدموي“ [33] كه يك تحريف كامل از يك افسانه‌ي محلي است و داستان‌هاي دروغين ديگري درباره‌ي جمع‌آوري اجاره و سرداب‌ها كه در درام ليو ونكاي (Liu Wencai) ذكر شده‌اند همگي به عنوان ابزارهايي جهت ”آموزش“ تنفر به مردم نسبت به زمين‌داران ساخته شده‌اند. ح‌ک‌چ اغلب از دشمنان خود شخصيت‌هاي شيطاني مي‌سازد همانطور كه در مورد رئيس‌جمهور اسبق چين ليو شائوچي انجام گرفت. يكي از موارد ويژه واقعه‌ي خودسوزي بود كه ح‌ک‌چ در ماه ژانويه‌ي سال 2001 در ميدان تيان‌آن‌من براه انداخت تا نسبت به فالون گونگ( فالون دافا) در مردم حس تنفر بوجود آورد و متعاقب آن نسل‌كشي تمرين‌کنندگان فالون گونگ( فالون دافا) را دو چندان كرد. ح‌ک‌چ نه تنها روش كشت و كشتار مردم را تغيير نداده بلكه با استفاده از تكنولوژي اطلاعات آنرا به حد اعلاي خود نيز رسانده است. در گذشته ح‌ک‌چ تنها مي‌توانست مردم چين را فريب دهد ولي امروز مردم را در همه جاي دنيا مي‌فريبد.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159528"><strong>ب- بسيج كردن توده‌ها براي كشتار مردم</strong></a><br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) تنها از ماشين ديكتاتوري خود براي كشتن مردم استفاده نمي‌كند بلكه خود مردم را بسيج مي‌كند تا يكديگر را بكشند. حتي اگر در ابتداي اقدام به بسيج كردن، رعايت برخي قوانين و مقررات را بكند بعد از آنكه مردم تحريك شده و به آن پيوستند ديگر هيچ چيز نمي‌تواند كشتار را متوقف كند. براي مثال زمانيكه ح‌ک‌چ طرح اصلاحات ارضي را اجرا مي‌كرد, يك كميته‌ي اصلاحات ارضي مي‌توانست در مورد اعدام يا حيات يك زمين‌دار تصميم بگيرد.<br /><br /><br /><strong></strong><a name="_Toc133159529"><strong>ج- نابود كردن روح شخص قبل از كشتن جسم او</strong></a><br /><br />يكي ديگر از الگوهاي كشتار از بين بردن روح شخص قبل از كشتن جسم فيزيكي او است. در تاريخ چين حتي ظالم‌ترين سلسله‌ها مثل سلسله‌ي چين (Qin) (از 221 تا 207 قبل از ميلاد) نيز روح مردم را از بين نمي‌برد. ح‌ک‌چ هرگز به كسي شانس مردن به عنوان يك شهيد را نداده است. آنها سياست ”نرمش در مقابل آنانكه اعتراف مي‌كنند و تنبيه سخت براي آنانكه مقاومت مي‌كنند“ و ”پايين آوردن سر و اقرار به جرم تنها راه رهايي است“ را انتشار داده و از اين طريق ح‌ک‌چ مردم را مجبور به دست كشيدن از تفكرات و اعتقادات‌شان كرده و كاري مي‌كند كه مردم نهايتاً مثل يك سگ و بدون شرافت بميرند چرا كه مرگ با شرافت باعث تشويق رهروان آن اعتقاد مي‌شود. تنها زمانيكه مردم با خفت و خواري مي‌ميرند, ح‌ک‌چ به مقصود خود كه درس دادن به طرفداران قرباني است رسيده است. دليل آنكه ح‌ک‌چ فالون گونگ( فالون دافا) را با نهايت سنگ‌دلي و خشونت شكنجه مي‌كند آن است كه تمرين‌کنندگان فالون گونگ( فالون دافا) اعتقادشان را مهمتر از زندگي‌شان مي‌دانند. زمانيكه ح‌ک‌چ در از بين بردن شرافت و شأن آنها ناكام ماند, هر آنچه از دستش برآمد براي شكنجه‌ي جسم آنان انجام داد.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159530"><strong>د- كشتن مردم بوسيله‌ي اتحاد و منزوي كردن</strong></a><br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) زمانيكه مردم را مي‌كشد از سياست تهديد و تطميع استفاده مي‌كند. يعني ريختن طرح دوستي با عده‌اي و منزوي كردن عده‌اي ديگر. ح‌ک‌چ همواره سعي مي‌كند كه به ”بخش كوچكي“ از جامعه حمله كند. بخشي كه نسبت آن بيش از 5 درصد نباشد. ”اكثريت“ جمعيت هميشه جزء خوب‌ها هستند, خوب‌هايي كه تحت ”آموزش“ هستند. اين آموزش تشكيل شده است از ترس و نيز توجه و مراقبت. آموزش از طريق وحشت‌آفريني، از ترس استفاده مي‌کند تا به مردم نشان ‌دهد كه آناني كه با حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) مخالفت كنند سرانجام خوبي را پيش رو ندارند و باعث مي‌شود که آنان از كساني كه قبلاً توسط ح‌ک‌چ مورد حمله قرار گرفته بودند فاصله بگيرند. آموزش با استفاده از عنصر ”توجه و مراقبت“ به مردم ياد مي‌دهد كه اگر بتوانند اعتماد ح‌ک‌چ را جلب كرده و در كنار او بايستند نه تنها در امان هستند بلكه فرصت‌هاي زيادي براي ارتقاء و رسيدن به مزاياي ديگر مي‌يابند. لين بيائو (Lin Biao) [34] يكبار در جايي گفت: ”بخش كوچكي از جامعه امروز و بخش كوچك ديگري فردا [سركوب مي‌شوند], خيلي زود مجموع اين بخش‌هاي كوچك به بخشي بزرگ تبديل مي‌شود.“ آناني كه از يك جنبش امروز جان سالم بدر مي‌برند, فردا قرباني يك جنبش ديگر خواهند شد.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159531"><strong>ه- خفه‌كردن تهديدهاي بالقوه در نطفه و كشتارهاي مرموز خارج از سيستم قضايي</strong></a><strong><br /></strong><br />اخيراً حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) الگوي كشتار در نطفه خفه كردن مشكلات و كشتار مرموز خارج از حيطه‌ي قانون را اتخاذ كرده است. براي مثال زمانيكه اعتصابات كارگري و اعتراضات كشاورزان در قسمت‌هاي مختلف كشور رو به فزوني مي‌گذارد, ح‌ک‌چ جنبش را قبل از آنكه رشد كند از طريق دستگيري سردسته‌ها و محكوم كردن آنها به تنبيهات بسيار شديد سركوب مي‌كند. مثال ديگر آنكه در حاليكه آزادي و مسئله‌ي حقوق بشر روز بروز بيشتر از طريق دولت‌هاي جهان به رسميت شناخته مي‌شود, ح‌ک‌چ هيچ يك از تمرين‌کنندگان فالون گونگ( فالون دافا) را به مرگ محكوم نمي‌كند بلكه تحت تبعيت از اين گفته‌ي جيانگ زمين كه ”هيچ‌كس بخاطر كشتن تمرين‌کنندگان فالون گونگ( فالون دافا) مسئول و محكوم شناخته نمي‌شود“ تمرين‌کنندگان فالون گونگ( فالون دافا) اغلب در جاهاي مختلف كشور تحت شكنجه‌هاي شديد و بي‌عدالتي مطلق قرار گرفته و مي‌ميرند. گرچه قانون اساسي چين حقوق فردي را كه مورد بي‌عدالتي قرار گرفته باشد دنبال مي‌كند، با اين وجود ح‌ک‌چ با استفاده از پليس‌هاي لباس شخصي و به خدمت گرفتن اراذل و اوباش، به توقف, دستگيري, بازگرداندن پژوهش‌خواهان به خانه و حتي اعزام‌شان به اردوگاه‌هاي كار اجباري اقدام مي‌كند.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159532"><strong>و- كشتن يك‌نفر به عنوان هشدار به بقيه</strong></a><br /><br />شكنجه جانگ جي‌شين, يو لوكه (Yu Luoke) و لين جائو (Lin Zhao) [35] همگي مثالي بر اين مدعا هستند.<br /><br /><br /><a name="_Toc133159533"><strong>ز- بكارگيري سركوب براي پنهان‌سازي حقيقت كشتار</strong></a><br /><br />اشخاص معروف برخوردار از نفوذ بين‌المللي معمولاً توسط ح‌ک‌چ سركوب مي‌شوند ولي كشته نمي‌شوند. هدف از اين كار مخفي كردن كشتار آن عده‌اي است كه مرگ‌شان توجه عموم را جلب نمي‌كند. براي مثال در زمان سركوبي ارتجاعيون, ح‌ک‌چ ژنرال‌هاي بلندپايه‌ي "كومين‌تانگ"حزب ملی گرا KMT مثل لانگ يون (Long Yun) ، فو زويي (Fu Zuoyi) و دو يومينگ (Du Yuming) را نكشت در عوض افسران رده‌هاي پايين و سربازان "كومين‌تانگ"حزب ملی گرا KMT را كشت.<br /><br />كشتار ح‌ک‌چ در طول اين زمان طولاني روح و ذات مردم را به انحراف كشانده است. امروزه در چين بسيارند مردمي كه تمايل شديدي به كشتن دارند. زمانيكه تروريست‌ها در يازدهم سپتامبر سال 2001 به آمريكا حمله كردند بسياري از چيني‌ها از اين حمله خوشحال شدند و در صفحات پيغام‌هاي اينترنتي چيني، شادي خود را ابراز كردند. صداي هواداراني كه فرياد مي‌كشيدند ”جنگ تمام عيار“ در همه جا شنيده مي‌شد و مردم را به وحشت مي‌انداخت.<br /><br /><br /><br /><a name="_Toc133159534"><strong>نتيجه‌گيري</strong></a><br /><br />نظر به سانسور شديد خبري و اطلاعاتي ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین)، راهي براي دانستن تعداد دقيق كساني كه در جنبش‌هاي مختلف جان خود را از دست داده و يا تحت شكنجه قرار گرفته‌اند وجود ندارد. حداقل 60 ميليون نفر در جنبش‌هاي مختلف تاكنون كشته‌ شده‌اند. علاوه ‌بر اين، ح‌ک‌چ اقليت‌هاي قومي در شينگ‌جيانگ (Xingjiang)، تبت، مغولستان، يانان (Yunnan) و ديگر جاها را نيز كشته است. اطلاعات مربوط به اين موارد براحتي قابل دسترسي نيست. به نقل از روزنامه‌ي واشنگتن‌پست تعداد كساني را كه زير شكنجه‌ي ح‌ک‌چ كشته شده‌اند چيزي بالغ بر 80 ميليون نفر تخمين زده شده است. [36]<br /><br />علاوه بر تعداد كشته‌شده‌ها، راهي براي دستيابي به تعداد كساني كه معلول شده، به بيماري‌هاي رواني مبتلا گرديده، دچار افسردگي شده و يا تحت شكنجه‌هاي تا سرحد مرگ ترسيده‌اند نيز وجود ندارد. هر مرگي به تنهايي يك تراژدي تلخ است كه رنجي ابدي را براي اعضاي خانواده‌ي قرباني بجاي مي‌گذارد.<br /><br />برابر گزارشي كه روزنامه‌ي يومي‌يوري نيوز (Yomiuri News) انتشار داده [37]، دولت مركزي چين تحقيقي را در مورد تلفات ببار آمده طي انقلاب فرهنگي در 29 استان و مناطق تابعه‌ي شهرداري‌هاي دولت مركزي اجرا كرد. نتايج نشان داد كه 600 ميليون نفر در زمان انقلاب فرهنگي مورد شكنجه و آزار و اذيت قرار گرفته و يا به ايشان اتهام وارد شده. اين عده چيزي بالغ بر نصف جمعيت چين است.<br /><br />زماني استالين چنين گفت كه مرگ يك نفر يك فاجعه است ولي مرگ يك ميليون نفر فقط يك آمار. زماني‌كه به لي جينگ‌چوان (Li Jingquan) دبير اسبق حزب استان سي‌چوان (Sichuan) گفته شد مردم زيادي از گرسنگي مرده‌اند او چنين گفت: ”كدام‌يك از سلسله‌ها را سراغ داريد كه در دوران آنها كسي نمرده‌ باشد؟“ مائو زدانگ گفت: ”در مبارزات، دادن تلفات اجتناب‌ناپذير است. مرگ اغلب اتفاق مي‌افتد.“ اين نگرشي الحادي و كمونيستي نسبت به زندگي است. به همين علت است كه 20 ميليون نفر در زمان رژيم استالين زير شكنجه كشته‌ شدند كه اين تعداد معادل 10 درصد جمعيت شوروي سابق بود. ح‌ک‌چ حداقل 80 ميليون نفر را كشته است كه تقريباً 10 درصد كل جمعيت كشور [در پايان زمان انقلاب فرهنگي] است. خمرهاي سرخ 2 ميليون نفر را كشتند كه معادل يك‌چهارم جمعيت وقت كامبوج بود. در كره‌ي شمالي، ميزان مرگ و مير ناشي از قحطي بيش از يك ميليون نفر تخمين زده مي‌شود. اين‌ها همگي بدهي‌هاي خونيني هستند كه احزاب كمونيست مديون هستند.<br /><br />فرقه‌هاي شيطاني مردم را قرباني كرده تا از خون‌شان براي پرستش ارواح شيطاني استفاده ‌كنند. از همان ابتدا حزب كمونيست كشتار مردم را ادامه داد و زماني كه خارج از حزب كسي براي كشتن پيدا نمي‌شد شروع به كشتن اعضاي خود مي‌كرد تا ”مبارزات طبقاتي“، ”مبارزات درون‌حزبي“ و ديگر تصورات غلط خود را گرامي ‌بدارد. حزب حتي دبيركل خود، مارشال‌ها، ژنرال‌ها، وزراء و ديگران را به مسلخ فرستاد تا در راه فرقه‌ي شيطاني خود قرباني كند.<br /><br />بسياري بر اين عقيده هستند كه بايد به حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) زمان داده شود تا خود را بهبود بخشد و مي‌انديشند كه ح‌ک‌چ در حال حاضر چاره‌اي بجز كشتن ندارد. اول از همه اينكه كشتن يك فرد نيز كافي ‌است تا جنايتكار باشيد. علاوه بر اين از آنجاييكه كه كشتن يكي از روش‌هاي ح‌ک‌چ براي ادامه‌ي حكومت ترس و وحشت خود است، در طول زمان، بسته به نياز رژيم تعداد كشتارها را بالا و پايين مي‌آورد. كشتار ح‌ک‌چ بطور كلي غير قابل پيش‌بيني است. زماني‌كه حس ترس شديد در ميان مردم كاهش يابد ح‌ک‌چ كشتار را بيشتر كرده تا حس وحشت را زنده كند، زماني‌كه مردم وحشت‌زده‌اند، كشتن تعداد كمي از آنان كافي ‌است تا اين حس را در آنان زنده نگه دارد. مردم چين پس از پشت‌سر گذاشتن جنبش‌هاي سياسي و كشتاري بي‌شمار نسبت به وحشت زاييده‌ي ح‌ک‌چ شرطي‌ شده‌اند. بنابراين ح‌ک‌چ حتي نياز به ذكر نام كشتار نيز ندارد. تنها لحن انتقادي ماشين تبليغاتي حزب كافي ‌است تا خاطرات ترس و وحشت را زنده كند.<br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) زماني‌كه حس مردم نسبت به ترس و وحشت تغيير كند آنرا با افزايش يا كاهش كشتار خود تنظيم مي‌كند. ميزان كشتار به خودي خود هدف ح‌ک‌چ نيست بلكه هدف اصلي استمرار اين كشتارها به منظور حفظ قدرت است. حزب کمونیست چین(ح‌ک‌چ) هيچ نرمشي از خود نشان نداده و هيچ‌گاه چاقوي سلاخي خود را زمين نگذاشته است. برعكس اين مردم هستند كه مطيع‌تر شده‌اند. هر زمان كه مردم به پا خيزند و چيزي را طلب كنند كه وراي تحمل حزب باشد، ح‌ک‌چ مجدداً ”كشتار“ را از سر مي‌گيرد.<br /><br />بواسطه‌ي نياز رژيم به حفظ ترس و وحشت، كشتار بي‌حساب و بدون برنامه مي‌تواند بهترين نتيجه را در رسيدن به اين هدف داشته باشد. در طول كشتارهاي وسيعي كه قبلاً به وقوع پيوسته، هويت، جرم و معيارهاي محكوميت بطور عمدي بسيار ناواضح و مبهم نگه داشته شده‌اند. مردم اغلب براي اجتناب از قرار گرفتن در حيطه‌ي هدف‌هاي كشتارها ترجيح مي‌دهند كه خود را در حد بالاتر از ”خط امن“ كه خود با قضاوت‌شان آنرا تعريف مي‌كنند قرار دهند. چنين خط امني اغلب موارد بالاتر از آن چيزي است كه خود ح‌ک‌چ توقع دارد. به همين دليل است كه براي انجام هر عمل كوچكي مردم ترجيح مي‌دهند كه مانند يك ”چپ‌گرا عمل كنند تا يك راست‌گرا.“ از اين‌رو اغلب جنبش‌ها افراطي‌تر از آنچه توقع مي‌رود انجام مي‌گيرند چرا كه مردم طبقات مختلف جامعه خود براي خود محدوديت‌هاي زيادي را در نظر مي‌گيرند تا مبادا از خط امن پايين‌تر بيايند. هر چقدر كه سطح‌شان از نظر اجتماعي پايين‌تر باشد، جنبش‌هايشان نيز خشن‌تر و وحشيانه‌تر است. اينگونه وحشت‌آفريني خودخواسته در سطح كل جامعه ناشي از كشتارهاي نامنظم و بي‌حساب ح‌ک‌چ است.<br /><br />ح‌ک‌چ(حزب کمونیست چین) در طول تاريخ پر از كشتارش به يك قاتل زنجيره‌اي فاسد تبديل شده است. از طريق كشتار، حس منحرف خود مبني بر داشتن قدرت بي‌حد در انتخاب مرگ و زندگي مردم را ارضاء مي‌كند. از طريق كشتار، ترس عميق و دروني خودش را آرامش مي‌‌بخشد. از طريق قتل‌عام، ناآرامي‌هاي اجتماعي و نارضايتي‌هاي ناشي از رفتار جنايت‌كاران قبلي را سركوب مي‌كند. امروزه ديون خونين سرسام‌آور ح‌ک‌چ راه‌حلي براي آن باقي نگذاشته است. تنها راه باقي‌مانده تكيه بر فشارهاي شديد و حكومت ديكتاتوري است تا بتواند چند صباحي بيشتر به حكومت خود ادامه دهد. عليرغم مخفي‌كاري‌ها و ظاهرفريبي‌هاي انجام‌گرفته در مورد قربانيان جنايت، عطش ح‌ک‌چ براي نوشيدن خون مردم هرگز كمتر نشده ‌است و احتمال تغيير آن در آينده نيز بعيد مي‌نمايد.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2201943389975663731-40768962786783543?l=dl660k00.blogspot.com' alt='' /></div>dl660khttp://www.blogger.com/profile/05258853224138283458noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2201943389975663731.post-23960048209734033602009-09-05T16:52:00.004+04:302009-09-08T01:19:22.173+04:30<div dir="rtl" align="justify"><span style="color:#006600;">با درود،<br />این مقاله توسط مذهبیون به نگارش در آماده و احتمالا در آن از خدا و خدا باوری و شیطانی و امثال اینها جیز‌هایی‌ موجود است. نظر به اینکه من خود یک بیخدا هستم، این مقاله را فقط به خاطر واقعیت‌های تاریخی منتشر کردم و نه به عنوان اینکه مذهب را راه حل کمونیسم بدانم. از نظر شخصی‌ من هر دو مردود و در میدان عمل شرکت خورده اند و در واقع شخص خود من هیج تفاوتی میان مذهب و ایده الوژی نمیبینم، مگر آنکه این جیزی زمینی‌ است و آن آسمان ای. ولی‌ در کلّ خاصیت هر دو یکی‌ است.<br /></span><br /><span style="font-size:85%;color:#006600;">dl660k<br /></span><span style="color:#ffffff;">.</span></div><div dir="rtl" align="justify"><a name="_Toc133159469"><strong>فصل</strong></a><strong> 6</strong><br /><br /><br /><a name="_Toc133159470"><strong>چگونگي نابودي فرهنگ سنتي به دست حزب کمونيست چين</strong></a><br /><br /><br /><a name="_Toc133159471"><strong>مقدمه</strong></a><br /><br /><br />فرهنگ، روح يک ملت است. فرهنگ به‌عنوان يک عامل معنوي از اهميت يکساني معادل عوامل فيزيکي مثل نژاد و سرزمين در نزد بشر برخوردار است. پيشرفت‌هاي فرهنگي معرف تاريخچه‌ي تمدن يک ملت هستند. تخريب کامل فرهنگ يک ملت به نابودي آن ملت مي‌انجامد. عقيده بر اين‌است که اضمحلال ملل کهني که تمدن‌هاي پر جلال و جبروت را آفريدند زماني فرا رسيد که تمدن‌شان از بين رفت گرچه نسل و نژاد و مردم‌شان به زندگي خود ادامه دادند. چين تنها کشوري است که تمدن کهن آن بدون وقفه 5 هزار سال بقا داشته است. نابود کردن يک چنين فرهنگ كهني گناهي نابخشودني است.<br /><br />آغاز فرهنگ چين که به قولي از جانب خداوند به وديعه گذاشته شده، هم‌زمان با پيدايش اساطيري مثل خلقت آسمان و زمين توسط پانگو (Pangu) [1]، خلقت بشريت توسط نووا (Nüwa) [2]، اکتشاف صدها گياه دارويي توسط شنونگ (Shennong) و اختراع حروف الفباي چيني توسط کنگ‌جي (Cangjie) [4] بوده است. ”انسان در پي زمين، زمين در پي آسمان، آسمان به‌دنبال تائو(Tao)، و تائو به‌سوي هر آن‌چه که طبيعي است هستند“. [5] تعليمات مکتب تائو مبني بر وحدت، سازگاري و يک‌پارچگي انسان و ملکوت، قرن‌ها است که مانند خون در رگ‌هاي فرهنگ چين مي‌دود. ”تعاليم بزرگ، تزکيه‌ي تقوا را به ارمغان مي‌آورد.“[6] کنفسيوس در بيش از 2000 سال پيش مدرسه‌اي را پايه گذاشت که در آن به تعليم و تربيت دانشجويان مي‌پرداخت. تعليمات او در اين مدرسه شامل ايده‌آل‌هاي او بود که بيانگر پنج فضيلت عمده اعم از احسان، درست‌کاري، نزاکت، خِرد و وفاداري بودند. در قرن اول، مکتب بوديسمِ شاکياموني (Shakyamuni) به مشرق زمين و چين منتشر شد که تأکيد آن بر نيک‌خواهي و رستگاري تمامي موجودات بود. در اين زمان فرهنگ چين از گسترش و عمق بيشتري برخوردار شد. چندي بعد، مکاتب کنفسيونيسم، بوديسم و تائوئيسم مکمل يکديگر شده و پايه‌ي اعتقادي جامعه‌ي چين را تشکيل دادند که بدون شک به‌واسطه‌ي آن، سلسله‌ي تانگ (Tang) از سال 618 تا 907 بعد از ميلاد مسيح به اوج قدرت و جلال خود رسيد.<br /><br />عليرغم تعرضات و غارت و چپاولي که بارها در طول تاريخ توسط ملت چين تجربه شده است، فرهنگ چين مقاومت و توان چشمگيري از خود نشان داده و ماهيت آن همواره براي نسل‌هاي بعد به ميراث گذاشته شده است. وحدت بشر و آسمان نشانگر کيهان‌شناسي نياکان ماست. اين عقيده در همگان مشترک است که محبت بايد پاداشي در پي داشته باشد و خباثت، مجازات. به عنوان يکي از اصولِ پايه‌اي فضيلت، همگي بر اين اصل متفق‌القول هستند که هر آن‌چه را که بر خود نمي‌پسندي براي ديگران نيز نپسند و هر آن‌چه را که بر خود مي‌پسندي براي ديگران نيز بخواه. وفاداري‌، دين‌داري و تقوا، متانت و وقار و عدالت، معيارهاي اجتماعي را تشکيل مي‌دهند و معيارهاي کنفسيوس مشتمل بر احسان، درست‌کاري، نزاکت، خِرد و وفاداري نيز پايه‌هاي اخلاق در سطح فردي و اجتماعي بودند. با چنين اصولي فرهنگ چين مظهر صداقت، لطافت، سازگاري و بردباري گرديد. مراسم ترحيمِ درگذشتگان در چين همواره با تکريمِ ”آسمان، زمين، تاج و تخت، والدين و معلمان“ همراه است. اين نمود فرهنگ کهن و ريشه‌دار چين است که ستايش خداوند (آسمان و زمين)، وفاداري به ميهن (تاج و تخت)، ارزش‌هاي خانوادگي (والدين) و احترام نسبت به معلمان و سپاس‌گزاري از آنها را در بر دارد.<br />فرهنگ کهن چين به‌دنبال يافتن هماهنگي بين انسان و عالَم بود و تأکيد زيادي بر پيروي از اصول اخلاق و پاک‌دامني اشخاص داشت. اين فرهنگ کهن بر پايه‌ي اعتقاد به فرهيختگي ناشي از تعليمات مکتب کنفسيونيسم، بوديسم و تائوئيسم بود و براي مردم چين بردباري، پيشرفت اجتماعي، حفاظت از اصول اخلاقي و اعتقاد به درستكاري را به ارمغان آورد.<br /><br />برخلاف قانون که همواره مقررات سختي را وضع مي‌کند، فرهنگ به عنوان يک قيد و بند ملايم عمل مي‌کند. قانون پس از آن‌که جُرم حادث شد براي آن تنبيه سختي را وضع مي‌کند حال آن‌که فرهنگ با پرورش اصول اخلاق از انجام جرم جلوگيري مي‌کند. اصول اخلاق يک جامعه معمولاً در فرهنگ آن جامعه متجلي مي‌گردد.<br /><br />در طول تاريخ کشور چين، فرهنگ کهن اين کشور، در دوران سلسله‌ي تانگ (Tang) به اوج خود رسيد که مقارنِ پيشرفت ملت چين و اوج قدرتمندي نظامي اين ملت بود. در اين زمان علم نيز در بين ملل مختلف از اعتبار و ارزشمندي منحصر به فرد خود برخوردار گرديد. محققان و دانشمندان زيادي از اروپا، خاورميانه و ژاپن براي فراگيري علم به پايتخت حکومت سلسله‌ي تانگ عزيمت مي‌کردند. ”ده‌ها هزار حکومت آمدند که به چين باج و خراج بپردازند، با وجود اين‌که آن‌ها ممکن بود مجبور باشند بارها جايگزين شوند و رسوم و آداب‌شان را پي در پي دستخوش تغيير کنند“. [7]<br /><br />پس از سلسله‌ي چين (Qin) بين سال‌هاي 221 تا 207 قبل از ميلاد، چين بارها توسط خاندان‌هاي مختلفِ اقليت تسخير شد. اين اتفاقات در زمان سلسله‌هاي سويي(Sui) بين سال‌هاي 581 تا 618 بعد از ميلاد، تانگ بين سال‌هاي 618 تا 907 بعد از ميلاد، يوان (Yuan) بين 1271 تا 1361 بعد از ميلاد و چينگ (Qing) بين سال‌هاي 1644 تا 1911 بعد از ميلاد و دوران‌ ديگري که در آن‌ها اقليت‌هاي قومي حکومت‌هاي خود را پايه‌گذاري کردند به‌وقوع پيوست. با اين وجود تقريباً همگي اين اقوام محلي جذب راه و روش و آيين چين گرديدند. اين خود نشان‌گر انسجام و قدرت فرهنگ کهن چين است، بنا به گفته‌ي کنفسيوس، اگر مردم سرزمين‌هاي ديگر و دوردست مطيع و فرمان‌بردار تو نيستند، آن‌ها را با پرورش فرهنگ و فضيلت (ما) فرمان‌بردار خود ساز.“ [8]<br /><br />از زمان به‌قدرت رسيدن ح‌ک‌چ در سال 1949، اين حزب تمامي ذخاير ملت چين را در جهت نابودي فرهنگ کهن اين کشور به‌کار گرفته است. اين قصد بيمارگونه نه نشأت گرفته از تلاش ح‌ک‌چ براي صنعتي شدن است و نه ناشي از حماقت و سادگي ستايش تمدن غرب. اين امر تنها حاصل مخالفت ايدئولوژيکي ح‌ک‌چ با فرهنگ چين بود. بر اين اساس نقشه‌ي تخريب فرهنگ چين توسط ح‌ک‌چ ريخته شد. اين طرح کاملاً برنامه‌ريزي شده، منظم و سيستماتيک و با پشتيباني استفاده‌ي حکومت از خشونت پايه‌گذاري شد. از زمان پايه‌گذاري اين طرح، ح‌ک‌چ هيچ‌گاه لحظه‌اي از ايجاد تحولات بنيادي در فرهنگ چين با هدف نابودسازي کامل ماهيت آن دست برنداشته است.<br /><br />نفرت انگيزتر از تلاش ح‌ک‌چ در نابودي فرهنگ کهن چين، سوء استفاده‌ي عمدي و اصلاحات و تغييرات فريب‌کارانه‌اي است که در فرهنگ اين کشور ايجاد مي‌شوند. ح‌ک‌چ بخش‌هاي ناخوشايند تاريخ چين را پررنگ‌تر جلوه مي‌دهد و جالب اين‌جاست که اين بخش‌ها متعلق به دوره‌هايي از تاريخ اين کشور هستند که مردم چين کمي خود را از ارزش‌هاي سنتي دور ساخته‌اند از قبيل درگيري‌هاي داخلي در خانواده‌هاي سلطنتي بر سر قدرت، استفاده از توطئه و خيانت و به‌کارگيري روش‌هاي ديکتاتوري و خودکامگي. ح‌ک‌چ از چنين مثال‌هاي تاريخي در جهت پايه‌گذاري معيارهاي اخلاقي، شيوه‌هاي فکري و سيستم جاري خود بهره گرفته است. در اين راستا، ح‌ک‌چ به غلط چنين تلقين کرده که ”فرهنگ حزب“ همان ادامه‌ي فرهنگ چين است. ح‌ک‌چ حتي با سوء استفاده از بيزاري برخي مردم از فرهنگ حزب سعي در تحميل محدوديت‌هاي بيشتر بر فرهنگ اصيل مردم چين دارد.<br /><br /><span style="color:#cc0000;">نابودي فرهنگ کهن چين به‌دست ح‌ک‌چ پيامدهاي بسيار مخربي را براي چين به‌همراه داشته است. مردم چين نه تنها کوله بار و پشتوانه‌ي اخلاقي خود را از دست داده‌اند بلکه به‌زور تحت تأثير و القاي تئوري‌هاي شيطاني ح‌ک‌چ قرار گرفته‌اند.<br /></span><br /><br /><br /><a name="_Toc133159472"><strong>الف- چرا ح‌ک‌چ خواست فرهنگ کهن چين را تخريب کند؟</strong></a><br /><br /><a name="_Toc133159473"><strong>فرهنگ بسيار کهن چين- بر پايه‌ي اعتقاد و محترم شمردن فضيلت</strong></a><br /><br /><br />فرهنگ اصيل مردم چين 5000 سال پيش توسط امپراطور افسانه‌اي اين کشور هوانگ (Huang) آغاز گرديد که باني ابتدايي تمدن چين به‌شمار مي‌رود - در حقيقت امپراطور هوانگ نيز به‌واسطه‌ي پايه‌گذاري تائوئيسم (Taoism) که مکتب فکري هوانگ-‌ لائو (Huang-Lao) يا لائوذي (Lao-Zi) نيز خوانده مي‌شود به اعتبار رسيد. تأثير عميق تائوئيسم بر کنفسيونيسم را مي‌توان در اين گفته‌ي کنفسيوس مشاهده کرد: ”تائو را در ذهن پرورش دهيد، با فضيلت در يک صف قرار گيريد، نيکوکاري و احسان را سرمشق خود قرار دهيد و خود را در هنر غوطه‌ور سازيد“ و هم‌چنين”اگر کسي تائو را صبح‌دم بشنود مي‌تواند بدون آن‌که تأسفي بخورد عصرِ همان روز با زندگي وداع کند.“ [9] کتاب تغييرات ( اي چينگ) (I ching)، يک اثر آسمان و زمين، يين و يانگ، تغييرات کيهاني، صعود و سقوط‌هاي اجتماعي، و قوانين مربوط به زندگي بشري به عنوان ”بهترين کتاب‌هاي کلاسيک چين“ توسط کنفسيوس ناميده شده‌اند. قدرت پيام‌آوري اين کتاب‌ها مافوق تصور علم جديد است. علاوه بر تائوئيسم و کنفسيونيسم، مکتب بوديسم به‌خصوص ‌بوديسم ذِن تأثير بسيار عميق و هوشمندانه‌اي بر متفکرين چيني داشته است.<br /><br />کنفسيونيسم بخشي از فرهنگ کهن چين است که حيطه‌ي تمرکز آن ”وارد شدن به جهان مادي“ است. تأکيد آن بر اصول اخلاق بر پايه‌ي خانواده است که در آن پارسايي و تقوا مهم‌ترين نقش را ايفا مي‌کند. آن مي‌آموزد که ”همه‌ي محبت‌ها با عشق نسبت به افراد خانواده شروع مي‌شود.“ کنفسيوس ترويج دهنده‌ي ”احسان، درست‌کاري، نزاکت، خِرد و وفاداري“ است. او در عين‌حال مي‌پرسد که ”آيا عشق به اعضاي خانواده و محبت برادرانه، ريشه‌هاي احسان نيستند؟“<br /><br />رعايت اصول اخلاق در سطح خانواده طبيعتاً مي‌تواند به رعايت آن‌ها در سطح جامعه منجر شود. رعايت اين اصول مي‌تواند به سطوح بالاتر نيز برسد که آن وفاداري به تاج و تخت است. گفته مي‌شود که، ”به‌ندرت اتفاق مي‌افتد که شخصي که به اصول اخلاقي خانواده پايبند است و ديگران را هم‌چون برادر دوست مي‌دارد، در سطح بالاتر مرتکب خلاف شود.“ [10] دوست داشتن ديگران هم‌چون برادر، درست مثل رابطه‌ي ميان برادران واقعي است و مي‌تواند گسترش يافته و به درست‌کاري و عدالت ميان دوستان تبديل شود. پيروان مکتب کنفسيوس مي‌آموزند که در يک خانواده پدر بايد شفيق، پسر مطيع، برادرِ بزرگ‌تر مهربان و برادر کوچک‌تر سپاس‌گزار باشند. در اين‌جا شفقت پدر را مي‌توان به شفقت پادشاه نسبت به زيردستان تعميم داد. تا زماني که سنن خانواده حفظ گردند، اخلاق در سطح جامعه نيز محفوظ مي‌ماند. ”خود را تزکيه کن، خانواده را با نظم اداره کن، سرزمين خود را با عدالت حکومت کن و کل مُلک خود را شادي و آرامش ببخش.“ [11]<br /><br />بوديسم و تائوئيسم بخشي از فرهنگ چين هستند که بر ترک اين دنياي مادي تمرکز دارند. تأثير بوديسم و تائوئيسم را مي‌توان در کليه‌ي جنبه‌هاي زندگي مردم عادي يافت. تمريناتي که عميقاً از تائوئيسم نشأت مي‌گيرند عبارتند از طب چيني، چي‌گونگ، تعبير مناظر (فنگ شويي) (Feng Shui) و پيش‌گويي و غيب‌گويي. اين روش‌ها به‌همراه مفاهيم بوديسم مبني بر بهشت و جهنم، پاداش عملِ خير و جزاي عمل پليد، به‌همراه مفاهيم اخلاقي کنفسيوس هسته‌ي اصلي فرهنگ کهن چين را تشکيل مي‌دهند.<br /><br /><strong></strong><span style="color:#cc0000;">اعتقاد به کنفسيونيسم، بوديسم و تائوئيسم، سيستمِ بسيار با ثبات اخلاقي و بدون تغيير ”تا زماني‌که آسمان‌ها وجود دارند“ [12] را به مردم چين تقديم کرد.</span><br /><br /><span style="color:#cc0000;">اصول اخلاقي در حيطه‌ي مباحث معنوي قرار مي‌گيرد از اين‌رو اغلب، مفهومي هستند. فرهنگ، چنان سيستم اخلاقي انتزاعي را، در زبان يک ملت بيان مي‌کند که توسط تمام اعضاي آن جامعه قابل فهم است.</span><br /><br />براي مثال به ”چهار داستان کلاسيک چيني“ که زاييده‌ي فرهنگ چين هستند توجه کنيد. سفر به غرب [13] يک افسانه‌ي اساطيري است. داستان رؤياي قصر سرخ [14] با گفتگويي ميان يک سنگ جان بخشيده شده و خداوند فضاي بي‌انتها و تائوي زمان بي‌انتها در صخره‌اي بدون پايه‌ در کوهي عظيم آغاز مي‌شود- اين گفتگو اولين سر نخ يک معماي نمايشي ميان انسان‌ها‌ست که بعداً در داستان آشکار مي‌گردد. داستان قانون‌شکنان باتلاق [15] اين‌طور شروع مي‌شود که هونگ (Hong) فرمانده‌ي امور نظامي، 108 شيطان را به‌طور تصادفي آزاد مي‌کند. اين افسانه چگونگي شکل گيري 108 قانون‌شکن است که از توانايي و مهارت‌هاي نظامي برخوردارند. افسانه‌ي سه پادشاهي [16] با هشدارهاي آسمان از يک بلاي همه‌گير آغاز شده و با فهم قدرت لايزال الهي به انتها مي‌رسد: ”امور دنيوي هم‌چون يک رودِ بي‌انتها سرازير مي‌شوند؛ يک سرنوشت مقرر و معين و غيرقابل تغيير همه را به سرنوشت شومي دچار مي‌کند.“ ديگر افسانه‌هاي معروف مثل داستان عشق جو (Zhou) مشرق زمين [17] و داستان کامل يو في (Yue Fei) [18] همگي با چنين افسانه‌هايي شروع مي‌شوند.<br /><br />اين‌گونه استفاده از اساطير در داستان‌ها‌ي بلند اتفاقي نيست، بلکه انعکاسي از فلسفه‌ي نهادي متفکرين چين در مورد طبيعت و انسانيت است. اين داستان‌ها تأثير بسيار عميقي در ذهنيت مردم چين داشته‌اند. زماني‌که سخن از ”درست‌کاري“ به ميان مي‌آيد، مردم به ياد گوان يو (Guan Yu) در داستان سه پادشاهي که از 160 تا 219 بعد از ميلاد مي‌زيست مي‌افتند و نه مفهوم خود کلمه- اين‌که چگونه درست‌کاري او نسبت به دوستانش ابرها را به کنار زد و به عرش رسيد؛ اين‌که چگونه وفاداري با صلابت او به فرماندهان و برادر قسم خورده‌اش لي‌يو بي (Liu Bei) حتي در ميان دشمنانش براي او احترام و شأن به ارمغان آورد و اين‌که چگونه رشادت و شهامت او در نبرد، او را در مخوف‌ترين موقعيت‌ها به پيروزي رساند، آخرين نبرد او در نزديکي شهر ماي(Mai) و در آخر گفتگوي او به عنوان يک رب النوع با پسرش. زماني که از ”وفاداري“ سخن به ميان مي‌آيد، چيني‌ها بي درنگ به ياد يو في (Yue Fei) مي‌افتند. کسي که از سال 1103 تا 1141 بعد از ميلاد مي‌زيست و فرمانده‌اي از سلسله‌ي سونگ بود و با نهايت وفاداري و از خود گذشتگي به کشور خود خدمت کرد و جوگ ليانگ (Zhuge Liang) که از 181 تا 234 بعد از ميلاد مي‌زيست و نخست وزير حکومت استان شو (Shu) در زمان سه پادشاهي بود و ”خود را تا زماني که قلبش از طپش ايستاد وقف کشورش کرد.“<br /><br /><span style="color:#cc0000;">مديحه سرايي‌هاي سنتي چيني در وصف وفاداري و درست‌کاري در تمامي داستان‌ها‌ي پر تب و تاب نويسندگان چين به‌طور واضح به چشم مي‌خورد. اصول اخلاقي- انتزاعي که آن‌ها پايه نهاده‌اند در تمامي مظاهر فرهنگي آن‌ها تجلي مي‌کند.<br /></span><br />تائوئيسم بر راست‌گويي تأکيد دارد. بودئيسم بر رحم و شفقت و کنفسيونيسم‌ به وفاداري، صبر، احسان و نيکوکاري ارزش مي‌نهد. ”گرچه از لحاظ شکل ظاهري متفاوت هستند ولي هدف همه يکي است... آن‌ها همگي الهامي هستند به انسان، جهت سوق دادن او به سمت محبت.“ [19] اين‌ها باارزش‌ترين جنبه‌هاي سنت چيني هستند که بر پايه‌ي اعتقاد به کنفسيونيسم، بوديسم و تائوئيسم بنا